ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 22

คำค้น : #ร้ายเล่ห์รัก#มิถุนา#มิน#โซล#อชิระ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2563 19:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 22
แบบอักษร

 

 

บทที่ 22 

 

 

 

 

 " ผมทราบข่าวแล้วนะครับ ว่ามีการขายหุ้นโรงแรมส่วนนึงออกไป " โซลเอ่ยในที่ประชุม สายตาเย็นเยือกมองไปรอบๆ " มีใครพอจะบอกผมได้มั้ยครับว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง "  

ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นไม่มีใครกล้าสบตากับเจ้าของโรงแรม 

" คุณวิฑูรย์ครับ รบกวนช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยว่าทำไมคุณเกศรากับคุณบรรจบถึงขายหุ้นโรงแรมให้คนนอกได้โดยไม่ผ่านผม " โซลถามยิ้มๆ แต่เป็นยิ้มที่ชวนให้คนเห็นขนลุก 

" คือแบบนี้นะครับ คุณอชิระ " คนถูกเรียกหน้าซีดปากสั่น มองเพื่อนร่วมประชุมไปด้วย " มติที่ประชุมผู้ถือหุ้นเห็นพร้อมกันเสียงข้างมากที่จะให้เออ คุณรชณกรเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นโรงแรมครับ " 

" อ่อ เสียงข้างมากในที่ประชุม " โซลทวนประโยค ก่อนจะหันกลับไปถามวิฑูรย์ " ประชุมกันตอนไหนเหรอครับทำไมผู้ถือหุ้นมากสุดอย่างผมถึงไม่ทราบ " อัญชิสาผู้ช่วยคนเก่งของเขารีบส่ายหน้า เธอเองก็ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน 

" เข้าไม่ได้นะคะ คุณ -- ข้างในกำลังมีประชุมอยู่ค่ะ " เสียงร้องห้ามของพนักงานต้อนรับร้องห้าม ประตูห้องประชุมเปิดออก " คุณคะ เข้าไม่ได้ค่ะ  "  

" ทำไมผมจะเข้าไม่ได้ครับในเมื่อผมเองก็เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของที่นี่ด้วยเหมือนกัน " เกรย์ว่า ทำเอาพนักงานต้อนรับสาวมองหน้าอัญชิสาอย่างขอความช่วยเหลือ อัญชิสาพยักหน้าเป็นเชิงปล่อยให้เกรย์เดินเข้ามา ร่างสูงเดินเข้ามาแล้วถือวิสาสะนั่งเก้าอี้ที่อยู่ปลายโต๊ะอีกด้านตรงข้ามโซล 

" ประชุมผู้ถือหุ้นทั้งที ไม่เรียกผมด้วยจะดีเหรอครับ คุณอชิระ " เกรย์ถาม " หรือเห็นว่าเปอร์เซนต์การถือหุ้นของผมมันน้อยเลยไม่จำเป็นต้องเรียกผมเข้าประชุมด้วย " โซลกระตุกยิ้ม 

" โตๆกันแล้วนะครับ คุณรชณกร ผมไม่ทำอะไรเด็กๆแบบนั้นหรอกครับ " โซลหันไปมองวิฑูรย์ " เรามาต่อกันดีกว่าครับ คุณวิฑูรย์ -- ประชุมโดยไม่มีผม ผมควรทำยังไงดีครับ "  

" จะต้องทำอะไรอีกล่ะครับ " เกรย์ตอบแทน " ในเมื่อเสียงส่วนมากลงมติแล้วว่าให้คุณเกศรากับคุณบรรจบขายหุ้นให้คนนอกได้ ถึงคุณอชิระจะเข้าประชุมก็คงเป็นเสียงข้างน้อยอยู่ดี " เกรย์แค่นยิ้ม " เห็นทีคงทำอะไรไม่ได้ยังไงก็ต้องปล่อยขาย ถูกมั้ยครับ " ยิ้มของเกรย์ทำเอาคิ้วของโซลกระตุก นี่มันวันรวมญาติหรือไง โซลคิดอย่างหงุดหงิดสุดท้ายโซลก็ยักไหล่ท่าทางไม่ใส่ใจ 

" ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องพูดสินะครับว่า ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมของผม " โซลเน้นคำว่าของผม แล้วส่งสายตาเยือกเย็นไปให้อีกฝ่าย จากนั้นเขาก็ลุกออกจากห้องประชุมไป มีอัญชิสาเดินตามไปด้วย 

" ดิฉันว่าเรื่องนี้น่าสงสัยนะคะ " อัญชิสาพูดกับโซลในห้องทำงานของเขา 

" คิดว่ามันน่าสงสัยยังไงครับ คุณอัญ " โซลถามกลับผู้ช่วยคนเก่ง 

" ก็น่าสงสัยตรงที่ว่า ทำไมผู้ถือหุ้นคนอื่นถึงเรียกประชุมโดยไม่มีคุณอชิระ ต้องมีอะไรแน่ๆ " อัญชิสาว่า " อีกอย่างทำไมคนอื่นถึงยอมให้คุณบรรจบกับคุณเกศราขายหุ้นโดยไม่แจ้งคุณอชิระ ดิฉันก็คิดว่ามันต้องมีลับลมคมในเหมือนกันค่ะ -- และที่สำคัญทำไมญาติคุณอชิระถึงอยากซื้อหุ้นโรงแรมของคุณคะ ทั้งๆที่เออ -- ไม่ถูกกัน " อัญชิสาจบประโยคไม่กล้าสบตาโซล เธอรู้ดีว่านี่หมายถึงการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเจ้านาย 

โซลยกคิ้วสูงมองผู้ช่วยที่อายุของเธอก็ปาเข้าไปเลขสี่แล้วแต่ยังคล่องแคล่วและทำงานเก่ง ใช่ อัญชิสาพูดถูกเรื่องเกรย์ถึงเขาสองคนจะเป็นญาติกันแต่ก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีเท่าไรนัก ปู่แซคของโซลมีพี่น้องรวมกันสามคน ปู่แซคเป็นลูกชายคนโตที่ได้รับสืบทอดกิจการทิลช์กรุ๊ปทั้งหมดในขณะที่แม่ของเกรย์ น้าแมรี่เป็นลูกสาวของปู่ไมค์น้องชายของปู่แซคที่เสียชีวิตไปตั้งแต่สมัยยังเป็นหนุ่มๆ ส่วนย่าเคทที่เป็นน้องสาวคนสุดท้องก็รับน้าแมรี่ไปเลี้ยงเหมือนเป็นลูกแท้ๆของตัวเอง ย่าเคทโอ๋น้าแมรี่มากจนปล่อยให้ทำตามอำเภอใจจนทำให้มีปากเสียงกับพ่อของเขาอยู่บ่อยๆจนทำให้ย่าเคทไปถือหางข้างน้าแมรี่ที่ไปแต่งงานกับประธานกลุ่มเพอร์เฟคยูที่เป็นคู่แข่งธุรกิจของทิลล์กรุ๊ปที่นับว่าเป็นคู่แข่งที่ร้ายกาจที่พยายามจะทำลายทิลล์กรุ๊ปแทน 

การแต่งงานของน้าแมรี่ทำให้เพอร์เฟคยูพยายามเข้ามาควบรวมกิจการกับทิลล์ เพื่อตัดไฟการแทรกแซงของอีกฝ่าย ลูเธอร์พ่อของโซลจึงจัดการเรื่องแบ่งปันส่วนกิจการทิลล์กรุ๊ปให้แต่ละคน กิจการอาหารและเครื่องดื่มซึ่งเป็นกิจการหลักของทิลล์ให้โรมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ในขณะที่ลูกหลานคนอื่นๆจะถือหุ้นตามสัดส่วนไป แต่กิจการโรงแรมจะมีเพียงแค่คนนามสกุลทิลล์แท้ๆเท่านั้นที่จะได้ถือหุ้นสัดส่วน 69% ของกิจการและที่เหลือคือของนักลงทุน นั่นหมายความว่าน้าแมรี่ที่แต่งงานออกไปจะไม่มีสิทธิ์ถือหุ้นของโรงแรมรวมถึงลูกสองคนของเธอด้วย 

ข้อตกลงนี่ยิ่งสร้างความบาดหมางให้ย่าเคท พ่อของเขาและน้าแมรี่มาก เลยส่งผลไปถึงพะยูนน้องสาวต่างแม่ของโซลที่ย่าเคทพยายามทุกวิถีทางไม่ให้พะยูนได้หุ้นในกลุ่มกิจการหลักไป 

และการที่เกรย์ซื้อหุ้นโรงแรมได้ถึง 25% ได้นอกเหนือจากที่ได้มาจากผู้ถือหุ้นสองคนนั้นรวม 15% แล้วที่เหลือ10% คงเป็นใครไม่ได้นอกจากย่าเคทผู้หญิงเลือดเย็นคนนั้น 

" ก็คงอยากจะลองทำงานโรงแรมดูบ้างล่ะมั้งครับ " โซลตอบยิ้มๆ  " เรื่องที่คุณอัญสงสัย ผมเองก็สงสัย ยังไงรบกวนคุณอัญช่วยสืบเรื่องนี้ให้ผมหน่อยนะครับ " โซลว่า เธอพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน 

" ค่ะ คุณอชิระ " อัญชิสารับคำ 

" ดูเครียดจังเลยนะ โซล " เกรย์เดินสวนเข้ามาในห้อง อัญชิสาชะงักหันไปมองโซลที่พยักหน้าให้จากนั้นเธอก็ออกจากห้องไป เกรย์ยิ้มให้โซลที่ยืนพิงขอบโต๊ะ เขายักไหล่ 

" เปล่านิ -- ฉันแค่กำลังคิดว่าจะต้อนรับผู้ถือหุ้นคนใหม่ยังไงดีน่ะ "  

เกรย์พ่นลมฮึ เห็นชัดว่าโซลก็แค่พูดประชด " จะต้องต้อนรับทำไม ในเมื่อเราก็เป็นญาติกัน ดีซะอีก เราจะได้มาช่วยกันบริหารโรงแรมนายร่วมกัน " เกรย์ย้ำคำสุดท้ายล้อเลียนโซลในห้องประชุม  

โซลแค่นยิ้ม " นอกจากให้ย่าเคทซื้อหุ้นทิลล์กรุ๊ปไปแล้วยังให้ย่าเคทปล่อยหุ้นโรงแรมกับนาย คิดจะทำอะไรต่อเกรย์ " 

" จุ๊ๆ อย่าคิดอะไรแบบนั้นซิวะ โซล ฉันก็ดูแย่เลยดิ " เกรย์ว่าจ้องโซลด้วยสายตากวนอวัยวะเบื้องล่างของโซล " ที่ขายหุ้นนั่นไปฉันก็แค่อยากได้เงินมาลงทุน ลำพังจะรอผลประกอบการของทิลล์ก็ต้องรอถึงสิ้นปี  หุ้นที่มีก็น้อยนิดไม่พอให้ทำอะไรได้หรอกนะ สู้ขายให้ย่าเคทได้กำไรดีกว่าเห็นๆ อย่างน้อยย่าเคทก็จะมีสิทธิ์ออกปากออกเสียงกับเขาบ้าง ไม่ใช่ปล่อยให้โรมกับลุงลูเธอร์ทำอะไรตามอำเภอใจอยู่ฝ่ายเดียว "  

" เกรย์!! " โซลคำราม 

" ใจเย็น โซล " เกรย์ขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้ามาใกล้โซลแล้วเอามือแตะบ่า " คิดต่อไปดีกว่าว่านายจะทำยังไงให้หุ้นที่เหลือยังอยู่กับนาย " เกรย์ยิ้มเหยียด " ต่อให้นายเอาของโรมมารวมก็ยังไม่ถึงครึ่ง ผู้ถือหุ้นที่เหลือก็แค่รอข้อเสนอที่ดีกว่าจากฉันถ้าตัวเลขมากพอพวกนั้นก็พร้อมจะขายให้ฉันนั่นแหละ "  

" เข้าใจล่ะ เงินที่เอาไปล่อผู้ถือหุ้นคนอื่นนั่นก็คงมาจากที่นายลงทุนไปกับไอ้ขุนเขาสินะ " โซลทำทีเป็นพยักหน้าพลางขยับตัวยืดขึ้น เขาเอามือล้วงกระเป๋าจ้องหน้าอีกฝ่าย " เด็กน้อยจังนะ เกรย์ -- หาทางเอาชนะฉันไม่ได้เลยต้องพึ่งคนอื่น " โซลยิ้มเย็น ขณะที่เกรย์กรามกระตุก " ระวังหน่อยนะ เกรย์ เล่นกับขยะมือมันจะเหม็นเอาได้ " โซลพูดแค่นั้นก็เดินออกจากห้องทำงานของตัวเองไป เกรย์ยืนกำหมัดแน่น 

 

  

 

******* 

 

 

ข่าวการเข้ามาซื้อหุ้นในโรงแรมเครือทิลล์กรุ๊ปจากเพอร์เฟคยูซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญของทิลล์ทำให้ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปในกลุ่มพนักงานโรงแรมและนักธุรกิจรายอื่นที่อยู่ในเครือต่างพากันตีความไปว่านี่อาจจะเป็นการควบร่วมกิจการก็ได้ ถึงแม้คนที่ซื้อครึ่งหนึ่งจะเป็นทิลล์แต่นามสกุลเอื้อกาญจน์กิจที่เป็นเจ้าของเพอร์เฟคยูกลับทำให้พวกเขาอดคิดแบบนั้นไม่ได้เลย 

" นี่น่ะเป็นสัญญาณบอกอะไรหรือเปล่าน่ะ เธอ " หนึ่งในพนักงานที่อยู่ในช่วงพักกลางวันจับกลุ่มคุยกัน 

" เธอว่าสัญญาณอะไร " 

" สัญญาณการเปลี่ยนแปลงไง " 

" ฉันว่าไม่น่านะ " อีกคนว่า " ก็เห็นวงในเขาพูดกันว่าแค่คุณอชิระเอาญาติเข้ามาช่วยกันบริหารเท่านั้นนิ " 

" แต่ว่าญาติที่ว่านี่เป็นลูกชายของประธานกลุ่มเพอร์เฟคยูนะ คู่แข่งสำคัญของเจ้านายเรา -- ไม่คิดบ้างเหรอว่านี่อาจจะเป็นการควบกิจการก็ได้ " 

 

อะแฮ่ม  

 

ฝูงนกกระจิบนกกระจอกแตกรังทันทีที่อัญชิสาเดินมาพร้อมกับโซล พวกเขากำลังเดินสำรวจไปรอบๆโรงแรม อัญชิสาส่งสายเป็นเชิงตำหนิให้พวกพนักงานไปทีหนึ่งก่อนจะหันมาคุยกับโซล 

" พนักงานเองก็ยังลือกันไปแบบนั้นนะคะ คุณอชิระ -- ถ้าไม่พูดอะไรหน่อยก็จะยิ่งเป็นไฟลามทุ่งไป " 

" ไม่เป็นไรนิครับ ผมเองก็ไม่เห็นว่าจะเป็นไรถ้าพนักงานจะวิพากษ์วิจารณ์แบบนั้น " 

" จะไม่เป็นไรได้ยังไงล่ะคะ " อัญชิสาบ่นอุบ " ในเมื่อทุกวันนี้มีแต่สายโทรศัพท์โทรเข้ามาถามในออฟฟิสกับที่ฟร้อนท์ว่าโรงแรมจะปิดกิจการเหรอบ้างล่ะ บางรายถึงขั้นขอคืน dinner voucher buffet ของเราเพราะกลัวว่าจะเอามาใช้ไม่ได้ " 

 " แต่ปัญหาพวกนี้คุณอัญก็แก้ไขได้อย่างสบายๆเลยใช่มั้ยครับ " โซลถามยิ้มๆ อัญชิสาถอนหายใจบางๆพยักหน้ารับ 

" ค่ะ -- แล้วนี่ค่ะ ที่คุณอชิระขอไว้ " อัญชิสาส่งแฟ้มให้โซลที่รับไปเปิดดู " อย่างที่คุณอชิระคิดไว้ สองคนนั้นถูกซื้อด้วยเงินจริงๆ -- คุณบรรจบติดการพนัน เขามักจะไปเล่นที่ฝั่งเพื่อนบ้านเราค่ะ เล่นทีก็หลักแสนหลักล้าน ช่วงหลังนี่เล่นหนักจนถึงขั้นเอาบ้านไปจำนองและอีกไม่กี่เดือนก็กำลังจะถูกธนาคารยึดด้วยนะคะ แถมยังมีหนี้พนันอีกสิบกว่าล้าน เลยง่ายมากค่ะที่จะขายหุ้นของโรงแรมออกไป " โซลพยักหน้าตามไปด้วย เขาไม่พูดอะไรปล่อยให้อัญชิสาพูดต่อ  

" ส่วนคุณเกศรา ดิฉันตามเรื่องของเธอได้ไม่มากนัก ข่าวล่าสุดที่อัปเดตได้คือเธอเป็นหนึ่งในผู้ลงทุนในกองทุนที่ตอนนี้ดังมาก " อัญชิสาว่า " ดิฉันว่าคุณอชิระน่าจะทราบดี " 

" แพลนเนตยูเนี่ยน " 

" ใช่ค่ะ " อัญชิสาว่า " ข้อมูลอีกอย่างของคุณเกศราคือเธอเป็นพวกสะสมทรัพย์ค่ะ เห็นการลงทุนที่ไหนที่ให้ผลตอบแทนที่ดี จะมีชื่อคุณเกศรารวมอยู่ด้วย คืนวันนั้นเธอก็เป็นแขกในงานนะคะ " 

โซลรับคำในคอ สีหน้าครุ่นคิด คิ้วของเขาขมวดกัน  

" คุณอชิระคิดว่ายังไงคะ " 

" เรากำลังจะเจอศึกหนักครับ คุณอัญ " โซลตอบสีหน้าสบายๆนั่นไม่ได้ทำให้คนเป็นผู้ช่วยรู้สึกสยายตามไปด้วย " ขอบคุณ คุณอัญมากนะครับ ข้อมูลที่คุณหามาได้ประโยชน์จริงๆ " โซลชมผู้ช่วยคนเก่งของเขา ตอนนั้นเองที่มือถือของเขาดังขึ้น ชื่อที่ปรากฏขึ้นมาเป็นชื่อของคนที่ทำให้เขาหายเครียดได้หลังจากเจอเรื่องของเกรย์ไป 

" เธอเสร็จงานแล้วเหรอ " 

" ใช่ -- ฉันไม่ต้องเข้าออฟฟิสช่วงบ่ายแล้ว " มิถุนาส่งเสียงมาตามสาย " เห็นนายบอกว่าถ้าฉันไม่ต้องเข้าให้โทรมาบอก " มิถุนาพูดไปตามที่โซลสั่งเมื่อเช้า หลังจากที่กวีสามีของเพลงพิณมารับภรรยาตัวเองกลับบ้านไปพวกเขาจึงมีเวลากลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง โซลเลยอยากพามิถุนาไปกินข้าวข้างนอก 

" นายยังไม่เสร็จงานใช่มั้ย " 

" ก็เหลือไม่มากแล้วล่ะ เสร็จแล้วก็จะรีบตามไป -- เธอเดินเล่นรอฉันก่อน " 

" ได้สิ -- งั้นก็แค่นี้นะ " มิถุนาทำท่าจะวางสาย โซลเดินเลี่ยงไปอัญชิสาไปอีกทาง 

" เธอต้องพูดว่าอะไรก่อนวางสาย มิถุนา " โซลทวงสัญญา น้ำเสียงส่อแววรู้สึกสนุกทำเอาปลายสายอย่างมิถุนาหน้าร้อนผ่าว 

" โซล ฉันต้องพูดด้วยเหรอ " มิถุนาร้อง 

" พูดสิ เมื่อคืนเธอยังเรียกฉันแบบนั้นเลยนิหน่า " โซลว่ายิ้มๆ " หรือต้องให้ทวนครับ ที่รัก " 

" ไม่ต้องเลย " มิถุนาแหวใส่เบาๆทั้งเขินทั้งอาย เธอเดินเลี่ยงเอ็มมี่ที่ยืนอยู่ด้วยไปทางอื่น ปลายสายรออย่างใจจดใจจ่อ " แล้วเจอกันค่ะ ที่รัก "  

โซลยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเพราะกลัวจะยิ้มกว้างเกินไป หัวใจพองลมโตขึ้นเมื่อได้ยินมิถุนาเรียกเขาแบบนั้น " แล้วเจอกันครับ ที่รัก "  

" คุณมิถุนาเหรอคะ " อัญชิสาถามยิ้มๆ โซลพยักหน้า " ดูท่าว่าคุณมิถุนาจะกุมหัวใจคุณอชิระไว้อยู่หมัดเลยนะคะ "  

โซลขยี้จมูกตัวเองเบาๆเวลาที่รู้สึกเขิน " ผมก็คิดว่าอย่างนั้นครับ " 

 

******************************* 

สวัสดีค่ะ รี้ดที่น่ารักทุกคน ^^  

มาอัพให้อ่านกันต่อแล้วนะคะ ไปเอาใจช่วยคู่จี้กันเลยค่ะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกข้อความ ทุกการติดตามมากนะคะ >___________<      

      

 

      

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว