ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนค่ะ รักรีดทุกคน อยากพูดคุยทักทายกันเข้ามาได้จ้า 😁😁😁

บทที่ 27 ไม่ยอม (100%)

ชื่อตอน : บทที่ 27 ไม่ยอม (100%)

คำค้น : มาเฟีย,เลือดเย็น,ท้อง,มนต์มณี,y,จันทร์,คารอส

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2559 09:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 27 ไม่ยอม (100%)
แบบอักษร

บทที่ 27 ไม่ยอม

 

“เพราะฉันรักเธอเข้าแล้วไง"

“แต่ผมเกลียดคุณ”

ถึงแม้จะเจ็บปวดแค่ไหนกับคำพูดเย็นชาของจันทร์แต่ตนก็ไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าตนทำร้ายร่างบางไว้เยอะเหลือเกิน ก็สมควรแล้วที่จันทร์จะเกลียดตนขนาดนี้ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก ให้มันรู้ไปว่ามาเฟียอย่างเขาจะเอาชนะเมียตัวเองไม่ได้ หึ!

“ต้องทำยังไงเธอถึงจะให้อภัยฉันได้”

“หึ เอาลูกผมคืนมาแล้วก็ออกไปจากชีวิตพวกเราสิ แล้วผมจะให้อภัยคุณ”

จันทร์บอกอย่างแน่วแน่ ถึงแม้ดวงตาคู่กลมจะวูบไหวไปบ้าง แต่ก็แฝงความเด็ดเดี่ยวไว้ไม่น้อย

“ไม่ ต่อให้ต้องตายผมก็จะไม่ปล่อยคุณไปแน่”

“หึ งั้นก็ตายเสียสิ”

“...”

“ทำได้ไหม”

พูดออกไปเพราะรู้ว่ายังไงมาเฟียร้ายอย่างคารอสก็ไม่ฆ่าตัวเองเพียงเพราะเขาหรอก คงเป็นเขาเองที่จะถูกฆ่าโดยคนตรงหน้าที่บังอาจไปท้าทายอำนาจมาเฟียอย่างคารอส หากแต่ประโยคต่อมาของคารอสทำให้จันทร์แทบไม่เชื่อหูตนเอง

“ก็ได้ ถ้ามันจะทำให้เธอหายโกรธ หายเกลียดฉัน”

พูดจบก็หันไปคุยกันลูกที่นอนซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา

“ลูกครับ โตมาต้องดูแลแม่ดีๆนะครับ พ่อรักลูกนะ”

น้ำตาของจันทร์ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเห็นร่างสูงคุยกับลูกน้อยที่ยิ้มรับราวเจ้าตัวฟังรู้เรื่อง ปกติแล้วแม้โจเซฟจะอายุเพียงแค่เดือนเดียวแต่ก็มีนิสัยโมโหร้าย เอาแต่ใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะถ้าไม่ใช่คนในครอบครัวหรือคนที่คุ้นเคยอย่างพยาบาลประจำแล้วใครหน้าไหนก็อุ้มไม่ได้ทั้งนั้นเพราะเจ้าตัวจะร้องอาละวาดจนคนรอบข้างทนไม่ไหว แต่นี่นอกจากจะไม่ร้องแล้วเจ้าตัวยังยิ้มกว้างราวกับรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นพ่อของตนเสียอย่างนั้น นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า ‘สายใยระหว่างสายเลือด’

“ดูแลตัวเองกับลูกดีๆนะ”

แล้วส่งลูกให้จันทร์ที่ยังตกใจไม่หาย จากตอนแรกที่คิดว่าคารอสเพียงแค่หลอกตนเท่านั้น และมันคงจะดีหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่สิ่งที่คิดก็ไม่เป็นผล เพราะฟคารอสหยิบปืนที่พกติดตัวเอาไว้มาขึ้นไกเพื่อเตรียมพร้อมเต็มที่ ใจที่เคยบอบช้ำมามากจากคนตรงหน้าที่ใช้ปืนจ่อตัวเองอยู่เต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมา ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้ามาโดยไม่รู้ตัว เขาจะดีใจเหรอหากร่างสูงตายไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ก้มมองลูกน้อยที่ดิ้นรนในอ้อมกอดของตน ใบหน้าเล็กราวกับถอดพิมพ์มาจากคารอสยับยุ่งราวกับไม่พอใจบางอย่าง  นี่เขาทำถูกแล้วใช่ไหม

ปัง!!

 

 

<<<< ต่อ >>>>

 

 

ภายในรถมินิแวนคันหรูที่กำลังแล่นในความเร็วปานกลางบนท้องถนนเพื่อมุ่งสู่คฤหาสน์หลังงามของผู้เป็นนาย เอริคนั่งอยู่ด้านข้างคนขับอย่างเสียวสันหลังแทนผู้เป็นนายเหลือเกิน ก็ตอนนี้คารอสกำลังขับรถให้เขาและนายหญิงกับนายน้อยอยู่ ส่วนคนขับรถก็ถูกไล่ให้ไปนั่งคันอื่นกับบอดิการ์ดซึ่งกำลังคุ้มกันความปลอดภัยของเจ้านายที่ตอนนี้ถูกสั่งให้ไปเป็นคนขับรถแทน

“ขับช้าๆหน่อยครับ ลูกหลับแล้ว”

เสียงเรียบของนายหญิงที่นั่งตีหน้าเข้มมองผ่านคารอสไปราวกับไม่มีตัวตน จนตนอดรู้สึกอึดอัดแทนผู้เป็นนายไม่ได้ ยิ่งเห็นสีหน้าสลดราวกับไม่ใช่มาเฟียใหญ่แห่งอิตาลีของคารอสแล้วก็อดเห็นใจไม่ได้ แต่ในเมื่อเจ้านายของเขาไปทำกับจันทร์ไว้ซะขนาดนั้น  แค่นี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

เอคริคนึกย้อนไปเหตุการณ์เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ในห้องพักของจันทร์

เขาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างเพราะเป็นห่วงจันทร์ กลัวว่าคารอสจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ทำร้าย

จันทร์ให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นไปอีก  แต่ที่ไหนได้กลับเป็นเจ้านายเขาเองนั่นแหละที่โดนเล่นงานเสียจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ถ้าหาก...

‘ไม่ ต่อให้ต้องตายผมก็จะไม่ปล่อยคุณไปแน่’

‘หึ งั้นก็ตายเสียสิ’

‘...’

‘ทำได้ไหม’

พูดออกไปเพราะรู้ว่ายังไงมาเฟียร้ายอย่างคารอสก็ไม่ฆ่าตัวเองเพียงเพราะเขาหรอก คงเป็นเขาเองที่จะถูกฆ่าโดยคนตรงหน้าที่บังอาจไปท้าทายอำนาจมาเฟียอย่างคารอส หากแต่ประโยคต่อมาของคารอสทำให้จันทร์แทบไม่เชื่อหูตนเอง

‘ก็ได้ ถ้ามันจะทำให้เธอหายโกรธ หายเกลียดฉัน’

พูดจบก็หันไปคุยกันลูกที่นอนซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา

‘ลูกครับ โตมาต้องดูแลแม่ดีๆนะครับ พ่อรักลูกนะ’

น้ำตาของจันทร์ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเห็นร่างสูงคุยกับลูกน้อยที่ยิ้มรับราวเจ้าตัวฟังรู้เรื่อง ปกติแล้วแม้โจเซฟจะอายุเพียงแค่เดือนเดียวแต่ก็มีนิสัยโมโหร้าย เอาแต่ใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะถ้าไม่ใช่คนในครอบครัวหรือคนที่คุ้นเคยอย่างพยาบาลประจำแล้วใครหน้าไหนก็อุ้มไม่ได้ทั้งนั้นเพราะเจ้าตัวจะร้องอาละวาดจนคนรอบข้างทนไม่ไหว แต่นี่นอกจากจะไม่ร้องแล้วเจ้าตัวยังยิ้มกว้างราวกับรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นพ่อของตนเสียอย่างนั้น นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า ‘สายใยระหว่างสายเลือด’

‘ดูแลตัวเองกับลูกดีๆนะ’

แล้วส่งลูกให้จันทร์ที่ยังตกใจไม่หาย จากตอนแรกที่คิดว่าคารอสเพียงแค่หลอกตนเท่านั้น และมันคงจะดีหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่สิ่งที่คิดก็ไม่เป็นผล เพราะฟคารอสหยิบปืนที่พกติดตัวเอาไว้มาขึ้นไกเพื่อเตรียมพร้อมเต็มที่ ใจที่เคยบอบช้ำมามากจากคนตรงหน้าที่ใช้ปืนจ่อตัวเองอยู่เต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมา ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้ามาโดยไม่รู้ตัว เขาจะดีใจเหรอหากร่างสูงตายไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ก้มมองลูกน้อยที่ดิ้นรนในอ้อมกอดของตน ใบหน้าเล็กราวกับถอดพิมพ์มาจากคารอสยับยุ่งราวกับไม่พอใจบางอย่าง  นี่เขาทำถูกแล้วใช่ไหม

และในระหว่างที่จันทร์กำลังคิดอะไรอยู่นั้น คารอสก็เตรียมเหนี่ยวไกปืนที่จ่ออยู่ตรงอกซ้ายตำแหน่งหัวใจของตนเอง และเอริคก็ไม่มีวันยอมให้เจ้านายของตนทำอย่างนั้นแน่ แต่ก่อนที่มือซ้ายคนสนิทจะเข้ามาห้ามผู้เป็นนาย  มือเรียวของคุญแม่ลูกอ่อนก็กระชากมือแกร่งโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้กระสุนที่ถูกปล่อยออกมาพลาดเป้าไปโดนต้นแขนหนาแทน

ปัง!!

‘หึ แค่ตายมันง่ายไป’

พูดเสียงเย็นเมื่อเห็นคารอสมองหน้าตนอย่างมีความหวัง และมันก็ทำให้มาเฟียใหญ่มีสีหน้าสลดลง

โดยไม่มีแววความเจ็บปวดบาดแผลเลยแม้แต่น้อย  มีเพียงความเจ็บปวดทางใจที่ส่งออกมาทางสายตาเท่านั้น

‘จันทร์’

‘พาเจ้านายคุณไปทำแผลสิ’

เอ่ยบอกกับเอริคที่ยืนอ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึงกับการกระทำของนายหญิงของตนอยู่ ทำให้คนที่ยืนอึ้งอยู่รีบรับคำอย่าง

‘ครับๆ’

แต่ก่อนที่เอริคจะพาคารอสไปทำแผลตามที่จันทร์บอก ก็ต้องชะงักเสียก่อน

‘ผมจะให้โอกาสคุณ แต่ตีิไปนี้ผมเป็นนายใหญ่ ไม่ใช่คุณ’

แล้วมีเหรอที่คนกำลังง้อเมียอย่างคารอสจะไม่ยอม

‘ได้สิ ครับ’

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

มาช้า ขอโทษนะคะ ช่วงนี้เรื่องเรียนมาแรงมากค่ะ ขอบคุณคนที่รออ่าน แล้วก็เข้าใจไรท์เน้ออออ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gif



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว