ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 991

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 09:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27
แบบอักษร

       ที่กรุงเทพฯ 

            “เป็นอะไรคะคุณ นั่งยิ้มอะไรนักหนา” มาริสาถามผู้เป็นสามี นาน ๆ หล่อนจะได้เห็นสามีเป็นแบบนี้ ส่วนมากจะเห็นแต่ภาพเคร่งเครียดจนชินตา 

            “สบายใจ ที่คิดไม่ผิด ส่งใบหม่อนไปให้เจ้าตะวัน ดัดนิสัย” นายเดชายิ้มอารมณ์ดี  

            “จับลูกสาวแต่งงาน ทั้งที่ยังเรียนไม่จบนี่น่ะหรือคะ สบายใจ?” มาริสาค่อนว่า ถึงแม้หล่อนจะไม่ได้รักใบหม่อนเหมือนลูก แต่ก็ไม่ได้จงเกลียดจงชัง 

            “ถึงไม่ส่งไป มันก็เรียนไม่จบอยู่ดี” นายเดชา ไม่ได้เล่าเรื่องข้อตกลงระหว่างเขากับตะวัน ให้มาริสาฟัง 

            “จะว่าไป ใครจะดีเพียบพร้อมเหมือนหนูน้ำชาของฉันล่ะคะ  ปั้นมากับมือ” มาริสาถือโอกาสคุย หล่อนภาคภูมิใจนักหนา ที่คิดว่าลูกสาวอยู่ในโอวาท 

            “ยังไงก็ ขอบใจนะที่ตั้งใจเลี้ยงลูกของเราอย่างดี” นายเดชา ชื่นชมภรรยาในข้อนี้ ถึงแม้หล่อนไม่พยายามเป็นแม่ที่ดีให้กับใบหม่อนด้วยก็ตาม ในเมื่อลูกสาวคนโตของเขาดื้อขนาดนั้น นายเดชาเลยไม่คิดถือสาภรรยาใหม่ 

  

ในขณะที่คุณมาริสา คิดว่าน้ำชาไปเรียนพิเศษอยู่นั้น 

            “พี่กริชขา พาน้ำชามาที่นี่ทำไมคะ” สาวน้อยถามเสียงใส หล่อนตามนายกริช ที่เพิ่งจะจีบกันไม่กี่วัน มาที่คอนโดหรูของเขา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว ขนาดที่น้ำชาไม่ต้องเรียกเพื่อนมาเป็นไม้กันหมาอีกแล้ว 

            “พี่ก็พาน้ำชามาพักผ่อนสิคะ มานั่งฟังเพลงสบาย ๆ ตอนเย็น ๆ ค่อยกลับบ้านนะครับคนดี” ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทีนุ่มนวล แบบนี้ถึงทำให้สาวน้อยหลงรัก หัวปักหัวปำ 

 

            กริชยื่นน้ำผลไม้ให้ น้ำชาลังเล หล่อนยังมีสำนึกด้านดี ระแวดระวังตัว ไม่ยอมรับมาดื่มง่าย ๆ ชายหนุ่มจึงกลับไปหยิบขวดน้ำมายื่นให้หญิงสาวเปิดเอง พร้อมหลอดที่อยู่ในแพคเรียบร้อย รอให้หล่อนฉีกเอง 

            “น้ำชามีสิทธิ์ไม่ไว้ใจพี่ ไม่เป็นไรนะ ดื่มน้ำในขวดนี้ก็แล้วกัน” ชายหนุ่มพูดอย่างเข้าใจ 

            “คือ..ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ” หญิงสาวกังวล เกรงว่าเขาจะโกรธ 

            “ไม่เป็นไรค่ะ ระวังตัวแบบนี้น่ะดีแล้ว” กริช ชื่นชม ยิ่งทำให้ได้ใจน้ำชาไปเต็มร้อย...ฮึ...เขาใจเย็นพอที่จะไม่ทำให้เหยื่อไหวตัวทันต่างหาก ก่อนจะลงนั่งใกล้ ๆ วางแขนไปบนพนักพิง แม้ไม่ได้แตะเนื้อต้องตัว แต่ก็ทำให้สาวน้อยผู้อ่อนประสบการณ์อย่างน้ำชา อารมณ์เตลิดไปได้เหมือนกัน 

            เย็นนั้น ชายหนุ่มพาสาวน้อยไปส่งโดยไม่บุบสลายแม้แต่น้อย ทำให้น้ำชานึกถึงคำที่แม่พร่ำสอนว่าผู้ชายไว้ใจไม่ได้ สั่งห้ามหล่อนคบเพื่อนชายเด็ดขาด ตอนนี้หล่อนอยากจะตะโกนบอกมารดาดัง ๆ ว่า พี่กริชของหล่อนคนหนึ่งล่ะที่ไว้ใจได้ 

  

            “ครับพี่ ก่อนวันเสาร์นี้พี่ส่งมาได้เลย พอดีนัดจัดปาร์ตี้ คงปล่อยของได้เยอะ” กริชพูดกับปลายสาย หลังจากไปส่งน้ำชาที่บ้านเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มมีพื้นเพเป็นคนทางเหนือ เขาใช้ชีวิตหรูหรา ฟู่ฟ่า ตั้งแต่เรียนปีสอง รู้กันเฉพาะในวงจำกัดว่าเขาสามารถหา ของ มาปล่อยในงานปาร์ตี้สุดหรูที่มักจะจัดโดยกลุ่มไฮโซ ที่กริชมีสายสัมพันธ์แน่นเหนียว ด้วยผลประโยชน์ต่างตอบแทนกัน 

  

            ณ บ้านไร่ใบหม่อน 

            ใบหม่อนนั่งอยู่ในสำนักงานคนเดียว เลิกงานแล้ว ราตรีมีญาติมาเยี่ยมหล่อนจึงต้องรีบกลับ ส่วนผู้จัดการออกไปตั้งแต่เที่ยงแล้ว มีงานในตัวจังหวัด จึงไม่ได้กลับเข้ามาอีก หญิงสาวจึงนั่งทำงาน รอตะวันมารับ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องอยู่ หล่อนหันซ้ายหันขวาก็ไม่พบใคร สงสัยจะคิดไปเอง ใบหม่อนลุกขึ้นเดินออกไปหน้าสำนักงาน พลันสายตาก็เห็นด้านหลังของผู้ชายไว ๆ  คล้ายเพิ่งจะเดินจากไป 

            ความคิดด้านลบของคนขี้ระแวง ถาโถมเข้ามา หล่อนไม่กล้ากลับเข้าไปในตัวอาคาร ได้แต่เดินไปเดินมาข้างหน้า อย่างน้อยเป็นที่โล่งแจ้ง คงไม่มีใครเข้ามาทำอะไร 

            หญิงสาวดีใจที่เห็นรถของตะวันแล่นเข้ามาพอดี หล่อนโผเข้าไปหาตั้งแต่รถยังไม่ทันจอดสนิทด้วยซ้ำ 

            “เป็นอะไร พี่มารับช้าไปนิดเดียว คิดถึงเหรอ” ตะวันถาม เมื่อใบหม่อนเปิดประตูขึ้นมานั่งในรถ 

            “ชิ...หลงตัวเอง” 

            “กลับบ้านเถอะค่ะ” หญิงสาวไม่อยากบอก เรื่องที่หล่อนกังวลซึ่งอาจจะคิดไปเอง กลัวไปเองก็ได้ 

            “พี่ตะวันคะ ตำรวจจับคนร้ายได้หรือยัง” 

            “ยัง... แต่เราก็คงไม่รอตำรวจฝ่ายเดียวหรอก” 

            “สู้ ๆ นะคะ” หญิงสาวยิ้มสดใส หล่อนรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา 

  

ความคิดเห็น