email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทำถูกแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2564 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำถูกแล้ว
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.5 ทำถูกแล้ว

 

ร้านอาหารตามสั่ง

 

ในช่วงพักกลางวัน.. วาทิตกับศิรสาเดินเข้ามาในร้านอาหารเล็กๆใกล้ออฟฟิศ ร้านนี้เป็นร้านประจำของพนักงานในบริษัทอินโฟไอทีเอ็นจิเนียร์ เพราะอยู่ใกล้ออฟฟิศที่สุด อาหารอร่อยและมีราคาถูก เมื่อหาที่นั่งและสั่งอาหารแล้ววาทิตตัดสินใจถามหญิงสาวว่า

 

"เรื่องหมั้น รสาว่ายังไงครับ? พี่จะได้ให้คุณแม่ไปหาฤกษ์ไว้ให้"

 

"พี่วาอยากหมั้นหรอคะ?" เธอถามสีหน้าจริงจัง ซึ่งอีกฝ่ายตอบกลับอย่างยิ้มแย้ม

 

"ก็อยากน่ะสิครับ พี่อยากแต่งกับรสาวันนี้พรุ่งนี้เลยนะ"

 

ได้ฟังแฟนหนุ่มพูดเธอถึงกับถอนหายใจดังๆ แล้วตัดสินใจพูดเข้าเรื่องทันที

 

"อยากแต่งกับรสา แต่ทำไมเมื่อคืนก่อนพี่วาถึงไปนอนกับผู้หญิงอื่นมาล่ะคะ?"

 

"เอ่อ อะไรครับ เมื่อคืนก่อนพี่อยู่บ้านตลอด ไม่เชื่อถามป้าจันได้" เขาเริ่มอึกอัก สายตาล่อกแล่กไปมา

 

"รสาไปหาพี่ที่บ้านตอนสี่ทุ่มกว่าๆ ขึ้นไปบนห้องนอนเจอพี่วานอนเปลือยอยู่บนเตียงกับแพท"

 

"พะ.พี่ ไม่เคยคิดนอกใจรสานะครับ แต่แพทมาอ่อยพี่ก่อน" เขาพยายามอธิบายแล้วผวาเข้ามากุมมือเธอไว้

 

"พอเถอะค่ะพี่วา ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกนะคะ ถ้าแพทอ่อยแล้วพี่ไม่เล่นด้วย รสาคงไม่เห็นภาพนั้นในห้องนอนพี่หรอกค่ะ"

 

เธอดึงมือออกมาอย่างสุภาพก่อนมองเขาสายตาเรียบเฉย

 

ศิรสามองเขาที่เอามือกุมขมับแน่น ตอนแรกกลัวว่าถ้าพูดแล้วเธอคงจะร้องไห้ แต่ตอนนี้กลับไม่มีน้ำตาสักหยด

 

อาจเพราะเธอไม่ได้รักวาทิต จึงไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และที่สำคัญเธอยังไม่ได้มีอะไรกับเขาเกินเลยไปกว่าการจับมือและโอบเอวเท่านั้น

 

"เราลองห่างกันสักพักนะคะ แพทเป็นคนสวย น่ารัก คงจะเหมาะกับพี่วามากกว่ารสา" สาวน้อยพูดขึ้นแล้วมองหน้าชายหนุ่มนิ่ง

 

"ไม่ พี่ไม่เลิกกับรสาเด็ดขาด พี่รักรสา ขอโอกาสให้พี่สักครั้งเถอะนะครับ"

 

วาทิตฟูมฟาย เสียงเริ่มดังจนคนในร้านหันมามอง เธอเหลือบตาดูอย่างหนักใจ ยกมือขึ้นไปจับมือเขาไว้ พูดด้วยน้ำเสียงเบาว่า

 

"พี่วายังรักรสาไม่เท่ารักตัวเองหรอกค่ะ พี่ถึงทำอะไรลงไปแบบนั้น พี่วาเคยได้รับโอกาสจากรสาแล้ว แต่พี่วาละทิ้งโอกาสนั้นไปเอง เรายังเป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกันได้นะคะ แต่คงจะเป็นมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว"

 

ศิรสาเดินออกจากร้านอาหารทันที รีบเร่งฝีเท้าจนมายืนสงบนิ่งที่มุมตึก มองเข้าไปในร้านเห็นวาทิตยกสองมือขึ้นซบหน้าตัวเอง เธอก็พูดอย่างรู้สึกผิดว่า

 

"รสาขอโทษนะคะพี่วา"

 

เธอไม่อยากให้เขามีความหวัง จึงหาเรื่องปฏิเสธให้ดูนุ่มนวล และที่สำคัญเธอคิดว่าปภาวีเหมาะสมกับเขามากกว่าเธอจริงๆ

 

ศิรสายืนมองวาทิตสักพักใหญ่ก็มีคนยื่นเบอร์เกอร์ไก่ดับเบิ้ลชีสของโปรดเธอมาให้ตรงหน้า หันไปมองก็เห็นณัฐนิธานกำลังกินเบอร์เกอร์อีกอันในมืออีกข้างหนึ่ง เธอปัดมือเขาออกเบาๆ แล้วเดินหนีมา เขาจึงเดินตามมาติดๆ

 

"หนูทำถูกแล้วที่บอกเลิกมัน ไม่งั้นพี่จะพูดเองนะคะ"

 

"ฉันไม่ได้ทำเพราะคุณ ฉันทำเพราะตัวพี่วาต่างหาก"

 

"มันนอกใจหนูไปมีคนอื่น ยังจะหวังดีกับมันอีกหรอคะ?" ณัฐนิธานถามอย่างรู้สึกหมั่นไส้ที่ศิรสาปกป้องวาทิตตลอด

 

"ฉันโดนคนทรยศหักหลังจนชินแล้ว คุณก็เคยทำนี่ ลืมหรือไง?" เธอย้ำเขาอีกรอบ จนชายหนุ่มยืนมองด้วยสายตาอ่อนใจ

 

"ถ้าจะพูดเรื่องนี้ เราก็เถียงกันไม่จบ พี่ไม่อยากเถียงกับหนูเรื่องนี้อีกแล้ว"

 

เขาบอกเธอเสียงเว้าวอนเหมือนขอยอมแพ้ เธอมองอย่างเย็นชาก่อนจะเดินกลับไปออฟฟิศ แต่ก็ถูกชายหนุ่มจับมือน้อยของเธอไว้แล้วยัดถุงเบอร์เกอร์ของโปรดใส่มือเธอ

 

"หนูยังไม่ได้ทานมื้อเที่ยงเลย เอาไว้รองท้องนะคะ"

 

"ฉันไม่กิน โดยเฉพาะของที่เป็นของคุณ" เธอขว้างถุงเบอร์เกอร์ใส่หน้าชายหนุ่มอย่างแรงจนถุงกระเด็นร่วงพื้น แล้วเธอก็เดินเข้าออฟฟิศไปอย่างไม่สนใจใครอีกคนที่ยืนมองด้วยสายตาน้อยใจและผิดหวัง

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

รสาใจร้ายกับสามีเกินไปไหม เขาไปทำอะไรให้หนักหนาเหรอ?

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

🐈

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว