ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 ป่าหมอกม่วง

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ป่าหมอกม่วง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 378

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ย. 2563 19:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ป่าหมอกม่วง
แบบอักษร

ตอนที่ 13 

ป่าหมอกม่วง 

 

 

               ผลัก!!

 

               ร่างของทหารตัวหนอนกระเด็นไปตกลงบนพื้นเบื้องหน้าทัพของเหล่าผู้เล่นด้วยท่าทีน่าสงสาร แม้จะเลเวลสูงกว่า แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากองทัพผู้เล่นร่วมร้อยคน ทหารตัวหนอนผู้แสนน่าสงสารก็โดนสหบาทาจัดการในพริบตา

 

               “เดี๋ยวสักพักพวกเราจะเข้าไปในป่าแล้ว รอบนอกมีแต่พวกผึ้งงานธรรมดากับทหารผึ้งงานไม่กี่ตัว ให้สองปาร์ตี้รุมพวกมันตัวเดียวไปเลยจะได้จัดการไว ๆ”หัวหน้ากิลด์ย่อยสั่งพลางพาคนของตนตรงเข้าไปในป่าหมอกม่วง ก่อนหน้านี้กิลด์กรีนโลตัสเคยเข้ามาแล้วครั้งหนึ่ง พวกเขาใช้เวลาศึกษาและหาทางผ่านป่ารอบนอกเข้าไปได้ลึกมากจนกระทั่งเจอกับบอสที่เฝ้าส่วนกลางของป่าหมอกม่วงเอาไว้ ขอเพียงผ่านบอสไปได้ก็จะผ่านไปยังกลางป่าได้เสียที

 

               “พวกผึ้งงานบินเร็วกว่าทหารตัวหนอนเยอะเลย เก่งถอยมาข้างหลังให้คนอื่นรับหน้าแทนก่อน”กวีมองไปรอบ ๆก่อนจะเดินนำหน้าพวกพ้องของตนเข้าไปในป่า ตอนนี้คนข้างหน้ารับมือกับผึ้งงานอยู่ยังไม่มีตัวไหนหลุดมาที่แถวหลังเลย

 

               “พี่กวีแบบนี้ผมเปลี่ยนอาวุธดีไหม”เก่งถามพลางมองขวานใหญ่ในมือตัวเอง พวกผึ้งบินกันไวและจับตัวได้ยาก อาวุธอย่างขวานใหญ่อาจจะไม่เหมาะนักสำหรับฆ่าพวกมัน

 

               “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพวกเราต้องใช้ขวานอันนั้นแน่ ๆ”กวียิ้มรับก่อนจะหันไปมองพวกผึ้งที่เริ่มบินเข้ามามากขึ้น ตอนนี้เก่งเป็นคนที่โจมตีแรงที่สุดในกลุ่ม ด้วยขวานใหญ่เลเวล 8 และการอัพค่าพลังโจมตีล้วน ๆทำให้การฟาดแต่ละครั้งของเก่งสร้างความเสียหายที่น่าหวาดกลัวมาก ตอนนี้ต่อให้เหลือเก่งคนเดียวก็สามารถฆ่าทหารตัวหนอนที่กำลังจะระเบิดตัวเองได้ทันเวลาเสียด้วยซ้ำ

 

               “หลุดมาแล้ว”เจที่อยู่ข้าง ๆกวีพูดพลางชี้ไปที่ผึ้งงานที่หลุดเข้ามา ผึ้งงานเป็นผึ้งขนาดใหญ่เหมือนกระสอบทรายลอยได้เลย แต่ถึงจะตัวใหญ่แบบนั้นก็ยังบินได้เร็วมาก พริบตาเดียวมันก็พุ่งผ่านปาร์ตี้อื่น ๆเข้ามาหาพวกกวีเสียแล้ว

 

               ฟุบ....

 

               ยังไม่ทันได้สั่งอะไร ร่างของมีนก็ทะยานเข้าไปหาผึ้งงานตัวนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ดาบของเธอจะเหวี่ยงโค้งอย่างสวยงามเข้าที่ก้านปีกของผึ้งงานอย่างสวยงาม

 

               คลืดดดด......

 

               ทันทีที่โดนตัดปีกจากการโจมตีคริติคอลของมีน ร่างของผึ้งงานที่เสียปีกไปข้างหนึ่งก็เอนตัวล้มกลิ่งลงตรงหน้าพวกกวีก่อนที่เจจะตรงเข้าไปเอาเท้ายันร่างของมันไว้

 

               “รุม”กวีพูดจบทั้งดาบในมือของกวี เจ มายด์ และ มีน รวมถึงขวานใหญ่และหอกของไบรท์ก็ระดมโจมตีใส่ร่างของผึ้งงานทันที ขวานใหญ่ที่ปกติโจมตีพวกมันไม่ค่อยโดนทุบเอา ๆอย่างเมามันทำเอาพลังชีวิตของผึ้งงานหายวูบไปในพริบตา

 

               วิ๊ง.....!!

 

               พอพลังชีวิตลดไปได้เกือบหมด ผึ้งงานก็ใช้งานบัพเพิ่มความเร็วอันเป็นสกิลประจำตัวของมันทันที แต่น่าเสียดาย ตอนนี้ทั้ง 6 คนล้อมมันเอาไว้หมดแล้วแถมมันก็ยังบินไม่ได้อีกด้วยทำให้ตอนนี้ผึ้งงานเลเวล 13 ที่ไม่มีเกราะเหมือนทหารตัวหนอนตายลงอย่างรวดเร็ว

 

               “ยอดเลย จัดการได้ง่าย ๆเลย”มายด์ที่อยู่ด้านหลังมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาตื่นเต้น เธอไม่เคยเห็นปาร์ตี้ไหนเข้าขากันแบบนี้มาก่อนเลย หรือว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่โลกความจริงกันนะ?

 

               “ทำได้ดีมากทุกคนโดยเฉพาะมีน เก่งมาก”กวีชมออกมาด้วยท่าทียินดีทำให้ทุกคนยิ้มออกกว้างออกมาอย่างภูมิใจโดยเฉพาะมีนที่สร้างผลงานได้ดีที่สุด ก่อนหน้านี้พวกเขาเก็บเลเวลจากทหารตัวหนอนไม่ได้เข้ามาในป่าเพราะกลัวเจ้าผึ้งงานพวกนี้ ไม่ใช่ว่าพวกเขารับมือไม่ได้แต่ผึ้งงานพวกนี้มักมากันหลายตัว หากไม่มีปาร์ตี้อื่นค้ำให้พวกเขาก็มีพลังโจมตีไม่พอจะฆ่าพวกมันทีเดียวทั้งหมดได้หรอก

 

               “ทหารผึ้งงานมาแล้ว”เสียงตะโกนของคนแถวหน้าดังขึ้นทำให้สายตาของผู้ร่วมเดินทางส่วนใหญ่หันไปมองทันที ทหารผึ้งงานเลเวล 15 นอกจากจะเร็วแล้วยังมีโล่และเกราะอกอีกต่างหาก ประกอบกับเหล็กในที่ก้นของมันก็เหมือนทหารถือหอกไม่มีผิด แต่เพราะแบกทั้งเกราะทั้งโล่มาด้วยทำให้ความเร็วของมันต่ำกว่าผึ้งงานปกติเสียอีก

 

               เปรี้ยง!!

 

               แนวหน้าของกิลด์โลตัสเข้าจู่โจมทหารผึ้งงานกันทันทีเพราะพวกเขาเคยมีประสบการณ์มาแล้ว ทหารผึ้งงาน 1 ตัวใช้คน 2 ปาร์ตี้รุม หนึ่งทางซ้ายหนึ่งทางขวาเข้าโจมตีเป็นจังหวะไม่ให้ทหารผึ้งงานหนีไป พวกเขาไม่มีคนที่ลงดาบได้แม่นยำเหมือนมีนหรือกวีทำให้การเด็ดปีกที่ถูกเกราะอกบังเอาไว้ค่อนข้างยาก แต่พวกเขาก็สามารถจัดทหารผึ้งงานลงได้อย่างสวยงามแม้จะต้องดื่มยาฟื้นพลังกันแล้วก็ตาม

 

               “นั่นคือศัตรูที่พวกเราต้องรับมือระหว่างเรดหลังโจมตีบอส จำเอาไว้”คนของกิลด์โลตัสที่ถูกส่งมาคุมเรด 3 ที่กวีอยู่พูดพลางพาปาร์ตี้ของตัวเองจัดการผึ้งงานที่หลุดเข้ามา

 

               “............”เหล่าคนของปาร์ตี้อื่น ๆต่างมองหน้ากันด้วยท่าทีลังเล พวกเขาจะจัดการทหารผึ้งงานได้จริง ๆงั้นเหรอ ลำพังแต่ผึ้งงานยังรับมือได้ยากแล้ว หากเป็นผึ้งงานที่มีเกราะและโล่ด้วยพวกเขาต้องใช้เวลาฆ่าเท่าไรกัน

 

               เปรี้ยง!!

 

               แต่ถึงจะกังวลก็ทำอะไรไม่ได้ พวกเขาเข้ามาในป่าหมอกม่วงค่อนข้างลึกแล้ว หากแยกตัวกลับไปปาร์ตี้เดียวหรือแค่ 2 ปาร์ตี้ก็อาจจะโดนฆ่าทิ้งกลางทางได้ไม่ยาก สู้ไปต่อแล้วลุ้นเอาว่ากิลด์กรีนโลตัสจะเอาชนะบอสได้หรือเปล่าดีกว่า อย่างมากก็ตายเหมือนกันและการตายในเกาะเริ่มต้นก็ไม่เสียค่าประสบการณ์แถมกลับไปเกิดได้ทันทีอีกด้วย

 

               “ต่อไปเป็นส่วนในของป่าหมอกม่วงแล้ว ทหารผึ้งงานจะเยอะขึ้นมาก ใครที่คิดว่าไหวก็เข้าไปรุมทหารผึ้งงานได้เลย”คนของกิลด์กรีนโลตัสสั่งออกมาระหว่างเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อย ๆ ป่าหมอกม่วงแห่งนี้ยิ่งเข้ามาลึกต้นไม้ก็ยิ่งเปลี่ยนเป็นสีม่วงมากขึ้น ดู ๆแล้วเหมือนต้นไม่พิษเลย หากมีหมอกลงจริงอาจจะไม่ใช่หมอกสีขาวแต่เป็นหมอกสีม่วงเหมือนชื่อป่าก็เป็นได้

 

               “พวกเราไปกันเถอะ”กวีมองไปที่กลุ่มผึ้งที่เริ่มบินเข้ามาหาผู้เล่น จำนวนทหารผึ้งงานเยอะขึ้นกว่าตอนแรกมากอย่างเห็นได้ชัด จากมีไม่กี่ตัวเริ่มมีมาเกือบสิบตัวแล้ว แบบนี้แนวหน้า 2 เรดแรกเอาไม่อยู่แน่ ๆ

 

               “ไม่ไปไม่ได้เหรอ พวกเราแค่สู้กับผึ้งงานไปก่อนก็ได้ไม่ใช่หรือไง”มายด์ถามด้วยใบหน้ากลัว ๆ ต่อให้เป็นเครื่องป้องกันของเธอก็อาจจะโดนแทงทีเดียวตายได้เลย

 

               “พวกเราทำได้ แล้วทำไมถึงจะไม่ทำละ”กวีถามพลางเดินนำหน้าเข้าไปหากลุ่มของหทหารผึ้งงานทันที ไม่ใช่แค่ความรับผิดชอบ แต่กวีอยากจะลองสู้กับทหารผึ้งงานก่อนจะต้องรับมือพวกมันตอนบอสโผล่มาด้วย จากที่กิลด์กรีนโลตัสบอกมา ลูกน้องของนางพญาผึ้งเป็นทหารผึ้งงานและผึ้งองครักษ์ ขืนมัวแต่ฆ่าผึ้งงานไปเรื่อย ๆแล้วไปรับมือทหารผึ้งงานตอนเจอบอสไม่ไหวก็ได้แต่ทำอะไรไม่ถูกเท่านั้น

 

               “ไปเถอะน้องมายด์”เก่งหันมายิ้มเจื่อน ๆก่อนจะเดินตามกวีไปแต่โดยดี แม้จะอยู่ด้วยกันไม่นานแต่เก่งก็รู้อย่างหนึ่งว่ากวีหากจะทำอะไรก็จะทำเลยไม่มัวมาลังเลหรอก

 

               เปรี้ยง!!

 

               ดาบของมีนโจมตีปีกของทหารผึ้งงาน แต่เพราะเกราะอกของมันมีส่วนที่ยื่นออกมาป้องกันปีกเอาไว้ด้วยทำให้การตัดปีกเป็นเรื่องลำบากมาก แถมส่วนอื่นของปีกยังตัดไม่ขาดอีกต่างหาก

 

               เปรี้ยง!

               ร่างของเจถอยกรูดไปด้านหลังทันทีที่โดนเหล็กในของทหารผึ้งงานแทงใส่ที่โล่อย่างจัง แต่เพราะเจตอนนี้มีพลังป้องกันเยอะพอสมควรแถมโล่ยังเป็นโล่เลเวล 8 แล้วทำให้เหล็กในของทหารผึ้งงานฆ่าเขาไม่ได้ง่าย ๆ

 

               “ปกติมันต้องต่อยได้ทีเดียวไม่ใช่หรือไง”เจบ่นก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลังโจมตีที่โดนเบากว่าที่คิดมากทำให้เจสามารถพุ่งเข้าไปโจมตีต่อได้ทันที เห็นพวกกิลด์กรีนโลตัสสู้กันอย่างยากลำบากนึกว่ามันจะเก่งกว่านี้ซะอีก

 

               “เอาน่ามันแค่เกมนี่นา”กวีตอบพลางเหวี่ยงดาบเข้าโจมตีที่แขนข้างที่ถือโล่ของทหารผึ้งงานอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เจ กวี ไบรท์ และ มีน ยังสามารถโจมตีได้ตามปกติ แต่เก่งกับมายด์กลับโจมตีได้ค่อนข้างลำบาก เก่งที่ใช้ขวานใหญ่ถือว่าเข้าใจได้ แต่มายด์ที่ใช้ดาบเหมือนกันกลับโจมตีได้ไม่ดีเท่าไร บางทีเธออาจจะเป็นมือใหม่อย่างที่บอกก็ได้มั้ง

 

               เคร๊ง!!

