Gerbera Channel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 5 : ความสัมพันธ์มิตรภาพ

ชื่อตอน : Chapter 5 : ความสัมพันธ์มิตรภาพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ย. 2563 10:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 : ความสัมพันธ์มิตรภาพ
แบบอักษร

 

 

 

ฝ้ายมาหาแม็กซ์ที่อพาร์ทเม้นท์พร้อมกับร้องไห้ยกใหญ่

 

" ฝ้าย! เข้ามาก่อน! "

 

แม็กซ์พาฝ้ายเข้ามาในห้องและพาไปนั่งที่โซฟา

 

" เป็นอะไร!? ใครทำอะไรแก!? บอกมาฉันจะไปฆ่ามัน! "

 

" คือ.. "

 

" ใคร!? บอกมา! "

 

" เปล่า..คือ..ฉัน.. "

 

" อะไร!? "

 

" ฉันดีใจที่พี่ต้นกลับมาจากต่างประเทศแล้วอ่ะ "

 

แม็กซ์ถอนหายใจยาว

 

" แค่เนี้ย? "

 

" ก็ฉันดีใจนิหว่า ฉันไม่ได้เจอเขามา 5 ปีแล้วอ่ะ แถม..เขาเป็นคนที่ฉันแอบบชอบมาตั้งแต่มัธยมแล้วด้วยนิ "

 

" ฝ้ายเอ้ยฝ้าย ฉันก็ตกใจนึกว่าใครทำอะไรแก เรื่องแค่เนี้ย? "

 

" แกต้องช่วยฉัน! "

 

" ช่วย? ช่วยอะไร? "

 

" ฉันอยากจีบเขาอ่ะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงอ่ะ "

 

" เอ้า!? "

 

" แกเป็นผู้ชายนะ แกต้องรู้มั้งแหล่ะ "

 

" เรามันคนล่ะคนกันนะ "

 

" นะๆ ขอร้องนะ.. "

 

ฝ้ายส่งสายตาอ้อนวอนแม็กซ์

 

" เห้อ.. อ่าๆ ก็ได้ๆ "

 

" ขอบใจมากเพื่อน "

 

ฝ้ายกอดแม็กซ์ด้วยความดีใจอย่างมาก

 

" แล้ว...ฉันควรเริ่มยังไงอ่ะ? "

 

" ฉันว่านะ เราต้องรู้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไรก่อน "

 

" อันนี้ฉันรู้ รู้ดีเลยแหล่ะ "

 

" เอ่อ..โอเค เบอร์ติดต่อ หรือ ช่องทางติดต่ออื่นๆล่ะ "

 

" มี ฉันมีหมดเลย เบอร์บ้าน เบอร์โทร เฟ- "

 

" พอๆ ก็มีหมดแล้วนิ! แกก็น่าจะเริ่มต้นได้ง่ายๆ "

 

" ฉันไม่กล้าอ่ะ..ไม่รู้จะเริ่มยัง.. "

 

แม็กซ์นั่งคิดสักพัก

 

" ฉันคิดออกละ "

 

" ยังไงเหรอ? "

 

" แกก็ลองนัดเขาทานข้าวดูสิ ทำความรู้จักกันให้มากขึ้น ขั้นตอนง่ายๆ "

 

" บ้าเหรอ! ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะไปนัด..ผู้ชาย..มาทานข้าว..ได้ไง... "

 

" โอ๊ย! สมัยนี้แล้วกลัวอะไร! กล้าๆหน่อย มั่วอายระวังอดน่ะ! "

 

" โอเคๆว่ายังไง จัดมาเลย! "

 

แม็กซ์พูดอธิบายให้ฝ้ายฟัง ฝ้ายตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ...

เมื่อแม็กซ์อธิบายให้ฝ้ายฟังจบ ฝ้ายก็มีรอยยิ้ม...

 

" แกคิดว่า..มันจะเวิร์คไหมอ่ะ? "

 

" อันนี้ไม่รู้ แกต้องลองเอง "

 

" โอเค ฉันลองดู "

 

" ต้องอย่างนี้สิเพื่อนฉัน! "

 

ฝ้ายและแม็กซ์ก็หัวเราะกัน

 

" เราไปหาอะไรกินกันเถอะ หิวละ "

 

" เอาดิ "

 

ทั้งคู่ลงจากอพาร์ทเม้นท์ไปร้านอาหารประจำ และสั่งอาหารและมานั่งรอที่โต๊ะ

 

" ฉันคิดถึงเมื่อตอนเรายังเด็กๆเนอะฝ้าย "

 

" นั่นดิ...ตอนเด็กๆเราชอบแอบไปเล่นกัน แก ฉัน เอ็ม เราสามคนตัวติดกันมาก พอโตขึ้นเราก็แยกย้ายกันไป "

 

" ใช่ เราก็ได้กลับมาเจอกัน แต่...เอ็ม ฉันคิดถึงเขานะ ไม่รู้เป็นไงบ้าง "

 

" นั้นสิ..พูดถึงเอ็ม ฉันก็นึกถึงตอนเราเล่นกันทุกที ฉันก็ยังไม่เข้าใจ ว่ามันวิ่งซนต้นมะม่วงทำไม? "

 

" นั่นดิ เห็นก็เห็นนะ ก็ยังจะชน "

 

ทั้งคู่หัวเราะกัน

 

" ตอนแรกฉันคิดว่าเราจะเปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนของเราจะลดลง เมื่อเราโตขึ้น "

 

" แต่เราก็ยังเหมือนเดิมนิแม็กซ์ "

 

" ใช่ และมันจะคงอยู่ตลอดไป "

 

" ถูกต้อง แกไม่เคยทิ้งฉันไปไหนเมื่อฉันลำบาก พ่อแม่ฉันเสียไป แต่แกก็ยังคงอยู่เสมอ ทำให้ฉัน..ไม่เคยรู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียว "

 

" แกก็เหมือนกันฝ้าย ต่างกันตรงพ่อแม่ฉันยังอยู่ และพวกเขาก็เป็นพ่อแม่ของแกเหมือนกันนะ "

 

ทั้งคู่ยิ้มและหัวเราะกันอย่างมีความสุข แล้วอาหารก็มาเสริฟ ทั้งคู่นั่งทานอาหาร เมื่อทานเสร็จ ก็แยกย้ายกันไป...

 

เช้ารุ่งขึ้น แม็กซ์เดินออกจากอพาร์ทเม้นท์เพื่อจะเดินทางไปทำงาน และมีเสียงเรียกจากด้านหลัง

 

" แม็กซ์! "

 

" คุณบรูโน่! มาทำอะไรครับ? "

ความคิดเห็น