ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 ทหารตัวหนอน

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ทหารตัวหนอน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 351

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2563 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ทหารตัวหนอน
แบบอักษร

ตอนที่ 7 

ทหารตัวหนอน 

 

               “ที่นี่สินะป่าคนโง่”เจมองป่าเบื้องหน้าด้วยท่าทีหวาด ๆอย่างบอกไม่ถูก ในป่าแห่งนี้มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งมากอาศัยอยู่ และที่น่ากลัวไปกว่านั้นก็คือดูเหมือนในป่านี้จะมีบอสอยู่ด้วย หากเผลอรุกล้ำเข้าไปในป่าที่มีต้นไม้ออกสีม่วงเต็มไปหมดแห่งนี้เข้ามีหวังไม่รอดกลับมาแน่ ๆ

 

               “ไม่ต้องห่วง ตอนนี้พวกเรายังไม่เข้าไปข้างในนั้นหรอก”กวียิ้มออกมาก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ ๆป่ามากกว่าเดิม ที่รอบนอกของป่าหมอกม่วงมีมอนสเตอร์ของภายในป่าหลุดออกมาบ้างเล็กน้อย และพวกมันก็คือทหารตัวหนอนซึ่งเป็นเป้าหมายของพวกกวีในครั้งนี้นี่เอง

 

               “จะว่าไงดีล่ะ มันดูน่ารักดีนะ”เก่งมองไปที่เจ้าทหารตัวหนอนด้วยท่าทางประหลาดใจ ทหารตัวหนอนที่ว่าเป็นหนอนลักษณะเหมือนหนอนแก้วสีเขียวตัวอ้วน ๆกลม ๆ แต่ที่ต่างจากหนอนแก้วปกติที่หาได้ทั่วไปก็คือมันมีขนาดใหญ่พอ ๆกับหมาตัวโตเต็มวัยตัวหนึ่งเลย และที่ข้าง ๆตัวของมันยังมีโล่เหล็กและดาบเหล็กติดเอาไว้ ดูแล้วอาวุธพวกนั้นไม่เข้ากับเจ้าหนอนที่มีดวงตากลม ๆโต ๆอยู่บนหน้าเลยสักนิด แต่ที่ตลกไม่ออกคือดาบและโล่ที่มันถือดูดีกว่าอาวุธง่อย ๆของพวกกวีเสียอีก

 

               “พี่กวี จากข้อมูลแล้วเจ้าหนอนนั่นมีสกิลด้วยนะพี่ จะไหวเหรอ”เจถามออกมาขณะเปิดหน้าต่างข้อมูลออกมาดู บนเกาะเริ่มต้นมอนสเตอร์ส่วนใหญ่สามารถรับมือได้ไม่ยากเพราะพวกมันทำได้แค่โจมตีธรรมดาเท่านั้น จะมีโดดเด่นหน่อยก็คือค้างคาวแห่งถ้ำทางตะวันตกที่มีทักษะดูดเลือดติดตัว แต่สำหรับป่าหมอกม่วงนั้นต่างออกไป แม้จะอยู่บนเกาะเริ่มต้นเหมือนกัน แต่กระทั่งมอนสเตอร์ทั่วไปที่หลุดออกมาจากเขตของป่ายังมีสกิลติดตัวเลย แถมสกิลที่ว่ายังเป็นสกิลที่มีปัญหาสุด ๆนั่นก็คือ ระเบิดตัวเอง

 

               “ไม่ต้องห่วง จากข้อมูลแล้วทหารตัวหนอนจะใช้สกิลระเบิดตัวเองก็ต่อเมื่อพลังชีวิตลดต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ ขอแค่พวกเรารุมโจมตีมันให้ตายก่อนสกิลจะร่ายเสร็จก็พอ”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีมั่นใจ

 

               “ข้อมูลแบบนั้นมีด้วยเหรอครับ ผมก็อยู่ในบอร์ดเกมนะ ไม่เห็นมีข้อมูลอะไรพวกนั้นเลย”เจถามด้วยท่าทีสงสัย ผู้เล่นที่ดีต้องรู้จักหาข้อมูล เจเองก็มักจะทำอย่างนั้นเพราะตัวเขาเคยแต่เล่นคนเดียวมาตลอด ทำให้การหาข้อมูลเพื่อผ่านอุปสรรคในเกมก่อน ๆมาให้ได้ถือเป็นเรื่องพื้นฐานเลย แต่ไม่ว่าจะข่าวลือของเทวรูปองค์ที่ 5 หรือข้อมูลของทหารตัวหนอน เจไม่เคยเห็นข้อมูลแบบนั้นเลย

