ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักเหมือนเดิม

ชื่อตอน : รักเหมือนเดิม

คำค้น : #อาทิตย์คลั่งรัก #มังกรดิว #sostheseries #อทคร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 965

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2563 18:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักเหมือนเดิม
แบบอักษร

หลังจากผมไปเปิดตัวกับน้องๆในคณะก็ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับไอ่หล่อของผมอีกเลย ทำให้ชีวิตในการเรียนปี2ของมังกรเป็นไปได้ด้วยดี น้องๆทุกคนต่างพร้อมใจกันจับตาดูมังกรแทนผม เผื่อมีสาวๆคณะอื่นมาขายขนมจีบจะได้รีบสกัดกันไว้ได้ทัน  

 

มังกรจึงว่าฉายาใหม่ว่าเป็น "สมบัติของบริหาร"  เป็นไงหล่ะ เข้ามาเรียนได้2ปี ไอ่หล่อของผมได้รับฉายาทุกปี 

 

"อย่าลืมไปเชียร์ผมด้วยนะ วันนี้รอบชิงชนะเลิศ" ร่างสูงก้มลงมาหอมแก้มต่อหน้าพนักงานภายในร้าน ซึ่งทุกคนคงชินกับภาพเหตุการณ์แบบนี้ไปชะแล้ว เพราะร่างสูงต้องหอมแก้มผมทุกครั้งก่อนออกไปเรียน 

 

"ไม่ลืมหรอก ..แข่งบ่าย3ใช่มั้ยละ จำได้หน่า" ผมจับแก้มไอ่หล่อตรงหน้าอย่างมันเขี้ยว 

 

มังกรยิ้มตอบและออกไปเรียนตามหน้าที่ของตัวเอง ส่วนตัวผมนั้นมีหน้าที่ดูแลร้านอย่างเต็มตัว เนื่องจากผมนำเสนอพรีเช้นต์โปรเจคจบของตัวเองเสร็จแล้ว ตอนนี้จึงมีเวลาดูแลร้านแบบเต็มตัวโดยไม่ต้องกังวลเรื่องโปรเจคบ้าบอนั่นอีกต่อไป 

 

เรียกได้ว่า กว่าจะผ่านมาได้ ต้องทะเลาะกับไอ่มังกรจอมหื่นตั้งหลายครั้ง เพราะไอ่หล่อมันพยายามขอมีอะไรด้วยกับผมทุกคืน ซึ่งผมก็ไม่พร้อมจะทำไงครับ ก็คนมันเครียดทำโปรเจคที่ต้องเร่งทำส่ง เลยขาดงานบนเตียงไปเกือบเดือน จนทำให้ไอ่หล่องอนไปหลายคืน 

 

ทุกคนคงรู้แล้วใช่มั้ยครับว่าหากมีการแข่งกีฬาเกิดขึ้นนั่นคือเริ่มภาคเรียนที่2แล้ว ตอนนี้ดำเนินเรื่องมาถึงตอนที่มังกรต้องปกป้องแชมป์กีฬาบาสเกตบอลอีกแล้ว ปีที่แล้วรอบชิงชนะเลิศแข่งกับนิเทศ ปีนี้ ต้องเจอกับวิศวะ เรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่ยากลำบากสำหรับทีมนักกีฬาเลยก็ว่าได้ 

 

และเมื่อผมเห็นคู่แข่งฝั่งตรงข้าม ผมก็ยังยืนยันตามเดิมครับว่า เหมือนเอานายแบบมาแข่งกับนักเพาะกาย... 

ทำไมพวกวิศวะมันตัวใหญ่ขึ้นทุกปีเลยวะ? เป็นงง... 

 

RRRRRRRING  

 

"ฮัลโหล ไอ่เค" ผมเรียกชื่อปลายสายตามชื่อที่เมมไว้ 

 

[ผม รัน ครับ พี่ดิว] 

 

"อ่าวรัน..มีอะไรหรือป่าว ทำไมเอาเครื่องไอ่เคโทรมาละ" 

 

[พอดีผมกับพี่เคทะเลาะกันนิดหน่อยครับ แล้วพี่เขาทำมือถือผมพัง ผมเลยต้องเอาของพี่เขาโทรมา] 

 

"แล้วมีเรื่องอะไรหรือเปล่า?" 

