Gerbera Channel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 6 : การพบเจอคนสำคัญ

ชื่อตอน : Chapter 6 : การพบเจอคนสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2563 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6 : การพบเจอคนสำคัญ
แบบอักษร

 

 

 

แม็กซ์กำลังออกเดินทางไปทำงาน และมีคนเรียกจากด้านหลัง

 

" แม็กซ์! "

 

" คุณบรูโน่! มาทำอะไรครับ? "

 

" ไปกับผม "

 

" ไปไหน? ผมต้องไปทำงานแล้วนะครับ เดี๋ยวสาย! "

 

" ผมบอกปริดาแล้ว ว่าคุณจะไปธุระกับผม "

 

" เอ่อ...ไปไหนล่ะ? "

 

" ไปถึงเดี๋ยวก็รู้ครับ ขึ้นรถครับ "

 

" ก็ได้ครับ "

 

ทั้งคู่เดินขึ้นรถและขับออกไป และสักพักเดวิดก็พูดขึ้น

 

" ผมอยากพาคุณไปพบกับใครบางคนน่ะครับ แต่คุณรู้แล้วคุณอย่าพึ่งไปบอกใครนะครับ "

 

" ใครครับ? ทำไมไม่ให้บอกใครล่ะ?  "

 

" ไปถึงเดี๋ยวก็รู้ และที่ผมไม่ให้บอกใคร ผมยังไม่อยากให้ใครรู้ เมื่อถึงเวลา ผมจะบอกเอง "

 

" ดูเหมือนคุณจะไว้ใจผมมากเกินไปนะ เราไม่ได้รู้จักกันดีขนาดนั้นสักหน่อย "

 

" แต่ผมคิดว่าผมรู้จักคุณนะ คุณบอก- "

 

" บอกความลับทุกอย่างให้กับคุณฟัง โอเคผมเข้าใจละ "

 

เดวิดหัวเราะเล็กน้อยและหันมามองแม็กซ์เล็กๆแล้วยิ้ม

   

เมื่อเดินทางมาถึง แม็กซ์เห็นบ้านหลังใหญ่สวยงามและพื้นที่ที่กว้างใหญ่ ตกแต่งด้วยต้นไม้ดอกไม้นานาชนิดอย่างมีระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม เดวิดขับรถไปจอดที่หน้าประตูบ้าน.

 

" บ้านคุณเหรอครับ? หรือ..? "

 

" ใช่ครับบ้านผมเอง คิดว่าไง? "

 

" สวยนะครับ แต่ใหญ่ไปหน่อย ถ้าอยู่คนเดียวเดินหลงตาย "

 

 เดวิดหัวเราะร่า ทั้งคู่เดินลงจากรถและเข้าสู่บ้านหลังใหญ่ แล้วจู่ๆเดวิดก็มีอาการเศร้าเล็กน้อย แม็กซ์สังเกตุเห็นท่าทีเดวิดที่เปลี่ยนไป

 

" คุณบรูโน่...คุณโอเคไหม? "

 

" ครับ... "

 

 เดวิดจับมือแม็กซ์และพาเดินขึ้นบรรไดและมุ่งตรงไปที่ห้องด้านหน้า เดวิดเปิดประตูเข้าไป แม็กซ์เห็นพยาบาลยืนอยู่ข้างๆเตียงนอนที่มีผู้ชายวัยชรานอนอยู่ข้างบน

 

" ท่านประธานผู้ก่อตั้งบริษัทนิ "

 

แม็กซ์พูดเบาๆด้วยความตกใจเล็กน้อย

 

" พ่อครับ ผมพาคนของผมมาเยี่ยมครับ "

 

แม็กซ์ยกมือไหว้

 

" สวัสดีครับคุณคอนสแตนติน "

 

" สวัสดี...ใครเหรอเดวิด? "

 

" แม็กซ์ครับ เขาเป็นหนึ่งในพนักงานของบริษัทเราครับ "

 

" ผมไม่ทราบมาก่อนว่าคุณป่วย พี่ปริดาบอกว่าคุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านเกิด "

 

คอนสแตนตินยิ้มเล็กน้อย

 

" ฉันตั้งใจให้เข้าใจแบบนั้นเองแหล่ะ ฉันไม่อยากให้ใครแตกตื่น....และฉันคงอยู่ได้ไม่ถึงสองเดือน.. "

 

" อะไรนะครับ! "

 

แม็กซ์พูดด้วยความตกใจและหันไปหาเดวิด

 

" พ่อของผมป่วย...เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายน่ะครับ... "

 

" โอ้..ไม่นะ.... "

 

เดวิดน้ำตาคลอเล็กน้อย แม็กซ์เห็นเดวิดเศร้าใจอย่างมาก แม็กซ์จับมือเดวิดเขามองแม็กซ์แล้วพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย

 

" นี่คงเป็นคนที่ลูกไว้ใจเชื่อใจ..ลูกถึงได้พาเขามา พ่อเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ดีมาก ลูกถึงได้เลือกเขาให้มาพบพ่อ พ่อเห็นเขาอยู่ข้างๆลูกพ่อก็ดีใจ พ่อหมดกังวลแล้วล่ะ พ่อรู้แล้วว่าจะมีคนดูแลลูกต่อจากพ่อ หลังพ่อจากไป...แม็กซ์พ่อฝากเดวิดด้วยนะลูก.. "

 

" ได้ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ.. "

 

คอนสแตนตินเริ่มไอ้และหนักขึ้นเรื่อยๆ

 

" ดิฉันต้องขอให้คนไข้พักผ่อนก่อนนะคะ ดิฉันอยากให้คุณสองคนกลับไปก่อน แล้ววันหลังค่อยกลับมาเยี่ยมใหม่นะคะ"

 

 ทั้งคู่พยักหน้าและเดินออกมาจากห้องและเดินกลับไปที่รถ

 

" คุณโอเคไหม? "

 

" ผมโอเค...ผมแค่..ผมไม่อยากคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริง ผมอยากให้มันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น..ผมเสียแม่ไปตั้งแต่ผมยังเล็กจากอุบัติเหตุ พี่ชายผมเสียไปด้วยจากโรคหัวใจ และตอนนี้พ่อของผม....ถ้าเขาไม่อยู่ ผมคงไม่เหลือใคร... "

 

แม็กซ์จับมือเดวิด

 

" เดวิด...ผมยังอยู่ตรงนี้ข้างๆคุณนะ "

 

แม็กซ์ยิ้มให้เดวิด เขาค่อยๆยิ้มออกมา

 

" ตอนแรกผมคิดว่าผมไม่มีไม่เหลือใครแล้ว แต่ผมก็รู้แล้วว่าผมยังมีคุณและ- "

 

" และ? อะไรครับ? "

 

เดวิดเงียบไปสักพักและหัวเราะกลบเกลื่อน

 

" ก็ผมไง คุณจับผิดผมอีกล่ะ ไปทำงานกันเถอะครับสายล่ะ "

 

" เดี๋ยว! ผมสงสัยที่พ่อของคุณพูด ท่านหมายถึงอะไร? "

 

" อะไรครับ? "

 

" ก็คนที่ลูกเลือก คือยังไง? ไม่เข้าใจ "

 

เดวิดยิ้มให้แม็กซ์และยื่นหน้าเข้ามาใกล้แม็กซ์

 

" คุณลองคิดให้ลึกสิครับ "

 

เดวิดหัวเราะเล็กน้อย

 

" ไปทำงานกัน "

 

เดวิดขึ้นรถไป แม็กซ์ถอนหายใจและส่ายหัวเล็กน้อยและเดินขึ้นรถไป...

 

เมื่อมาถึงที่ทำงาน ทั้งคู่ลงจากรถแม็กซ์กำลังจะขึ้นไปทำงาน เดวิดจับมือแม็กซ์ไว้

 

" เดี๋ยวครับ "

 

" อะไรครับ? "

 

" คุณอย่าพึ่งบอกใครนะ "

 

" เรื่อง?...อ๋อ ที่ผมไปบ้านคุณเหรอ? "

 

" ไม่ใช่ เรื่องของพ่อผมน่ะ ผมยังไม่อยากให้ใครรู้ เดี๋ยวจะแตกตื่นกัน "

 

" แน่นอนผมไม่บอกใครหรอก แล้วคุณพาผมไปทำไมอ่ะ? บอกผมทำไม? "

 

เดวิดยิ้มให้แม็กซ์แล้วส่งสายตาหวานให้

 

" ผมไว้ใจและเชื่อใจคุณ และผมอยากให้คุณพบกับครอบครัวของผมก่อนที่พวกเขาจะไม่อยู่ ให้พวกเขารู้เมื่อเขาจากไป ผมยังมีคนอยู่ข้างๆผม เขาจะได้ไม่ต้องกังวล แต่ผมก็รู้ว่าเรื่องของพ่อผมยังไงทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดี แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เมื่อถึงเวลา ผมจะบอกเอง รวมถึง...เรื่องของเราด้วย "

 

" เรื่องที่เราเจอบนเครื่องบินน่ะเหรอ? "

 

เดวิดถอนหายใจเล็กน้อยและหัวเราเบาๆ

 

" คุณไม่เก็บอะไรมาคิดเลยเหรอ อย่างเช่น เรื่องที่พ่อผมพูด "

 

" ผมไม่ชอบเก็บเรื่องอะไรมาคิดน่ะ ปวดหัว "

 

แม็กซ์ยิ้มและหัวเราะเล็กน้อยและเดินขึ้นไปทำงาน เดวิดยืนยิ้มและหัวเราะพร้อมส่ายหัว

 

เมื่อทั้งคู่มาถึง แม็กซ์เห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โซฟา เมื่อเธอเห็นเดวิด

 

" เดวิด! "

 

เธอลุกขึ้นและวิ่งมากอดเดวิดทันที

ความคิดเห็น