ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 33

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 936

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
33
แบบอักษร

      “เอ่อ...คุณโสมครับ” ตะวันอึกอัก ค่อย ๆ แกะมือโสมนภาออกอย่างเกรงใจ เพราะหล่อนเป็นลูกสาวของเพื่อนแม่ ที่เคยถูกวางตัวให้คู่กับเขา  แต่เดทกันแค่ครั้งเดียวตามคำขอร้องของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย เขาก็หลีกเลี่ยง ไม่เคยพบกับหล่อนอีกเลย 

            “วันนี้เจอตัวแล้ว ห้ามเบี้ยวโสมอีกนะคะ” เจ้าหล่อนฉอเลาะ ส่งสายตาทอดสะพานมาให้เขาเต็มที่ 

            ใบหม่อนยืนเลือกชุดชั้นในอยู่  โดยให้สามียืนรออยู่ด้านนอก ไม่ยอมให้เข้าไปด้วยกัน หญิงสาวหันมาเห็น สาวสวย ท่าทางเปรี้ยวจี๊ด ยืนเกาะแกะกับสามีอยู่ เริ่มรู้สึกเดือดปุด ๆ ริมฝีปากเม้มสนิท งานนี้ถ้าอธิบายไม่ดีมีเรื่องแน่...หญิงสาวคาดโทษไว้ในใจ 

            “คงไม่ได้หรอกครับ วันนี้ผมมากับภรรยา” ตะวันรีบบอก ทั้งที่ไม่ได้อยากให้แม่สาวเสียหน้า แต่เขาไม่รู้จะทำอย่างไร ในเมื่อคนข้างในก็ขว้างค้อนมาให้เขาวงเบ้อเร่อ 

            “คุณตะวันอย่าล้อเล่นแบบนี้สิคะ” หญิงสาวบีบเสียง หัวเราะคิกคัก 

            “ผมพูดจริงครับ ภรรยาผมเลือกของอยู่ อีกเดี๋ยวก็คงมา” 

            “ไหนคะ ไม่เห็นมีใคร น่าจะเป็นภรรยาคุณตะวันได้เลยนี่คะ” หญิงสาวกวาดตามองไปข้างหน้า ไม่จริงจังนัก เพราะหล่อนไม่เชื่อเขาตั้งแต่แรก 

            “พี่ตะวันรอนานไหมคะ” ใบหม่อนเดินเข้ามาอีกด้าน มาถึงหล่อนก็คล้องแขนเข้ากับ แขนแข็งแรงของสามี อย่างประกาศความเป็นเจ้าของ 

            “เอ๊ะ...ยัยเด็กนี่” โสมนภาลืมตัวแหววใส่ 

            “มีอะไรเหรอคะ พี่ตะวันขา”  ใบหม่อนอ้อนถามชายหนุ่มเสียงหวาน ราวกับจะยั่วประสาทฝ่ายตรงข้ามเสียมากกว่า 

            “ใบหม่อนจ๊ะ นี่คุณโสม” ตะวันแนะนำ 

            “สวัสดีค่ะ คุณน้า” ใบหม่อนพนมมือไหว้อ่อนช้อย แถมเรียกสาวตรงหน้าว่าคุณน้าเสียอีก 

            “เรียกพี่ก็พอมั้งคะ” โสมนภา กัดฟันบอก หล่อนหงุดหงิดที่เห็นหน้าใส ๆ ของศัตรูหัวใจ 

            “ขอโทษค่ะ...ใบหม่อนนึกว่าเพื่อนคุณแม่...ขอโทษอีกทีนะคะ” หญิงสาวทำหน้าตาเหมือนสำนึกผิด...ฮึ....ฉันไม่เรียกป้าก็บุญแล้ว....รู้จักใบหม่อนน้อยไปแล้ว 

            “พี่ตะวันขา  กลับกันเถอะค่ะ ใบหม่อนเมื่อยแล้ว  อยากพักผ่อนบนอกอุ่น ๆ ของสามีจังค่ะ” หญิงสาวหันมาพูดพร้อมกับแนบแก้มกับต้นแขนของสามีราวกับเป็นลูกแมวเชื่อง ๆ แม้ไม่ดังมาก แต่คนตรงหน้าก็ได้ยินเต็มสองหู อยากจะกรี๊ดให้คอแตกตายไปเลย 

            “เอ่อ...ขอตัวก่อนนะครับ คุณโสม” ตะวันเกรงใจ รีบดึงมือใบหม่อนออกมา ก่อนที่หล่อนจะแผลงฤทธิ์ไปมากกว่านี้     

           

           “ปล่อยได้แล้วค่ะ จะรีบไปไหนเนี่ย” ใบหม่อน สะบัดมือออก กระชากเสียงไม่พอใจที่สามีหนุ่มเดินก้าวยาว ๆ จนหล่อนแทบจะก้าวตามไม่ทัน 

           “จะอยู่ให้คุณโสมฉีกเนื้อเอาหรือไง ไปเรียกเขาว่าน้าน่ะ” ตะวันส่ายหัว เห็นภาพใบหม่อนวันที่เจอกันครั้งแรกลอยมา 

           “ฮึ...ไม่เรียกป้าก็บุญแล้ว” หญิงสาวเบ้ปาก 

           “เขาไปทำอะไรให้นักหนา...เจอหน้าก็ตั้งป้อมเป็นศัตรูกันเลย” ชายหนุ่มตำหนิภรรยา ที่หล่อนยังชอบเอาชนะแบบเด็ก ๆ  

           “อ๋อ...ที่หงุดหงิด แล้วมาว่าเค้าอยู่เนี่ย เพราะไม่อยากตัดสัมพันธ์กับสาวอกโตนั่นใช่ไหมล่ะ” 

           “คิดอะไรเลอะเทอะ” ตะวันปรายตามามองแวบนึง แบบไม่ค่อยสบอารมณ์ อยู่ ๆ เขาก็หงุดหงิดขึ้นมาง่าย ๆ แบบไม่มีเหตุผลเหมือนกัน 

           “พาใบหม่อนไปส่งที่คุณแม่ก็ได้ค่ะ แล้วพี่จะไปไหนก็เชิญ” หญิงสาวพูดอย่างน้อยใจ 

           “...ฮึ...” ชายหนุ่มไม่ตอบ หันไปขับรถเงียบ ๆ  

ความคิดเห็น