N-Think

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.15 1 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.15 1 %
แบบอักษร

" งั้นฉันอยากขอโอกาสจากนาย​ อย่างน้อยให้ฉันได้เป็นพ่อของลูกก็ได้​ นายอาจจะไม่ต้องเกี่ยว​ข้อง​กับฉัน​เลยก็ได้ แต่ลูกยังไงก็สายเลือดฉันครึ่งนึง​ ขอร้องนะแค่ให้ฉันได้ทำหน้าที่พ่อของเด็กๆบ้าง" 

คำพูดของผู้ชาย​คนนั้นทำให้เอซ​ เฮนสันต้องมานั่งครุ่นคิด​ สองตาสวยมองลูกๆที่เล่นกันบนหาดทราย​ วิ่งเล่นอย่างร่าเริงโดยมีฮารุ​ และโจเอลคอยเป็นพี่เลี้ยง​ให้​  

วันนี้​พาเด็ก​ๆมาเที่ยวทะเลพ่อแม่ทูนหัวก็ไม่พลาดที่จะตามมาด้วย​ ทั้งรักทั้งเห่อหลานตามใจกันเหลือเกิน​ 

น้ำทะเลใส​ ท้องฟ้าสีคราม​ แสงแดดอ่อนสะท้อนผิวน้ำเป็น​ประกายระยิบ​ ลมทะเลพัดเข้ามา​ เอซมองแล้วรู้สึกสบายใจที่ได้มอง 

พ่อเหรอ? ร่างบางคิดเพราะที่ผ่านมาก็ไม่มีพ่อ​ ตอนเด็กดิ้นรน​เกิน​กว่าจะมาคิดเรื่องนี้​ แต่เคยคิดว่าถ้ามีพ่อคงไม่ต้องดิ้นรนก็ได้ เคยอิจฉา​เพื่อนที่ครอบครัว​เค้ามีพร้อมหน้า​ แต่ตัวเองก็เติบโต​มาได้โดยไม่มีทั้งพ่อและแม่​ เพราะโชคดีที่มีโจเอล 

"แม่ครับไม่เล่นกับพวกเราเหรอ" กู๊ดวิ่งมาหาเอซด้วยความเหนื่อยหอบ​ เพราะวิ่งไล่จับกับพี่ชายและคนตัวโตอีกสองคน 

ร่างบางยิ้มให้ลูกชายคนเล็กก่อนจะดึงเด็กน้อยเข้ามากอดแล้วกระหน่ำหอม​ ให้ลูกชาย​นั่งบนตักของตัวเอง​ เอาคางวางเกยบนหัวเด็กน้อยที่กำลังดูดน้ำหวานเพื่อดับกระหาย​ 

"กู๊ดถ้าพ่อของลูกยังไม่ตายแล้วเขากลับมาหา​ ลูกจะโอเคมั้ย"เอซ​สบตาถามลูกชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน​ รอยยิ้มบางๆของใบหน้าหวานทำให้ลูกชายยิ้ม​ 

มือน้อยของเด็กชายตัวเล็ก​ขึ้นมาจับแก้มใสของแม่​ มือนั้นลูบแก้มผู้ให้กำเนิดเบาๆ 

"แล้วแม่โอเคมั้ยฮะ" กู๊ดถาม​ด้วยความใสซื่อ​ มันไม่สำคัญเลยสำหรับตัวเองและพี่ชาย​  

แม้จะถูกเพื่อ​นล้อแต่พี่ชายอย่างเกรซก็คอยปลอบให้เข้มแข็ง​เสมอ 

คำถามของลูกชายเป็นคำถามที่ทำให้คนฟังต้องอึ้ง​ เพราะตอบคำถามของลูกชาย​ไม่ได้​ หัวของร่างบางก้มชิดอกลูกชายตัวน้อย 

มือน้อยลูบหัวแม่ตัวเองเบาๆ​ เอซเงยหน้ามอง รอยยิ้มของเด็กน้อยอย่างให้กำลังใจ​ 

"แม่ก็ไม่รู้ครับ" เอซตอบลูกชายมองด้วยรอยยิ้ม คงไม่ใช่เรื่องขี้ขลาดหรือหน้าอายหากกล้าพูดกับลูกตรงๆ 

มือหนาที่ถือหมวกสานปีกกว้างเอามาวางสวมไว้บนหัวของเอซในระหว่างนั้น​ที่ทั้งแม่และลูกกำลังคุยกัน​ แล้วเจ้าของหมวกก็นั่งลงข้างๆร่างบางและลูกชาย  

"อากาศเริ่มร้อนแล้วเดี๋ยวไม่สบาย"ชายหนุ่มบอกร่างบาง เสียงที่แสนคุ้นหูทำให้เอซต้องหันไปมองเจ้าของหมวกดูว่าเป็นใคร​ ที่สวมมันให้ตัวเอง​ ใบหน้าของผู้มาเยือน​ทำให้เอซอึ้ง​ ไม่รู้ว่าเดธมาได้ยังไง?  

ร่างสูงยิ้มให้กับคนมองแล้วสบตาเด็กน้อยที่ถอดเค้าหน้าจากร่างบาง​ แต่ดวงตาได้ตัวเอง เขามองดูหน้าเหวอๆนั่นด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากที่ผ่านมา เอซดูน่ารักขึ้นมาก 

"คะ.. คุณ​มาได้ไง" เอซร้องถามออกมาอย่างตกใจไม่คิดว่าจะมาเจออีกฝ่าย 

"พอดีมาเที่ยว​ ไม่คิดว่าจะบังเอิญ​เจอ" ชายหนุ่ม​บอกร่างบางที่ทำหน้าเหวอ ด้วยรอยยิ้มกวนตอนนี้​เค้ามอบหน้าที่ใหม่ให้คิสคือสืบว่าเอซจะไปที่ไหนกับใครยังไง​ ชายหนุ่ม​จะได้ไปดักเจอ 

"ไงครับ​ จำลุงได้มั้ยที่เราเคยเจอกันที่ห้างไง"เดธหันไปพูดกับเด็กน้อย​แล้วฟื้นความจำลูกชายตัวเอง อย่างจะทำความรู้จักกับอีกฝ่าย กู๊ดทำหน้านึกก่อนจะนึกออกมาเจอที่ไหน 

"อ๋อ​ จำได้ครับลุงที่ยืนคุยกับลุงฮารุ​ ที่มากับพี่สาวคนสวยปากแดง" กู๊ดบอกเพราะวันนั้นจำได้​ คำพูดของ​เด็ก​น้อยทำให้เดธรีบหันมองหน้าร่างบางที่ดูจะไม่ได้สนใจ​ แต่มองหน้าเขาด้วยรอยยิ้มที่มุมปากแล้วหัวเราะในลำคอ หึ นั่นทำให้เดธยิ้มแห้ง​ๆ 

" อ่าใช่ครับ​ ลุงชื่อลุงเดธนะเป็นพ่อเรา พ่อที่แม่บอกว่าตายไปแล้ว จริงๆลุง ไม่ซิพ่อยังไม่ตาย" เดธรีบแนะนำตัวเองให้ลูกชายรู้เดธถึงกับหน้าเหวอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูดต่อหน้าลูกชายตัวเอง 

" คุณ​ ผมบอกขอคิดดู​ก่อนไง" เอซขึ้นเสียงใส่อีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ​ ร่างบางหันมาสบตาลูกชายที่มองตัวเองอย่างต้องการคำยืนยันว่าคุณลุงคนนี้พูดจริงมั้ย 

" จริงเหรอครับ"กู๊ดถาม พร้อมสบตาแม่ของตัวเอง 

เด็กชายไม่คาดคิดฝันว่าอยู่ๆจะมีพ่อกับเขาจริงๆพ่อที่ดูหล่อ เท่ห์ ดวงตาเด็กน้อยเบิกกว้างใสแป๋วหันไปมองเดธอย่างเป็นประกาย แล้วหันกลับมามองหน้าแม่ตัวเองอย่างต้องการคำยืนยัน เอซเงียบนิ่งยิ้มบางๆให้ลูกชาย ร่างบางรู้สึกว่าอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก 

"มานี่เลยไอ้ลูกชาย"ฮารุเดินตามมาทีหลังจับตัวกู๊ดยกสูงออกจากตักของเอซ ร่างสูงเอาเด็กน้อยเข้ามาอุ้มให้เด็กน้อยนั่งบนแขนแกร่งของตัวเอง ฮารุมองเห็นตั้งแต่ที่เดธเดินเข้ามาแล้ว กู๊ดมองหน้าพ่อทูนหัวของตัวเอง 

"ลุงครับ ลุงคนนี้เค้าบอกว่าเป็นพ่อผมที่ตายไปแล้ว"เด็กน้อยบอกแล้วชี้หน้ามาที่เดธ โจเอลจูงมือเกรซเข้ามาได้ยินเข้ามาได้ยินในสิ่งที่หลานชายคนเล็กพูดเต็มสองหูก็หันไปมองหน้าเดธและเอซสลับกัน  

ก่อนจะเห็นว่าร่างบางหลบสายตา เหมือนเป็นสัญญาณบอกโจเอลสักอย่างกลายๆว่ามันจะจริง ทำให้โจเอลจ้องหน้าเพื่อนของตัวเองเขม็งด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด 

"เกรซมากับลุง"ฮารุบอกหลานชายเรียบๆ แล้วจูงมือเกรซที่มองผู้ใหญ่ทำกำลังทำเหมือนจะมีเรื่องกัน ร่างสูงพาเด็กๆออกไปจากตรงนี้ ตอนนี้ปล่อยให้โจเอลลงมือก่อน เขาชอบดูสถานการณ์มากกว่า ถ้าเมียจะลงมือเองเขาจะไม่ยุ่ง 

โจเอลนิ่งเงียบมองเดธด้วยความโกรธ ดึงมือน้องชายกระชากออกจากตรงนั้น เอซมองหน้าผู้ชายทั้งสองคนสลับกัน เดธยืนขึ้นเต็มความสูงต่อหน้าเพื่อนของตัวเอง ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอกับสายตาของโจเอลที่มองตัวเองตอนนี้ 

"เอ่อโจ"เดธอ้ำอึ้งไม่รู้จะเริ่มพูดกับเพื่อนยังไงดี 

"ไอ้เหี้ย"โจเอลกระชากเสียงพร้อมดึงปกเสื้อของเดธขึ้นมาสุดแรง แขนของโจเอลง้างแล้วชกเข้าไปอย่างแรงจนเดธหน้าหงาย รสชาติของคาวเลือดที่มุมปากทำให้คนถูกชกรับรู้ว่าตอนนี้ตัวเองปากแตก ลิ้นของชายหนุ่มขึ้นมาเลียมุมปากที่แตก ก่อนจะยิ้มให้กับเพื่อนอย่างสมเพชตัวเอง 

"มึงทำอะไรกับน้องกู"โจเอลกระชากเสียงถามด้วยความโกรธ แล้วกระแทกหมัดอัดเข้าที่หล่อๆของเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ชายหนุ่มอยากเลิกเป็นเพื่อน  

"กูขอโทษโจ กูรู้ว่ากูมันเหี้ย มันเลว ทำไม่ดีกับน้องมึงแต่ตอนนี้กูรักน้องมึง"เดธบอกชายหนุ่มไม่ตอบโต้โจเอล โจเอลมองอีกฝ่ายด้วยความเดือดดาล 

"กู ไม่ ให้ น้อง กู หลาน กู อย่า มา ยุ่ง กับ มัน " โจเอลบอกพร้อมรัวหมัดเน้นๆตามคำพูดที่ได้พูดอีกไปเต็มแรงทุกหมัด ราวกับอีกฝ่ายเป็นกระสอบทราย 

"มันอยู่ได้โดยไม่มีมึง"โจเอลดึงคอเสื้อเพื่อนมาตอนนี้ร่องรอยความเจ็บเริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าหล่อของเดธ ทั้งตาบวม คิ้วแตก โหนกแก้มแตก โจเอลเป็นคนหมัดหนัก  

"แต่เด็กๆก็ลูกกูนะ"เดธยังไม่ยอมแพ้ ชายหนุ่มบอกเพื่อนให้รับรู้ 

"อย่ามาเสือกอยากทำหน้าที่พ่อตอนนี้"โจเอลบอกพร้อมกับซัดหมัดเข้าที่ชายโครงของเดธจนอีกฝ่ายร่วงไปกองที่พื้น แล้วกุมหน้าท้องของตัวเองในบริเวณที่ถูกชก 

"ถึงมึงกับกูจะเป็นเพื่อนกัน แต่อย่ามายุ่งกับน้องกู มันมีชีวิตที่ดีแล้ว"โจเอลบอกพร้อมเตะอัดอีกฝ่ายอย่างปราณีเพราะยังเห็นอีกฝ่ายเป็นเพื่อน ถ้าเป็นคนอื่นมันได้ถูกกระสุนยัดปากไปนานแล้วไม่มาพูดพร่ำกันแบบนี้หรอก 

"มึงยังเป็นเพื่อนกู มึงก็ควรจะรับรู้ว่าน้องมึงให้โอกาสกูได้ทำหน้าที่พ่อของเด็กๆแล้ว"เดธบอกอย่างถือวิสาสะแล้วหัวเราะออกมา หายใจแผ่วใต้เท้าของโจเอลที่กระทืบอัดพื้นด้วยความโมโห คำพูดของเพื่อนทำให้โจเอลหันไปมองเอซอย่างต้องการคำตอบ  

เอซมองดูสถานการณ์อย่างอ้ำอึ้งไม่สามารถเข้าไปห้ามโจเอลได้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันร่างบางรู้สึกอยากเข้าไปห้ามมากกว่าสะใจที่เห็นอีกฝ่ายถูกโจเอลกระทืบ เอซรู้ว่าหากไม่ตอบรับสิ่งที่เดธพูดมีหวังเดธถูกกระทืบจนตายแน่ 

"แค่หน้าที่พ่อครับพี่"เอซบอกสั้นๆด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแววตากลับวูบไหวเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายต้องมาเจ็บ ก่อนจะปรับเป็นปกติ เพราะยังไม่ลืมกับสิ่งที่เขาทำ 

"ทำแค่หน้าที่พ่อ ไม่ใช่หน้าที่ผัวอย่าให้กูเห็นมึงอยู่ใกล้น้องกูนะ กูจะให้ผัวกูฆ่ามึง"โจเอลชี้นิ้วบอกเพื่อนอย่างเดือดดาลก่อนจะดึงข้อมือของเอซให้เดินตามตัวเองไป เอซหันไปมองเดธเล็กน้อยก่อนจะเดินตามโจเอลไปเงียบๆ 

ร่างสูงที่นอนกับหาดทรายมีรอยยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทางของร่างบางที่ตัวเองต้องการโอกาส การหันกลับมามองเหมือนกับเป็นการแง้มประตูของเอซให้หันมามองตัวเอง แม้มันจะเป็นเพียง 1 % แต่ก็ถือว่ามีความหมายและคุ้มค่า 

คิสที่ตามมาหลังจากที่เจ้านายโทรไปให้มารับก็ต้องตกใจกับสภาพของเดธที่เรียกว่าโดนซ้อมจนปางตาย แต่ใบหน้าหล่อที่ยับเยินกลับปรากฏรอยยิ้มราวกับคนบ้า จนลูกน้องสนิทอย่างคิสไม่เข้าใจว่าเจ้านายไม่เจ็บหรือว่าชอบใจที่ตัวเองต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ 

"ลุกไหวมั้ยครับ"คิสถามแล้วค่อยๆพยุงเจ้านายตัวเองลุก 

"เป็นไงบ้างครับนาย โดนซ้อมแต่ทำหน้ามีความสุขเชียวนะครับ"คิสเอ่ยทัก อย่างคนรู้ทันเดธแสดงว่าผลที่ออกมาต้องดีแน่นอน 

"เออ เค้าหันกลับมามองกูด้วยนะมึง"เดธบอก แค่นึกถึงใบหน้าของเอซในตอนที่หันกลับมาก็ทำให้เดธรู้สึกมีความหวัง  

"ต่อให้พี่มันจะขัดขวาง ลูกจะไม่เห็นด้วย หรือเอซจะมีแฟนแล้วแต่ถ้ากูทำให้เค้ารักกูได้ใครมันก็ห้ามไม่ได้จริงมั้ย"เดธบอกตามวิสัยของคนที่ไม่ยอมแพ้ 

"ฝันสูงนะนาย"คิสแซวเจ้านายตัวเองยิ้มๆ 

"ไอ้นี่กูยังมีแรงเหลือที่จะกระทืบมึงได้นะ ฝันให้ไกลต้องไปให้ถึงดิวะ"เดธหัวเราะออกมาจนต้องกุมท้องเพราะเจ็บระบบไปทั้งตัว 

... 

... 

"เป็นอะไรไป"โจเอลถามน้องชายตัวเองที่ตอนนี้ดูเหม่อๆ ทั้ง 5 คนกำลังนั่งทานอาหารทะเลที่ร้านซีฟู๊ดริมทะเล เอซมองสบตาพี่ชายตัวเองก่อนจะหันไปมองหน้าลูกที่กำลังกินกุ้งเผาอย่างเอร็ดอร่อย 

"ไม่เป็นไรครับพี่ แค่คิดว่าที่ผมตัดสินใจมันดีแล้วเหรอ?"เอซบอกอย่างไม่เต็มเสียง จนโจเอลต้องถอนหายใจ 

"มันจะทำหน้าที่พ่อของเด็กๆก็ทำไปแต่อย่างอื่นมันไม่มีสิทธิ์ หรือว่าสงสารมันที่มันโดนซ้อมหรือไง"โจเอลถามเอซเสียงเข้มอย่างคาดคั้น ร่างบางรีบส่ายหน้าทันที 

"เปล่าครับ"เอซสบตาโจเอล  

"พี่พูดจริงนะถ้ามันอยากทำหน้าที่อื่นนอกจากหน้าที่พ่อจะให้ฮารุไปเฉือดมัน เข้าใจที่พี่พูดมั้ยว่าเพราะอะไร"โจเอลพูดกับร่างบางด้วยเสียงที่เข้มและจริงจังแต่ไม่ให้ดังมากเพราะกลัวเด็กๆจะได้ยิน ร่างบางพยักหน้าน้อยๆ 

ไม่อยากให้ต้องเจ็บ ถูกทำร้าย และเสียใจอีก เอซเข้าใจเหตุผลของโจเอลดี 

"เข้าใจก็ดีแล้ว อย่าไปใจอ่อนละถ้าไม่อยากเห็นมันเป็นศพ"ฮารุเอ่ยขึ้นแล้วมองเอซนิ่งๆ อย่างหยั่งใจร่างบางที่ดูอากัปกิริยาราวกับคนเริ่มเห็นใจอีกฝ่าย เกรซสังเกตผู้ใหญ่คุยกันอย่างเงียบๆก่อนจะมองตาฮารุที่ส่ายหน้าให้เกรซเบาๆ เด็กน้อยพยักหน้ารับ 

********************************** 

วันนี้มาเร็วเพื่อไถ่โทษที่เมื่อวานมาช้า แต่มาตอนเดียว ^^  

ขอบคุณที่ติดตามนะ 

ความคิดเห็น