ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 ร่วมทำเควส

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 ร่วมทำเควส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 435

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2563 13:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 ร่วมทำเควส
แบบอักษร

ตอนที่ 11 

ร่วมทำเควส 

 

 

               “เหล่านักผจญภัยอย่างพวกท่านคงได้ทราบเรื่องราวคร่าว ๆมาแล้ว ถึงข้าจะไม่ทราบก็ตามว่าพวกท่านไปได้ยินเรื่องราวพวกนั้นมาจากไหน”วินย่าพูดก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าของกวี ก่อนจะหันไปทางผนังแล้วชี้ไปที่ผนังด้านหนึ่งของโดมหลังคา รูปวาดบนนั้นเหมือนตอนก่อนสร้างตัวละครไม่มีผิด เป็นเรื่องราวของเหล่าเทพทั้ง 5 ที่ช่วยกันปกปักรักษาโลกใบนี้เอาไว้จากมอนสเตอร์ที่กำลังจะพยายามทำลายโลกใบนี้ โดยเหล่าทวยเทพได้ขอกำลังจากโลกอีกใบหนึ่งหรือก็คือเหล่าผู้เล่นให้มาช่วยเหลือโลกใบนี้นั่นเอง เนื้อเรื่องพื้นฐานพวกนี้มีบอกเอาไว้ตั้งแต่เริ่มเกมแล้ว

 

               “แต่แรกเริ่มเดิมที โลกใบนี้มีเทพอยู่พระองค์เดียวนั่นคือ คราว เทพแห่งความตายและชีวิต”วินย่าชี้ไปที่เทพที่ถูกวาดเอาไว้ตรงกลาง ภาพของเทพบนฝาผนัง รูปของเทพแต่ละองค์เหมือนเทวรูปของพวกท่านมาก จะมีเพียงเทพองค์ตรงกลางอย่างคราวเท่านั้นที่ไม่ทราบว่าเทวรูปของท่านเป็นอย่างไรเพราะยังไม่มีใครเคยเห็น

 

               “ชีวิต? ไม่ใช่แค่ความตายเหรอครับ”กวีถามด้วยท่าทีสงสัย เนื้อเรื่องในเกมรวมถึงข่าวที่กวีอ่านมาล้วนแล้วบอกว่าเทพองค์ที่ 5 เป็นเทพแห่งความตายทั้งนั้น พึ่งจะเคยได้ยินคำว่า “และชีวิต” จากท่านวินย่านี่เอง

 

               “ความตายและชีวิตล้วนเป็นสิ่งเดียวกัน พระองค์เป็นผู้มอบชีวิตและเป็นผู้รับชีวิตที่ดับสูญไปเช่นเดียวกัน ท่านจึงเป็นเทพแห่งชีวิตที่เป็นผู้ให้กำเนิดทุกสิ่งแม้แต่เหล่าเทพองค์อื่น ๆ”วินย่าเล่าออกมาด้วยท่าทีนับถืออย่างเลื่อมใส หากที่เธอเล่าเป็นจริงงั้นก็หมายความว่าแต่เดิมเทพต้นกำเนิดก็คือคราว และให้กำเนิดเทพทั้ง 4 ออกมาเป็นผู้ช่วยดูแลโลกใบนี้สินะ งั้นคราวก็เป็นเทพสูงสุดเลยไม่ใช่หรือ แบบนั้นมันยิ่งแปลกเกินไปหากไม่มีการสร้างเทวรูปของเทพที่ยิ่งใหญ่เหนือเทพองค์อื่นทั้ง ๆที่มีเทวรูปของเทพองค์อื่นแท้ ๆ

 

               “แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเทวรูปของท่านละครับ”กวีถามออกไปตรง ๆ เพราะยิ่งฟังก็ยิ่งมั่นใจว่าเทพรูปของคราวหายไปจริง ๆ

 

               “พวกมอนสเตอร์.....”วินย่าตอบพลางชี้ไปที่อีกมุมหนึ่งของผนัง ภาพบนนั้นเป็นภาพของสัตว์ประหลาดหน้าตาน่ากลัวกำลังคืบคลานขึ้นมาบนท้องฟ้า และภาพต่อมาก็คือภาพของเหล่าทวยเทพกำลังต่อสู้กับปีศาจพวกนั้นก่อนที่ผนังส่วนต่อไปจะเหลือเพียงรอยแตกร้าวของการพังทลายเท่านั้น

 

               “พวกมันเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ท่านคราวทรงมอบชีวิตให้ แต่พวกมันกลับคิดคดอยากจะเอาพลังอำนาจของเหล่าเทพมาเป็นของตนเอง พวกมันที่แข็งแกร่งขึ้นจากการดูดซับพลังของผืนโลกหันคบดาบเข้าใส่ท่านคราว จนกระทั่งท่านต้องสละพลังทั้งหมดเพื่อขังมันเอาไว้ใต้ผืนโลกที่มันเกิดมา”วินย่าตอบพลางถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเศร้า ๆ

 

               “งั้น เทวรูปของท่าน...”กวีแสดงสีหน้าลำบากใจออกมาทันที ถ้าหากเทพดับสูญไปแล้วก็อาจจะไม่มีเทวรูปก็เป็นได้ หรือความสงสัยของเหล่าผู้เล่นจะเป็นเพียงความสงสัยเท่านั้นจริง ๆ

 

               “แตกสลายไปแล้ว พร้อมกับการเสียสละพลังของท่าน”วินย่าตอบออกมาด้วยท่าทีเศร้าสร้อย หากเทวรูปสลายไปแล้วก็ไม่แปลกที่จะไม่เห็นเทวรูปอยู่ที่ไหน งั้นก็หมายความว่าเทวรูปองค์ที่ 5เป็นแค่ข่าวลือหรอกหรือ

 

               “แต่ไม่ต้องห่วง ท่านยังทรงอยู่ในใจของพวกเราเสมอ หากสักวันท่านสามารถพื้นกลับมาได้ก็คงดี”วินย่ายิ้มออกมาบาง ๆแม้ใบหน้าจะยังคงมีความเศร้าอยู่ เธอเป็นลูกหลานของเผ่าที่เชื่อว่าพวกตนกำเนิดมาเพื่อปกป้องเหล่าทวยเทพ คนทุกรุ่นต่างเชื่อว่าสักวันเทพแห่งความตายและชีวิตจะกลับมาอีกครั้ง

 

               ติ๊ง...

 

               อยู่ ๆเบื้องหน้ากวีก็ปรากฏหน้าจอสี่เหลี่ยมผืนผ้าขึ้นมาเสียอย่างนั้น มันคือหน้าจอเควสที่จะเด้งขึ้นมาเมื่อ npc มอบเควสให้กับผู้เล่น

 

               

              เควส : เทวรูปที่หายไป

              ความยาก : C

                           เทวรูปของเทพแห่งความตายและชีวิตแตกสลายไปเพราะพลังแห่งความมืด เพื่อฟื้นคืนพลังของท่านจงตามหาและมอบคำภาวนาให้แก่ท่าน

 

              รางวัล : ???????

               ค่าประสบการณ์ : -

 

 

               อยู่ ๆเควสของเทวรูปองค์ที่ 5 ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากวี มันทำให้กวีโล่งใจขึ้นมาไม่น้อยเลยเพราะมันหมายความว่าเทวรูปองค์ที่ 5 ยังมีอยู่จริง เพียงแต่ต้องทำเควสเพื่อจะพบมันเท่านั้น

 

               “นานแล้วที่ไม่มีนักผจญภัยมาสอบถามเรื่องพวกนี้ ท่านช่วยรับสิ่งนี้ไปเป็นค่าตอบแทนที่ให้คนแก่ ๆอย่างข้าได้รำลึกความหลังเถอะ”วินย่ายิ้มออกมาก่อนจะนำขวดแก้วที่ใช้ตักน้ำในน้ำพุเมื่อครู่ออกมาให้กับกวี

