ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 36

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 09:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
36
แบบอักษร

       สมรขับรถมาจอดด้านหน้าอาคารพาณิชย์สามชั้น ค่อนข้างใหม่ สไตล์ยุโรป ห้องริมสุดสีชมพูหวานแหวว  ด้านหน้ากั้นกระจกใส ไม่มีป้ายหน้าร้าน ต่างจากห้องถัดไป ที่ขายอุปกรณ์กีฬา ร้านเสริมสวย ร้านขายเสื้อผ้า เครื่องประดับ ดูเป็นทำเลที่ดีมาก แถมอยู่ในย่านธุรกิจอีกต่างหาก 

            “เป็นไงจ๊ะ ทำเลที่นี่พอใช้ได้ไหม” น้าสมรถามยิ้ม ๆ 

            “ดีมาก ๆ เลยต่างหากค่ะ แต่ค่าเช่าคงจะสูงน่าดู ไม่รู้ว่าหนูจะไหวไหม” ปลายฟ้าพูดเสียงอ่อย 

 

            “เช่าอะไรกันล่ะจ๊ะ ห้องริมนี้ น้าเก็บไว้อยู่เอง กับเด็กคนใช้อีกคนอยู่ด้านหลัง ส่วนอีกหกห้องนั่นก็เก็บค่าเช่าพอได้เอามาใช้จ่าย” สมรบอกไปตามความจริง ไม่ได้เจตนาอวดร่ำอวดรวยสักนิด ทุกอย่างที่หล่อนสร้างขึ้นมาก็ด้วยการเก็บออม วางแผนชีวิตไว้อย่างดีตั้งแต่สมัยสาว ๆ หล่อนเริ่มซื้อ-ขายที่ดิน เริ่มจากแปลงเล็ก ๆ จนกระทั่งมีเงินพอสร้างอาคารพาณิชย์ให้คนเช่า เอาไว้เก็บกินจนตาย โดยไม่ต้องง้อผู้ชายหน้าไหนให้มาดูแล จึงทำให้หล่อนอยู่เป็นโสดจนถึงทุกวันนี้ ทั้งที่ก็มีหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่เข้ามาให้เลือก แต่หล่อนสะดวกแบบนี้มากกว่า สบายใจดี 

  

            สมรตัดสินใจให้เสร็จสรรพ ข้างล่างที่ว่างอยู่นี่จะดัดแปลงเป็นร้านเบเกอรี่ ส่วนห้องพัก ให้ใช้ชั้นสองเพราะนางจองชั้นสามแล้ว แต่ก็สะดวกสบายไม่แพ้กัน 

 

       “ตกลงตามนี้นะคะ ไม่ต้องพูดเรื่องค่าเช่าอีก” สมรรวบรัด 

            “แต่ว่า...ยังไงก็ขอให้ฟ้าได้ช่วยค่าใช้จ่ายบ้างนะคะ ไม่อย่างนั้น ฟ้า..เกรงใจค่ะ” 

            “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน น้าจะจ้างเด็กมาเพิ่มอีกคน เผื่อจะช่วยเป็นลูกมือทำขนมด้วย หนูก็รับผิดชอบตรงส่วนนี้ก็แล้วกัน” 

            “ขอบคุณค่ะ น้าสมร” หญิงสาวยกมือไหว้ น้ำตาคลอ ซาบซึ้งในความมีน้ำใจของนาง ถือเป็นความโชคดีของหล่อนจริง ๆ 

            “อ้อแล้วนี่ไม่ได้เอาเสื้อผ้า ข้าวของมาด้วยใช่ไหม..เดี๋ยวเราออกไปหาซื้อกัน” 

 

            “หนูไปคนเดียวก็ได้ค่ะ  เมื่อกี้เห็นห้างอยู่ใกล้ ๆ น้าจะได้พักผ่อนนะคะ” หญิงสาวไม่อยากรบกวน อะไรพอจะช่วยเหลือตัวเองได้ก็ต้องหัดทำให้ได้ด้วยตัวเอง ไม่อย่างนั้น หล่อนจะรับผิดชอบชีวิตใครได้ ถ้าเกิดว่า.....เขาจะมาอยู่กับหล่อนจริง ๆ ...หญิงสาวเผลอเอามือลูบหน้าท้องตัวเอง 

 

            “เอางั้นก็ได้ มีอะไรโทรมานะจ๊ะ เบอร์พี่สายให้ไปแล้วนี่  ไม่ต้องเกรงใจ เดินเลือกรื้อซื้อหาให้สบายใจ” สมรบอกยิ้ม ๆ หล่อนคิดวางแผนบางอย่างไว้ในใจ 

  

            ปลายฟ้าเดินมาไม่ทันเหนื่อย หล่อนก็มาอยู่ในห้างใหญ่แล้ว หญิงสาวซื้อของใช้ส่วนตัวเท่าที่จำเป็น ส่วนใหญ่จะเดินดู ร้านขายของภายในห้าง เผื่อเป็นไอเดียในการทำร้านเบเกอรี่ของหล่อน แต่ก็อดนึกถึงคนที่จากมาไม่ได้เพราะเขาเคยจับจูงมือพาหล่อนมาหาซื้อของในห้างคล้าย ๆ แบบนี้....อยู่ ๆ.... หัวใจก็ไหวโหวง ๆ ...ชอบกล ถ้าเขาตามมาสักนิด หล่อนคงเปลี่ยนใจโผเข้าหาอ้อมกอดเขาได้ไม่ยากเลย.....เฮ้อ......อย่าเพ้อเจ้อน่า...ปลายฟ้า...หญิงสาวพยายามเตือนตัวเอง    

 

          “โครม.......อุ้ย !..” ปลายฟ้าตกใจ หล่อนชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของผู้ชาย.......คุณ......เควิน !...หญิงสาวเห็นด้านหลังแล้วก็ต้องตกใจ 

ความคิดเห็น