ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

SO PLAY BOY 20+ EP 5 ของเกรดดี!

ชื่อตอน : SO PLAY BOY 20+ EP 5 ของเกรดดี!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 126

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2563 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO PLAY BOY 20+ EP 5 ของเกรดดี!
แบบอักษร

 

-โชว์รูม-

17:00 น.

 

หลังจากที่ฉันทำงานในส่วนของตัวเองที่จะต้องรับผิดชอบเสร็จ ฉันก็เข้าไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำของโชว์รูมทันที งานที่จัดขึ้นเริ่มตั้งแต่บ่ายโมงส่วนคนที่มาร่วมงานก็มีแต่พวกไฮโซมีตังไม่ก็คนดังในแวดวงธุรกิจรวมไปถึงเซเลปชื่อดังมากมาย ก็ถือว่าเป็นการรับจ็อบที่ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับฉันนะ แถมเงินดีอีกต่างหาก ถ้ามีงานแบบนี้เข้ามาบ่อยๆ ฉันก็คงมีรายรับมาใช้จ่ายในชีวิตประจำวันได้อย่างสบายไม่ติดขัดเลยล่ะ โคตรจะดีเลย...

"จะกลับแล้วหรอคะ"

"อ่อ ใช่ค่ะพี่จุ๊บแจง" พี่จุ๊บแจงหนึ่งในพนักงานที่นี่เอ่ยถามฉันที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

"อ่อ..พอดีบอสเขาฝากซองนี้มาให้น้องค่ะ"

"หรอคะ..." ฉันยื่นมือไปรับซองนั้นมาจากพี่จุ๊บแจง มันเป็นซองขาวเปล่าๆ แต่ฉันยังไม่ได้เปิดดูหรอก ก่อนจะพูดคุยกับพี่จุ๊บแจงไปมาแล้วขอตัวแยกย้ายกลับ เพราะกลัวนั่งแท็กซี่แล้วรถจะติดอีก...รถยิ่งชอบติดเวลานี้อยู่ด้วย

 

 

บนรถแท็กซี่...

ฉันนั่งเอนหลังไปกับเบาะอย่างเมื่อยๆเพราะรู้สึกว่า..จะปวดเมื่อกล้ามเนื้ออยู่เหมือนกัน ก่อนจะใช้มือบีบๆนวดๆไปพลางๆ

 

ครืดดดๆๆ!

 

เสียงโทรศัพท์ฉันมันสั่นอยู่สักพักในกระเป๋า แต่พอหยิบออกมาดูเท่านั้นแหละ..ฉันนี่ต้องขยี้ตาตัวเองแรงๆทันที?

'มีธุระสำคัญอยากคุยด้วย ว่างมาเจอที่ผับมั้ย?'

ลงท้ายด้วยชื่อนี้...

 

เฮียลูส

 

"มีเบอร์ฉันด้วยหรอ?"

ฉันพูดกับตัวเองออกมาเบาๆ แต่มุมปากก็ยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัวเลยล่ะ อืม เฮียเขาก็คงจะขอมาจากพี่วิลลี่อีกทีมั้ง...ว่าแต่มีธุระอะไรถึงต้องอยากเจอฉันด้วยนะ?

ฉันอ่านข้อความที่เฮียเขาส่งมาให้ฉัน แต่ก็ยังไม่ได้ส่งอะไรกลับไปหาเขาหรอกนะ....

พึ่บบ...

ฉันเหลือบไปเห็นซองสีขาวๆที่ตัวเองเพิ่งจะรับมาจากพี่จุ๊บแจงก็เลยหยิบมันออกมาเปิดดู...เพราะฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันคือซองอะไรกันแน่...?

"อะไรกันเนี่ย?"

ฉันตกใจและมึนงงกับเงินปึกนึงที่อยู่ในซอง แถมมีโน๊ต?

 

'08044432XX'

 

ฉันพลิกดูไปมาทั้งด้านหน้าและก็ด้านหลังก็ไม่เห็นจะมีข้อความอะไรเลยอ่ะ นอกจากเบอร์โทร?

"ค่าจ้างฉันก็รับมาแล้วนะ?" ฉันนึกไปมาอยู่นานเพราะเงินค่าตัววันนี้ฉันก็รับมาหมดแล้วนะ หรือจะมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าวะ?

ตู้ดดดดดด ตู้ดดดดด

ฉันกดโทรออกตามเบอร์ที่อยู่ในโน้ต เพราะมันเป็นเพียงช่องทางเดียวที่ฉันจะติดต่อคุณยูตะได้...

สักพักปลายสายก็กดรับ...

"ใช่..คุณยูตะหรือเปล่าคะ?" ฉันถามเพื่อความแน่ใจ

(ครับ..ได้รับเงินแล้วใช่มั้ย)

"คือ...ฉันได้รับเงินค่าจ้างมาแล้วนะคะ คุณให้ฉันมาอีกทำไมคะ..หรือมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?"

(ไม่มีนี่..ผมก็แค่อยากให้) พอได้ยินแบบนั้นฉันนี่ต้องงงใหญ่เลย? นี่มันอะไรกันวะเนี่ยเงินก็ใช่ว่าจะน้อยๆเลยนะ งงสิคะ?

"ยังไงคะ..."

"...ฉันไม่เข้าใจ?"

(ถ้าอยากเจอผม..คืนนี้สี่ทุ่มที่xxxนะครับ)

"น้องครับถึงแล้ว"

"อ่อ ค่ะพี่" ฉันหันไปตอบพี่คนขับแท็กซี่แต่พอจะกลับมาคุยกับคนในสายต่อ เขาก็วางไปล้วอ่ะ เอาไงดีเนี่ย? ถึงฉันจะอยากได้เงินแต่มันก็ไม่ใช่เงินที่ฉันสมควรจะได้นี่สิ เงินตั้งเยอะนะเว้ย ให้ตายเถอะ พวกคนรวยเขาเป็นแบบนี้กันหรอเนี่ย?

 

 

.................

 

-คอนโด ข้าวฟ่าง-

21:00 น.

 

ฉันยืนมองตัวเองที่หน้ากระจกหลังจากที่แต่งตัวเสร็จ ใช่ ฉันตัดสินใจว่าจะเอาเงินไปคืนเขาที่ผับและฉันก็ได้ตอบเมจเสจเฮียลูสกลับไปแล้วว่าวันนี้ฉันไม่ว่าง แต่ก็แอบหวั่นว่าอาจจะได้เจอเขาที่ผับก็เป็นได้เพราะนั่นมันก็ผับเฮียเขา ซึ่งฉันไม่มีตัวเลือกไง...

แต่ก็ช่างเถอะเพราะฉันก็ไม่ได้สำคัญกับเฮียเขาขนาดนั้น...

ก่อนจะรอเวลาสักพักแล้วนั่งแท็กซี่ออกมาโดยเผื่อเวลาไว้นิดหน่อยเพราะฉันเป็นคนที่ชอบมาก่อนเวลาอยู่แล้ว...

 

"โห คนเยอะเร็วขนาดเลยหรอ?" ฉันเดินบ่นๆแล้วเดินเบียดคนหมู่มากเข้ามาด้านในของผับ เมื่อก่อนฉันก็เที่ยวกับอีลีบ่อยอยู่นะ แต่พักหลังๆมาต้องใช้เงินเลยไม่ค่อยได้มาละลายทรัพย์กันเท่าไหร่ นานๆทีถึงจะออกมาตี้กัน แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชายของอีลียาที่ควักเงินจ่ายอ่ะนะ ก็เห็นคนที่มันคบมีแต่พวกมีเงินอ่ะนะ..แต่ก็ไม่เคยมีใครได้เป็นตัวจริงของมันสักที...

"ฉันถึงแล้วนะคะ..คุณยูตะอยู่ตรงไหนคะ?" ฉันโทรหาเขาทันทีเมื่อถึงเวลาที่เขานัดแล้ว ก่อนจะเดินขึ้นไปยังชั้นบนที่เป็นโซนวีไอพี ที่ฉันรู้จักก็เพราะว่าฉันเคยขึ้นมาแล้วไงครั้งนึง คนน้อยกว่าข้างล่างเยอะเลยอ่ะ ไม่ต้องไปเบียดใครด้วย

ฉันเดินขึ้นมาก็เจอเขานั่งรออยู่ที่โต๊ะทันทีเลย นี่เขามาก่อนฉันอีกหรอเนี่ย

"นั่งก่อนสิ..."

"....." ฉันเดินเข้าไปนั่งตามที่เขาบอก มีแค่ฉันกับเขาที่อยู่ในโซนนี้...เคยได้ยินพี่วิลลี่พูดมาว่าตรงที่ฉันกำลังนั่งอยู่เนี่ย..เป็นโต๊ะที่วีไอพีสุดๆละ ก่อนจะหันไปมองเขาที่มีท่าทีชิลๆสบายๆ ไม่นานเขาก็เลื่อนแก้วที่เขาเพิ่งเทไวน์เสร็จมาทางฉัน...

"ขอบคุณค่ะ..." ฉันตอบออกมาเสียงเรียบและไม่คิดจะดื่มด้วย เพราะที่ฉันมาที่นี่ก็แค่อยากจะเอาเงินมาคืนเขาก็แค่นั้น

"ขอบคุณที่มาครับ..."

"ต้องมาอยู่แล้วล่ะค่ะ.." ฉันรีบล้วงเข้าไปในกระเป๋าของตัวเองทันทีแล้วหยิบซองขาวที่มีเงินของเขาอยู่เป็นจำนวนมากมาวางไว้ตรงหน้าเขา...

"หืม?" คุณยูตะขมวดคิ้วมาทางฉัน เหมือนเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรนักกับเงินพวกนี้

"ฉันแค่ต้องการคืนเงินคุณค่ะ..."

"ทำไมล่ะครับ?" เขาจ้องหน้าฉันแล้วยิ้มแปลกๆ ทุกครั้งที่เขาพูดจาเพราะๆกับฉัน ฉันรู้สึกแปลกนะ เพราะมันโคตรจะขัดกับบุคลิกของเขามากๆเลยอ่ะ โดยเฉพาะในตอนนี้ แค่การแต่งตัวกับท่านั่งแบดๆของเขาฉันก็รู้แล้วมั้ยว่าเขาเป็นคนยังไง มันเดาไม่ยากเลย

"คุณให้ฉันเพราะอะไรล่ะคะ?" ฉันจำเป็นต้องถามเขาตรงๆเพราะขืนมัวแต่อ้อมโลกกันไปอ้อมโลกกันมาก็คงถึงพรุ่งนี้เช้ากันพอดีอ่ะ

"เพราะผมอยากให้..."

"...อีกอย่างนะ..เรียกผมว่าพี่สิ"

"เพื่ออะไรคะ?"

"เพราะพี่อยากให้เรียก..." พูดจบเขาก็มองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป คำพูดที่พูดกับฉันมันยิ่งทำให้ฉันมองเขาแย่ไป ไม่ใช่ว่าตัวเองเคยเป็นเจ้านายแล้วจะทำจะพูดอะไรแบบไหนก็ได้นะ ไหนจะท่าทีที่เขาแสดงออกมาอีก?

"ฉันคืนเงินคุณละกันนะคะ..."

"....."

ฉันเลือกที่จะเมินคำขอของเขาแล้วเลื่อนซองเงินนั่นไปให้เขาเพราะอยากรีบจบบทสนทนานี่สักที ฉันพยายามทำตัวให้มีมารยาทมากที่สุดแล้วนะ เพราะยังไงเขาก็เคยจ้างฉันไปทำงานด้วย...

"ดื่มสักหน่อยสิครับ..." เขายังคงยิ้มมาให้ฉันถึงแม้ว่าฉันจะแสดงออกไปบ้างว่าไม่ชอบสิ่งที่เขาทำอยู่ ผู้ชายคนนี้นี่มันยังไงนะ?

"ไม่เป็นไรค่ะ พอดีฉันรีบกลับ" ฉันตอบเขากลับไปถึงแม้จะรู้สึกว่าคอแห้งอยู่บ้างเล็กน้อยก็ตาม...

"เอางั้นก็ได้ครับ..."

"....."

ฉันเผลอไปจ้องหน้าเขาพักนึงก่อนจะรีบดึงสายตากลับมา บทจะง่ายก็ง่ายแบบนี้เลยหรอวะ? แปลกแฮะ ไม่นานฉันก็พยักหน้าให้เขาเล็กน้อยแล้วหยัดตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกมาแบบ..มีความคาใจอยู่บ้าง แต่ก็ช่างเถอะ เพราะถึงยังไงเราก็คงไม่ได้เจอกันอีก

 

-อีกด้าน-

 

"วันนี้มาเร็วนะเฮีย"

"เออ"

ไอ้วิลลี่เอ่ยทักทายผมเมื่อผมเดินเข้ามาในผับของตัวเอง ลูกค้าเยอะทุกวันแบบนี้ถือว่าธุระกิจใหม่ของผมก็ไปได้สวยเลยล่ะครับ แต่ถึงผับของผมจะไปได้ไม่สวยผมก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรหรอกครับ ยังมีหลายอย่างที่ผมต้องทำอีกเยอะ แค่รู้สึกว่าอยากได้ที่สังสรรค์ดีๆเวลาอยากเจอเพื่อนฝูงก็แค่นั้น...

"จัดมาซิสักดอก" ผมหันไปสั่งไอ้วิลลี่ที่กำลังยืนเชคเหล้าอยู่...ก่อนจะกระแทกเหล้าลงคอ

"one more!" ผมยกนิ้วให้มันไปไม่นานแก้วที่สองก็ตามมาติดๆ วันนี้ที่แดกเร็วไม่ใช่เพราะอะไรหรอกครับ วันนี้ผมคลาดนัดกับเด็กนั่นอย่างเสียดาย หึ อยากรู้สินะว่าผมหมายถึงใคร จะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่เด็กของไอ้เจไดเพื่อนรักของผมที่มันพาเข้ามาฝากงานที่นี่ อ่อ ผม ไอ้เจได แล้วก็ไอ้ยูตะเป็นเพื่อนสนิทกันครับ เราสนิทกันมานานหลายปี ถึงแม้ว่าผมอาจจะกลับไทยบ้างนานๆทีเพราะผมเรียนที่เมืองนอก แต่เราก็เจอกันโคตรบ่อยครับ

แล้ววันนี้พวกมันก็เทผมเช่นกัน ไอ้เจไปตามง้อเมีย ส่วนไอ้ยูก็บอกว่าไม่ว่าง เหอะ

แต่มันก็มีอยู่เรื่องนึง...ที่ผมเองก็ไม่คิดเลยนะ..ว่าไอ้ยูมันจ้องจะกินเด็กในร้านผมมานานแล้ว ถึงแม้ผมจะเคยพูดกับมันว่าจะดีลเด็กที่ร้านของผมให้มัน แต่ผมก็ไม่ได้รับปากนี่ครับ..ว่าเมื่อไหร่

เพราะเด็กอย่างข้าวฟ่าง..เห็นปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไอ้ยูมันไม่ควรได้กินก่อนผม เรื่องอะไรผมจะยอมเสียของเกรดดีๆให้มันวะ ฮ่าๆๆ

 

"เฮียจะกินต่อมั้ยครับ เดี๋ยวผมให้ไอ้แจ๊คมันมาชงต่อ" ไอ้วิลลี่มันหันมาถามผมเมื่อเห็นว่าผมกรอกเหล้าลงคอไม่หยุด สงสัยว่ามันจะไปทำงานของมันต่อ เลยต้องให้ไอ้แจ๊คมาบริการผมแทน...

"เออ"

"เชี่ยแจ๊ค มานี่ดิ!"

"ครับพี่วิลลี่"

"ชงเหล้าให้เฮียที กูจะไปเช็คของหลังร้าน"

"ได้พี่ สบาย"

"ไปนะครับเฮีย"

"เออ"

หลังจากไอ้วิลลี่มันเดินออกไปไอ้แจ๊คเด็กในร้านมันก็กระหน่ำชงเหล้าให้ผมไม่หยุด เออ แดกคนเดียวก็ได้ฟีลไปอีกแบบโว้ย วันนี้อารมณ์เป็นเหงาๆว่ะ อยากได้สาวมากระแทกสักคน...

ไม่ได้ปลดปล่อยมานานละ

"ไอ้แจ๊ค"

"ครับเฮีย!"

"มาคนเดียวหรอวะ?" ในขณะที่ผมนั่งแดกเหล้าไปอย่างเพลินๆ สายตาอันคมเฉียบของผมก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนนึงกำลังนั่งลงตรงบาร์ พอดี...และเหมือนกำลังนึกอยู่ว่าจะสั่งอะไรมาดื่ม

จะใครซะอีกล่ะครับ ถ้าไม่ใช่คนที่ผมกำลังสนใจอยู่ในตอนนี้ และเธอก็คงจะไม่เห็นผม เพราะตรงเค้าเตอร์บาร์มันค่อนข้างจะมืด อีกอย่างที่ที่ผมนั่งอยู่มันก็ค่อนข้างจะไกลกับเธอด้วย...เลยทำให้มองไม่เห็นกันเท่าไหร่ถ้าไม่สังเกตุดูดีๆ อย่างที่ผมกำลังทำอยู่ในตอนนี้ยังไงละครับ

"เห็นเพิ่งเดินลงมาจากวีไอพีครับเฮีย..."

"...เฮียสนใจหรอ?"

ความคิดเห็น