 

[ผมกับพี่เคคงไม่ได้ไปเชียร์ไอ่มังกรแข่งแล้วนะครับ พอดีผมมีธุระด่วนต้องไปทำให้คุณพ่อของพี่เคครับ] 

 

"ได้ๆ..ไม่เป็นไร..พี่ขอคุยกับไอ่เคหน่อยสิ" 

 

[พี่เคอาบน้ำอยู่ครับ] 

 

"งั้นไม่เป็นไรๆ แค่นี้นะ" 

 

ผมวางสายจากรันแล้วโทรออกหาไอ่อิ้งทันทีเผื่อมันจะรู้ว่าไอ่เคมีปัญหาอะไร และก็เป็นไปตามที่คิดครับไอ่อิ้งไม่รู้ครับ ฮาๆ ถึงมันเป็นพวกชอบเสือกเรื่องชาวบ้านก็จริงแต่ถ้าเป็นเรื่องของเพื่อนมันมักตามไม่ทันเสมอหรอกครับ เอาเป็นว่าเดี๋ยวไอ่เคโทรมาคงรู้เองแหละ ไม่ต้องห่วงนะครับทุกคน!! ฮาๆ 

 

ปี้ดดดดดดดด... เสียงนกหวีดเป่าให้สัญญานเริ่มเกมส์การแข่งขัน มังกรกระโดดรับลูกได้ก่อนทีมวิศวะทำให้เป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่ว่าแย่งลูกบาสอยู่ในมือไม่ถึง5วิก็ถูกทีมตรงข้ามแย่งลูกบาสไปได้ ผมมองดูมังกรวิ่งในสนามแล้วทำให้รู้สึกว่าแฟนของผมนั้นตัวเล็กลงทันทีเมื่อเทียบกับทีมตรงข้ามที่เอานักเพาะกายมาแข่ง....บ้าบอจริงๆ 

 

ผมนั่งชมเกมส์การแข่งขันจนถึงควอเตอร์ที่4 คะแนนตอนนี้ทีมของบริหารเรานำอยู่ 53 : 50 เสียงนกหวีดเป่าเริ่มเกมส์การแข่งขัน ทีมวิศวะทำเกมส์บุกอย่างรวดเร็ว แถมยังมีการเปลี่ยนเอาตัวเล็กลงมาเล่นเพื่อต้องการวิ่งแย่งบาสจากทีมของเรา ซึ่งก็ได้ผล บริหารเสียเต็มให้กับวิศวะ 3 แต้มโดยการโยนลงห่วงนอกเขตโทษ คะแนนตีตื้อขึ้นมาเสมอ 53แต้มเท่ากัน ผมจ้องมองสีหน้าของมังกรที่วิ่งไปมาในสนาม ร่างสูงมีอาการเครียดอย่างเห็นได้ชัด 

 

เหลือเวลาอีก 2 นาที.. 

 

ในจังหวะนั้นทีมวิศวะใช้ผู้เล่นตัวเล็กวิ่งเร็วกระโดดรับลูกบาสตัดหน้ามังกร แล้วโยนลูกบาสให้คนตัวใหญ่ในทีมโยนลูกบาสลงห่วง ทำคะแนนนำขึ้นไปได้ อีก 1 แต้ม  

 

วิศวกรรม 54 : 53 บริหาร 

 

ปี้ด ปี้ด ปี้ดดดด เสียงนกหวีดกรรมการเป่าฟาวส์ คนทำฟาวส์คือมังกรวิ่งชนผู้เล่นตัวเล็กกลิ้งล้มลงอย่างแรง พยาบาลประจำสนามวิ่งลงเช็คดูอาการแล้วพาออกนอกสนามไป ทำให้ต้องทดเวลาบาดเจ็บไปอีก 1 นาที มังกรถูกเปลี่ยนตัวลงมาพักอย่างรวดเร็ว ผมรีบลงไปข้างสนามเพื่อถามอารมณ์ถึงของร่างสูง 

