email-icon

สอบถามเรื่องนิยายหรือพูดคุยกับนักเขียนฝึกหัด : Euglanaforfiction@gmail.com ขอบคุณสำหรับทุก ๆ กำลังใจนะคะ ผู้เขียนสัญญาว่าจะพัฒนาผลงานของตัวเองเรื่อย ๆ ค่ะ

ชื่อตอน : EP:1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP:1
แบบอักษร

12ปี ผ่านไป

เด็กแสบที่ชื่อว่า ฉลาม ลูกชายของพ่อวายุและแม่มิวนิค ตอนนี้ได้โตเป็นหนุ่มแล้ว ส่วนในเรื่องของนิสัยนั้นไม่ต่างจากตอนเด็กสักนิด แถมยังแสบกว่าเดิมอีกด้วย ทั้งชอบต่อยตี ชอบเที่ยวกลางคืน เรียนก็ไม่เก่ง เป็นเด็กห้องคละห้องท้าย เกรด4วิชาเดียวที่ได้คือพละศึกษา วันๆก็เอาแต่ชอบใช้กำลังจนคนเป็นแม่กับพี่สาวนั้นเอือมระอาสุดๆ ว่าก็ไม่ฟัง ส่วนพ่อนั้นก็เออ ออตามเจ้าเด็กแสบทุกอย่าง เรียกได้ว่าพ่อลูกคู่หูนรกกันทีเดียว

.

"เอาไงดีวะไอ้หลาม แม่งพวกเด็กช่างมันนัดว่ะ เย็นนี้ที่เดิมป่าช้าซอย2 " ป้าง เพื่อนสนิทในกลุ่มเอ่ยถามฉลามกับเพื่อนๆในกลุ่มอีก2 คน

"มันนัดก็จัดดิ แม่งพวกเหี้ยนั่นไม่รู้ตำนานซะแล้ว" ลีโอ เพื่อนในกลุ่มเอ่ยขึ้น พร้อมกับตอบรับคำท้าที่พวกเด็กช่างท้าต่อยเย็นนี้

" ตำนาน4 รุม12 อะนะ" ก้องภพ หรือ ก้อง พูดย้ำเหตุการณ์ตอนม.4 ขึ้น ที่เด็กอีกโรงเรียนท้าต่อยแก๊งเขาขนาดมากัน12 คนยังต้องแพ้แก๊งของฉลาม จนฝั่งนั้นต้องเข้าโรงพยาบาลกันไปหลายวันทีเดียว แก๊งนี้จึงได้ฉายาที่หลายคนตั้งให้คือ แก๊ง4รุม12

"เอามั้ยไอ้หลาม" ป้างย้อนถามอีกรอบ

"กูเคยปฏิเสธที่ไหน ขอมาก็จัดให้เสี้ยนตีนดีนัก" ฉลาม รับคำท้าจากเด็กช่างอย่างไม่คิดปฏิเสธ

"แล้วโดดป่ะคาบนี้" ก้องเอ่ยถามแกมชวนเหล่าเพื่อนๆโดดคาบคณิต

"คาบคณิตใครเข้าก็โง่อะสัส" ฉลามว่าจบก็เดินนำไปยังหลังห้องน้ำเพื่อที่จะกระโดดรั้วออกนอกโรงเรียนทันที

.

.

ปลาวาฬ ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของพ่อวายุและแม่มิวนิค ตอนนี้ก็อายุเกือบจะ18ปีบริบูรณ์แล้ว คนนี้พ่อกับแม่นั้นค่อนข้างจะเป็นห่วงเพราะเธอทั้ง อ่อนน้อม นุ่มนวล มีมารยาท พูดเพราะ ต่างจากน้องชายฝาแฝดอย่างสิ้นเชิง ปลาวาฬอยู่ห้องคิง เกรด4.00 ตลอดเทอม แถมยังเป็นนักเรียนดีเด่นอีกด้วย

"วาฬเราเอาขนมมาให้" เจต คนเดิมยื่นขนมป็อกกี้รสช็อกโกแลตให้กับสาวน้อยหน้าหวานอย่างปลาวาฬ

"ขอบคุณนะเจต" ปลาวาฬรับขนมจากเจตมาพร้อมกับพูดขอบคุณพลางยิ้มให้

"ไม่เบื่อหรอเจต ป็อกกี้รสช็อกโกแลตให้วาฬตั้งแต่5ขวบแล้วนะ" พิ้ง เพื่อนสนิทของปลาวาฬเอ่ยถามเจต

"ไม่อะ จีบด้วยป็อกกี้ตั้งแต่เด็กก็ต้องให้ป็อกกี้ตลอดดิ อีกอย่างก็รู้ด้วยว่าวาฬชอบ ใช่มั้ยล่ะ" เจตตอบพิ้งพร้อมกับหันหน้าไปถามปลาวาฬ

"อื้อ วาฬชอบป็อกกี้รสนี้" ปลาวาฬตอบ

"แล้วไม่กลัวฉลามรู้หรอ รายนั้นหวงวาฬอย่างกับอะไรดี" พิ้งเอ่ยถามขึ้นอีกรอบ เพราะตั้งแต่ตีกันตอน5ขวบตอนนั้นแล้ว ฉลามก็ไม่วายที่จะขวางเจตกับปลาวาฬมาตลอด ยิ่งตอนที่รู้ว่ามีคนมาจีบพี่สาวฝาแฝดของตัวเอง ฉลามถึงกับต้องโดดเรียนมานั่งเฝ้าหน้าห้องตั้งแต่เช้ายันเลิกเรียนเพราะหวงพี่สาวฝาแฝดของตัวเองเอามากๆ

"มันไม่รู้หรอก เมื่อกี้ก็เห็นโดดกำแพงหลังห้องน้ำนู่น" เจตบอกพิ้งอย่างลืมตัว

"เจตว่าไงนะ ฉลามหนีเรียนอีกแล้วหรอ" ปลาวาฬที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบถามเจตทันที

"อะ...เอ่อ" เจตที่ลืมตัวว่าพูดอะไรออกไปก็ได้แต่อ้ำๆอึ้งๆ

"เห้ออ ฉลามเอาอีกแล้ว" คนเป็นพี่สาวได้แต่ถอนหายใจกับความดื้อของน้องชายตัวเอง

"เอาน่าา งั้นเย็นนี้ไปคาเฟ่เปิดใหม่กันมั้ยๆ " เจตเมื่อเห็นปลาวาฬทำหน้าหงอยลงเพราะเรื่องน้องชายก็รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"อื้อ ไปสิ" ปลาวาฬตอบเจต ก่อนเจตจะเอ่ยลากลับห้องของตัวเอง ซึ่งเขาก็อยู่ห้องข้างๆรองจากห้องคิงของปลาวาฬแค่นั้นเอง

.

.

ตอนเย็น

"มาตรงเวลาดีหนิ" เด็กช่างคนหนึ่งพูดขึ้น ที่ตอนนี้ต่างฝ่ายต่างมาครบกันแล้ว โดยพวกฉลามเหมือนเดิมมากันแค่4 คนแต่อีกฝ่ายตอนนี้มีประมาณ8-9 คน

"เหอะ กูไม่ชอบเสียเวลาพูดว่ะเอาเลยดีกว่า" ทันทีที่ฉลามพูดจบทั้งพวกของฉลามและแก๊งของเด็กช่างต่างก็วิ่งเข้าหากันทันที

ตุบ ตับ ตุบ ตับ

พลั้วะ พลั้วะ

เสียงต่อยตีกันอย่างไม่มีใครยอมใคร และตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกฉลามจะได้เปรียบกว่าเพราะอีกฝ่ายเริ่มล้ม บางคนก็สลบบ้างก็มี

"ไอ้หลามไอ้เหี้ยย" หัวหน้าแก๊งเด็กช่างพูดขึ้นเมื่อเห็นฉลามต่อยเพื่อนตัวเองจนสลบ

"มึงอย่าเรียกกูว่าไอ้หลามถ้าไม่สนิท!!"

พลั้วว พลั้วว

ตุบบ!!! สิ้นเสียงบอกของฉลามก็พุ่งเข้าไปต่อยหน้าคนที่เรียกตัวเองว่าไอ้หลามทันที จนอีกฝ่ายนั้นล้มสลบลง

ปรี๊ดดดดดด ~

"เชี่ยตำรวจ ไอ้หลามหนีเร็ว" ทันทีที่ได้ยินเสียงเป่านกหวีด ลีโอก็ตะโกนบอกเพื่อนทันที แต่ทว่าฉลามและผองเพื่อนกำลังจะหนีไปทางป่าก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทันซะแล้ว

"จะหนีไปไหนนักเลงน้อย" ตำรวจพูดขึ้นเมื่อสกัดทางหนีไว้ได้

"หนีอะไรกันครับคุณตำรวจ พวกผมมาเก็บเห็ดใช่ป่ะพวกมึง" ฉลามรีบแถใส่ตำรวจทันที

"เก็บเห็ดในป่าช้า?" ตำรวจถามกลับแบบไม่เชื่อ

"ชะ..ใช่ครับ คุณตำรวจลองหากับพวกผมป่ะ" ป้างพูดแถเสริมอีกแรง

"ได้สิ แต่ไปหาในโรงพักนะ" ว่าจบตำรวจนายที่เหลือก็มาล็อคตัวนักเลงทั้งสองฝ่ายขึ้นหลังรถกระบะ ส่วนคนที่สลบก็นำตัวส่งโรงพยาบาลแล้วค่อยดำเนินคดีทีหลัง

.

.

"โอ้ยยยย ม๊าอย่าบิดหูผมมมมม" ทันทีที่ประกันตัวไอ้ลูกชายตัวเเสบเสร็จเมื่อกลับมาบ้าน ม๊ามิวนิคก็บิดไปที่หูของลูกชายตัวแสบอย่างแรง

"เจ็บก็จำ ทำไมชอบทำตัวเป็นอัลธพาลอยู่ได้นะฉลาม" ม๊ามิวนิคบ่นให้ลูกชายส่วนมือก็ไม่ปล่อยจากการบิดหู

"กี่รอบแล้วเนี่ยที่ม๊าต้องขึ้นโรงพักเนี่ยห๊ะ จำบ้างมั้ย"

ม๊ามิวนิคบ่นต่อแต่ก็ยอมปล่อยมือออกจากหูลูกชายตัวแสบ

หมับบ

"ม๊าไม่งอนหลามน๊าาา"

"ไม่ต้องมากอด ไอ้ทำผิดแล้วชอบอ้อนกลบเกลื่อนไม่ต้องทำ ม๊าโกรธจริงๆนะฉลาม ทั้งโดดเรียนทั้งไปต่อยตีเนี่ย ทำไมดื้อแบบนี้"

"โถ่ม๊าาา ม๊าเข้าใจวัยโจ๋หน่อยสิ เท่ห์จะตายนะม๊า เนอะป๊าเนอะ" เจ้าเด็กแสบว่าแล้วก็หันไปหาพวกจากปะป๊า

" แน่นอนสิครับไอ้ลูกชาย " ป๊าวายุว่าพลางยกนิ้วโป้งให้เจ้าลูกชายตัวแสบที่ยิ่งโตยิ่งแสบ

" ไม่ต้องเข้าข้างกันเลยนะพ่อลูกคู่นี้ จะขึ้นม.6 แล้วนะฉลาม ทำไมยังต้องให้ม๊ามาคอยสอน"

" ไม่รู้ไม่ชี้ " ฉลามว่าพร้อมกับไหวไหล่

"พี่ก็เหมือนกัน เลิกให้ท้ายลูกซักที เสียคนหมดแล้วนะ" ม๊ามิวนิคบ่นลูกชายเสร็จก็หันไปเอ็ดคนเป็นสามีด้วย

"นอนนอกห้องดีมั้ยห๊ะคืนนี้"

"เห้ยย เมียไม่เอาดิ นู่นด่าไอ้หลามนู่นผัวไม่เกี่ยวนะ แล้วก็ไม่ยอมนอนนอกห้องด้วยจะกอดเมีย"

"โหหห ป๊าโยนระเบิดให้กันเฉย "

"โทษทีว่ะไอ้ลูกรัก" ป๊าวายุว่าพลางตบบ่าลูกชายเบาๆ

.

.

_____________________

ไรท์แนะนำให้ไปอ่านเรื่อง มิวนิคเมียไอ้ปากหมา | yaoi [mpreg] ก่อนนะคะ 💞

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว