ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยอมแล้วค่าพี่ภีม

ชื่อตอน : ยอมแล้วค่าพี่ภีม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 16:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยอมแล้วค่าพี่ภีม
แบบอักษร

“หืม จริงสินะ เราไม่ได้เป็นญาติกันซักหน่อย แต่เป็นอย่างอื่นนี่ไม่แน่เหมือนกัน” พร้อมรักเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆกับสายตาที่ชายหนุ่มส่งมาให้ ซึ่งต่างจากท่าทีเย็นชาเมื่อครู่ลิบลับ เธอรู้สึกว่าสายตาของเขามันไม่ปกติเท่าไร มันแพรวพราวระยิบระยับจนน่ากลัว

“เป็นอะไรคะ” พร้อมรักเริ่มขยับตัวอย่างอึดอัด เมื่อเขายื่นหน้าข้ามโต๊ะพุ่งตรงเข้ามาหาเธอ

“คุณอยากเป็นอะไรละ”

“อะไรละ ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้นแหละ” พร้อมรักแสร้งหลบตาเป็นพัลวัน เริ่มร้อนตัว ว่าเขาไปรู้อะไรมาหรือเปล่า

“แต่ที่คุณย่าผมบอก ไม่ใช่ว่าคุณอยากเป็น...” เขาแกล้งเว้นจังหวะไว้นิดหนึ่งไม่ยอมพูดต่อให้จบ

“ไม่ใช่ซักหน่อย ฉันแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง ใครเขาอยากจะแต่งงานกับคุณกัน เพิ่งรู้จักกันเอง”

“ฮ่าๆๆ คุณนี่มันน่าแกล้งจริงๆเลย” เขายกมือขึ้นขยี้ผมเธอ ทำเหมือนคนที่สนิทชิดเชื้อกันมานาน ทั้งที่เพิ่งรู้จักกัน

“อะไรอีกเล่า” พร้อมรักเริ่มโมโห เบี่ยงศีรษะหนีมือของเขา

“ผมแค่จะบอกว่าคุณย่า บอกว่าคุณอยากเป็นเชฟ ก็หมายถึงเป็นเชฟร้านอาหารของผมไง ไม่ได้พูดถึงเรื่องแต่งงานอะไรซักหน่อย หรืออาพร้อมแอบหลงรักผมตั้งแต่แรกพบ”

“คุณภีม! บ้าบอที่สุด ไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนค่ะ”

“ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวครับ ผมมีข้อเสนอ”

“อะไรคะ” เสียงเริ่มห้วนขึ้นอย่างมีน้ำโห

“ถ้าคุณยอมเรียกผมว่าพี่ภีม ผมจะยอมเลิกเรียกคุณว่าอาพร้อม” แค่คิดว่าต้องเรียกคนที่ชอบแกล้งเธอว่าพี่ก็รู้สึกขนลุกไปหมดแล้ว บรึยส์

“ว่ายังไงถ้าไม่ยอมเรียกผมว่าพี่ภีม ผมก็จะเรียกคุณว่าอาพร้อมๆ ต่อให้แต่งงานมีลูกด้วยกันผมก็จะเรียกคุณว่าอาพร้อมๆแบบนี้แหละ ยอมได้หรือครับ ฮ่าๆๆ”

“โอเคค่ะๆ ยอมแล้วค่ะพี่ภีม”

“ใครยอมครับ”

“ฉันยอมแล้วค่ะ”

“พูดใหม่ซิ พร้อมยอมแล้วค่ะพี่ภีม” เขาบีบเสียงเป็นตัวอย่างให้เธอฟัง

เห้อะ อย่าให้ถึงทีเธอบ้างนะ“ค่ะพี่ภีม พร้อมยอมแล้วค่า”

“ยอมอะไรครับ ยอมแต่งานกับพี่นะหรือ โอเคครับ พี่ก็พร้อมแต่งแล้ว”

“พี่ภีม!” พอตะโกนเรียกชื่อเขาเสร็จ เธอก็หันหลังวิ่งหนีออกมาทันที ไม่เคยเจอผู้ชายที่ไหนกวนประสาทเท่าเขาเลยจริงๆ

“ฮ่าๆๆๆ” ชายหนุ่มมองตามคนร่างเล็กเดินกระแทกเท้าออกจากห้องอย่างมีความสุข

“เป็นอะไรหึพร้อม หายไปตั้งนาน เห็นพนักงานบอกว่าไปคุยกับคุณภีมมา แล้วทำไมทำหน้าแบบนั้นหึ”

“ก็พี่ภีมนะสิคะ กวนประสานพร้อม แม่คะ พร้อมต้องอยู่ช่วยงานที่ร้านวันนี้เลย พอดีเชฟคนหนึ่งเขาลาคลอด”

“หืม” ทั้งเพียงใจและอำไพเลิกคิ้วแล้วมองหน้ากันอย่างประหลาดใจ พวกเธอไม่ได้หูฟาดใช่ไหม เมื่อกี้พร้อมรักเรียกพีรภพว่าพี่ใช่ไหม เรียกไปคุยแบบไหนถึงได้เปลี่ยนคำเรียกขานกันแบบนี้เนี่ย

“แต่ว่าแม่เพียงกับป้าไพจะกลับกันยังไงทีนี้ เดี๋ยวพร้อมกลับไปส่งก่อน เดี๋ยวค่อยขับรถกลับมาอีกรอบก็ได้”

“ไม่ต้องหรอกจ๊ะ เดี๋ยวให้แมนขับรถพร้อมไปส่งย่าทั้งสองคน ส่วนพร้อมกลับพร้อมพี่”

“เอ่อ แต่ว่า” พร้อมรักกำลังจะอ้าปากพูด แต่โดนดักขึ้นก่อนจากมารดาของตน

“ย่าว่าก็ดีเหมือนกันนะ พร้อมขับรถไปกลับอันตราย แล้วตอนเย็นกว่าจะเลิกงาน ขับรถกลับคนเดียวย่าเป็นห่วง กลับกับพี่เขาละดีแล้ว ใช่ไหมแม่เพียง”

“ค่ะพี่ไพ” เพียงใจตอบรับโดยทันที เมื่ออำไพยกเหตุผลขึ้นมาพูด และไม่มีใครค้านอะไรออกมาอีก

“เอาละ กลับกันดีกว่าเรา หนุ่มๆสาวๆ เขาจะได้ทำงานกันซักที ย่ากลับก่อนนะภีม ฝากน้องด้วยนะ”

“ครับคุณย่า สวัสดีครับย่าเพียง”

“สู้ๆนะหนูพร้อม”

“ขอบคุณค่ะป้าไพ เจอกันที่บ้านนะคะแม่เพียง” พร้อมรักยกมือไหว้ลาอำไพ ก่อนจะหันมาคุยกับแม่ของตน

“จ๊ะ” อำไพรับไหว้พีรภพพร้อมกับเอ่ยตอบลูกสาว

เมื่อทั้งสองทั้งเดินทางกลับแล้ว ก็ถึงเวลาที่เธอต้องเริ่มงานทันที พีรภพยื่นผ้ากันเปื้อนให้เธอ พร้อมกับชวนให้เดินไปพร้อมกัน“ไปครับ”

“ค่ะ” พร้อมรักตอบรับคนที่บังคับให้เธอเรียกพี่ ก่อนจะเดินตามเขาเข้าไปในครัว  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว