ละอองดิน01

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 41

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 10:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
41
แบบอักษร

“อื้อ.....” แก้มใสยกมือขึ้นโบกไล่สิ่งรบกวนออกจากใบหน้า มันก็ไม่ไปสักทีพอพลิกตัวหนีก็มีท่อนแขนหนักมาทาบทับเอวขอดเอาไว้ 

“แก้มใส จะไปกับพี่หรือเปล่า...ถ้าไม่ตื่นพี่ไม่รอแล้วนะ” เสียงนุ่มทุ้ม ดังอยู่ข้างหูพร้อมลมหายใจอุ่น ๆ ชวนขนลุก 

ดวงตาที่หลับพริ้มเปิดขึ้นมาเต็มตา ก่อนจะหันมาเผชิญหน้าเจ้าของคำขู่  ที่ตัวเองก็ยังนอนเปลือยอก อวดกล้ามเนื้อสวย ๆ อยู่เลย 

“พี่เลโออ่ะ  แก้มตกใจหมดเลย นึกว่าอดไปซะแล้ว” หญิงสาวย่นจมูกให้คนขี้แกล้ง  บ่นหงุงหงิง เพราะนอนไม่เต็มตื่นถึงได้ อารมณ์ขุ่นง่าย 

“พี่จะทิ้งเมียไว้ได้ยังไง  ดูดีซะขนาดนั้น”  ชายหนุ่มแกล้งเย้า ให้สาวเจ้าแก้มแดงเล่น เพราะคำพูดว่า ดูก่อนว่าจะให้แก้มใสไปด้วยหรือเปล่า ทำให้เมียจอมยุ่งสะกิดเขายิก ๆ  เรียกให้ “ดู” ทันทีที่กลับเข้าบ้านเมื่อตอนหัวค่ำ  ส่วนตัวเขาเองก็ “ดู” จนเลยเถิดเกือบสว่าง เพิ่งจะปล่อยให้ร่างน้อยได้นอนหลับสบาย ก็เกือบจะตีสี่เข้าไปแล้ว 

แก้มใสลุกขึ้นค้อนปะหลับปะเหลือก  ก่อนจะก้มลงหยิบชุดนอนขึ้นมาสวมลวก ๆ แล้วรีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว…ไม่สนใจคนที่หัวเราะตามหลังเสียงดังลั่น 

  

บ่ายวันนั้น คู่สามีภรรยาพากันเดินทางมาถึงบ้านของท่านนายพล กับคุณหญิงหลังจากแวะไปเอารถยนต์ที่เพนท์เฮาส์มาขับ  คนที่ดีใจที่สุดเห็นจะเป็นเมียตัวยุ่ง ทันที่มาถึง หล่อนวิ่งปร๋อเข้าไปหาคุณหญิง ทิ้งให้สามีคุยกับท่านนายพล  จนป่านนี้ยังไม่เยี่ยมหน้ากลับมามอง 

“พ่อขอแค่เลโอ ยอมมาเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทของเราได้ไหมลูก” ท่านนายพลผู้เคยองอาจ  บัดนี้แลดูเหมือนชายชราที่ไม่มีพิษสงคนหนึ่ง ลงทุนขอร้องลูกชายหลังจากเคยทำมาแล้วแต่ไม่สำเร็จ  เพราะไม่อยากให้ธุรกิจที่สืบทอดกันมาของตระกูลต้องมาพังลงง่าย ๆ 

“ผมไม่อยากเข้าไปก้าวก่าย  ปล่อยให้คนที่เขาทำอยู่ทำต่อไปเถอะครับ” เลโอคิดแบบนั้นจริง ๆ ถึงแม้ไม่ชอบหน้านายสุดเขต  แต่ก็ไม่ได้อยากหักหน้า  ทางที่ดีต่างคนต่างอยู่จะดีกว่า 

“หรือว่าเลโอยังไม่หายโกรธพ่อ” 

“เปล่าครับ....ถ้าบริษัทมันไปไม่รอดก็ปล่อยไปเถอะครับ  คุณพ่อไม่ต้องรู้สึกผิด  ไม่ต้องห่วงผม บางทีที่เป็นแบบนี้อาจจะเป็นเพราะว่าคนที่บริหารอยู่ เขาไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเจ้าของ หรือเปล่าครับ” เลโอพูดกลาง ๆ แต่ดันไปกระทบใจท่านนายพลอย่างจัง  เพราะท่านคิดไม่ตกเกี่ยวกับเรื่องนี้ 

“พ่อ....” ชายสูงวัยพูดค้างไว้แค่นั้น ......นอกจากจะไม่ได้เลี้ยงดูอุ้มชูแล้ว  ธุรกิจที่เป็นมรดกสืบทอดกันมาที่ควรจะต้องยกให้ลูกชายคนเดียว   แต่กลับทำท่าว่าจะต้องยกให้ลูกบุญธรรมแทน.....ถ้าหากเลโอจะโกรธพ่ออย่างเขา  มันก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ 

“คุณพ่อมีธุระกับผมแค่นี้ใช่ไหมครับ งั้นผมขอตัวก่อนครับ” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาราบเรียบ ไม่มีอาการโกรธขึ้งเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา 

ชายหนุ่มเปิดประตูออกมา  หวังจะไปตามยัยตัวยุ่งให้กลับเพนท์เฮ้าส์ด้วยกัน  แต่กลับเจอคนที่ไม่อยากเห็นหน้า อย่างนายสุดเขต ที่ไม่รู้ว่ามายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ 

“ไง.......คราวที่แล้ว...เอา...สาวบ้านนี้ไป  คราวนี้จะมาเอาอะไรอีก” เมื่ออยู่กันสองคน สุดเขตไม่จำเป็นต้องสงวนท่าที หมั่นไส้มาดหยิ่งยโสของไอ้นี่มานานแล้วจึงได้ทักทายอย่างหยาบคาย 

“มึงเดือดร้อนอะไรด้วย” นายหัวหนุ่มพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ ที่อีกฝ่ายตั้งใจดูถูกเหยียดหยามแก้มใส 

“ก็ไม่นี่....ถ้าเป็นแค่เด็กในบ้านอย่างยัยแก้ม  แต่ถ้าเป็นอย่างอื่น....” 

เลโอ ชกเปรี้ยงเข้าที่ใบหน้าของคนปากหมา  หมัดเดียวถึงกับเซไปชนประตูห้องทำงาน  ก่อนจะรูดกองกับพื้น 

“อะไรกัน !” ท่านนายพลเปิดประตูออกมาเห็นสุดเขตนอนกองอยู่บนพื้น ใขขณะที่เลโอยืนกำหมัดแน่น  ในตาวาวโรจน์ 

“ถามลูกชายคุณพ่อสิครับ” สุดเขตตอบ พร้อมกับมองเลโอด้วยสายตากล่าวหา 

“นี่มันเรื่องอะไรกัน ถึงกับลงไม้ลงมือเชียวหรือ” ท่านนายพลหันมามองทางลูกชายสุดที่รัก 

“แค่ทักทายกันครับคุณพ่อ” นายหัวหนุ่มตอบก่อนจะตวัดสายตามองคนที่กองอยู่กับพื้นแล้วเดินสะบัดออกจากตรงนั้นไป 

สุดเขตมองตามหลังด้วยสายตาชิงชัง ก่อนจะปรับเปลี่ยนให้เป็นปกติ  เมื่อท่านนายพล เข้ามาพยุงให้ลุกขึ้น และไถ่ถามด้วยความห่วงใย 

นายหัวหนุ่มส่งข้อความบอกกับแก้มใส ว่าเสร็จธุระแล้วจะกลับมารับ ก่อนจะขับรถออกไปอย่างหัวเสีย ตั้งใจจะไปหาที่เงียบ ๆ ผ่อนคลายดับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน...ด้วยสภาพการจราจรของกรุงเทพฯ ไม่เอื้ออำนวยให้เขาขับรถได้เร็วนัก...ชายหนุ่มคิดทบทวนถึงเรื่องที่บิดาขอร้อง  คิดถึงหน้านายสุดเขต ที่ดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจรวมทั้งคำพูดที่แสดงธาตุแท้ของมันอีก....หรือเขาจะต้องทบทวนเรื่องนี้เสียใหม่ …เลโอชั่งใจระหว่างจะยื่นมือเข้าไปจัดการหรือจะปล่อยไปแล้วไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีก 

ชายหนุ่มขับรถออกมาไกลพอที่จะหลุดพ้นจากสภาพการจราจรที่แออัด  จึงได้เร่งความเร็วรถขึ้น แต่แล้ว เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เลโอพยายามประคองสติ บังคับรถลงข้างทาง เพื่อให้เกิดการสูญเสียน้อยที่สุด 

โครม.....เสียงรถยนต์คันหรู ชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างทาง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว.... 

  

ความคิดเห็น