Gerbera Channel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 2 : ยินดีต้อนรับ

ชื่อตอน : Chapter 2 : ยินดีต้อนรับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 39

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 13:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 2 : ยินดีต้อนรับ
แบบอักษร

 

 

 

  เมื่อเช้ารุ่งขึ้น แม็กซ์ทานข้าวอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน และเมื่อเดินทางมาถึงที่ทำงาน แม็กซ์เห็นว่าที่ทำงานเปลี่ยนไป มีระเบียบมากขึ้น โล่งสะดวกมาขึ้น และปริดาซึ่งเป็นหัวหน้า ก็เดินตรงเข้ามาหาแม็กซ์อย่างเร่งรีบ.

 

" แม็กซ์! "

 

" เกิดอะไรขึ้นครับพี่?"

 

" ลูกประธานบริษัทพึ่งได้รับตำแหน่ง และเขากำลังมาดูความเรียบร้อยของบริษัท เขาพึ่งมาเริ่มทำงานวันนี้วันแรก เขากำลังมาถึงชั้นของเราแล้ว "

 

" เดี๋ยวๆ ลูกของประธาน? เขาเสียไปแล้วไม่ใช่เหรอ? "

 

" นั่นพี่ชายของเขา หมดคำถามยัง? ถ้าหมดแล้วรีบไปเก็บกวาดโต๊ะเลย "

 

 แม็กซ์รีบเดินไปเก็บกวาดโต๊ะของตัวเองให้สะอาด

 

แล้วสักพักหนึ่ง ก็มีคนเดินเข้ามา ทุกคนยืนให้การต้อนรับ และเดินจนมาถึงโต๊ะทำงานของแม็กซ์ แม็กซ์มองเห็นผู้ชายคนนั้น ที่กำลังจะเดินมาถึงในไม่ช้า ทำให้แม็กซ์นิ่งไปและไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

 

" นั่น!......ผู้ชายที่เราเจอบนเครื่องบินนี้หว่า ความซวยมาเยือนถึงที่เลยเหรอเนี่ย! "

 

แม็กซ์หยิบแมสปิดหน้าและเจลลดไข้แปะไว้บนหนาผาก และปัดผมหน้าลง เขาเดินมาถึงพร้อมกับปริดา

 

" ส่วนนี่คือผู้ช่วยฝ่ายการตลาด คุณ- "

 

ปริดาหันมา ปริดาก็ตกใจ

 

" แม็กซ์! นายทำอะไรเนี้ย!? เอาแมสมาใส่ทำไม? เจลลดไข้ด้วย? "

 

" อ๋อ..คือ..ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายอ่ะครับ ผมเลยเอาแมสมาใส่ไว้เผื่อเวลาไอ้ ติดเจลลดไข้ เพื่อจะได้ลดไข้ตัวเองลงอ่ะครับ.. "

 

แม็กซ์พูดไปไอไป และทำเสียงเหมือนคนไม่มีแรง ดัดเสียงตัวเองให้แหบลง

 

" เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย แต่ทำไม..? "

 

" ก็นั่นมันเมื่อเช้านิครับ มันเป็นอดีตไปแล้ว ตอนนี้คือปัจจุบัน ป่วยไข้ มันไม่เข้าใครออกใครหรอกครับ.. "

 

ปริดาถอนหายใจ

 

" เห้อ..โอเคๆ "

 

ปริดาหันไปพูดกับผู้ชายคนนั้น

 

" ต้องขอโทษจริงๆนะคะ ในความไม่พร้อมของพนักงานเรา "

 

" ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ แต่ว่า...เขาชื่ออะไรเหรอครับ? คุณยังไม่ได้แนะนำผมเลย "

 

" อ๋อ นี่แม็กซ์ค่ะ เป็นพนักงานใหม่มาพร้อมกับเคส เราพึ่งส่งเขาไปนำเสนองานที่นิวยอร์ก ทางเราพยายามหางานให้พนักงานเสมอค่ะ

 

" พี่ปริดา... "

 

แม็กซ์พูดเบาๆ ปริดาหันมาหาแม็กซ์

 

" แม็กซ์ นี่คุณเดวิด บรูโน่ เป็นประธานของบริษัทเรา "

 

" สวัสดีครับคุณบรูโน่ "

 

" สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณแม็กซ์ "

 

เดวิดมองแม็กซ์อย่างละเอียดด้วยความรู้สึกที่คุ้นเคย

 

" คุณเป็นพนักงานใหม่มาพร้อมกับคุณเคสเหรอครับ? "

 

" เอ่อ..ช..ใช่ครับ.. "

 

" อืม ทำไมผมรู้สึกคุ้นๆจัง เหมือนผมเคยได้ยินเรื่องนี้จากที่ไหนสักที่ จากใครสักคน "

 

เดวิดพูดอย่างยิ้มๆและมองไปที่แม็กซ์

 

" แต่ผมคงจะจำผิดน่ะ "

 

" แม่งไม่ผิดหรอก! รู้แล้ว! "

 

แม็กซ์พูดในใจ เดวิดยิ้มให้แม็กซ์ แม็กซ์รีบก้มหน้าลงทันที เดวิดหัวเราะเบาๆ

 

" เอาล่ะทุกคน ทำงานได้ตามปกติเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะเข้าห้องทำงานของผมแล้ว ผมคิดว่ามีงานรอผมเยอะเลย ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ "

 

เดวิดหันมาหาแม็กซ์

 

" ผมขอตัวก่อนนะครับ "

 

แล้วเดวิดก็เดินเข้าห้องทำงานไป

 

" เห้อ! บ้าเอ้ย.. "

 

" เป็นไร? นายกลัวเขารู้เหรอว่านายเป็น.. "

 

" เปล่าหรอกเคส แค่รู้สึกประหม่าเฉยๆอ่ะ "

 

" ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันก็เหมือนกัน ไม่ใช่อะไรนะ เขาหล่อมากๆเลยอ่ะ "

 

เคสทำหน้าตาฟินเล็กๆ

 

" เห้อ.. "

 

" นายไม่คิดเหรอแม็กซ์? "

 

" ฉันเฉยๆอ่ะ "

 

" เธอล่ะโบว์? คิดว่าไง? "

 

" ฉันไม่ชอบฝรั่งอ่ะ ใหญ่ น่ากลัวเกินไป "

 

" อะไรใหญ่? "

 

ผู้ชายอีกคนที่อยู่โต๊ะตรงข้ามกับโบว์ที่ชื่อว่าต้นพูดขึ้น

 

" ตัวๆ! นี่พวกเธอคิดอะไรกันเนี่ย!? "

 

ทุกคนในที่ทำงานหัวเราะกันยกใหญ่

 

เมื่อทุกคนนั่งทำงานคุยกันเล็กๆน้อยๆ เดวิดก็เดินออกมาจากห้องทำงาน แล้วเดินมาหาแม็กซ์

 

" สวัสดีครับคุณแม็กซ์ คุณช่วยไปหาผมที่ห้องทำงานหน่อยได้ไหมครับ? ผมมีเรื่องอยากคุยด้วยน่ะ "

 

แม็กซ์นั่งคิดในใจ

 

" เรียกเราทำไมว่ะเนี้ย!? "

 

" คุณแม็กซ์ครับ? "

 

" ค..ครับ..ได้ครับ! "

 

เดวิดยิ้มแล้วเดินกลับไปที่ห้องทำงาน แม็กซ์เดินตามและตรงไปที่ห้องทำงานของเดวิด เมื่อเปิดเข้าไป ก็เห็นเดวิดยืนจิบกาแฟรอที่ริมหน้าต่าง

 

" เอ่อ..สวัสดีครับ.. "

 

" สวัสดีครับคุณแม็กซ์ "

 

เดวิดพูดอย่างยิ้มๆ

 

" เอ่อ..เห้อ..ช่างบังเอิญจังเลยนะครับเนี้ย..โลกกลมจัง.. "

 

" ฮ่าๆ ดีใจที่ได้เจอคุณอีกนะครับ "

 

แม็กซ์ยิ้มแห้งๆ

 

" เป็นอะไรไปครับ? ไม่อยากเจอผมเหรอ? "

 

" ป..เปล่าครับ ก็แค่..ไม่คิดว่าจะได้เจออีก.. "

 

เดวิดหัวเราะเบาๆ

 

" ผมก็เหมือนกัน แต่ผมดีใจจริงๆนะครับที่ได้เจอ "

 

ทั้งสองสบตากันเล็กๆ เดวิดส่งรอยยิ้มให้

 

" เอ่อ..ครับ..ขอบคุณ แล้วคุณเป็นไงบ้าง? "

 

" สบายดีครับ แล้วคุณล่ะ? "

 

" ดีครับ.. "

 

แม็กซ์ถอนหายใจเล็กน้อย.

 

" เดวิด เอ้ยไม่ใช่...คุณบรูโน่ ผมขอแก้ตัวว่าผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร ผมคิดว่าผมเอ่อ...ไม่ควรถูกลงโทษ.... "

 

" เรื่องอะไรครับ? "

 

" ก็เรื่องที่ผม..พูดบนเครื่องบินน่ะ... "

 

" คุณเลยคิดว่าคุณไม่ควรถูกทำโทษ? "

 

" ก็ประมาณนั้น...มั้งครับ.. ก็ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใครและผมไม่รู้- "

 

" ไม่เป็นไรครับ ไม่มีใครผิดหรอก "

 

" คุณจะไล่ผมออกหรือเปล่าครับ? "

 

" ผมไม่ไล่คุณออกหรอกครับ "

 

" โอ้! เยี่ยม! เยี่ยมครับ ขอบคุณ "

 

" แต่ผมมีเรื่องที่จะขอคุณให้ช่วยหน่อยครับ "

 

 

ความคิดเห็น