 

“มังกร!!” ผมเรียกมังกรจากด้านหลัง ร่างสูงหันมายิ้มให้เมื่อเห็นผมยืนอยู่ตรงนั้น “เป็นอะไรหรือเปล่า ดูเหมือนไม่ค่อยมีสติในการเล่นเลย” 

 

“อารมณ์เสียนิดหน่อย” ร่างสูงเดินมาใกล้ผม มังกรมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยดน้ำที่ถูกรดลงใบหน้าเพื่อให้ความเย็น 

 

“ใครทำให้อารมณ์ไม่ดีถึงขนาดนั้นละ” 

 

“ก็ไอ่ตัวเล็กนั่นแหละ มันพูดกวนตีนผม” 

 

“เลยไม่มีสมาธิ แล้วไปชนเขาจนล้มบาดเจ็บเลยว่างั้น?” ผมพูดตัดบท 

 

“สมน้ำหน้ามัน แม่ง.. มันบอกว่าปากพี่น่าจูบ มันสมควรโดนแบบนั้นแล้ว” 

 

“แล้วไม่กลัวว่าทีมจะแพ้หรอ หากไม่มีมังกรคอยทำแต้มให้” 

 

“ก็น่าจะชนะแหละผมว่า ไอ่ตัวเล็กมันลงแข่งไม่ได้แล้วนิ” 

 

“ทำตัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ” ผมพูดจบแล้วเดินออกไปชมการแข่งขันต่อ 

 

ผลของการแข่งขันจบลงด้วย คณะวิศวะ ชนะ แย่งแชมป์ไปครองได้สำเร็จ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อครับว่าหลังจากมังกรพักข้างสนามในเวลาไม่ถึง2นาทีที่เหลือ เกมส์การแข่งขันพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที ผู้เล่นของทีมวิศวะทำแต้มนำจากการบุกทำแต้มนอกเขตโทษทำให้บริหารของเราตั้งรับไม่ทัน แพ้ไปด้วยคะแนน 

 

วิศวกรรม 60 : 55 บริหาร 

 

หลังกลับมาจากการแข่งขันผมไม่พูดกับคนตัวสูงที่เดินตามหลังเข้ามาในห้องนอน ผมรู้สึกโกรธนิดๆที่มังกรใช้อารมณ์ในการแข่งขันบาส ทำให้บริหารเสียแชมป์ให้วิศวกรรมไปจนได้  

 

“เลิกงอนผมได้แล้ว ผมขอโทษ” ร่างสูงเข้ามากอดผมจากด้านหลัง 

 

“ไม่..คืนนี้งดกิจกรรมบนเตียงทุกกรณี” 

 

“ห๊ะ หอมแก้ม จูบกัน ก็ไม้ได้เลยหรอ” 

 

“ใช่ .... กอดก็ไม่ได้” 

 

ผมเดินออกจากห้องไปช่วยงานร้านต่อซึ่งใกล้เวลาเปิดร้านบาร์ตอนกลางคืนแล้ว แสงไฟสว่าง ส่องวิบวับๆจากลูกบอลดิสโก้เทก ผมยืนมองพนักงานต้อนรับพาลูกค้าไปนั่งโต๊ะ โต๊ะแล้วโต๊ะเล่า ก็ไม่มีวี่แววของมังกรลงมาจากห้องนอนเลย ถ้าเป็นปรกติก็จะเห็นร่างสูงเดินสั่งงานพนักงานอยู่ทั่วร้าน 

 

แต่เอาเถอะ จะงอนผมกลับ หรือ จะเพราะอะไรก็ชั่ง ยังไงคืนนี้ผมก็ยืนยันคำเดิมคือ งดกิจกรรมทุกอย่างบนเตียง 

 

------------------------------------------------------- ------------------------------ 

  

ดิส อิส มังกร 

 

“ทำไมพี่ดิวต้องโกรธกูขนาดนั้นด้วยว่ะ กูผิดมากหรอที่หวงแฟนตัวเอง ใครที่พูดจาลามปามพี่ดิวกูไม่ไว้หน้าหมดทุกคนแหละ” 

 

[ใจเย็นดิ..แต่มึงก็อามรณ์ร้อนไปมั้ย..คณะเราเลยแพ้] 

 

“ทำไมวะ ขาดกูไปสักคนจะเล่นไม่ได้กันเลยหรือไง” 

 

[ใช่.มึงก็รู้ว่ามึงเก่งสุด..แล้วทีมก็แพ้เพราะไม่มีมึง] 

 

“แต่พี่ดิวก็ไม่ควรโกรธกูขนาดนี้ป่าววะ” 

 

[กูว่ามึงเอาเวลาที่มาบ่นกับกูไปง้อพี่ดิวดีกว่ามั้ย…แค่นี้นะกูวางสายแล้ว] ผมวางสายไอ่รันแล้วล้มตัวลงนอน วันนี้ผมขอลางาน1วันแล้วกัน วันนี้ผมจะทำให้ทุกคนเห็นว่า พ่อบ้านใจกล้านั้นมีจริง 

 

ผมนอนหลับไปนานแค่ไหนไม่รู้จนกระทั่งรู้สึกตัวว่ามีคนมานอนอยู่ข้างๆ ผมพยายามข่มตาหลับต่อแต่ไอ่นั่นของผมมันไม่ยอมหลับตามผมเลย มังกรของผมขยายตัวขึ้นเต็มที่ หลังๆมานี้ผมรู้ว่าตัวเองมีอามรณ์ทางเพศทุกครั้งที่อยู่ใกล้พี่ดิว ผมหมดความอดทนแล้วตอนนี้ ผมพลิกตัวกวางมือกว้างโอบเอวร่างเล็กเหมือนปรกติทุกคืนที่พี่ดิวต้องนอนในอ้อมกอดของผม 

 

“ปล่อย!!” เสียงนิ่งดุผม 

 

ผมแกล้งหลับต่อทำเป็นไม่สนใจ ทำละเมอกอดเพื่อจะได้ดำเนินแผนง้อให้สำเร็จ ที่ผมบอกว่าพ่อบ้านใจกล้านั่นมีจริง ขอให้ทุกคนลืมๆไปเถอะนะครับ แค่ได้ยินเสียงคำสั่งออกจากปากพี่ดิวผมก็กลัวจะสั่นแล้วละ 

 

ผมค่อยๆกระชับกอดแน่นขึ้นแล้วจูบลงไปเบาๆต้อคอขาวๆของคนตรงหน้า ผมเตรียมรับแรงกระแทกเต็มที่หากพี่ดิวลุกขึ้นมาเตะผม แต่เปล่าเลยร่างเล็กกลับไม่ขยับ ผมเลื่อนจูบลงมาตรงไหล่ขาวที่โผล่ออกมาจากเสื้อเพื่อเช็คดูปฏิกิริยาของคนในอ้อมกอด แต่ก็เหมือนเดิม ไร้การขยับตัวหนีเช่นเดิม ผมว่ามันแปลกเกินไปแล้ว ผมค่อยๆชันตัวขึ้นดูร่างเล็ก ทันทีผมเห็นใบหน้าของพี่ดิวหัวใจผมถึงกับหล่นวูบ ใบหน้าเรียวเล็กเต็มไปด้วยน้ำตาจ้องมองผม ถึงจะเป็นในที่มือผมก็มั่นใจว่าพี่ดิวต้องร้องไห้แน่ๆ 

 

“ร้องไห้ทำไมครับ?” 

 

“ฮื้ออออ ฮึ ฮือออออ” ร่างเล็กร้องไห้เสียงดังทันทีเมื่อผมเอ่ยถาม 

 

“ไม่ร้องนะครับ ไม่ร้องๆ” ผมเซ็ดน้ำตาบนหน้าพี่ดิวเบาๆ 

 

“เป็นอะไรครับ บอกผมได้มั้ย” 

 

“อื้อ ฮืออออ ฮือ ฮือ...นึก ว่าจะไม่กอดชะแล้ว”  

 

โถ่เอ้ยยย ไอ่เราก็นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้กลัวผมไม่กอดนี่เอง ผมหัวเราะเบาๆก่อนกอดกระชับร่างเล็กแน่น “กอดสิครับ ทำไมผมจะไม่กอดพี่ละ” 

 

“ก็.. ก็..พี่ห้ามไง” 

 

“ผมเคยฟังหรอ พี่ห้ามผมก็ยิ่งทำ” 

 

“นึกว่าโกรธชะแล้ว...ทำไมไม่ลงไปข้างล่างละ” 

 

“ผมเหนื่อยนิดหน่อยเลยเผื่อหลับไป...ขอโทษนะครับ” ผมจูบหน้าผากพี่ดิวเบาๆ ร่างเล็กกอดผมกลับจนแน่น แล้วพาร่างเล็กเข้าไปอาบน้ำด้วยกัน... 

 

เหตุการณ์หลังจากนั้นไม่ต้องเล่าทุกคนคงจะรู้นะครับว่าเกิดอะไรต่อจากนั้น 

 

1 รอบในห้องน้ำ 1 รอบบนเตียงนอน... 

 

นั่นก็เป็นเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นของน้องปี2และพี่ปี4 ทุกๆวันของผมถึงแม้ว่าจะเหมือนเป็นวันธรรมดาแต่พวกเราก็มีความสุขกันครับ ร้องไห้บ้าง หัวเราะบ้าง ตามวีถีชีวิตคู่แหละ 

 

ตอนผมเข้าปี1มาก็หวังแค่เรียนให้จบแล้วกลับไปทำธุรกิจที่บ้านต่อ ไม่ได้หวังเรื่องมีแฟนสร้างครอบครัวขนาดนั้น ยอมรับว่าช่วงนั้นไม่มีคำนี้ในหัวจริงๆ จนกระทั่งมาเจอพี่ดิว คนที่ทำให้ผม “คลั่งรัก” เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในชีวิตผม จนผมเริ่มมีเป้าหมายในชีวิต 

 

ผมขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามามีส่วนร่วมเป็นสักขีพยายานรักของผมกับพี่ดิว 

 

------------------------------------------------------------------------------------------ 

  

Rrrrrrring 

เสียงริงโทนดังข้ามไปสามบ้านแปดบ้าน แต่ไอ่มนุษย์แฟนที่อยู่ใต้ผ้าห่มไม่มีท่าทีขยับแม้แต่น้อยเลย ทำให้ผมที่นอนอยู่ข้างๆต้องตื่นมารับสายแทนมัน ..เพลียจริงจริ๊ง 

 

“ฮัลโหล โทรมาแต่เช้ามีอะไรครับ คุณ ศรัณย์” ผมพูดเสียงสุภาพประชดไอ่เพื่อนสนิทของแฟน 

 

[อ้าว..พี่ดิวหรอ ไอ่มังกรอยู่ไหน วันนี้มีนัดคุยโปรเจ็คกับอาจารย์] 

 

“มันยังไม่ตื่นเลย” ผมหันไปมองไอ่ตัวขี้เซาที่ตอนนี้นอนอ้าปากน้ำลายยืด หลับอย่างสบายใจ 

 

[นัดตอน10โมงนะพี่ นี่ก็9โมงแล้วจะทันมั้ย ซวยแล้วววว] 

 

“เดี๋ยวพี่จัดการมันให้ ไม่ต้องห่วง ฝากถ่วงเวลาอาจารย์ให้สัก10นาทีนะ” ผมวางสายพร้อมกับใช้เท้าสะกิดไอ่มนุษย์ร่างสูง190 ที่นอนไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง 

 

อื้ออออ เสียงร้องรำคาญดังขึ้น แถมยังพลิกตัวหนีอีก 

 

“มังกร 10 โมงได้นัดอะไรใครไว้มั้ย” ผมเข้าไปกระซิบข้างหูเด็กยักษ์ 

 

ทันทีที่ร่างสูงได้ยินเสียงผมถึงกับสะดุ้งเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียง 

 

“กี่โมงแล้วที่รัก” น้ำเสียงเด็กยักษ์ถามอย่างตกใจ 

 

“9โมงแล้ว รีบไปแต่งตัวเดี๋ยวไม่ทัน” 

 

ภาพอันชินตาที่ผมเห็นมาตลอด2ปีที่ได้คบกับไอ่เด็กยักษ์ คือการตื่นสายแล้วรีบวิ่งไปเรียนให้ทันคาบแรก ผมที่ต้องเตรียมเสื้อผ้าชุดนักศึกษาให้ ทำแซนวิสให้ ชงไมโลของชอบให้มัน ผมไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยสักนิด เพราะได้ทำให้กับคนที่เรารัก ผมเต็มใจเสมอ  

 

ร่างสูงวิ่งออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว พร้อมกับโชว์กล้ามท้องที่เป็นรอน กล้ามหน้าอกที่ชัดเจน รูปร่างของนักบาสมหาวิทยาลัยที่เซ็กชี่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทำยังไงผมก็ไม่ชินสักที หัวใจยังเต้นแรงทุกครั้งที่ได้เห็นหรือสัมผัส 

 

มังกรรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมกัดแซนวิสที่ผมป้อนให้ “ค่อยๆเคี้ยว เดี๋ยวติดคอ” ผมบอกกับยักษ์ที่ยืนสูงกว่าผมห่างกันเกือบ20 เซน “นี่ไมโล” มังกรยกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว หันมายิ้มให้ผม หอมแก้ม แล้ววิ่งไปหยิบกระเป๋า เตรียมออกจากห้อง 

 

“เดี๋ยวผมโทรหานะ” ก่อนร่างสูงจะปิดประตูก็หันมาหอมแก้มผมอีกรอบแล้วปิดประตูไป ปล่อยให้ผมยืนเขินตัวบิดอยู่คนเดียว 

 

ตอนนี้มังกรหนุ่มหล่อเดือนมหาลัยเติบโตขึ้นปี3มาอย่างมีคุณภาพด้วยการเขี่ยวเข็ญของผม ทุกๆวันผมต้องคอยปลุกให้ตื่นจากเตียง ผมไม่รู้ว่ามังกรไปพูดอะไรไว้กับทุกคน เอาเป็นว่าผมอยากให้ทุกคนรู้เลยว่าคนที่เหนื่อย คือ ผม!! 

 

คบกันมา 3 ปี ตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่า ได้ลูกมากกว่าได้แฟน..... 

 

“ฮัลโหล ไอ่เค มึงอยู่ไหน” ผมกดโทรออกหาเพื่อนรักหลังจากมังกรออกไปเรียน 

 

[กูอยู่ แถวๆเขาใหญ่ มึงมีอะไรเปล่า] 

 

“ไปทำไรที่นั่น” 

 

[มารับไอ่รัน มันพึ่งถ่ายละครเสร็จ] 

 

“ไปรับตั้งแต่เช้าเลยเนี้ยนะ” 

 

[อื้อ ใช่ เพื่อไอ่รันกูทำได้ทุกอย่าง...แล้วมึงมีธุระอะไรหรือเปล่า?] 

 

“วันนี้ครบรอบ3ปีของกูกับมังกร จะมีปาร์ตี้เล็กๆกัน มาได้มั้ย” 

 

[ไอ่อิ้งมามั้ย] 

 

“มาดิ กูคุยกับมาแล้ว ..ตกลงมึงจะมามั้ย ติดต่อก็ยาก กว่าจะติดต่อได้นะมึง” 

 

[ถ้ารันไป กูก็ไป] 

 

“งั้นมึงก็มาได้เลย เพราะถ้ามึงตามใจไอ่รันมันก็ต้องตามใจไอ่มังกร แล้วมังกรก็ตามใจกู เพราะฉะนั้นมึงไม่มีทั้งเลือกแล้ว” 

 

[เอ่อๆ ไปๆ แค่นี้แหละกูจะขับรถ] 

 

ผมวางสายจากไอ่เคแล้วลงไปดูแลร้านตามปรกติ ผมใช้ชีวิตหลังเรียนจบทำธุรกิจแบบเต็มตัว ทำงานตั้งแต่เช้าจนดึก ไม่มีเวลาทำอะไรนอกจากงานเลยครับ การจะปลีกตัวไปเตรียมจัดงานครบรอบของเรา2คนยังยากเลย ต้องวานไอ่อิ้งมาช่วยจัดงาน ว่าแต่ทำไมยังไม่เห็นเงาของไอ่เพื่อนหล่อของผมโผล่มาสักทีละครับ ลองโทรหามันดูดีกว่า 

 

“ฮัลโหล อยู่ไหน” 

 

[กูกำลังจะเลี้ยวเข้าร้านมึงแล้ว..จะรีบไปไหน งานมีคืนนี้ไม่ใช่หรือไง รีบจังว่ะ] 

 

“ก็มันเลยเวลานัดมาเดือบชั่วโมงแล้ว” 

 

[รถติดครับคุณดิว ใจเย็นๆนะครับ] 

 

ผมลุกขึ้นมองดูไอ่อิ้งเดินลงรถมาพร้อมกับไอ่วาฬ ไม่คิดจริงๆว่ามันจะกล้าพาไอ่วานมาเปิดตัวในวันครบรอบความรักของผม ตกลงนี่คืองานใครกันแน่เนี้ย 

 

“พี่ฟิล์มครับ แจ้งในเพจหรือยังครับว่าวันนี้ร้านบาร์ตอนกลางคืนจะปิด” 

 

“แจ้งเรียบร้อยแล้วค่ะ” 

 

ผมสอบถามพี่ฟิล์มเพื่อความแน่ใจถึงงานที่จะจัดขึ้นในค่ำคืนนี้ มันไม่ใช่งานใหญ่โตอะไรหรอกครับ แต่ที่ปิดร้านแค่ไม่อยากมีใครมาทำลายบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติกแค่นั้นเอง เลยปิดร้านไปสักวันนึงจะดีกว่า อีกอย่างถือเป็นงานเลี้ยงลูกน้องพนักงานเลย จัดทีเดียวเอาให้คุ้ม ฮาๆ 

 

20.00 น. 

งานนี้ไม่มีเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้นนะครับเพราะเราจัดกันทุกปี มังกรจได้ขึ้นใจแล้วละครับ ไม่เหมือนปีแรกที่เราคบกัน พอถึงวันครบรอบต้องทะเลาะกันตลอดว่าจริงๆคือวันไหน 

 

วันที่เราได้เสียกัน หรือวันที่เราขอเป็นแฟนกันบนดาดฟ้า.... 

 

ไอ่ตัวสูงของผมมันนับวันที่เราได้เสียกันวันแรกเลยครับ จนต้องมาปรับความเข้าใจกันใหม่ว่ามันคือวันที่เราขอเป็นแฟนกันบนดาดฟ้าวันประกวดดาวเดือนมหาลัยนั่นต่างหาก...พอปีต่อมามังกรเลยจำได้ขึ้นใจ และมาถึงปีนี้ไม่ต้องเอ่ยถามเลยครับเพราะร่างสูงเตรียมงานมาเป็นอาทิตย์บอกมีของขวัญเซอร์ไพรส์ ส่วนผมนั้นก็มีของขวัญให้เหมือนกันต้องมาคอยดูว่าของใครจะทำเซอร์ไพรส์มากกว่ากัน 

 

“ Happy Anniversary ครบรอบ 3 ปี ของเรานะครับ” มังกรอยู่ในชุดนักศึกษาแต่งจัดเต็มมาเหมือนวันแรกที่ขอเป็นแฟน ทั้งทรงผม แต่งหน้าจัดเต็ม พร้อมถือช่อดอกไม้ช่อโตมอบให้ผม น้ำตาผมไหลอาบสองแก้มโดยไม่รู้ตัว ภาพวันเก่าๆได้ย้อนกลับ ตั้งแต่วันรับน้องที่คณะจนถึงวันที่เราขอเป็นแฟนกัน ผมเข้าใจว่าที่มังกรทำแบบเดิมทุกอย่างเหมือนตอนนั้นเพราะต้องการตอกย้ำว่า ตอนนี้ยังรู้สึกรักเหมือนตอนนั้น แถมยังมีเพิ่มดอกไม้ช่อใหญ่แสดงถึงความรักอันยิ่งใหญ่ 

 

ผมรับเอาช่อดอกไม้แล้วอ้าแขนรับอ้อมกอดของคนตัวสูงไว้ น้ำตายังไหลไม่หยุด ที่จริงก็อายๆนะครับ มีทั้งเพื่อน ทั้งน้องพนักงานอยู่กันเต็มร้าน แต่ก็เอาเถอะ งานแบบนี้1ปีมีครั้งเดียว  

 

ผมผละออกจากโอมกอดจากคนตัวสูงแล้วเป็นพยักหน้าส่งสัญญานให้น้องพนักงานนำของขวัญออกมาให้มังกร รูปวาดเหมือนของเราสองคนถ่ายเซลฟี่กันตอนไปเที่ยวเชียงใหม่เอามาตั้งตรงหน้ามังกร รูปวาดสูงเท่าเอวผมำให้มังกรถึงกับทำตาโตตะลึงในความใหญ่ของรูปวาด 

 

“ยังไม่หมดนะ” ผมยืนกระดาษแผ่นนึงให้ร่างสูง มังกรแกะออกมาดูแล้วถึงกับกระโดดกอดอุ้มผมจนตัวลอยขึ้น 

 

“เราจะไปสวิตเชอร์แลนด์กันจริงๆใช่มั้ยครับ” 

 

“ใช่...พี่จองตั๋วเครื่องบินและที่พักไว้แล้ว เหลือแต่ทำวีซ่าแค่นั้น....แต่ต้องรอปิดเทอม1ก่อนนะ” 

 

“ครับ ผมรอได้ ขอแค่ไปกับพี่ นานแค่ไหนผมก็จะรอ” มังกรจูบผมทันทีเมื่อพูดจบ เสียงร้องเป่าปากแซวดังทั่วห้อง 

 

“เอ้า เรามาชนแก้วกันดีกว่าโว้ย” ไอ่เคตะโกนเสียงดัง  

 

“เอ้า...ชน...ขอให้มีความสุขมากๆนะ” ไอ่อิ้งอวยพรผมเสียงดังลั่น  

 

ทุกคนยกแก้วขึ้นมาตะโกนเสียงดังลั่น “ ขอให้มีความสุขมากๆครับ/ค่ะ” 

 

และนี่ก็เป็นเรื่องราวทั้งหมดของคนที่เกิดวันอาทิตย์ทั้ง2คนที่ไม่น่าจะมาลงเอยกันได้ เชื่อว่าหลายคนคงเป็นเหมือนกันนะครับ หากคนรักชัดเจน ความรักก็ชัดเจนไปด้วย สำหรับลักษณะนิสัยของคนที่เกิดวันอาทิตย์ เป็นคนใจกว้าง มีน้ำใจไมตรีกับเพื่อฝูงเสมอ เป็นกล้าได้กล้าเสีย มีเงินมากใช้มาก มีน้อยใช้น้อย มีความเป็นผู้นำ เชื่อมั่นในตัวเองสูง รักอิสระ  

 

สุดท้ายนี้ ขอให้คนที่เกิดวันอาทิตย์เหมือนเราทั้งสองคน มีแต่ความสุขความเจริญ มีคนรักที่รักในความเป็นตัวตนของเรา เข้าใจเรา และอยู่กับเราตลอดไป 

 

THE END 

---------------------------------------------------------------------------------------------- 

ติดตามเรื่องราวของคู่รัก “วันจันทร์” 

รัน-เค 

ในชื่อเรื่องว่า “จันทร์กลางใจ” 

Monday in your heart 

เร็วๆนี้ 

 

ความคิดเห็น