ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2563 00:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

วันนี้ข่าวที่ดังที่สุดก็คงไม่พ้นข่าวเปิดตัวคู่จิ้นในวงการบันเทิงอย่างดารานางเอกสาวสวยแสนหวานอย่างปารวี กับพระเอกและนายแบบสุดหล่ออย่างอธิป 

แต่คนที่อยู่ในข่าวกลับรู้สึกเฉยๆมากกว่า 

คนอย่างอธิป วงศ์วัชรา ไม่เคยสนใจผู้หญิงในวงการเดียวกัน 

เขาว่ามันเสี่ยงเกินไปที่จะคบหาหรือมีอะไรด้วย 

แล้วผู้หญิงแต่ละคนที่จะเข้ามาหาเขานั้น 

ก็แค่อยากเกาะกระแสมากกว่า 

ได้ ไม่คุ้มเสีย 

"อิ้นท์ก็ไม่ต้องพูดอะไร ผู้จัดงานเค้าขอมา" 

อนวัช ผู้จัดการส่วนตัวของอธิปต้องบอกเอาไว้ก่อน 

ถ้าไม่บอก งานนี้คงพังแน่ๆ 

"ให้ผมยืนยิ้มเฉยๆ จะได้ไม่ต้องเป็นฝ่ายโดนโจมตีถ้ามีคนรู้ว่ามันเป็นเรื่องโกหกใช่ไหมครับพี่?" 

อธิปกล่าวด้วยรอยยิ้ม 

จริงๆเขาก็เริ่มชินกับเรื่องแบบนี้แล้ว 

อย่างน้อยเขาก้ไม่ได้โกหกนะ 

แค่ไม่ได้พูดความจริงก็เท่านั้นเอง 

"ก็ตามนั้นแหละ ถือว่าช่วยๆวีวี่แจ้งเกิดนะ" 

ปารวี หรือ วีวี่ ก็คือนักแสดงสังกัดเดียวกับเขา 

อยากดังเร็วๆแต่ไม่วัดที่ความสามารถ 

ผู้หญิงแบบนี้อธิปไม่สนหรอก 

"เดี๋ยวมีเปิดตัวละครเรื่องใหม่ด้วยนะ แต่รอนารามาถึงก่อน" 

"นารา? ที่มีข่าวกับผู้ชายไฮโซนั่นน่ะเหรอครับ?" 

เรื่องของรินนารา ที่จะมาแสดงเป็นตัวอิจฉาในเรื่องนี้ก็กำลังโด่งดังไม่แพ้กัน 

ก็ดังเพราะเรื่องผู้ชาย 

ไม่ต่างจากปารวี ที่เป็นนางเอกของเรื่องหรอก 

"นี่อิ้นท์ก็ติดตามข่าวเหรอ? เห็นเค้าว่าเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดนะ" 

อนวัชบอกเท่าที่ได้รับรู้มา 

"ยังไงก็ดังเพราะเรื่องผู้ชาย นี่ผมต้องเจอนางเอกแล้วก็นางร้ายที่ดังทางลัดเหรอ? อยากจะบ้า" 

"เรื่องนี้คงเปลี่ยนอะไรไม่ได้ ก็แสดงให้จบๆไปก่อน เรื่องนี้บทดีมากเลยนะ" 

แล้วอนวัชก็บอกถึงแนวทางของละครที่อธิปเป็นพระเอก 

แม้อนวัชจะรู้ดีว่าอธิปมีสแิริตของนักแสดงอยู่มาก 

แต่เขาก็ไม่อยากให้อธิปรู้สึกกับผู้ร่วมงานในด้านลบ 

"เดี๋ยวพี่ส่งบทให้ดู" 

อธิปได้อ่านบทแล้วก็นึกขำ 

เรื่องนี้เขาต้องแสดงบทเลิฟซีนกับทั้งสองคนนี่ด้วย 

เอาเถอะ..มุมกล้องก็มี ทนๆเอาก็ได้ 

 

รินนารามาถึงภายในงานทันตามเวลาที่นัดหมาย 

แต่ด้วยความที่อธิปเกิดอคติกับเธอไปแล้ว 

เขามิวายค่อนแคะเธอทันทีที่เธอมายืนประกบข้างๆเพื่อถ่ายรูปร่วมกัน 

"มาช้าจังนะครับ มัวไปหากันต์กวีเหรอ?" 

รินนาราหันมองหน้าคนปากร้ายทันที 

คนไม่รู้จริง ไม่สมควรมาพูดอะไรแบบนี้ 

แต่เธอเลือกที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะ โดยการหันไปมองบรรดาช่างภาพ 

แบบว่าไม่โต้แย้งอะไรเขาเลยสักคำ 

ส่วนอธิปนั้น เมื่อถูกนางรองเมิน เขาก็รู้สึกไม่พอใจ 

กล้าดียังไงมาเมินเขาน่ะ? 

"พี่แพทตี้คะ นาราไปห้องน้ำแป๊บนะคะ" 

รินนาราชักอยากเลี่ยง เลยเลือกไปห้องน้ำดีกว่า 

"ไหวมั้ยเรา?" 

แพทตี้ ผู้จัดการชายใจสาว เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง 

"ไหวค่ะ สบายมาก" 

ไม่จริงหรอก รินนาราไม่โอเคเลย 

เมื่อคืนเธอก็แทบไม่ได้พักผ่อน เพราะน้องสาวของเธออาการทางประสาทกำเริบ 

ไหนจะต้องพาน้องสาวไปโรงพยาบาลจิตเวชเมื่อเช้านี้อีก 

"ให้พี่ไปด้วยไหม?" 

แพทตี้อาสา 

รินนาราไม่ใช่แค่นักแสดงในสังกัดที่เขาต้องดูแล 

แต่เธอเปรียบเสมือนน้องสาวที่น่าสงสารมากกว่า 

ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองที่รินนารารับงาน 

เรื่องแรกรินนาราทำได้ไม่ดีนัก จึงไม่ค่อยมีคนรู้จัก 

แพทตี้เชื่อว่ารินนารามีความสามารถล้นเหลือ แต่ที่เธอเป็นแบบนั้นก็เพราะปัญหาที่รุมเร้าเข้ามานั่นแหละ 

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่แพทคุยกับเพื่อนๆเถอะ" 

รินนาราแค่จะไปล้างหน้าสักหน่อย เพื่อเรียกความสดชื่นให้กลับมาก็เท่านั้น 

ยังไงเรื่องนี้เธอก็ต้องทำให้เต็มที่ 

เมื่อมีคนยอมรับก็หมายถึงการที่เธอจะมีรายได้ไปรักษาน้องสาวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ตอนนี้ 

 

"หวังว่าคุณจะเล่นให้เต็มที่นะครับ" 

อธิปยกยิ้มมุมปากให้รินนารา 

ทำไมเขาถึงได้รู้สึกอยากต่อล้อต่อเถียงกับเธอก็ไม่รู้ 

อาจจะเป็นเพราะเธอเมินเขาละมั้ง 

ช่างแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นโดยสิ้นเชิง 

แต่..อาจจะแค่เปลือกก้ได้ 

ก็ไม่แน่ ว่าใจจริงอาจจะอยากตีสนิทกับเขาใจจะขาดก็ได้ 

"ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ" 

รินนาราพูดจากใจ 

เธอไม่รู้ว่าตอนนี้อธิปมองเธอแบบไหน 

แต่เธอไม่ได้อยากมีศีตรูในวงการเดียวกัน 

โดยเฉพาะสามีแห่งชาติอย่างเขา 

"อิ้นท์คะ..เย็นนี้เรามีงานที่ต้องไปด้วยกันอีกนะคะ คุณรู้รึยัง?" 

ปารวีเดินมาเกาะแขนพระเอกของเธอเอาไว้  

ต่อหน้าสื่อเธอต้องขยันโชว์หวานเพื่อความดัง 

รินนาราเห็นว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเธอ 

เลยขอตัวกลับก่อน 

'เมินได้ เมินไป เดี๋ยวก็รู้ ว่าคุณเป็นผู้หญิงแบบไหน? รินนารา' 

อธิปคิดอยู่ในใจ 

เขาไม่เอะใจเลยสักนิด 

ว่าทำไมอยู่ๆเขาถึงได้อยากรู้จักตัวตนของเธอ 

อาจจะเป็นเพราะแววตาเศร้าๆ 

อาจจะเพราะทีท่าเมินเฉย 

แต่เขาไใ่เคยคิดที่สะสนใจใครแบบนี้ 

 

"พี่ไปส่งมั๊ยนารา?" 

แพทตี้กับรินนาราออกมาจากงานแถลงข่าวแล้ว 

ตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่ในรถตู้ด้วยกัน 

ซึ่งเป็นรถที่ทางบริษัทยกให้เป็นรถที่คอยขับรับส่งรินนารา  

ว่าที่นักแสดงดาวรุ่งของบริษัท 

"นาราไหวนะคะ แต่ถ้าพี่แพทอยากไปด้วยนาราก็ไม่ว่าค่ะ" 

รินนาราไม่เคยมีความลับกับแพทตี้ 

เพราะแพทตี้รู้จักกับเธอมาตั้งแต่เรียนการแสดงแล้ว 

ก็เพราะแพทตี้เห็นอะไรบางอย่างในตัวเธอนี่ไง รินนาราถึงได้อยู่ในวงการตอนนี้น่ะ 

"พี่ไปด้วยดีกว่า เผื่อมรอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน" 

"ขอบคุณค่ะพี่แพท" 

"ระหว่างนี้ นาราก็หลับสักงีบนะ เอาแรงก่อน" 

แพทตี้ไม่พูดเปล่า เขาเอนเบาะให้เธอได้นอนสบายๆอีกด้วย 

 

ที่โรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง 

แพทตี้กำลังคุยกับบุคลากรที่ดูแลคนไข้ในนั้น 

"น้องรดามีโอกาสหายมั้ยคะ?" 

แพทตี้ถาม 

ตอนนี้รินนารากำลังยืนอยู่อีกทางเพื่อมองดูน้องสาวที่นั่งรวมๆกับคนไข้รายอื่น 

"ก็ขึ้นอยู่กับกำลังใจค่ะ หมอก็บอกอะไรไม่ได้มาก" 

"นั่นสินะ พ่อกับแม่รถคว่ำเสียชีวิตต่อหน้าต่อตา เป็นแพทก็คงจะบ้าเหมือนกัน" 

"แต่คุณนาราเข้มแข็งมากเลยนะคะ" 

"ใช่ค่ะ ต้องเป็นทุกอย่างให้น้องด้วย โชคชะตาคนเรามักเล่นตลกเสมอนะคะ" 

แพทตี้นึกถึงวันที่รินนาราร้องห่มร้องไห้เล่าให้เธอฟังว่าพ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำ 

มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนที่รินนาราจะเข้าสู่วงการ 

รินรดาน้องสาวเพียงคนเดียวก็อยู่ในรถคันนั้นด้วย 

แต่รอดมาได้เพราะแม่ที่เลือดท่วมตัวผลักเธอให้ออกจากตัวรถได้ทันเวลา 

เมื่อมีพลเมืองดีมาเจอรินรดาก็รีบพาเด็กสาวออกจากที่เกิดเหตุ 

ก่อนที่หลังจากนั้นแค่ห้าวินาที รถก็เกิดไฟลุกท่วมทั้งคัน 

หลังจากวันนั้น รินนาราและรินรดาก็กลายเป็นคนซึมเศร้า 

มาถึงตอนนี้รินนาราก็ถือว่าอาการดีขึ้นมาก 

แค่เธอต้องคอยดูแลน้อง เป็นพ่อกับแม่ให้น้อง ก็เท่านั้น 

"ละครเรื่องใหม่ของคุณนาราเริ่มถ่ายรึยังคะ?" 

ที่นี่พอมีคนรู้จักรอนนาราอยู่บ้าง 

ทว่าทุกคนถูกขอร้องไม่ให้เปิดเผยข้อมูลนี้กับใคร 

เพราะรินนาราไม่อยากให้ใครมาชอบเธอเพราะชีวิตที่น่าสงสารไงล่ะ 

"อีกสองวันก็ถ่ายแล้ว ถ้าออนแอร์เมื่อไหร่จะบอกนะคะ จะได้ช่วยเรื่องติ้งของรินนาราด้วย" 

"ได้ค่ะ คุณนาราเธอน่ารักมาก มีน้ำใจด้วย ที่นี่ทุกคนชื่นชอบคุณนารามาก 

"หวังว่ารินนาราจะแจ้งเกิดเรื่องนี้เลยนะ" 

แพทตี้มองไปยังรินนารา 

'สู้ๆนะนารา' 

 

.................................... 

แวะมาโปรย  

เผื่อมีคนรอ 

ความคิดเห็น