 

               หลังจากกวีโจมตีใส่ข้อต่อแขนข้างที่ถือโล่ไปหลายครั้ง ในที่สุดแขนข้างนั้นก็ขาดออกจนโล่เหล็กตกลงมาด้วย พอเป็นแบบนั้นแล้วเก่งก็โจมตีได้ง่ายขึ้นทำให้พลังชีวิตของทหารผึ้งงานเริ่มลดลงอย่างต่อเนื่อง

 

               “กี๊สส”อยู่ ๆทหารผึ้งงานก็ส่งเสียงร้องออกมาก่อนที่แสงสีแดงจะปรากฏขึ้นที่เหล็กในของมัน

 

               “ชิบ....”เจที่ยืนแทงค์อยู่ข้างหน้าเป็นผู้เล่นเก่าเลยเข้าใจในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ทหารผึ้งงานกำลังใช้สกิลนั่นเอง

 

               เปรี้ยง ๆ ๆ

               

               เหล็กในของทหารผึ้งงานอัดเข้าใส่โล่ของเจ 3 ครั้งติดทำเอาร่างของเจถอยไปชนคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเลย แต่ที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือ

               

               ตุบ....

 

               โล่ในมือของเจตกลงพื้น ไม่ทราบเกราะแรงกระแทกมากเกินไปหรือสายจับขาดกันแน่ แต่ตอนนี้เจที่พึ่งรับพลังโจมตี 3 ครั้งซ้อนของทหารผึ้งงานเข้าไปไม่มีโล่ป้องกันแล้ว

 

               ฟุบ!!

 

               เจเบี่ยงตัวหลบก่อนจะคว้าโล่ขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ประสบการณ์ต่อสู้คนเดียวของเจทำให้เขารู้จักหาวิธีเอาตัวรอดมาบ้าง แค่พลาดทำโล่ตกไม่ถึงกับทำอะไรไม่ถูกหรอก

 

               เปรี้ยง!!

 

               กวีเข้ามาด้านหลังของทหารผึ้งงานก่อนจะฟันดาบใส่ร่างของมันเต็มแรง อาจจะเพราะหลังจากใช้ท่าแทง 3 ทีติดจะทำให้มันอ่อนแรงลงทำให้การฟันครั้งนั้นส่งมันล้มลงกับพื้นจนได้ เพียงแต่มันยังไม่ตาย

 

               ตูม!!

 

               ขวานในมือของเก่งสับเข้าที่หัวของมันพอดิบพอดี ทำเอาพลังชีวิตที่เหลือน้อยนิดของมันหายวับไปในทีเดียว

 

               “รอดไปที”เจถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีโล่งอก ท่าแทง 3 ครั้งเมื่อครู่ทำเอาเลือดหายไป 2 ใน 3 เลยถ้าโดนซ้ำตอนไม่มีโล่อีกมีหวังตายแน่ ๆ

 

               “ไม่เลวนี่ เก่งมาก”กวีเดินเข้ามาตบบ่าของเจเบา ๆก่อนจะเดินไปเก็บของที่ได้จากทหารผึ้งงาน ไม่ทราบเพราะกวีตีจนโล่มันร่วงหรือเปล่า แต่บนพื้นก็มีโล่เหล็กอันใหม่ที่ดูดีกว่าของที่ทหารตัวหนอนให้อยู่ด้วย แต่น่าเสียดายโล่อันนี้ใส่ได้ตอนเลเวล 13 ตอนนี้เจยังใส่ไม่ได้หรอก

 

               “..........หมอนั่นไม่เห็นเหมือนตอนสอบเลย”หัวหน้าเรดของกวีพูดพลางมองมาทางเจที่กำลังฟื้นฟูพลังอยู่ เขาจำเจได้เพราะเจเป็นเพื่อนของกวี ตอนนั้นเจแทบจะทำอะไรผู้ทดสอบไม่ได้เลย แต่ตอนนี้เจกลับแสดงฝีมือออกมาได้น่าสนใจไม่น้อย บางทีถ้าเป็นเจตอนนี้อาจจะชวนเข้ากิลด์ดูก็ได้

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว