San

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่มิว ...ผมกลัว..(อ้อนยังงี้..ใครจะอดใจไหว)

ชื่อตอน : พี่มิว ...ผมกลัว..(อ้อนยังงี้..ใครจะอดใจไหว)

คำค้น : นิยายวาย สายy nc น่ารัก มิวกลัฟ ร้ายนักรักซะเลย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2563 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่มิว ...ผมกลัว..(อ้อนยังงี้..ใครจะอดใจไหว)
แบบอักษร

// ความเดิมตอนที่แล้ว // 

กลัฟ * ไปทำงานได้แล้ว .. 

มิว * คร้าบ .. คุณว่าที่แฟน … / ยิ้มตาหยี 

  

กลัฟ * ตาโต .. ใครจะเป็นแฟนพี่ .. /เสียงดุ .. หันหลังให้เดินออกห้องไป.. 

…เชี่ย..อีตาลุงนี่..มันเอาจริงเหรอว่ะ .. กูต้องห่างๆไว้บ้างแล้ว .. แค่คิดก็บรึ๋ยย.. 

กูเป็นผู้ชายนะเว้ย .. นี่กูต้องเจอยังงี้ตลอด 3 เดือนที่ฝึกงานเหรอว่ะ .. อ้ากกก.. 

เกาหัวตัวเอง ..เดินออกไปด้านนอกห้อง .. 

  

..เมื่อออกไปด้านนอกห้องได้ .. โอ้ยย ..กูรอดมาได้อีกวัน.. ค่อยหายใจโล่งหน่อย.. 

ในห้องแม่ง.. อึดอัดชิบหาย .. หลับตา..สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆๆ ..  

สูดดดดดด…อ่า … อิสรภาพ …ลืมตาขึ้นมาเจอเชนจ้องมองหน้าอยู่ .. อ่ะ .. 

เชน * น้องกลัฟ .. ไม่สบายตรงไหนไหมครับ / ถามอย่างเป็นห่วง .. 

กลัฟ * ..เออ.. ป่าวครับพี่ .. จ๊อกๆ .. โครก .. คราก .. เสียงท้องร้องดังขึ้น .. 

แบบไม่ไว้หน้าเจ้าของเลย .. ขายหน้าฉิบหาย  

  

เชน * หึๆๆ .. ถ้าหิวมีขนม.. อยู่ในห้องรับรองด้านข้างนะครับ ..  

ไปหยิบทานได้เลย ..พี่สั่งข้าวให้แล้ว .. อีกสักพักคงจะมาส่ง.. 

กลัฟ * ..กลัฟยิ้มแก้เขิน .. ทางนี้เหรอครับ .. ชี้ไปทางห้องรับรอง 

เชน * ครับ .. ห้องถัดไปนี่แระครับ .. 

  

..กลัฟกะเผลกๆ .. ไปหาของทาน .. ร้องท้องสักหน่อยดีกว่า .. 

เมื่อเช้าทานได้นิดเดียว .. เพราะมัวแต่หลบไอ้โนนี่แหละ .. 

..เกาะติดเป็นตังเม .. คอยแต่จะถามเรื่องเขา.. กับอีตาลุงนี่อยู่นั่นและ 

  

.. ด้านในห้องรับรอง.. มีขนาดไม่ค่อยใหญ่ .. แต่ก็ไม่เล็กจนเกินไป.. 

พอดีๆ .. เขาสามารถใช้ขา.. กระโดดย่องๆ ..เกาะขอบโต๊ะไปมาได้สบาย .. 

ถ้าเอาไม้ค้ำเข้าไป..เกะกะแน่ๆ .. กลัฟเลยเอาไม้ค้ำวางพาดไว้ที่หน้าห้อง .. 

แล้วกระโดดย่องๆ..ไปหาขนมด้านในทาน .. 

  

..ฝั่งมิวนั่งทำงานไปสักพัก .. เริ่มมองหาเจ้าดื้อ.. จะขอกำลังใจสักหน่อย .. 

ด้วยความที่ห้องมิวเป็นกระจก .. สามารถมองทะลุออกมาเห็นโต๊ะทำงาน .. 

ด้านนอกได้อย่างชัดเจน ..  

  

..เอ..นี่เจ้าดื้อของเขาไปไหน ..ไม่เห็นนั่งอยู่ที่โต๊ะ.. ผ่านไป 5 นาที .. 

เจ้าดื้อก็ยังไม่กลับมาอีก ..หรือว่าจะไปล้มที่ไหน .. เท้าไวเท่าความคิด .. 

ก้าวฉับๆ..ออกมานอกห้อง..อย่างเร็ว 

เชน * บอส .. จะรับอะไรครับ? 

มิว * กลัฟไปไหน ? 

เชน * ไปห้องรับรองครับ .. หาขนมทานอยู่ ..พอดีน้อง………./  

พูดยังไม่ทันจบ .. แต่คนฟังพุ่งหลาวไปแล้ว … 

..อ้าว .. บอส ..พูดยังไม่ทันจบเลย .. ผมจะบอกว่าน้องหิว .. 

เฮ้อออ .. บอสเรา.. ท่าจะอาการหนักซะแล้ว ..  

  

ในห้องรับรอง .. เจ้าดื้อกำลังสำรวจ .. สิ่งของต่างๆ ..อย่างสนุกสนาน 

..มันก็เหมือนห้องครัวในบ้านนี่แระวะ... มีเคาเตอร์เก็บ จาน ชาม .. 

มีชา .. กาแฟรสต่างๆ .. อืมเยอะเหมือนกัน .. แต่ที่สะดุดตาเขา .. 

..ก็โต๊ะตรงกลางห้องนี่แระ ..ที่มีขนมวางเป็นชั้นๆ คอนโด สวยงาม.. 

  

..ว้าวขนมเยอะแยะเลย .. เตรียมไว้ให้ใครหว่า .. ทั้งชั้นนี่ก็เห็นมีแค่.. 

อีตาลุงนี่ .. กะพี่เชนเองนิ.. ขนมหวานแต่ละชิ้น.. สีสรรสวยงาม .. ปราณีต.. 

เหมือนเด็กเจอของที่ถูกใจ .. จ้องอยู่แบบนั้น .. ถามกับตัวเอง ..  

มันจะหวานไหมนะ .. เขาไม่ชอบขนมหวานๆด้วย .. ลองชิมสะหน่อยดีกว่า .. 

..อืม .. เลือกชิ้นเล็กๆ ก็แล้วกัน .. ว่าแล้วก็เปิดฝาแก้วครอบออก .. 

หยิบขนมใส่ปากไป 1 ชิ้น อืม.. อร่อยดี .. แต่หวานไป ..  

  

..อ่ะ ..แคกๆ .. น้ำๆๆ.. น้ำอุ่นมีไหมเนี่ยะ .. กลัฟถือแก้วมองหาน้ำ .. 

เก้ๆ กังๆ .. เกาะขอบโต๊ะ .. กะเผลกไปมา .. ว้าว..เครื่องชงกาแฟนี่หว่า .. 

อันใหญ่แบบนี้ .. ไม่เคยใช้เลยแหะ .. ใช้ยังไงหว่า .. น่าสนุกดีเว้ย ..  

ไหนขอลองทำบ้างสิ .. ทำยังไงหว่า .. กลัฟ..ก้มๆ ..เงยอยู่หน้าเครื่อง .. 

ชงกาแฟ .. เขาสนใจแต่ของแปลกใหม่ตรงหน้า ..โดยไม่รู้ตัวเลยว่า .. 

มีคนแอบยืน.. กอดอก.. พิงประตูมองดูเขาจนเพลิน  

  

..หึๆๆ เจ้าดื้อเอ๋ยยย .. เห็นอะไร.. ก็เป็นของเล่นไปซะหมด .. 

อืม .. แต่แค่ได้มองนาย .. ฉันก็เพลินไปเหมือนกัน .. 

  

กลัฟ * ..โอ้ย..หิวน้ำๆๆ .. กินน้ำก่อน .. เดี่ยวพี่จะมาเล่นด้วยนะจ๊ะ .. 

หันไปบอกเครื่องชงกาแฟ.. พลางมองหาน้ำ ..น้ำอุ่นๆๆ ..อ่อ..นี่ไง.. 

เจอแล้ว ..ขยับไปใกล้.. เอาแก้วไปวางรอง.. กดน้ำอุ่นๆ ..  

  

..เอ๊ะ .. อะไรสีดำติดตรงนี้ว่ะ .. กลัฟก้มลงไปดู … บรือออ.. บรืออออ.. 

แมลงสาป .. บินขึ้นมาหากลัฟ .. อ้ากกกกก….แมลงสาปปป….ไป ..ไปปป 

ใช้มือปัดแมลงสาป.. สะเปะสะปะ ..นี่ๆๆ .. ไปๆๆ 

  

.. เพล้งงง….โอ้ยยยย….มือปัดไปโดนแก้วที่ใส่น้ำร้อน ..ตกแตกกระจาย . 

ความรู้สึกร้อน.. ตรงมือ.. จนต้องสะบัดแรงๆ ..จนเผลอก้าวถอยหลัง .. 

 ลืมไปว่าตนเองเจ็บขา .. โอ้ยยย .. กลัฟเซจะล้ม …ซวยแน่กู ..หลับตาปี๋ 

  

  

..หมับบบบ …มิววิ่งมาคว้ากลัฟไว้ได้ทัน... 

ดึงเข้าไปหา.. อกกว้าง …กอดไว้ไม่ยอมปล่อย .. 

มิว * เป็นอะไรไหม .. เจ็บตรงไหน .. / ถามอย่างเร็ว .. พลางมองหาแผล 

..เจ้าคนที่อยู่ในอ้อมกอด .. ได้แต่ทำ.. กะตาปริบๆ .. เขานึกว่าจะล้มไปแล้ว.. 

แต่อีตาลุงนี่ .. โผล่มาจากไหน .. มารับเขาไว้ได้ทัน ..มาตอนไหนว่ะ .. 

ทำหน้าเอ๋อๆ งงๆ ..  

  

  

..มิวคลายอ้อมกอด…ออก .. แต่ยังไม่ยอมปล่อย .. มือข้างหนึ่งยังรั้ง.. 

บั้นเอวกลัฟไว้อยู่.. เจ็บตรงไหนไหม .. / มองสำรวจ 

กลัฟ * ผมไม่เป็นอะไร .. ทั้งส่ายหัว .. ทั้งโบกมือ .. / แต่ซ่อนมือข้างที่เจ็บ 

ไว้ด้านหลัง .. 

มิว * ไม่เป็นไรได้ไง .. ร้องซะดัง .. ขอดูมือหน่อย …. 

..กลัฟยื่นข้างที่ไม่เจ็บให้ดู ..  

มิว * ไม่ใช่ .. อีกข้าง / เสียงดุ 

  

..กลัฟ.. อิดออด.. มิวเลยก้มไปคว้ามือมาดู .. มือซ้ายปลายนิ้ว.. 

นางกับนิ้วก้อย ..แดงกว่าส่วนอื่น .. เพราะโดนน้ำร้อนลวก .. 

มิว * ทำไมเราไม่ระวังแบบนี้เนี่ยะ .. / บ่น 

เชน * บอสครับ .. เป็นอะไรไหมครับ ?/เชนได้ยินเสียงแก้วแตก ..ก็เลยเดินมาดู 

มิว * ไปขอกล่องพยาบาลมาให้ผมที .. ขอยาใส่น้ำร้อนลวกมาด้วยนะ .. 

เชน * ครับ ๆ .. / วิ่งออกไปห้องพยาบาล 

  

  

..อึ๊บบบบ….มิวอุ้มเจ้าดื้อ..  

ขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ.. กลางห้อง .. หน้าตาเฉย .. 

กลัฟ * เฮ้ย ๆ พี่จะทำอะไร .. / นี่ตัวกูเบาขนาด..ขนาดที่อีตาลุงนี่ 

อุ้มได้แบบสบายๆ .. เลยเหรอว่ะ .. กลัฟถามตัวเอง .. 

มิว * ข้างล่าง .. มันมีแต่เศษแก้ว .. เดี่ยวเราก็เผลอเหยียบ..ไปอีก.. 

นั่งบนนี่แระดีแล้ว .. เดี่ยวพี่เอาน้ำเย็นมาแช่มือให้ .. อย่าดื้อล่ะ .. นั่งดีๆ. 

มิวกวาดเศษแก้วไปไว้ด้านข้าง ..แล้วเดินไปหาชามใส่น้ำ .. 

กลัฟ * กะอีแค่นั่งโต๊ะ .. บอกก็ได้ .. เดี่ยวนั่งเอง..ไม่ต้องอุ้ม ../ บ่นอุบอิบ .. 

…มิวหันมาตอบ .. กลัวอะไร .. ยิ่งกว่านี้พี่ก็เคยทำมาแล้ว …หึๆๆ/ ยิ้มเจ้าเลห์ 

  

กลัฟ * พูดดีๆนะ .. ทำอะไร .. ยิ่งกว่านี้อะไร / เสียงดุ 

..มิวเดินกลับมา .. พร้อมชามใส่น้ำเย็น .. จับมือกลัฟแช่ลงไป .. 

มิว * ก็เรานะ .. จ .. - อู - บ .. กันแล้วนี่ / สะกดให้กลัฟฟัง .. 

กลัฟ * ไม่ใช่แระ ..พี่ทำคนเดียว.. ผมไม่เกี่ยว ../ เสียงลน 

มิว * หาา.. พี่จูบคนเดียว .. งั้นจูบกับใครนะ .. / เสียงล้อ  

กลัฟ * เอ้ยย..แบบนั้นเขาไม่เรียกว่าจูบหรอก..  

มิว * งั้นแบบไหนล่ะ .. ที่เขาเรียกว่าจูบนะ / ยื่นหน้าเข้าไปหา .. เหล่มองปากอิ่ม 

กลัฟ * ไม่รู้ๆ .. ผมเป็นผู้ชายนะพี่ .. ผมชอบผู้หญิง / พูดไป..ดันอกมิวไป 

มิว * แต่พี่จะทำให้เรา.. ชอบพี่ให้ได้ …/ จ้องตากลัฟแบบตรงๆ..แววตาจริงใจ 

..เมื่อกลัฟโดนจ้องหน้า.. แบบตรงๆ .. ก็พูดอะไรไม่ออก ..นิ่งสนิท.. 

อีตาลุงนี่.. มันจะมาไม้ไหนอีกว่ะ..แต่พอเห็นแววตาแบบนี้ ..ผลักไสไม่ลงจริงๆ .. 

เห้อ .. กูเป็นอะไรไปว่ะ ..ไม่ได้ๆ .. ห้ามใจอ่อนนะไอ้กลัฟ ..เตือนตัวเอง 

  

  

…มิวเมื่อเห็นกลัฟ.. ทำตาปริบๆ .. ไม่เถียงแล้ว ..  

ก็ดีใจอย่างน้อย ..นายก็ไม่ผลักไสฉัน .. ก้าวมาอีกขั้นแล้วเรา .. 

 ยิ้มดีใจ ..ก้มลงมองแผลที่มือกลัฟ .. 

มิว * เรานี่นะ .. ทำอะไรไม่ระวังเลย .. เจ็บมากไหมนี่ .. / บ่นไป.. 

แต่ก็คอยพลิกมือ .. เปลี่ยนน้ำใหม่ให้แช่ .. 

..หึๆๆ .. อีตาลุงนี่ก็แปลก .. บ่นไป .. แต่ก็ทำให้ทุกอย่าง .. ดูแลคนอื่นเป็น.. 

เหมือนกันนี่ .. /กลัฟคิดในใจ 

มิว * ..อ่ะ..เสร็จแล้ว ..พอหายแดงมาบ้างแล้ว .. เดี่ยวไปใส่ยาที่ห้อง .. 

 เช็ดมือที่ผ้าบนโต๊ะได้เลย .. เดี่ยวพี่เอาน้ำไปทิ้งก่อน .. 

  

..กลัฟหยิบผ้าขนหนู.. มาเช็ดมือ .. อะไร ?ขยุกขยิกว่ะ .. เปิดผ้าออกดู .. 

บรือออ …บรือออ…แมลงสาปเจ้ากำ .. บินออกมา.. เฉียดหน้าเขาไป .. 

ไม่ถึงคืบ .. แล้วยังบินวน.. บนหัวอีกรอบ ..กลัฟตกใจหลับตาปี๋.. 

อ้ากกกกกกก….กลัฟทั้งดิ้น .. ทั้งปัด … โวยวายยย…ไปๆๆๆ…อ้ากก 

  

..มิวหันกลับมา.. รีบเข้าไปหา ..จับแขนเขย่า.. เรียกกลัฟๆๆๆ.. 

เป็นอะไร ..เป็นอะไร … กลัฟที่ตอนนี้ตกใจสุดขีด .. ลืมตามาเห็นมิว .. 

ก็กระโดด .. กอดคอ.. มิวไว้แน่น …จนมิวแทบจะ.. อุ้มรับไว้ ..ไม่ทัน .. 

  

กลัฟ * พี่มิวๆๆ.. แมลงสาปๆๆ .. ผมกลัวววว …ฮือออ../ เสียงอ้อน 

..มิวตกใจเหมือนกัน .. นี่เจ้าดื้อของเขา .. กลัวแมลงสาป .. ขนาดนี้เลยเหรอ.. 

มิว * ไม่เป็นไร ..ไม่เป็นไรแล้ว .. มันไปแล้ว .. / อุ้มไป..ปลอบไป..  

..เจ้าดื้อของเขาตกใจ .. จนตัวสั่น .. ไม่ยอมปล่อยมือ .. ออกจากคอมิวเลย.. 

  

  

กลัฟ * ไม่เอาๆ .. ผมกลัว .. เสียงมันยังอยู่ข้างๆผมอยู่เลย …/ งอแง 

มิว * โอเค ๆ … งั้นไปเราที่ห้องกัน… / มิวอุ้มกลัฟ.. ออกมาจากห้องรับรอง .. 

กำลังจะไปห้องทำงาน.. 

 

..เชนวิ่งหน้าตื่น ..กลับมาพร้อมกล่องพยาบาล ..  

เชน * บอสครับ ..นี่ .. กล่อง ..พยา .. บาล .. / เชนที่วิ่งมา .. ถึงกับอึ้ง.. 

กลายเป็นคนพูดช้าไปทันที .. เมื่อเห็นบอสของเขา .. กำลังอุ้มกลัฟ .. 

เหมือนท่าอุ้มเด็ก .. กำลังเดินไปห้องทำงาน ..โดยมีกลัฟกอดคอ..บอสไว้แน่น .. 

ซบหน้าลงซอกคอ .. หลับตาปี๋ …อะไรกันว่ะเนี่ยะ ..เกิดอะไรขึ้น.. 

มิว * เชน..เปิดประตูห้องให้หน่อย.. 

..เชนได้สติ.. วิ่งไปเปิดประตูห้องทำงานให้.. 

  

..มิวอุ้มกลัฟไปวางบนโซฟาตัวยาว .. แต่เจ้าดื้อก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ.. 

ออกจากคอเขา .. เชนเอากล่องพยาบาล.. มาวางให้ที่โต๊ะกลาง .. 

มิว * ไม่มีอะไรแล้วคุณเชน .. เดี่ยวผมดูแลเอง .. 

เชน * ครับ .. / เดินออกไป.. แอบยิ้ม .. เอาแล้วๆๆ .. บอสเอ๋ย..บอส …  

งานนี้ไม่น่ารอด ..ดูแลขนาดนี้ .. คนของใจแน่ๆเลย ..ก็เหมาะสมกันดีออก.. 

คนหนึ่งหล่อเท่ Cool .. อีกคนก็คมๆ หวานๆ .. ปุกปิกน่ารัก..อ้ากกก.. 

ถ้าเป็นน้องกลัฟนะบอส .. ผมเชียร์เต็มที่เลย ..มีความสุขแล้วสินะ .. 

บอสเรา.. อิอิ..ยิ้มไป ..เดินไปที่โต๊ะ .. 

  

มิว * กลัฟ .. กลัฟครับ …./ เขย่าแขนเรียกเบาๆ .. กลัฟยังนิ่งสนิท.. 

มิว * อันทีจริง .. จะกอดพี่ไว้ทั้งวันเลยก็ได้นะ .. พี่ช้อบชอป .. / เสียงสูง 

…กลัฟพอได้ยิน..ก็เริ่มได้สติ..คลายวงแขนออกจากคอมิว .. นั่งก้มหน้า .. 

  

มิว * ไหน …ขอดูหน้าหน่อย.. เจ็บตรงตรงไหน ../ มิวเชยคาง..กลัฟขึ้นมา .. 

ให้หันหน้ามาตรงกัน .. ตรงหน้าผากมีรอยแดงๆ .. คงเพราะเจ้าดื้อ..  

ใช้ให้มือถูแน่ๆ ..เห็นในตาเจ้าดื้อแดง .. มีหยาดน้ำใสๆตรงหางตา .. 

..มิวเอื้อมมือไปเช็ดให้ .. พลางพูดปลอบ .. "มันไปแล้ว..ไม่มีแล้ว .. 

เดี่ยวพี่ให้แม่บ้านมาจัดการ ..ฉีดยาฆ่าให้หมด .. ไม่ให้เหลือซักตัวเลย .. 

.. โอเคไหมครับ .. คนดี .. 

 

เจ้าดื้อมองผมแววตาขอบคุณ .. ผงกหัว.. งึกๆ .. เรานี่นะ .. ทำอะไร.. 

ก็น่ารักไปหมด ..ตึกตัก .. ตึกตัก .. ใจเต้นอีกแล้วกู …เฮ้อ .. เริ่มสงสาร.. 

หัวใจตัวเอง ..ตั้งแต่รู้จักเจ้าดื้อ .. มันทำงานหนักเหลือเกิน ..หึๆๆ.. 

  

มิว * ไหน .. ขอดูมือหน่อย .. / แบมือรอ .. กลัฟค่อยๆ .. วางมือตัวเอง.. 

ลงบนมือมิว.. นิ้วทั้ง 2 ยังแดงอยู่ .. มิวหยิบยามาทาให้ …พลางถามกลัฟ 

"แล้วทำไมเราถึงกลัว..แมลงสาปอ่ะ ....กลัฟมองหน้ามิวแปปหนึ่ง .. ก็เล่า…… 

 

กลัฟ * ตอนเด็ก.. ผมเต๊ะบอลอยู่ .. แล้วบอลมันกลิ้งไปหลังบ้าน..  

แถวที่เก็บของเก่าๆ..ของแม่.. มันอยู่ในซอก .. ผมก็มุดลงไปเก็บ .. 

แต่มีแมลงสาป.. มันบินขึ้นมา..เกาะหน้าผมอ่ะ….ผมขยับไม่ได้ .. 

ได้แต่ร้องไห้อยู่ตรงนั้น .. จนแม่มาช่วย.. 

 

มิว * 5555 … ก็ซนนิเรานะ .. / หันไปมองกลัฟ .. ที่ตอนนี้จ้องหน้าเขาเขม็ง.. 

มิว * หุบยิ้มฉับ .. ไม่หัวเราะแล้วๆ .. มาใส่ยาๆ .. คนเราก็มีสิ่งที่กลัว.. 

เหมือนกันทุกคน ..อย่างพี่ .. ก็กลัวตุ๊กแก .. เพราะมันเคยไล่..เหมือนจะกัดพี่ . 

.(เล่าฉากวิ่งหนีตุ๊กแกให้กลัฟฟัง ).. 

ตั้งแต่นั้นมาก็เลยกลัว ..กลัฟได้ฟังก็หัวเราะ .. ชอบใจ … 

กลัฟ * ทำไมพี่ไม่เอาไม้ตีมันอ่ะ …5555….จะวิ่งขนาดนั้นทำไม 5555 

มิว * ใครจะไปทันคิด ..คิดได้แต่ … วิ่งให้ไว ..คิดแค่นั้น .. 

…มิวมองดูเจ้าดื้อที่.. ตอนนี้หัวเราะร่วน .. ดูปุกปิก .. น่ารัก…เลยเอื้อมมือ.. 

ไปลูบหัวกลัฟ.. 

  

มิว * คราวหน้า.. ถ้าเจอแมลงสาปอีก .. เรียกพี่นะครับ .. 

…เจ้าดื้อเงยหน้า.. ขึ้นมามองผม .. อือ.. 

กลัฟ * อือ…พี่จะฆ่ามันให้เหรอ …? 

มิว * ป่าว …พี่จะอุ้มเราวิ่งไง .. พี่วิ่งไวนะ …/ ทำหน้าจริงจัง 

กลัฟ * 555555555+ วิ่งหนีตุ๊กแก .. ยังจะมาวิ่งหนี..แมลงสาปอีก …5555555 

..คราวนี้เจ้าดื้อ .. หัวเราะจนลงไปนอนขด .. อยู่บนโซฟา .. ไม่ยอมหยุด .. 

มิว * เออ…อารมณ์ดีแล้วใช่ไหมล่ะ ..งั้นเดี่ยวเราอยู่นี่นะ .. 

พี่จะไปสั่งแม่บ้าน.. มาจัดการแมลงสาปให้ ../ ลุกออกไปนอกห้อง 

  

..กลัฟมองตามมิวที่เดินออกไป .. แปลกนะ..ปกติถ้าเขาเจอแมลงสาปจังๆ .. 

บินเฉียดหน้าขนาดนี้ ..เขาจะโวยวาย .. และนิ่งอยู่ตรงนั้นไปเลย .. 

กว่าจะดึงสติกลับมาได้เป็นครึ่งชั่วโมง ..แต่อีตาลุงนี่ .. ทำให้เขาได้สติ.. 

และทำให้เขายิ้มหัวเราะได้ .. หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมา แปปเดียว.. 

..ความรู้สึกเหมือนมัน .. อบอุ่น.. เวลาที่ลุงนี่อยู่ใกล้ๆ .. สบายใจยังไงไม่รู้.. 

กลัฟงงกับความรู้สึกของตัวเอง .. 

  

..มิวหายไปประมาณ 10 นาที..กลับมาพร้อมกล่องข้าวกลางวัน.. และไม้ค้ำของกลัฟ.. 

มิว * ข้าวมาแล้วครับ ../ วางไม้ค้ำพาดโซฟา .. แล้วจัดแจงเทอาหารใส่จาน.. 

กลัฟ * ว้าวกระเพราะหมูกรอบ .. หันมามองหน้ามิว ..พี่รู้ได้ไงว่าผมชอบ .. 

มิว * ก็พี่เก่งไง .. / ไม่รู้ได้ยังไง .. แอบถามเทคโนมาหมดแล้ว.. 

..ว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร..หึๆๆ..นายไม่ทันพี่หรอก..เจ้าเด็กน้อย .. 

  

..ทั้งสอง..นั่งทานข้าวด้วยกัน. .เจ้าดื้อทานข้าวจนหมดจาน .. 

แม่บ้านมาเก็บชามเรียบร้อยแล้ว.. 

มิว * พี่ไปดูเขาจัดการข้างนอกแปปนะ .. / มิวออกไปดู.. แม่บ้านฉีดยาฆ่าแมลง …  

มิว * (กลับมาหากลัฟ ).. ทานยาหรือยัง .. 

กลัฟ * นิ่งไปซักพัก .. ทานแล้ว .. 

มิว * แน่นะ .. ไม่โกหกนะ .. 

กลัฟ * อืมมม .. ทานแล้ว …./ ทำท่าเหมือนฮิบนิ้วไปด้านหลัง.. 

มิว * ด้านนอก.. เขาฉีดยาฆ่าแมลงกัน ..กลิ่นฉุนอยู่.. เราอยู่ในห้องนี่แระ.. 

ช่วยพี่เรียงเอกสารแล้วกัน .. หันหลังเดินไปแฟ้มหยิบเอกสารมาให้ ..  

อ่ะ..อ่านตรวจทานให้พี่อีกที .. เดี่ยวพี่จะเซ็นอนุมัติ ..โอเคไหม… 

กลัฟ * อืม…โอเค …/ ก้มลงมองเอกสาร..พลิกเอกสารไปมา 

..เวลาเจ้าดื้อตั้งอกตั้งใจทำงาน.. นี่ก็น่ารักไปอีกแบบ ..  

เห้อ..อาการท่าจะหนักนะเรา..อ้าว .. ไม่สนใจกันเลย ..หึ 

  

มิว * โอ้ยยยยย … เจ็บบบบ … / เอามือจับต้นคอ.. ทำหน้าเหย่เก 

กลัฟ * ตกใจ .. อะไร ..พี่เป็นอะไร .. ไหนขอดูหน่อย ../ดึงมือมิวให้นั่งลง.. 

ด้านหน้าเขา…ยื่นหน้าเขาไปหามิว .. จับมือมิวออก..ไหนๆ..ขอดูหน่อย .. 

….ฟอดดดดด… อืม…หอมจัง .. มิวขโมยหอมแก้ม.. เจ้าดื้อไปฟอดใหญ่.. 

กลัฟ * ตกใจ …เฮ้ย ..ไอ้พี่บ้า…/ เหวี่ยงกำปั้นใส่มิว … 

..หมับ… มิวคว้ากำปั้นเจ้าดื้อไว้ได้ .. กลัฟไม่ยอม ..เหวี่ยงกำปั้นที่เหลืออีกข้าง .. 

หมับ..ตอนนี้เขาโดนจับมือ.. ไว้ทั้งสองข้าง ..  

  

กลัฟ * ทำอะไรของพี่ .. / เสียงโกรธ .. 

มิว * ก็ขอกำลังใจ..ในการทำงานไงครับ ..(ยิ้มตาหยี).. เอ..ยังไม่ครบนิ ..  

..ดึงข้อมือกลัฟเข้ามาหา .. ฟอดดดด…อืม .. หอม … มิวหอมแก้มเจ้าดื้ออีกข้าง. 

ต้องยังงี้สิครบล่ะ....กลัฟทั้งอึ้ง .. ทั้งตกใจ .. หน้าเหวอ…. 

กลัฟ * อ้ากกกก…ไอ้บ้าาา…ไอ้เชี่ยยยย … 

มิว * อ่ะๆๆ ..พูดไม่เพราะ …จะโดนอะไร.. พี่บอกแล้วนะ / เหล่มองปากกลัฟ .. 

ก้มลงมาหาปากที่กำลังด่าเขา.. ขอชิมหน่อยนะคนดี …โป้กกกกกกก…..โอ้ยยยย…… 

  

..เจ้าดื้อใช้หัวตัวเอง.. โขกหัวมิว .. เสียงดังสนั่นหวั่นไหว .. 

ได้ผล.. มิวผละออกจากกลัฟ .. ลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น .. 

ลูบหัวตัวเอง ..โอ้ยยย .. เจ็บชิบหาย …ฮั่มมเจ้าดื้อ..เงยมองหน้ากลัฟ.. 

กลัฟ * เป็นไงล่ะ .. บอกแล้วอย่ามารุ่มราม .. หัวผมนะแข็งนะ..จะบอกให้ .. 

โหม่งฟุตบอลตลอด.. จะลองอีกไหม .. / ทำหน้าเยาะเย้ย 

มิว * ไม่เอาแล้ว … ไปทำงานดีกว่า / เสียงงอน..ลุกเดินไปที่โต๊ะตัวเอง 

ฮั่มม .. ฝากไว้ก่อนนะ.. เจ้าดื้อ .. แค้นนี้ต้องเอาคืน ..โขกมาได้ .. 

โอ้ยยเจ็บบ..หัวคนหรือลูกหินว่ะ .. บ่นไปนวดหัวตัวเองไป .. 

  

…ฝั่งกลัฟ.หึ.สมน้ำหน้า ..ทำตัวรุ่มรามดีนัก ..หอมมาได้ .. กูเป็นผู้ชายนะเฟ้ย.. 

พอนึกถึงตอนโดนหอม ..ก็ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง .. ตึกตัก ..ตึกตัก.. 

หน้าร้อนวูบวาบ.. เฮ้ยอะไรว่ะ ..กูเป็นอะไร..ทำไมใจกูเต้นแรง ..น่า..ไม่มีอะไรหรอก 

..กูคงตกใจแระ ..ปลอบตัวเอง ..คอยดูนะ .. รอกูหาย..จะจัดให้หนักเลย ..ฮั่มม.. 

  

…ทั้งสองคนนั่งทำงาน.. ของตัวเองไปสักพัก .. พอมิวหันไปดูเจ้าดื้ออีกที.. 

ก็นั่งพิงโซฟา.. หลับไปแล้ว ..เฮ้ออ..เด็กน้อย…คงจะเหนื่อยสิท่า.. 

ไข้ก็ยังมีอยู่ .. ยังจะฝืนมาฝึกงานอีก .. นี่ถ้าเจ้าดื้อไปฝึกงานที่อื่น.. 

จะเป็นยังไงบ้างนะ .. เขาจะห่วงแค่ไหนเนี้ยะ.. 

  

..มิวเดินไปหากลัฟ ..ค่อยๆประคองกลัฟให้นอนลง.. ยกขาขึ้นวางบนโซฟา.. 

เอาเสื้อสูทคลุมให้.. เห็นทีพรุ่งนี้ .. เขาต้องเตรียมหมอนกับผ้าห่มไว้แล้วล่ะสิ 

ก้มลงไปลูบหัว .. แอบจุ๊บหน้าผากมน .. ไป ทีหนึ่ง .. 

มิว * เดี่ยวพี่ไปตรวจงานฝ่ายกราฟฟิค..แปปนะครับ .. เดี่ยวมานะ .. 

ก้มลงบอกกลัฟ..ที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ …. 

  

….โปรดติดตามตอนต่อไป …  

ขอบคุณทุกท่าน❤ ที่เข้ามาอ่านนะคะ  

กดถูกใจ / กดติดตาม / เป็นกำลังใจให้กันหน่อยนะคะ 

 By @Aoy 

  

ความคิดเห็น