ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 09:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
26
แบบอักษร

  ตะวันขับรถพาใบหม่อนมาส่งที่สำนักงานเช่นเดิม ในห้องยังไม่มีใครเข้ามาทำงาน เพราะยังเช้าอยู่มาก และก็ยังไม่ถึงเวลางานด้วย ชายหนุ่มตามเข้าไปตรวจงานเก่าที่หล่อนทำไว้  หวังว่าจะอยู่เป็นเพื่อนใบหม่อน ไม่อยากทิ้งให้หล่อนอยู่คนเดียว 

 

            “เป็นไงบ้างคะ” ใบหม่อนยืนลุ้น เมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้านิ่ง ๆ ไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา สายตาจับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ 

            “อืม... ก็ใช้ได้นะ” ตะวันตอบ ไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอ เลยไม่เห็นว่าคนที่ยืนข้าง ๆ หน้าง้ำ ตาคว่ำ ไปแล้ว 

            “แค่ใช้ได้เองเหรอ” 

            ตะวันสะดุดกับน้ำเสียง งอน ๆ จึงเงยหน้าขึ้นมอง คิ้วขมวดเข้าหากันอย่าง งง ๆ ว่าเขาพูดอะไรผิด 

            “อุตส่าห์ตั้งใจทำ ได้แค่พอใช้” ใบหม่อนบ่นพึมพำกับตัวเอง 

            “อืม..เข้าใจแล้ว” ตะวันดึงแขนใบหม่อนลงมานั่งตัก กดจมูกเข้ากับซอกคอ คนขี้งอน 

            “ปล่อยนะ...พี่ตะวัน...เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” หญิงสาวดิ้นลงจากตัก แต่ก็ถูกล็อคตัวไว้แน่นหนา 

            “ไม่ปล่อย บอกก่อน ทำไมถึงขี้งอนอย่างนี้” 

            “ใครงอน..” 

            “ก็คนนี้ไง” ชายหนุ่มแกล้งหอมแก้มแรง ๆ 

 

            “โอ๊ะ ! ขอโทษครับ” คทา ผู้จัดการหนุ่มเดินเข้ามาไม่ได้ดูตาม้าตาเรือ 

            ใบหม่อนดิ้นหลุดลงมายืนข้าง ๆ หน้าแดง เขินจัด 

            “ไม่เป็นไร คุณคทา พอดีเรากำลังปรับความเข้าใจกันนิดหน่อย” ตะวันพูดหน้าตาเฉย ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เตรียมจะออกไปจากสำนักงาน 

            “อ้าว...เจ้านายมาแต่เช้าเลยนะคะ” ราตรี ก้าวเข้ามาพอดี วันนี้หล่อนไม่ได้ใส่แว่นหนาเตอะอย่างที่เคย คงจะใส่คอนแทคเลนส์ ดูสวยขึ้นจนผิดตา 

            “วันนี้คุณราตรีสวยมากนะครับ” ตะวันออกปากชมลูกน้อง ก่อนจะออกจากห้อง ขับรถออกไป 

            “อุ้ย...สวยยังไงก็สู้คุณใบหม่อนไม่ได้หรอกค่ะ” หญิงสาวพูดกลั้วหัวเราะ ตามหลัง 

            “อืม...ก็จริงอย่างที่เจ้านายพูดแฮะ คุณราตรีสวยขึ้นจริง ๆ” คทา หรี่ตามองหญิงสาว ที่แสดงอาการขัดเขินอย่างเห็นได้ชัด 

  

            “นาย..ผมว่ามันมีอะไรทะแม่ง ๆ อยู่นา” พู่ มองซ้ายมองขวา ลดเสียงลงพูดกับผู้เป็นนาย 

            “มีอะไรวะไอ้พู่” ตะวันสงสัย ไม่ได้เจอหน้าไอ้พู่มาสองวันแล้ว 

            “นางแจ่ม เมียไอ้เชิด ที่โดนแทงตายน่ะ มันเล่าให้ฟังว่าก่อนตายแค่วันเดียวไอ้เชิดมันบอกว่าอยากเจอกับนาย” 

            “จริงเหรอวะ ไอ้พู่ แล้วแจ่มมันรู้ไหมว่าเรื่องอะไร” ชายหนุ่มแปลกใจ 

            “ไม่รู้ หรือว่ามันอาจจะรู้แต่ไม่ยอมบอก” พู่ตั้งข้อสังเกต 

            “งั้นไปหาแจ่มกัน” ตะวันชวน ไม่นานทั้งคู่ก็มาจอดรถที่หน้าบ้านพักคนงาน 

 

            “แจ่ม....นังแจ่ม” พู่ตะโกนเรียก แลเห็นหน้าบ้านปิดสนิท เลยเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ จึงเห็นกุญแจคล้องอยู่ 

            “สงสัยจะไม่อยู่ครับ นาย” พู่กลับมารายงาน 

            “ไม่เป็นไร วันหลังค่อยมาใหม่” 

            “เรื่องนี้ แจ่มได้บอกกับตำรวจหรือเปล่า” ตะวันถามขณะขับรถออกมาจากบ้านพักคนงาน 

            “มันว่าไม่ได้บอกหรอกนะ กลัวนายเดือดร้อน” 

            “เฮ้ย ! จะเดือดร้อนได้ยังไงวะ” ตะวันสงสัย อะไรทำให้แจ่มคิดอย่างนั้น เขาต้องรู้ให้ได้ 

  

ความคิดเห็น