จะได้หรือไม่ได้มึงก็คอยดูละกัน

กูจะไม่แย่งเขามาจากมึง แต่กูจะรอวันที่มึงปล่อยมือเขา

ริวพี่ขอโทษนะ

ใครมันจะไปมีเท่ามึงวะโน

//ริวกำลังก้าวเท้าเข้ามาหาผมแต่กลับถูกอีกคนกระชากแขนไว้

ไอ้เหี้ยโน มึงเบามือกับน้องมันหน่อยไม่ได้หรือไง

ไอ้เหี้ยเอ้ย

...

เออกูกลับก็ได้

กูเห็นแก่ริวเฉยๆ อย่าคิดว่ากูกลัวมึง

มึงมานี่

...//ผมไม่สนว่าคนตัวเล็กจะเป็นยังไง

...//อารมณ์ของผมตอนนี้มันเดือดเหมือนน้ำต้มสุกมากๆ

...//ผมแทบอยากจะฉีกเนื้อไอ้บีเป็นชิ้นๆต่อหน้าริว

อยู่นิ่งๆ //มือหนาๆฉีกเสื้อของคนตัวเล็กจนขาดหลุดลุ้ย

...//ร่างกายบางๆถูบร่างที่ใหญ่กว่านอนทับไว้

มึงไม่มีสิทธิขัดขืนกู

ลืมกฏ5ข้อนั้นไปแล้วหรอ

ให้กูทวนอีกรอบเอาป่ะ

//ริวเบี่ยงหน้าหนีจูบผม

หนีจูบกู? //ผมบีบข้อมือเล็กๆนั้นแรงๆด้วยอารมณ์โมโหที่มีพลังทำลายล้างสูง

... //เสียงใสใสร้องขึ้น ใบหน้าเริ่มมีน้ำตาเอ่อล้นออกมาอาบแก้ม

...//นั่นไม่ได้ทำให้ผู้ชายที่ชื่อโนอาห์ใจเย็นลงเลยสักนิด แต่มันกลับทำให้เขาโมโหหนักกว่าเดิม

...//ผมกดจูบลงที่ซอกคอขาวๆเพื่อสร้างรอยช้ำ...รอยที่บ่งบอกว่าเด็กคนนี้เป็นคนของผม

...//ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

...//ผมยังคงจูบอยู่ซอกคอหอมๆนั้นซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะลื่นมาจูบกลีบปากอมชมพู

อืม

โตขึ้นแล้ว

ครางชื่อกู //ผมขบติ่งหูเบาๆก่อนเอ่ยขอคนนอนตัวสั่นอยู่ใต้ตัวผม

ริว จำไว้ให้ขึ้นสมองมึงเลยนะ

มึงเป็นของกู

...//ผมเป็นประเภทยิ่งห้ามผมยิ่งทำ ผมกระเเทกสิ่งใหญ่ของตัวเองเข้าช่องทางของริวอย่างแรง โดยไร้ถุงยาง ไร้เจลหล่อลื่น

ทำให้กูก่อน //ผมถอดเอาแท่งใหญ่โตของผมออกจากช่องทางของริว

อ่าส์

อ่าส์...ดะ..ดี

อืม...ดีมาก..อ่าส์

ซีดส์...อ่าส์

อ่าส์

พะ พอ..พอแล้ว

ขึ้นมานี่ //ผมดึงร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตัวผม

อืม

เจ็บไหม

ไม่ไหวไม่ต้องฝืนก็ได้

อืม...

อ่าส์...แน่น...อืมแน่นมาก

เร็วขึ้นอีก

อ่าส์ดี

แบบนั้นแหละดี

ครางชื่อกู

ซีดส์...อ่าส์

โอ้ย...เจ็บ!

...//ผมลุกขึ้นมานั่งโง่ๆคนเดียวด้วยความยากลำบาก เจ็บชิบหาย

...//ใช่ผมอยู่คนเดียว ตื่นขึ้นมาก็มีผมที่นอนจมกองคราบที่ป๊าทำไว้เมื่อตอนบ่าย ถึงมันจะแห้งไปแล้วก็เถอะ

ครับ

...//เหอะ มีสิทธิอะไรไปน้อยใจวะไม่กลับมันก็สิทธิของเขาป่ะ

...//หัดเจียมตัวซะบ้างก็ดีนะริว แกมันเป็นแค่ลูกหนี้เขา แกไม่ใช่เมีย!

ริวไม่เป็นไรครับ

ไม่ครับ

พี่จะขอโทษริวทำไม

ริวต่างหากที่ต้องขอโทษพี่บี

พี่บี

เรื่องที่พี่ชอบผม

มันเรื่องจริงหรอ

ค่อยยังชั่ว

ผมรู้ได้ไหม

โถ่พี่อะ

ครับ

ขอบคุณนะพี่

ที่แท้ก็ไม่ใช่เรื่องจริงหรอเนี่ย

โล่งจัง

ป๊า

ไหนบอกจะไม่กลับไง

ครับ

ห๊ะ?

เอ่อ แล้วป๊าลืมอะไรครับ

😳 //ร่างใหญ่ๆจู่โจมเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนเตียงจนผมล้มตัวลงไปนอนกับเตียงเหมือนเดิม สัด!ไม่น่าลุกเลยกู

มะ ไม่ครับ

...//มือใหญ่ๆมาแตะรอยกัดที่คอผมเบาๆ ผมสะดุ้งแค่เล็กน้อย

ไม่เป็นไรครับ

ไม่ครับ

ป๊าหิวไหม

...//ผมพยักหน้าตอบแทนคำพูด

...//ถึงหิวก็กินไม่ลงหรอก ผมไม่มีแรงแม้แต่จะเคี้ยวข้าวแล้วตอนนี้

โห ประชุมดึกจังทำไมไม่ประชุมพรุ่งนี้เช้าอะนี่มันดึกมากเลยนะ

อ๋อ

อย่าหักโหมมากนะครับ

อะไร

เสือก

...//ผมช้อนตามองเจอย่างอาฆาต

มันไม่มีทางหนีกูไปได้หรอก

หนี้ตั้งสามสิบล้าน ถ้ามันหนีมันจะเอาปัญญาที่ไหนมาจ่ายกู

จากมึง

ใจดีเกินไปแล้วพ่อคุณ หลงเด็กนั้นขนาดนี้เลยหรือไง

จะอะไรซะอีกก็เพื่อนมึงแอบชอบเด็กกู

กูไม่เอา

เพื่อความสะใจไง

เห็นมึงทุรนทุรายแบบนี้มันสนุกดีวะ

สงสาร

มีไรให้น่าสงสารวะ

กูดูแลมันอย่างดี เงินก็มีให้ใช้รถก็มีให้ขับ

แค่เอากับกูมันก็ได้เงินใช้เป็นแสนๆแล้ว

ยังมีอะไรให้น่าสงสารอีก

ว่าไงนะ

กูจะทำไรก็ได้มันเรื่องของกู

กูจะเอาใครจะมั่วกับใครมันก็เรื่องของกู

ขอบใจ

แต่เหี้ยอย่างกู..ก็ได้เจมส์มาเป็นเด็กละกัน

หึ! 5 ปีแล้วสินะ

เร็วจังเลยเนาะ คิดถึงตอนนั้นจัง

ตอนปี2อะ มึงยังจำได้ป่ะว่าเจมส์มาสารภาพรักกับกูแล้วตกเย็นพวกกูก็ไปเดทกัน

คงไม่ต้องเดาเนาะหลังจากเดทเสร็จพวกกูไปทำอะไรกันต่อ กูว่ามึงคงจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้ว

น่าสงสารเขานะแอบชอบเขามาตั้งปีกว่า แต่เขากลับมาชอบเหี้ยแบบกู

ส่วนคนดีแบบมึงก็เป็นได้แค่ที่ปรึกษายามเขาเจ็บจากกู อย่างว่าอะเนาะก็เขาไม่ได้ชอบมึง

เกินหรอ

ไม่นิ กูพูดเกินไปตรงไหนวะ

มันคงไม่เจ็บแล้วแหละเจ

ก็มันชอบคนอื่นแล้วไง ชอบคนของกูอะ

😏

ไม่มีทาง😏

😏

ไม่มีความรับผิดชอบ

อีกแค่3 นาทีก็จะถึงเวลานัดประชุม

แยกแยะหน่อยดิอันไหนเรื่องงานอันไหนเรื่องส่วนตัว

พูดมาก

ไปประชุมได้แล้ว

...//ผมนั่งดูทีวีอยู่ห้องรับแขกอย่างสบายใจแต่ตัวไม่สบาย ตัวระบมหมดแล้ว😭

หืม ใครมาตอนนี้วะ

..//ผมก้าวขาแล้วยื่นหน้าไปส่องตาแมวดูว่าใครมา

...มิว มิวไหน ..//ผมร้องกลับไป

..//เดี๋ยวนะ

..//อยู่ด้วยกันจนถึงเช้าหรอ

วันไหน

..//วันก่อน วันนั้นป๊าบอกว่าจะไปหาเพื่อนนิ

..//ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงบอกว่าอยู่กับป๊าจนถึงเช้าละ

..//ไหนป๊าบอกว่าดื่มเพลินเลยกลับเช้าไง นี่มันอะไรกัน

..//จู่ๆน้ำตาผมก็ไหลอย่างกับเขื่อนแตก

...//ผมไม่ใช่คนอ่อนแออะไร แต่ก็ไม่ได้เข้มแข็งจนถึงขั้นรับเรื่องพวกนี้ได้นะ

พี่โนอาห์ไม่อยู่ครับ พี่โนอาห์ติดประชุมวันนี้คงกลับดึก//ผมเปิดประตูออกไปคุยกับเธอ เธอตกใจเล็กน้อย

...//ผมเค้นยิ้มส่งให้เพื่อให้ดูเป็นมิตรที่สุด

อ๋อ ผมเป็นน้องชายของคุณโนอาห์ครับ

คนพี่ทำไมหรอครับ

ฮ่าๆ

พูดมาเถอะครับ

..//ผู้หญิงคนนี้มัน!

เชิญเข้ามาครับ

พี่นั่งรอตรงนี้ก่อนนะอย่าเดินเพ่นพ้านเหมือนหมา พอดีพี่โนอาห์ไม่ชอบ

นี่น้ำครับ

คราวนี้เล่ามาเถอะครับ

คนพี่มันทำไม

ไม่ต้องเขินหรอก ถ้ากล้ามาหาผู้ชายถึงห้องแบบนี้คงไม่มีอะไรให้เขินแล้ว

555

ผมเปล่า //ไม่ได้แอบนี่กูด่าโต้งๆเลย

แถมอะไรครับ //ปากผมยิ้มแต่มือผมกำหมัดแน่น

...//นี่กูมาถึงขั้นนี้ได้ไง กูมาถึงขั้นที่นั่งฟังผู้หญิงของป๊ามาเล่าเรื่องตัวเองเนี่ย

...//ผมเม้มริมฝีปากเข้าหากันเพื่อข่มอารมณ์ตัวเอง แล้วถามผู้หญิงคนนี้อย่างใจเย็น

ขนาดนั้นเลยหรอครับ

ไม่ต้องเขินหรอกครับ

มันไม่ได้มีอะไรให้เขินนิ พี่ผมมันเก่ง

ริวครับ

ผมเป็นญาติห่างๆครับ

ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ😊

คงอีกสักพักครับ

พี่รู้ได้ไงหรอว่าคอนโดของพี่ผมอยู่ที่นี่

สะกดรอยตามคนอื่นแบบนี้มันไม่ดีนะครับ

มันเสียมารยาท

บ้าน่าพี่ ผมพูดให้ฟัง

เดี๋ยวผมไปโทรตามให้นะครับ

หิวผู้ชายหรอครับ

หยอกๆๆ

แล้วมันจริงไหมละ

อันนี้ก็หยอกครับ555

สรุปพี่หิวอะไรครับผมจะได้บอกถูก

โอเคครับ

หิวผู้ข้าว

...//ผมเดินออกมานอกระเบียงเพื่อต่อสายหาเจ้าของห้อง

ใจเย็นไว้ริว

อยู่กับป๊าไหมครับ

ผมโทรหาป๊าแต่ป๊าไม่รับสายอะ

อ๋ออ

งั้นฝากพี่บีบอกป๊าให้ริวหน่อยนะ

คนชื่อ...แปปนะครับ//ผมเลื่อนโทรศัพท์ให้ห่างออกจากหูแล้วเดินไปยังห้องรับแขก

พี่ชื่ออะไรนะผมลืมอะ//ผมถามเธอที่ตั้งหน้าตั้งตาถ่ายรูปคู่กับทีวีจอใหญ่ของห้อง

เครครับ//ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูอีกครั้ง

คนชื่อมิวมาหา

บอกป๊าด้วยนะครับว่าเขาหิวมาก

โอเคครับ

สบายมากแค่นี้เอง //สบายกับผีนะสิ

ขอบคุณครับ

คอนโดป๊าครับ

ริวอยู่กับผู้หญิงของป๊า

แค่นี้ก่อนนะครับ

อย่าเเตะข้าวของไปมั่วสิครับมันสกปรก

ผมหมายถึงพี่โนอาห์ไม่ชอบให้ใครมาแตะข้าวของในห้องครับ

พี่ผมเป็นคนรักสะอาด

ผมว่านั่งอยู่เฉยๆดีกว่านะครับ

เดินไปเดินมาในบ้านคนอื่นมันเหมือนคนไม่มีมารยาท //ผมส่งยิ้มให้เธอ

สมควรครับ

ผมล้อเล่น

แหม๋ ตามสบายเลยครับ

แต่ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับของของผมนะครับ

เปล่าครับ

พอดีผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่น

ผมหมายถึงพี่โนอาห์นะครับ พี่มันชอบมาใช้ของร่วมกัน ผมละไม่ชอบ

ผมว่ามันน่าสกปรกพี่คิดเหมือนผมไหม

นั่นนะสิครับ

แล้วทำไมถึงยังชอบใช้ของร่วมกับคนอื่นอยู่ละ

ผมหมายถึงพี่ชายผมเนี่ยแหละครับ

ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่นตลอด ไม่รู้จักอายบ้างเลยเนาะพี่

ใจกว้างจังเลยนะครับ

แต่ผมไม่ ยิ่งของรักของหวงยิ่งให้ไม่ได้

ผมกำลังขึ้นปี1ครับ

มหาลัยใกล้ๆพี่โนอาห์ครับ

ก็ใกล้ๆกับมหาลัยผมไงครับ

ผมล้อเล่นครับ

อยู่บริษัทกรอนเรสครับ

ใช่ครับ

ใช่ครับ

หมอครับ

...//กูเกลียดความบังเอิญนี้ชิบหาย

ดีจัง //ดีพ่อง ห้องทะเบียนอยู่ทางไหนผมจะซิ่วหนี

เรื่องอะไรครับ

ผมเนี่ยนะ //ช่วยห่าไรละตัวกูเองยังจะเอาไม่รอดเลย

...ไม่ขอรับปากนะครับ

พี่โนอาห์โทรมาอะผมขอตัวไปรับสายก่อนนะ

ครับ

ห้องครับ

ตอนไหนป๊าจะกลับอะ

ผมไม่หิวครับ

แต่คนที่มาหาป๊านี่สิคงจะหิวน่าดูเลย

พี่บีไม่ได้บอกป๊าหรอ

ผมโทรหาป๊าไม่ติดผมเลยโทรหาพี่บี

ก็เรื่องที่มีคนมาหาป๊าถึงห้องอะเเหละ

เขานั่งรอป๊าตั้งนานละ

ป๊ามาดูเอาเองดีกว่า

แค่นี้ก่อนนะครับ

ป๊ารีบมานะ พี่เขาหิวมากเลย

อีกสักแปปพี่ผมก็มาแล้ว

ดูท่าพี่จะชอบทีวีเครื่องนี้มากเลยนะครับเห็นถ่ายรูปตั้งนานละ

ที่บ้านไม่มีให้ดูหรอครับ

อ๋อ ดูท่าพี่น่าจะชอบของคนอื่นนะเนี่ย

โถ่พี่

อย่ามองผมในแง่ร้ายสิ

จะงอนแล้วนะ //อีกเดี๋ยวก็จะเอากำปั้นทุบด้วย

🙂