 

               “ขอบคุณ”กวีตอบพลางมองขวดน้ำที่ได้รับมา ขวดน้ำใบนี้เป็นขวดธรรมดาที่ใส่น้ำจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ มีผลช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตแถมยังลบค่าสถานะผิดปกติได้ด้วย

 

               “ขอบคุณครับ”กวีตอบพลางมองไปยังผนังรอบ ๆ น่าเสียดายแม้จะยืนยันได้แล้วว่าเทวรูปองค์ที่ 5 มีอยู่จริง แต่ก็ไม่ทราบที่อยู่ของเทวรูปองค์ที่ 5 อยู่ดี

 

               .

               

               .              

               

               “ไม่ได้เรื่อง ทุกคนรู้แต่ตำนานที่เล่าต่อ ๆกันมา ไม่มีใครรู้เลยว่าเทวรูปที่ว่าอยู่ตรงไหนกันแน่”เจถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเหนื่อย ๆ ทุกคนในปาร์ตี้ต่างพยายามหาข้อมูลกันอย่างหนักจนเวลาข้างนอกตอนนี้น่าจะเป็นช่วงเวลาเช้าไปแล้ว แต่ก็ได้มาแค่ข้อมูลเล็ก ๆน้อย ๆเท่านั้น

 

               “แล้ว....นั่นมันอะไรกัน”กวีถามพลางหันไปมองทางมีน เธอเป็นคนที่น่าเป็นห่วงที่สุด แต่พอกลับมารวมตัวกันกลับพบว่าเธออยู่ในสภาพอุปกรณ์สวมใส่เต็มตัวไปหมด ทั้งเสื้อหนังเกราะแขนโซ่ถักรวมถึงรองเท้าขนสัตว์ด้วย นี่เธอไปถามข้อมูลจาก npc หรือไปทำเควสย่อยมากันแน่

 

               “ก็.....พอเข้าไปคุยกับพวก npc แล้วพวกเขาก็ขอร้องให้ช่วยนี่นา มีนก็เลยช่วยพวกเขาตามที่ขอเท่านั้นเอง”มีนตอบพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมา แต่หน้าของทุกคนต่างบอกเหมือนกันเลยว่า ก็นั่นล่ะเควสย่อยล่ะ

 

               “เอาเถอะ แล้วได้ข้อมูลอะไรมาหรือเปล่า”กวีถามพลางส่ายหน้าด้วยท่าทีช่วยไม่ได้

 

               “ไม่ได้ค่ะ...”มีนตอบด้วยท่าทีรู้สึกผิด อย่าว่าแต่ที่ตั้งของเทวรูปองค์ที่ 5 เลยแม้แต่ตำนานต่าง ๆมีนก็ยังไม่ได้ฟังมาเพราะมัวแต่ช่วยผู้คนในหมู่บ้านนั่นล่ะ

 

               “งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ ยังไงก็ไม่มีใครได้มาอยู่ดี”กวีตอบพลางเปิดหน้าต่างเควสขึ้นมา เควสของกวีเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันได้ว่าพวกตนไม่ได้กำลังพยายามไล่จับอากาศกันอยู่

 

               “ผมจะแบ่งเควสนี้ให้ทุกคน อย่างน้อยถ้าเจอเทวรูปทุกคนจะได้ค่ารางวัลจากภารกิจอย่างแน่นอน”กวีกดแชร์เควสให้กับเพื่อน ๆในปาร์ตี้ เควสนี้ความยากเยอะพอสมควร ทั้ง ๆที่เควสส่วนใหญ่บนเกาะนี้มีความยากอยู่ที่ F แท้ ๆ

 

               “แบบนี้ค่อยมีความมั่นใจหน่อย”เจพอเห็นเควสเข้าก็รีบกดรับทันที ยังไงก็ดีกว่าพยายามหาแล้วมารู้ทีหลังว่ามันเป็นแค่ข่าวโคมลอยละนะ

 

               “แล้ว พวกเราจะไปหาเทวรูปที่ไหนกันละครับ พวกเราไม่มีข่าวอะไรเลย”ไบรท์ถามออกมาด้วยท่าทีสงสัย จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครได้ตำแหน่งที่ชัดเจนมาสักคน

               

               “มันก็มีอยู่ไม่ใช่หรือไง สถานที่ที่น่าสงสัยน่ะ”กวีถามพลางยิ้มออกมาช้า ๆก่อนจะเปิดแผนที่ของตนขึ้นมาเพื่อจะชี้จุดให้คนในปาร์ตี้ได้ดู

 

               “ป่าหมอกม่วง.......”ทุกคนต่างพูดออกมาเป็นเสียงเดียวกันพร้อมทำหน้าตกใจกันอย่างมาก แค่เจ้าทหารตัวหนอนที่หลุดออกมาจากป่าพวกเขายังต้องรุมกันเพื่อเอาชนะเลยนะ ขืนเข้าไปในป่ามีหวังไม่รอดแน่ ๆ

 

               “เกมเปิดมาเป็นเดือนแล้วแต่ยังไม่มีใครเคยเห็นเทวรูปองค์ที่ห้ามาก่อน งั้นก็หมายความว่ามันซ่อนเอาไว้ในที่ที่พวกเราไม่สามารถเข้าไปได้ไงล่ะ”กวีพูดออกมาด้วยท่าทียิ้ม ๆ ความจริงกวีเดาตำแหน่งของเทวรูปเอาไว้แต่แรกแล้ว แต่ก็อยากหาข้อมูลก่อนเพื่อจะเอาให้แน่ใจว่าต้องเข้าไปเสี่ยงในป่าหมอกม่วงจริง ๆหรือเปล่า เพราะบอกตามตรงว่าหากเข้าไปแม้แต่ตัวกวีก็อาจจะไม่รอด

 

               “ไม่มีที่อื่นแล้วเหรอพี่กวี ป่าหมอกม่วงมัน....”เจหน้าซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะตอนนี้ที่เจรับหน้าที่เป็นแทงค์ให้ปาร์ตี้ ขืนเข้าไปแล้วเจอพวกโหด ๆมีหวังตายแน่ ๆ

 

               “ก็มีอีกจุดนะที่ผมสงสัย”กวีตอบด้วยท่าทีโคตรจะไม่น่าไว้ใจ ทำเอาเจไม่ทราบจะถามต่อดีหรือไม่ เพียงแต่กวีไม่รอให้เจถามเขากลับเปิดแผนที่ออกมาอีกรอบทันที

 

               “ข้างล่างนี่ไง”กวีชี้ไปที่ส่วนฐานของเกาะเริ่มต้น อย่างที่บอกเกาะเริ่มต้นเป็นเกาะลอยฟ้า เช่นนั้นก็ต้องมีแผ่นดินอีกด้านหนึ่งให้สำรวจ

 

               “พวกเราไม่มีปีกนี่นา งั้นก็ต้องห้อยตัวลงไปจากขอบแผนที่ แล้วถ้าเกิดตกลงไปจะเป็นไงล่ะครับ”พอเจไม่กล้าถามต่อเก่งจึงเป็นคนถามออกมาแทน

 

               “ดูเหมือนพวกเราจะตกลงไปตายข้างล่างนะ จากข้อมูลแล้วคนที่เคยทำแล้วตกลงไปบอกว่าเขาเกิดใหม่ที่หมู่บ้านด้านล่างไม่ได้กลับขึ้นมาเกิดข้างบน ทำให้เขาต้องติดอยู่ในหมู่บ้านที่มีมอนสเตอร์เลเวลสองร้อยกว่า ๆป้วนเปี้ยนรอบ ๆโดยไม่ได้รับพรจากเทวรูปเลยสักองค์ อ่อ....ดูเหมือนคนคนนั้นจะลบตัวละครทิ้งแล้วเล่นใหม่เอานะไม่ต้องห่วงเขาหรอก”กวีตอบด้วยรอยยิ้มสบาย ๆเช่นเดิม ทั้ง ๆที่ความเสี่ยงนั่นทำเอาทุกคนส่ายหัวรัว ๆทันที แบบนั้นสู้ไปตายในป่าหมอกม่วงยังจะดีซะกว่า  เพราะต่อให้ตายกลับมาก็ยังเลเวล 10 เหมือนเดิม

 

               “งั้นก็ต้องเป็นป่าหมอกม่วงจริงสินะ”เจว่าพลางถอนหายใจออกมา

 

               “แล้วพวกเราจะเอาตัวรอดไหวเหรอครับ ข้างในนั้นมีแต่มอนสเตอร์เลเวลสูง ๆนะครับ”ไบรท์ท้วงพลางทำสีหน้าลำบากใจออกมา

 

               “ไม่ต้องห่วง อีกสักพักพวกเราก็คงได้กำลังเสริมแล้ว”กวีตอบพลางเอนหลังพิงเก้าอี้ของร้านอาหารที่พวกตนมานั่งรวมตัวกันอย่างสบายใจ ร้านอาหารร้านนี้เป็นร้านเล็ก ๆให้ผู้เล่นมากินอาหารราคาถูกได้ และที่สำคัญมันอยู่ห่างจากทางเข้าหมู่บ้านไม่มากอีกด้วย

 

               วูบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

               พวกเจยังไม่ทันถามอะไรต่อ อยู่ ๆแสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นที่ตรงประตูทางเข้าหมู่บ้าน แสงนั่นมีจำนวนเยอะมาก ๆ แถมคนที่ออกมายังเป็นผู้เล่นที่ถืออาวุธแบบเดียวกับที่พวกกวีใช้ด้วย นับเป็นกองกำลังที่น่าตกใจมาก

 

               “บ้าจริง ไม่พอเหรอเนี่ย”ชายคนหนึ่งในกลุ่มทุบพื้นด้วยท่าทีเจ็บใจ ความจริงเจกำลังจะถามกวีอยู่หรอกว่าคนพวกนั้นเป็นใคร แต่พอเห็นหน้าเจก็จำได้ทันทีว่าคนพวกนั้นคือคนของกิลด์กรีนโลตัสที่มารับสมัครคนก่อนหน้านี้นั่นเอง

 

               “ช่วยไม่ได้”ชายคนหนึ่งในกิลด์กรีนโลตัสพูดก่อนจะเอาหอกเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋า มันเป็นหอกที่ผูกธงที่วาดสัญลักษณ์ของกิลด์กรีนโลตัสเอาไว้ด้วย

 

               “รับสมัครคนเลเวลสิบจำนวนมาก พวกเราจะฆ่าบอสแห่งป่าหมอกม่วงเพื่อตามหาเทวรูปองค์ที่ห้าเทพแห่งความตาย”เสียงประกาศของชายคนนั้นทำเอาพวกของกวีสะดุ้งโหยง นี่พวกนั้นก็ตามหาเทพแห่งความตายด้วยงั้นเหรอ

 

               “ไปกันเถอะ แค่พวกเราผ่านป่าหมอกม่วงไม่ได้หรอกนะ”กวีได้ยินเสียงประกาศก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปหากลุ่มคนของกิลด์กรีนโลตัสทันที ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่กิลด์ใหญ่มีชื่อเสียงจะมารับสมัครคนบนเกาะเริ่มต้น พวกเขาสามารถรับสมัครคนจากข้างล่างได้อย่างง่ายดาย แถมยังได้คนที่พร้อมใช้งานกว่าเป็นไหน ๆ สิ่งเดียวที่ทำให้กิลด์แบบนั้นมาหาสมาชิกบนเกาะเริ่มต้นก็มีเพียงข่าวเรื่องเทวรูปองค์ที่ 5 ที่อยู่ ๆก็ถูกขุดขึ้นมาอยู่หน้าแรกของเว็บบอร์ดเก่า ๆนั่นเอง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว