Queen B / แมนดี้
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

มาเม้ากันได้เลยจ้าาาา <3

โลหิตแรก NC19+ (2/3)

ชื่อตอน : โลหิตแรก NC19+ (2/3)

คำค้น : #ธัญวลัยxสถาพรบุ๊คส์ #ธัญล่าฝันซีซั่น3 #เจ้าชาย #เจ้าหญิง #อาณาจักร #ยูโทเปีย #รักสามเศร้า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 575

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 11:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลหิตแรก NC19+ (2/3)
แบบอักษร

เอเดนมองร่างบางจากด้านหลัง มองสะโพกผายที่ส่ายนิดๆ ไปตามจังหวะทุกย่างก้าวจนกระทั่งหล่อนหายลับไป เขารู้สึกถึงความตื่นตัวของความเป็นชายทุกๆ ครั้งที่ได้ใกล้ชิดหล่อนด้วยความลุ่มหลง ทีแรกที่เข้ามาในห้องเขากะจะไม่ทำอะไรเพราะโทสะครอบงำ หมายจะแค่นอนกอดร่างแน่งน้อยนี้คลายกังวลจนถึงเช้า แต่ตอนที่หล่อนมานั่งข้างๆ กลิ่นกายหอมฟุ้งของหล่อน รวมกับเรือนกายที่ชวนสัมผัสซึ่งซ่อนอยู่ในชุดนอนสั้นเปรียบเสมือนแม่เหล็กคนละขั้วที่ดึงดูดเข้าหากัน

 เขายอมรับว่าระหว่างที่นั่งโอบหล่อนอยู่นั้นสายตาซุกซนก็จ้องมองไปยังร่องอกขาวตั้งหลายที หวนคิดถึงวันแรกที่เห็นทรวงอกอวบอิ่มเปลือยเปล่าไวต่อสัมผัส ผิวกายละเอียดขาวดั่งดวงจันทร์ไร้ซึ่งที่ติและกุหลาบดอกงามฉ่ำน้ำหวานซึ่งยังไม่ได้ลองแย้มชิมแค่นี้อารมณ์พิศวาสก็พลุ่งพล่านแล้ว

ไหนๆ คืนนี้เป็นคืนที่เขาตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะเรียกหล่อนเข้ามาถวายการรับใช้

เพราะฉะนั้น…แค่กอดคงไม่พอ

ไม่นานนักทาร์ชากลับมาพร้อมกับถาดกลมซึ่งมีกาน้ำชาเล็กๆ กับถ้วยเข้าชุดกันกับจานหลุมลายกุหลาบซึ่งมีอัลมอนต์คั่วอยู่จำนวนหนึ่ง แครอลบอกว่าหากเอเดนอารมณ์ไม่ดีเมื่อไหร่ให้ยกน้ำชากับอัลมอนต์มาให้ ร่างบางทรุดลงข้างๆ ที่เดิม วางถาดน้ำชาไว้ระหว่างตัวเขาและหล่อน ทาร์ชาโน้มตัวลงไปเทชาลงในถ้วยไม่ได้ระวังตัวว่าชุดนอนคอคว้านลึกนั้นถ่วงลงเปิดทางให้แววตาซอกแซกของเขาเห็นร่องอกลึกที่เบียดกันแน่นอยู่ในยกทรง

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายทันทีเมื่อเห็นโนมเนื้อขาวหยุ่นทั้งสองข้าง ในหัวจินตนาการไว้เรียบร้อยแล้วว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้นจะสวยงามน่าพิสมัยแค่ไหน ไม่ทันได้ตั้งตัวชายหนุ่มก็หยิบกาน้ำชาไปจากมือของหญิงสาว ทาร์ชาเงยหน้าขึ้นแววตาเปี่ยมไปด้วยคำถาม ไม่รู้ซะแล้วว่าเจ้าชายหนุ่มต้องการอะไร

นัยน์ตาสีรัตติกาลเปล่งประกายระยิบระยับหลังจากที่คิดเรื่องสนุกออกทันทีที่เห็นต้นขาขาวเนียน

เอเดนหยิบกาน้ำชาขึ้นมาสัมผัสพบว่ามันไม่ได้ร้อนเท่าไหร่ อุณหภูมิตรงพื้นผิวกระเบื้องเคลือบนั้นกำลังอุ่นได้ที่ ชายหนุ่มเหยียดยิ้มหนึ่งทีก่อนจะเอ่ยว่า

“เดี๋ยวเรารินเอง”

เขาวางมือที่ยังว่างอยู่ลงบนหน้าตักนุ่มลูบไปมาเบาๆ สร้างความรู้สึกสยิวให้กับหญิงสาว หล่อนรู้สึกร้อนวูบวาบตรงพื้นที่ๆ โดนสัมผัส วินาทีนั้นหัวใจของหล่อนก็เปลี่ยนจังหวะการเต้นให้เร็วขึ้นแต่จู่ๆ ของเหลวอุ่นๆ ก็ไหลรดลงมายังต้นขา ทาร์ชาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนเห็น เอเดนรวบขาหล่อนทั้งสองข้างขึ้นมาเทน้ำชารดขาเรียวตั้งแต่โคนจนถึงปลายเท้าจนหมดกา

“ฝ่าบาททำอะไรน่ะเพคะ”

ไร้คำตอบแต่มือใหญ่จู่โจมผลักร่างหล่อนให้นอนลงกับเตียง ทาร์ชาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นกระหน่ำ หล่อนเงยหน้าขึ้นมาสบสายตากังวลที่แปรเปลี่ยนเป็นสายตาเร่าร้อน ไม่คิดว่าอารมณ์เสียขนาดนี้จะยังมีอารมณ์ปรารถนาได้อีก หญิงสาวหลับตาลงทันทีพลันคิดถึงอีสเตอร์ พยายามจินตนาการว่าคนอยู่เบื้องหน้านั้นคือเขาผู้เป็นเจ้าของหัวใจ ไม่ใช่ผู้เป็นเจ้าของร่างกาย แม้จะรู้ดีว่าหล่อนบาปถ้าหากมีชู้ยิ่งกับชายผู้สูงศักดิ์คนนี้ ยิ่งเป็นชู้ทางใจ มันจะแย่แค่ไหนกันนะ

“ตอนนี้เราไม่ประสงค์สิ่งใดนอกจากเจ้า…เจ้าจะสนองให้เราถึงเช้าได้ไหม”

หลังจากทีทำความสะอาดท่อนขาขาวเรียวด้วยน้ำชาที่หล่อนเพิ่งยกมาเสริฟแล้วเขาก็ค่อยๆ ชันขาเรียวของหล่อนขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆก้มต่ำลงจับขาหล่อนให้เหยียดออกไปด้านหน้า ทาร์ชายังคงเงียบไร้ซุ่มเสียง จนกระทั่งปลายลิ้นร้อนค่อยๆไล่ลากขึ้นไปจนถึงขาอ่อน เลียไล้ไปมาบนท่อนขาขาขาวลออปลายนิ้วยาวปัดผ่านนวลเนื้อเพียงเบาๆ แต่ก็ยังผลให้สาวน้อยถึงกับสะดุ้ง หัวใจหวนคิดถึงริมฝีปากร้อนรุ่มกับสัมผัสระทึกที่เขาเคยมอบให้ที่นี่ มันเป็นความรู้สึกประหลาดที่หล่อนไม่รู้จักมาก่อน

 หญิงสาวค่อยๆส่งเสียงครางออกมา ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มก็จับขาเรียวสวยหล่อนแยกออกถลกกระโปรงผ้าแพรขึ้นสูงถึงเอวเพื่อลิ้มชิมรสส่วนที่ลึกกว่านั้น

‎               "อย่าเพคะ"

หญิงสาวร้องห้ามเมื่อเห็นนายพรานกำลังจะรุกรานส่วนสำคัญหล่อนพยายามเกร็งขาเพื่อปกปิดส่วนนั้น เจ้าชายหนุ่มไม่สนใจเขาเริ่มออกแรงแยกขาของหล่อนออกอย่างเร่งรีบ ค่อยๆไล่นิ้วไปยังขอบกางเกงชั้นในลูกไม้บางเบาก่อนที่จะตะวัดดึงผ้าชิ้นเล็กเกะกะนั้นให้ลู่กองลงมาตรงข้อเท้าเกรงว่าใครจะเข้ามาขัดจังหวะอีก

"อย่ามองเพคะ" หล่อนหลับตาและพยายามเบือนหน้าไปทางอื่นแก้มแดงระเรื่อร้อนผะผ่าว

"ทำไมจะมองไม่ได้"

 เขาย้อนถามแต่สายตาเปี่ยมไปด้วยความต้องการยังคงจับจ้องยังกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทมันคือสิ่งเร้นรับที่เขาถวิลหาตั้งแต่แรกพบจึงแทบทนไม่ไหว

"มันไม่น่าดูหรอก หม่อมฉันอาย"

ทาร์ชาพูดด้วยน้ำเสียงเคอะเขินดวงตาของเอเดนมองภาพตรงหน้าอย่างโลมเลียขณะที่คาร์เนเลียนสีสวยของทาร์ชาต้องถึงกับหลบวูบเมื่อเผลอไปสบเข้าปลุกปลั่นอารมณ์ของเขาให้แตกกระเจิงท่าทีที่ดูใสซื่อแบบนั้นกำลังจะทำให้เขาทรมาน

"งั้นถ้าไม่รู้ว่ามองตรงไหนแล้วเจ้าจะอายไหม" เอเดนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ทาร์ชายอมรับว่ามันช่างดูน่าหลงใหลและมีเสน่ห์ยิ่งนัก

"ฝ่าบาทจะทำอะไรเพคะ" เจ้าชายผู้ช่ำชองในการต่อสู้อย่างเขารู้ดีว่าจะจัดการกับคู่ศึกฉันใดในสนามแห่งรักก็เช่นกันเอเดนรู้ดีว่าควรจะทำอย่างไรกับหล่อนฉันนั้น

สิ้นคำถามเอเดนเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวบางที่วางอยู่บนโต๊ะบรรจงพันมันปิดตาของสนมสุดสวาทเพื่อไม่ให้หล่อนสามารถมองเห็นได้ว่าเขากำลังจะจู่โจมส่วนไหนเอเดนใช้วิธีซุ่มโจมตีให้เหยื่อตายใจแต่เขาไม่รู้ว่าผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นบางจนหล่อนสามารถมองเห็นสายตาของเขารำไรภาพเลือนรางที่ทาร์ชาเห็นผ่านผ้าบางๆนั้นยิ่งสร้างความตื่นเต้นเร้าใจ

"ไม่เห็นแล้วใช่ไหม" เสียงทุ้มแหบปร่ากระซิบข้างหูก่อนที่มือกร้านจะค่อยๆ เลื่อนไปแกะกระดุมเสื้อของหล่อนอกทีละเม็ดทาร์ชามองเห็นเงามัวๆ ของมือเลื่อนขึ้นลงต่อจากนั้นก็รู้สึกถึงสัมผัสหนักหน่วงที่เกิดขึ้นบริเวณหน้าอก

เมื่อปลดกระดุมออกหมดสิ่งแรกที่ออกมาอวดโฉมต่อสายตาชายหนุ่มคือหน้าอกอิ่มล้นที่เบียดกันแน่นอยู่ในยกทรง เอเดนเอื้อมมือไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอน่ารำคาญใจออก เริกเศษผ้าขัดใจขึ้นเชยชมยอดถันสีชมพูอ่อน

ชายหนุ่มจ้องมองปทุมถันคู่อวบอย่างพึงพอใจ แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เห็นแต่เขาก็รู้สึกว่ามองกี่ทีๆ ก็ไม่รู้สึกเบื่อเขาผลักหญิงสาวให้นอนลงบนเตียงเมื่อกายกำยำแนบสนิทร่างอ้อนแอ้นมืออันแข็งแรงของชายหนุ่มตระครองศีรษะอีกฝ่ายให้แนบชิด ส่งริมฝีปากอุ่นลงไปมอบจุมพิตแสนหวานชวนฝันที่เปี่ยมไปด้วยอันตราย

 หญิงสาวรู้สึกถึงความร้อนระอุอุ่น กลิ่นกายเย้ายวนใจของเขาชวนให้มึนงงหลงใหลค่อยๆ กลืนกินสติสัมปชัญญะของหญิงสาวไปทีละน้อย ปลายลิ้นอุ่นลอดผ่านเข้าไปในกลีบปากสีแดงสดเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของรุกล้ำคุกคามทุกพื้นที่ก่อนที่จะนุ่มนวลลงชอนไชสำรวจทุกซอกมุมของโพรงปากอุ่น แม้จะอ้อยนิ่งลึกซึ้งแต่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาเหมือนผีเสื้อโบกบินหยอกเย้ากับกองเพลิง

               ลมหายใจของทาร์ชาขาดห้วงเพราะอณูแห่งลมหายใจปรารถนา กว่าจะระลึกได้ก็ตกไปอยู่ในวงแขนกว้างจนไม่สามารถหลบหลีกได้อีกแล้ว ลมหายใจที่รวยรดของเอเดนช่างหอมหวานค่อยๆ ปะทะกับลำคอระหงอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อนที่พร้อมจะกลืนกินหล่อนไปได้ทั้งตัว เขาจรดจุมพิตลงทั่วใบหน้า ที่เปลือกตา ปลายจมูก แก้ม ขากรรไกร คาง หน้าผากและไรผม

หล่อนพยายามเบือนหน้าไปทางอื่นหลบหนีสายตาคมกริบคู่นั้น ร่างน้อยสั่นสะท้าน หัวใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ จะว่าหวาดหวั่นก็ไม่ใช่ จะตื่นเต้นก็ไม่เชิง แต่ก่อนที่จะได้อ้าปากเอื้อนเอ่ยหรือเปล่งเสียงอันใดอีก ริมฝีปากอุ่นของเขาก็ประทับแนบลงมายังกลีบปากแดงสดอีกครั้ง เรี่ยวแรงที่จะขัดขืนถูกสูบออกไปจากจุมพิตที่เริ่มหนักหน่วงขึ้น ลิ้นดุนดันเข้ามาอีกครั้ง

“เจ้าน่ารักมากทาร์ชา”

สาวน้อยหลับตาลงด้วยความเขินอายแกมหวาดหวั่น ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปกปิดทรวงอกเปลือยเปล่า อย่างไรก็ตามหล่อนยังคงรู้สึกถึงสัมผัสของครึ่งจมูกครึ่งปากที่ซุกไซ้อยู่ตรงนวลแก้มและเรื่อยลงตามซอกคอ สลับกับแรงดูดหนักๆ เป็นครั้งคราว

ปลายจมูกโด่งยังคงกดลงบนลำคอระหงสูดดมกลิ่นหอมหวาน ริมฝีปากขบเม้มจนรอยจ้ำแดงปรากฏขึ้นบนคอขาวๆ อย่างรู้งานแสดงความเป็นเจ้าของ ปลายทางของชายหนุ่มอยู่ที่ยอดอกคู่งามเต็มไม้เต็มมือ สองมือเริ่มต้นเคล้นขยี้เนินเนื้อด้วยแรงอารมณ์ ส่วนริมฝีปากที่เพิ่งจะเลื่อนตามลงมาสมทบก็หยอกเย้ากับส่วนปลายสีชมพูเรื่อราวกับเป็นของเล่นชิ้นโปรด

ทาร์ชาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเห็นใบหน้าหล่อเหลาเป็นเงาเลือนรางกำลังดูดดื่มยอดถันของหล่อนอย่างมัวเมา ทั้งขบ ดูด และลามเลียไปทั่วทั้งสองข้างทำให้หล่อนรู้สึกว่าร่างกายกำลังจะหลอมละลาย หัวใจดวงน้อยเต้นพร่าไปตามแรงหนึบแอ่นร่างขึ้นรับสัมผัสนั้นอย่างลืมตัว ในขณะที่สองแขนยังคงพยายามผลักไสออกเพราะหล่อนยังมีสติอยู่บ้าง

ชายหนุ่มปลดแขนทั้งสองของทาร์ชาออกขณะยังประคองเอวบางอยู่ วงแขนแกร่งรั้งร่างระหงเข้ามาแนบสนิทยิ่งขึ้น ละเล้งปลายลิ้นกับปลายถันไวต่อความรู้สึกเรื่อยๆ ทีละข้าง ยอดถันสีหวานชูชันขึ้นหลังจากได้รับการเล้าโลม หน้าอกอวบเปียกแฉะไปหมดส่งผลให้ร่างบางแอ่นโค้งเป็นคันศร

 ริมฝีปากหนาย้ายขึ้นมามอบจุมพิตอ้อยอิ่งทวีความเร่าร้อนกระพือโหมเพลิงปรารถนาให้ลุกโชน ฉับพลันภาพของอีสเตอร์ก็วาบเข้ามาเหมือนเตือนสติ หญิงสาวรั้งสติกลับมาได้อีกครั้งเมื่อมืออุ่นของเขาเลื่อนลงมายังสะโพกมนอยู่ จึงใช้กำลังที่พอมีทั้งหมดดันร่างสูงใหญ่นั้นออกห่าง พลางส่งเสียงอู้อี้ประท้วง

“หยุดเพคะ หม่อมฉันยังไม่พร้อม”

ทาร์ชาตวาดแหวทันทีที่หลุดจากพันธนาการระอุระอวลได้ แต่ร่างแบบบางนั้นยังคงสั่นด้วยความรู้สึกวาบไหวที่ไม่ยอมมอดดับไปเสียที

“หยุดไม่ได้หรอก ก็เจ้าน่ากินเสียขนาดนี้”

เจ้าของแววตาสีรัตติกาลเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนมืออุ่นจะรวบร่างบางมาประจำอยู่ในวงแขนอีกคราชายหนุ่มประทับจุมพิตนุ่มนวลมาอีกระลอก หญิงสาวดิ้นขลุกขลักอยู่พักหนึ่ง ก่อนทั้งร่างจะตอบสนองคล้อยตามความนุ่มนวลแฝงรสจัดจ้านนั้นโดยไม่รู้ตัว

ร่างขาวผุดผาดของทาร์ชาเต็มไปด้วยรอยสัมผัสระอุที่เลื่อนเรื่อยไปจนทั่ว อาภรณ์ทั้งหมดถูกปลดเปลื้องอย่างรวดเร็ว ราวกับมือของชายหนุ่มมีเวทมนตร์ที่เสกให้ล่องหนไปได้เพียงพริบตา ร่างระหงบิดแอ่นรับความรู้สึกวาบไหวที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน รสจูบที่ร้อนแรงชวนให้สมองโปร่งโล่ง แม้อยากจะขัดขืนห้ามปรามอยากจะหลีกเลี่ยงสัมผัสนั้น แต่ร่างกายกลับทรยศเมื่อฝ่ามืออุ่นที่ลากเรื่อยเลื่อนสู่ต้นขาเนียนเนิบช้าขยำต้นขาระหงเบาๆ

หญิงสาวมองเห็นศีรษะของชายหนุ่มเลื่อนต่ำลง แม้จะไม่ชัดนักแต่รับรู้สัมผัสจากปลายลิ้นอุ่นตรงบริเวณต้นขา เขาพยายามสร้างรอยแสดงความเป็นเจ้าของร่างนี้ไปทั่ว โดยใช้วิธีหยอกเหย้าเหยื่อให้ตายใจ ก่อนจะเลื่อนลิ้นลุ่นละเลงลิ้มชิมน้ำหล่อเลี่ยงแห่งปรารถนา

“อ๊ะ” ทาร์ชาร้องออกมาทันทีที่ปลายลิ้นของเจ้าชายหนุ่มสัมผัสกลีบดอกไม้แรกแย้มที่ยังคงปิดสนิท

“ขอชิมน้ำหวานเจ้าแทนน้ำชาหน่อยนะคนสวย”

เอเดนไร้รอช้าสอดลิ้นเข้าไปในร่องกลีบปิดสนิททันทีตะหวัดชอนลึกเร่งรี่ช่องทางรักของหล่อนให้ชุ่มฉ่ำ ทาร์ชาบิดเร่าทุรนทุรายอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่จะยกมือบางทั้งสองคว้าจับเส้นผมสีเดียวกับดวงตาด้วยความตกใจขยุ้มแน่นราวจะเกาะยึดไม่ให้ร่างบางเบาโหวงนี้หลุดลอยไป

ความคิดเห็น