 

               “มันเป็นบอร์ดเก่าเด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่รู้จักละมั้ง เอาไว้จะแนะนำให้ก็แล้วกัน”กวียิ้มพลางชักดาบเล่มใหม่ออกมาถือ

 

               “เดี๋ยว ๆ น้องมีน น้องมีนชักดาบออกมาทำไมละครับ”ระหว่างกำลังจะเริ่มต่อสู้ อยู่ ๆท็อปก็มองไปเห็นทางฝั่งของมีนที่กำลังชักดาบออกมาจากฝักเช่นเดียวกับพวกกวีเข้าเสียก่อน

 

               “มีน...อยากจะช่วยสู้ด้วย”มีนตอบพลางมองไปทางทหารตัวหนอนที่พวกกวีกำลังจะเข้าไปสู้ เพราะสิ่งที่กวีบอกก่อนหน้านี้มีนเลยตั้งใจจะเข้าไปสู้ด้วยเพื่อไม่ให้เป็นภาระของทุกคน

 

               “น้องมีนไม่ต้องสู้หรอก นั่งสบาย ๆก็พอแล้ว”ท็อปว่าพลางยกมือขึ้นห้ามมีนเอาไว้

 

               “แต่ว่ามีนเองก็อยากสู้เหมือนกันนะคะ ยืนดูดค่าประสบการณ์แบบนี้เหมือนไม่ได้เล่นเกมกับทุกคนเลย”มีนตอบพลางมองท็อปด้วยท่าทีกล้า ๆกลัว ๆ คนที่กำหนดให้มีนยืนอยู่เฉย ๆก็มีแค่ท็อปเท่านั้น

 

               “น้องมีน น้องมีนต้องอัพแต่ค่าปัญญาไม่ใช่เหรอ แบบนั้นน้องมีนก็ไม่มีค่าพลังโจมตีเลยถูกหรือเปล่า”ท็อปเริ่มหาเหตุผลเข้าไปพูดกับมีน ทั้ง ๆที่หากเป็นคนอื่นพูดมีหวังเจ้าท็อปนั่นด่าไว้ก่อนแน่ ๆ ความลำเอียงนี้คนในปาร์ตี้ชินกันเสียแล้ว

 

               “ตอนนี้ต่อให้น้องมีนเข้าไปโจมตีก็ช่วยอะไรมากไม่ได้ แถมพวกนั้นยังเข้าขากันแล้วเข้าไปขัดตอนนี้จะทำให้การคำนวณของกวีพลาดเปล่า ๆ ใช่ไหมกวี”ท็อปหันไปหากวีคนที่เข้าใจว่าเข้าข้างตัวเองที่สุด อย่างน้อยคนที่ชมเขาก็มีแต่กวีนี่ล่ะ

 

               “ใช่แล้ว จากที่คำนวณมาดาเมจของพวกเราทุกคนก็พอจะฆ่าทหารตัวหนอนก่อนมันจะระเบิดตัวเองได้แล้ว”กวีตอบด้วยรอยยิ้มเหมือนเช่นเคย แต่คำตอบของเขากลับทำให้มีนงงหนักกว่าเดิม ไหนเขาบอกว่ามีนสามารถเข้าต่อสู้ได้ไงล่ะ

 

               “เห็นไหม น้องมีนเข้าไปตอนนี้จะขัดเปล่า ๆ ทำตัวเป็นเด็กดีแล้วยืนให้กำลังใจผมตรงนี้ก็แล้วกันนะ”ท็อปว่าพลางยิ้มกว้างออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจ เขาสั่งให้มีนยืนดูเหมือนเดิมก่อนจะเดินเข้าไปหาตัวหนอนและเริ่มโจมตีอีกอย่างที่เคยทำกับหมูป่าขนเทา

 

               เปรี้ยง!!

 

               ทันทีที่เริ่มโจมตี เจ้าหนอนหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูก็ทำตาขวางก่อนจะยกตัวส่วนหน้าขึ้นสูงจนเหมือนคนกำลังยืนถือดาบและโล่อยู่ตรงหน้าพวกกวีไม่มีผิด และทันทีที่มันตั้งหลักได้มันก็เหวี่ยงดาบด้วยขาเล็ก ๆของมันเข้าหาท็อปอย่างจัง

 

               “อัก....”ท็อปสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ขาเล็ก ๆของเจ้าทหารตัวหนอนส่งพลังโจมตีเข้ามาได้แรงมาก แม้จะป้องกันเอาไว้ได้ แต่ก็เล่นเอาแขนปวดไปทั้งแขน และพลังชีวิตก็ลดไปมากกว่าตอนโดนหมูป่าโจมตีร่วม 3 เท่าเลย

 

               “โจมตี”กวีสั่งก่อนจะตรงเข้าไปใช้ดาบฟันใส่เจ้าหนอนตัวกลมทันที

 

               ฉับ!!

 

               เก่งที่มีพลังโจมตีสูงที่สุดเพราะอัพแต่ค่าพลังล้วน ๆยกขวานใหญ่สองมือขึ้นมาสับลงไปบนร่างของเจ้าหนอน เพียงแค่สับลงไปครั้งเดียวก็สร้างความเสียหายได้รุนแรงมากนับเป็นตัวสร้างความเสียหายหลักของปาร์ตี้นี้เลยก็ว่าได้

 

               ส่วนทางด้านไบรท์นั้นตัวเขาเปลี่ยนจากมีดสั้นมาเป็นหอกคอยแทงจากระยะกลาง เจ้าหนอนไม่ได้มีจุดทำให้อ่อนแออย่างขาเพราะต่อให้แทงเข้าที่ขาข้างใดข้างหนึ่งมันก็ยังมีขาอีกเพียงคอยค้ำยันตัวมันเอาไว้ ตอนนี้ไบรท์เลยได้แต่ระดมแทงไปตามตัวของมันว่าจะเจอจุดอ่อนหรือเปล่า

 

               เคร๊ง!!

 

               “เอาจริงดิ”เจสะดุ้งโหยงหลังจากฟาดดาบลงไปบนตัวเจ้าหนอนแล้วดาบของเขากลับฟันไปโดนโล่ที่เจ้าหนอนถืออยู่ ตอนแรกโล่ของมันไม่ได้อยู่ตรงนี้นี่นา

 

               “ระวังด้วย มันใช้ขาข้างอื่นถือโล่ได้ด้วย”เจตะโกนเตือนก่อนจะเปลี่ยนท่าดาบของตนให้ฟันเข้าไปในจุดอื่นของเจ้าหนอนแทน แม้จะกันได้ไม่มาก แต่เจ้าหนอนก็ใช้ขาทั่วลำตัวของมันเปลี่ยนสลับโล่ไปมาเพื่อป้องกันการโจมตีของพวกกวี และสุดท้ายมันก็เอาโล่มาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าของเก่งนั่นเอง

 

               “ฉลาดจริง ๆนะ”เก่งกัดฟันกรอดด้วยท่าทีเคือง ๆ เจ้าทหารตัวหนอนพอรู้ว่าเก่งโจมตีแรงที่สุดก็เลยยกโล่ขึ้นมาป้องกันแต่ทางของเก่ง ทำให้ขวานของเก่งเสียกำลังทำลายไปมากโขเลย

 

               “หัวหน้า รับมือไหวหรือเปล่า”กวีถามพลางมองไปทางท็อป โชคดีที่ก่อนหน้านี้ท็อปเลเวลอัพขึ้นมา 2 เลเวลแล้วทำให้พลังป้องกันของท็อปเพิ่มมากขึ้น ไม่อย่างนั้นคงรับการโจมตีของทหารตัวหนอนได้ไม่กี่ครั้งแน่ ๆ

 

               “ยังไหว”ท็อปตอบพลางใช้ยาขวดแรกจนได้ แต่ดูเหมือนเจ้าทหารตัวหนอนก็เสียพลังชีวิตไปไวพอสมควร ทนอีกหน่อยก็น่าจะฆ่าได้แล้ว

 

               เคร๊ง!!

 

               อยู่ ๆร่างของทหารตัวหนอนก็เปลี่ยนเป็นสีดำเสียอย่างนั้น แถมรอบตัวมันยังมีแสงสีส้มลอยออกมาอีกต่างหาก นั่นหมายความว่ามันกำลังใช้สกิลระเบิดตัวเองแล้ว

 

               “พี่กวี นี่มันอะไรกันทำไมตัวมันแข็งแบบนี้”ไบรท์ถามออกมาด้วยท่าทีตกใจ หอกของเขาแทงเจ้าหนอนแทบไม่เข้าเลยตั้งแต่ตัวมันเปลี่ยนเป็นสีดำ

 

               “ดูเหมือนตอนระเบิดตัวเองจะเพิ่มพลังป้องกันเพื่อไม่ให้ศัตรูเข้ามาขวางด้วย”กวีตอบพลางระดมฟันดาบลงไปบนร่างของเจ้าหนอนทันที ส่วนทางด้านท็อปนั้นพอเข้าสู้ช่วงใช้สกิลระเบิดตัวเองเจ้าหนอนก็ไม่โจมตีอีกเลยทำให้ท็อปเปลี่ยนจากป้องกันอย่างเดียวมาร่วมโจมตีด้วย เพียงแต่ท็อปไม่ได้เตรียมจะสร้างความเสียหายเลยทำให้ที่มือของเขายังเป็นมีดที่ติดตัวมาจากตอนสร้างตัวละครอยู่เลย

 

               “พี่กวี มันใช้เวลานานไหมกว่าจะระเบิด”เจถามขณะระดมฟันดาบลงไปไม่ยั้ง ตอนนี้ไม่ต้องกลัวมันจะตีโต้กลับมาแล้ว อัดเข้าไปให้เต็มที่ก็พอ

 

               “สิบห้าวินาที ตอนนี้คงเหลืออีกสิบ”กวีตอบโดยมือยังไม่ทันหยุดโจมตี ส่วนทางด้านหลังของกวีนั้นกลับมีสายตาหนึ่งมองมาทางพวกกวีด้วยท่าทีกังวล ตอนนี้ทหารตัวหนอนไม่ได้โจมตีแล้วมีนควรจะเข้าไปโจมตีหรือเปล่า แม้แต่ท็อปที่เป็นแทงค์ยังเปลี่ยนมาโจมตีเลย เธอควรเข้าไปตอนนี้ไหม?

 

               “..........”มีนชักดาบออกมาถือ แต่จะก้าวเข้าไปคำพูดของท็อปก็หวนกลับเข้ามาทุกที มีนที่ต้องอัพแต่ค่าปัญญามีพลังโจมตีน้อย และเข้าไปก็จะขวางทางคนอื่นเขา เพราะคำพูดพวกนั้นทำให้ขาของมีนไม่กล้าขยับเสียที แถมกวีคนที่บอกว่าเธอสามารถเข้าร่วมได้ยังไปเห็นด้วยกับท็อปเสียอีก เขาบอกว่าดาเมจของพวกกวีสามารถฆ่าได้ก่อนจะระเบิด...

 

               “ไม่ใช่สิ....”มีนชะงักไปนิดหน่อยก่อนจะทวนคำพูดของกวีในหัวอีกครั้ง กวีบอกว่า ดาเมจของพวกเราทุกคนก็พอที่จะฆ่าได้ กวีพูดชัดเจนเลยว่า ทุกคน ไม่ใช่เหรอ งั้นทุกคนที่ว่าก็ต้องหมายถึงสมาชิกทุกคนในปาร์ตี้ไม่ใช่หรือไง งั้นนั่นก็หมายความว่ารวมถึงตัวมีนด้วยไม่ใช่หรือ

 

               “ทุกคน...เหลืออีกห้าวินาที เข้ามาโจมตีให้เต็มที่”อยู่ ๆกวีก็พูดออกมาเหมือนจะสั่งให้ทุกคนร่วมมือกันโจมตี แต่ดวงตาของกวีตอนนี้กลับหันมามองมีนที่อยู่ด้านหลังเสียอย่างนั้น ดวงตานั่นราบกับกำลังบอกว่า ใช่แล้วฉันพูดกับเธอนั่นล่ะ ไม่มีผิด

 

               “ค่ะ....”มีนเปิดหน้าต่างตัวละครของเธอขึ้นมา ก่อนที่จะกดเอาค่าโบนัสในการเลเวลอัพของเธอไปที่พลังโจมตีทั้งหมด ก่อนหน้านี้เธอไม่รู้ว่าต้องทำไง รู้แต่ว่าต้องอัพค่าปัญญาตามที่ท็อปบอก แต่เพราะเธอไม่ได้ทำอะไรเลยมีนก็เลยยังลังเลไม่ได้อัพค่าอะไรทั้งนั้นตั้งแต่เลเวล 1 ตอนนี้ค่าโบนัสทั้งหมด 8 เลเวลถูกอัดไปที่ค่าพลังโจมตีทั้งหมด ซึ่งมันเยอะกว่าของเก่งเสียอีก

 

         

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว