N-Think

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.14​ ขอโอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2563 06:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.14​ ขอโอกาส
แบบอักษร

รถคันหรูของเดโธมัสแล่นออกมาจากโรงแรมที่ชายหนุ่มเพิ่งทานอาหารเสร็จเป็นมื้ออาหารที่ทำให้รู้สึกว่ามันไม่อร่อยเสียเลย

รสชาติอาหารมันกร่อยเพราะภาพที่เห็น ภาพคนที่เค้าคิดถึงมีผู้ชายอีกคนมาดูแล และยิ่งกว่านั้นคือเห็นเค้าจูบกัน จูบแบบที่ตัวเองไม่เคยทำจูบแบบถนอมอีกฝ่าย

"คิสมึงว่ากูเลวมั้ย"ชายหนุ่มถามลูกน้องคนสนิท สายตาคมคู่นั้นมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง

ภาพทิวทัศน์นอกรถเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามความเร็วที่รถขับผ่าน

ชายหนุ่มเจ้าของชื่อชำเลืองมองเจ้านายนิดนึงผ่านกระจกมองหลัง

คิสไม่เคยเห็นเจ้านายตัวเองเป็นแบบนี้มาก่อน ราวกับความมั่นใจที่เคยมีมันพังทลาย สีหน้าหล่อดูอมทุกข์

"อะไรทำให้คุณเดธคิดแบบนั้นละครับ"ชายหนุ่มย้อนถามเจ้านายของตัวเองคงไปเจออะไรที่ทำให้ต้องคิดแบบนั้น มันคงจะกระทบหัวใจแกร่งของอีกฝ่ายมาก

"กูเจอเอซ"ชายหนุ่มบอกอย่างอ้ำอึ้ง ชื่อของเพื่อนที่หายไปนานทำให้คิสพอจะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

"เค้ามีลูกกับกูเรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่เอซโดนจับตัวไป"เดธเล่าเรื่องคืนนั้นให้คิสฟังราวกับคนบาปที่ไปสารภาพผิดให้กับบาทหลวงฟัง สีหน้านั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกใหม่ที่คิสไม่เคยเห็นมาก่อน

ความรู้สึกผิด

"ตอนนี้เค้ามีแฟนใหม่ กูเคยเจอลูกเป็นเด็กผู้ชายฝาแฝดชื่อน้องเกรซกับกู๊ด มึงเชื่อมั้ยลูกได้เค้าหน้า​ ได้ตากูไปด้วยนะ​ แต่เอซบอกลูกว่าพ่อตายไปแล้วละคิส"เดธพูดเสียงเศร้า

"แล้วนายต้องการอะไร ในเมื่อเอซก็เป็นแค่ของเล่นของนายไม่ใช่เหรอ นายมีอะไรกับเอซอย่างรุนแรงอย่างกับเค้าไม่ใช่คน ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้ยินเสียงครางทุกคืนนะนาย​ มันไม่ใช่เสียงคราง​ของความสุขเลย​ มันเป็นเสียงครางที่ผมรู้สึกว่าเอซเจ็บปวด"คิสพูดและพยายาม​ลอบมองเจ้านายที่กำลังคิดตามสิ่งที่ตัวเองกำลังพูด

" นายเชื่อมั้ยทุกเช้าผมเห็นเอซตาแดงตลอดสีหน้าอมทุกข์ นายจะเอาเอซกลับมาเพื่ออะไร เพื่อจะทำร้ายเอซอีกเหรอนาย​ "คิสบอกชายหนุ่ม ด้วยความที่ทำงานกันมานานหลายปีทำให้ลูกน้องคนนี้กล้าพูดกับเจ้านายตรงๆ

" หรือนายอยากได้แค่ลูก​ เพราะคิดว่าตัวเองเป็นพ่อ​ นายแน่ใจแล้วหรือว่าต้องการอย่างนั้น​ ถามเค้ามั้ยว่าเค้าต้องการให้นายดูแลหรือเปล่า​ เขาอยู่มาได้โดยไม่มีนายตั้งหลายปี นายคิดว่าเขาจะต้องการนายมั้ยละ"คิสบอกตามสิ่งที่ตัวเองคิดอย่างตรงไปตรงมา​

"กูไม่รู้ แต่กูไม่อยากเสียเค้ากับลูกให้ใคร​ กูอยากให้เค้ากลับมา​ กูจะดูแลอย่างดี​ กูจะถนอม​ กูจะไม่ทำให้เขาเสียใจ​ ได้ยินมั้ยว่ากูต้องการเค้า​ ไม่ใช่เพราะ​เค้าคือแม่ของลูก หรือมีลูกกับกูแต่เพราะกูรักเค้า"เดธพูดปรับทุกข์ราวกับคนหมดแรง จนคิสต้องถอนหายใจยาว

"รักเหรอนายเอาอะไรมารักเค้า​ รักเค้าตอนไหนละนาย​ เห็น​แต่นายเอาเอซกดลงเตียงไม่ใช่เหรอ"คิสถามเพราะต้องการให้เจ้านายกระจ่างในความรู้สึก​

คำพูด​ทุกประโยคของคิสช่างแทงใจ​ดำผู้เป็นนาย

" กูไม่รู้​อาจจะรักตั้งแต่แรก​เจอ​ มึงกูรู้กูกำพร้าพ่อตายตั้งแต่ยังเด็ก​ แม่หนีตามผู้ชายไป​ ไม่รู้ว่าความรักมันต้องแสดงออกยังไง​นี่หว่า"เดธพูดอย่างหมดมาดเจ้านายผู้ทนงในศักดิ์​ศรี​

"แล้วนายจะปล่อยเค้าไปโดยที่นายไม่ทำอะไรเหรอ"ลูกน้องถามอมยิ้มอย่างรู้นิสัยสันดานของผู้เป็นเจ้านาย

นิสัยไม่ยอมคน ชอบเอาชนะ!!!

"ถ้ากูยอมก็ไม่ใช่เดโธมัสแล้วละ ตอนนี้​กูมีงานให้มึงทำ"ชายหนุ่มบอกด้วยรอยยิ้มร้ายเมื่อนึกอะไรดีๆออก

...

...

ร่างบางกลับมาถึงบ้านหลังจากที่ได้พบกับโจทย์เก่า คำพูดของอีกฝ่ายทำให้เอซต้องคิดหนักว่า

เดธคือผู้ชายในคืนนั้น แม้จะดูหน้าลูกก็พอจะเห็นเค้าใบหน้า สีตาเหมือนกับผู้ชายคนนั้นก็ตาม

ในหัวใจเอซไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีหากเป็นอย่างที่ผู้ชายคนนั้นพูดจริงๆ

"แม่ครับๆดูนี่พวกเราวาดภาพได้ 5 ดาว"แฝดคนน้องชูภาพระบายสีให้กับผู้ให้กำเนิด แต่แล้วเด็กทั้งคู่ต้องชะงักเมื่อเห็นหน้าของร่างบางที่พวกเค้ารัก

"แม่ร้องไห้ทำไม"เกรซถามนิ่งๆแล้ววิ่งเข้าไปกอดแม่ของตัวเอง เด็กน้อยไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้

ร่างบางได้ฟังคำพูดลูกชายแล้วรีบใช้นิ้วปาดมันออกไป

เพราะไม่รู้ว่าตัวเองน้ำตาไหลตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างบางนั่งทรุดกอดลูกชายทั้งสองที่วิ่งเข้ามาหาตัวเอง

เด็กน้อยทั้งสองกอดเอซคนละข้างของหัวไหล่ มือเล็กๆลูบปลอบ

"แม่ไม่เป็นไรครับ"เอซบอกและยิ้มให้กับลูกชายรู้สึกเจ็บในหัวใจ ทั้งๆที่อยากลืมแต่กลับจดจำ

ราวกับตอนนี้เอซกลายเป็นคนอ่อนแอเมื่อ 5 ปีก่อน ความรู้สึกในวันวานภาพจำ ใบหน้าและคำพูดของผู้ชายคนนั้นยังคงชัดเจน แล้ววันนี้กลับมาพูดว่ารัก?

รักเหรอ? ไม่หรอก

"แม่ร้องไห้อีกแล้ว"เกรซบอกแล้วเอามือน้อยๆมาเช็ดน้ำตาให้เอซ

"มีอะไรกันเด็กๆ มีอะไร"โจเอลถามเมื่อเดินเข้ามาเห็นภาพทั้งสามคนกอดกันแน่น

ชายหนุ่มร่างสูงเดินออกมาจากครัวหลังจากไปรับหลานชายที่โรงเรียนแทนเอซในวันนี้

"แม่ร้องไห้ฮะลุง"กู๊ดรีบฟ้องคนเป็นลุงทันทีโดยที่เอซห้ามไม่ทัน

"ร้องทำไมใครทำอะไร"คนที่ถามเสียงเข้มไม่ใช่โจเอล แต่เป็นฮารุที่เดิมตามมาข้างหลัง

แม่ของลูกทูนหัวตอนนี้ก็เหมือนเป็นน้องชายตัวเอง เรื่องอะไรจะให้ใครมารังแกครอบครัวตัวเอง

"ไม่มีอะไรหรอกครับพวกพี่ ผมแค่เหนื่อยเฉยๆ วันนี้งานค่อนข้างเยอะ"เอซบอกด้วยรอยยิ้ม

"หยุดพักมั้ยละจะได้อยู่กับลูกบ้าง ทำงานจนไม่มีเวลาให้ลูกแล้วนะ เด็กๆจะน้อยใจเอา"โจเอลบอกเพราะคิดถึงหัวใจของหลานรัก​

ชายหนุ่ม​เข้าใจว่าน้องชายคงจะเหนื่อยจริงๆ แต่ฮารุรู้ว่ามันไม่ใช่สาเหตุที่น้องชายร้องไห้ ร่างบางรีบเช็ดน้ำตาแล้วยิ้มให้ ก่อนจะเดินไปจูงมือลูกชาย

"ก็ได้ครับพี่​ เดี๋ยว​ผมขอเคลียร์​โครงการ​ล่าสุดก่อนนะ​ครับ"เอซตอบรับโจเอล อยากเตรียมใจเพื่อจะได้ตั้งรับกับผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน

"เด็กๆหิวมั้ยเดี๋ยวแม่ทำอาหารให้ทานนะครับ"เอซบอกแล้วจูงมือลูกชายทั้งซ้ายขวา​ โจเอลและฮารุมองหน้ากันนิดนึง​ก่อนจะเดินตามไป

...

...

วันนี้​เอซต้องไปดูงานนอกสถานที่​ เป็น​งานตรวจการก่อสร้างของโครงการสร้างใหม่​

ร่างบางเข้ามาในรถเพื่อจะขับกลับบริษัท​เพราะตรวจงานเรียบร้อยแล้ว​

ทันทีที่ประตูรถร่างบางปิดลงชายหนุ่ม​ร่างสูงก็เปิดประตู​รถเข้ามานั่งด้วย​ เอซมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจ

มาได้ไง​ โผล่มาจากไหน?

ร่างบางตั้งคำถามเพราะไม่รู้​ว่าอีกฝ่ายมาได้ยังไง​ ร่างบางจะเปิดประตู​รถหนีหน้าอีกฝ่าย​

หมับ!!! แขนแกร่งของร่างสูงคว้าแขนอีกฝ่ายไว้ กำแน่น​ จนร่างบางต้องมองหน้าชายหนุ่ม​อย่างไม่พอใจ

"จะหนีไปไหน​ กลัวฉันเหรอ?" เดธถามร่างบางด้วยน้ำเสียงปกติ​ เค้าจะไม่มีทางง้อร่างบางได้เลยหากเอซเอาแต่หนีเค้า​

ชายหนุ่ม​ให้คิสไปสืบมาว่าวันนี้เอซต้องไปที่ไหนทำอะไรบ้างกี่โมง

"ใครกลัวคุณ​ ทำไมผมจะต้องกลัว​ ผมแค่ไม่อยากเจอหน้าคุณ" เอซกระแทกเสียงใส่มันไม่มีอะไรต้องเกรงใจ​อีกฝ่ายอยู่​แล้ว​

ร่างบางพยายามดึงแขนของตัวเองกลับคืน​ แต่ไม่สำเร็จเพราะอีกฝ่ายแข็งแรงกว่า​ จนเอซเริ่มรู้สึกว่ามันเจ็บ​ จนร่างสูงเห็นสีหน้าอีกฝ่ายแล้วก็ต้องถอนหายใจ​

"ถ้าฉันปล่อยนายจะยอมคุยดีๆกับฉันได้มั้ย" เดธถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง​

ร่างบางพยักหน้า​เบาๆมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย​

เดธเห็นแล้วก็ค่อยๆปล่อยแขนของร่างบาง​ ในใจชายหนุ่ม​ไม่อยากทำให้เอซเจ็บเลย​ เขาทำให้อีกฝ่ายเจ็บตัวอย่างไม่ตั้งใจ

มือเรียวลูบแขนตัวเองป้อยๆเพราะตอนนี้มันเจ็บจนขึ้นรอยแดง

"มีอะไรก็ว่ามาครับ" ร่างบางถามชายหนุ่ม​มองสบตาคมคู่นั้น​ ดวงตาที่เคยดุ​มองตัวเองด้วยสายตาโลมเลีย​ หื่นกระหาย​ ในวันนั้น

ทำไมวันนี้มันแปลกไป​ เต็มไปด้วยความอ่อนโยน​จนร่างบางยังอดรู้สึกสั่นไหวกับดวงตาคมคู่นั้นไม่ได้เลย​

ดวงตาที่ตอนนั้นร่างบางปรารถนาให้อีกฝ่ายมองตัวเองด้วยความปราณี​สักครั้ง​ แต่กลับไม่มีให้

"ฉันขอโทษ​ในทุกเรื่องที่ฉันทำ​ ฉันรู้สึกผิดที่ทำเรื่องเลวร้ายไว้กับนาย"ชายหนุ่ม​บอกร่างบางด้วยเสียงเศร้าเป็น​เสียงที่เอซไม่เคยได้ยินมาก่อน​ น้ำเสียงของเดธทำให้หัวใจของเอซกระตุกไหวอีกรอบ

" ผมไม่ได้ต้องการ​ ผมแค่อยากให้คุณออกไปจากชีวิตผม" เอซบอกอีกฝ่ายอย่างเรียบเฉย

"ไม่!!!!"ร่างสูงรีบปฏิเสธ​อย่างเร็ว​ เค้าได้เจอกับ​ เอซอีกครั้งแล้ว จะไม่มีวันปล่อยไปอีกแน่นอน​

" ฉันยอมทำทุกอย่าง​เพื่อให้ได้นายและลูกคืนมานายจะไม่ให้โอกาสฉันหน่อยเหรอ" เดธพูดเสียงแข็ง​หนักแน่นปราศจากอาการลังเลแต่อย่างใด

"หึ​ เพราะอะไร​ อย่าใช้คำว่าเพราะ​รักอีกนะครับมันฟังไม่ขึ้น"ร่างบางแค่นหัวเราะออกมากับสิ่งที่ชายหนุ่ม​พูด​ แทบไม่อยากจะเชื่อ​กับสิ่งที่ได้ยิน​

คำขอโทษจากปากผู้ชายคนนั้น​

" ตอนนี้​มันสายไปแล้วคุณ​ คุณก็รู้ว่าผมกับพอลเราคบกันอยู่" เอซบอกถึงความจริงข้อสำคัญให้อีกฝ่ายรับรู้เผื่อว่าเขาจะลืมความจริงข้อนี้ไป

" งั้นฉันอยากขอโอกาสจากนาย​ อย่างน้อยให้ฉันได้เป็นพ่อของลูกก็ได้​ นายอาจจะไม่ต้องเกี่ยว​ข้อง​กับฉัน​เลยก็ได้ แต่ลูกยังไงก็สายเลือดฉันครึ่งนึง​ ขอร้องนะแค่ให้ฉันได้ทำหน้าที่พ่อของเด็กๆบ้าง"ชายหนุ่ม​บอกร่างบางอย่างวิงวอน​ เป็น​ครั้งแรก​อีกเช่นกันที่ได้ยินคำว่าขอร้องจากผู้ชายคนนี้

ชายหนุ่ม​คิดได้อะไรก็เอาอันนั้นก่อน​ แล้วค่อยหาโอกาสให้เอซได้ใจอ่อนอีกที​ เรื่อ​งนี้ไม่น่าจะยาก

ร่างบางถอนหายใจ​มองอีกฝ่ายนิ่งๆ​ ในเมื่อจอมถือดียอมลดศักดิ์ศรี​ก็ควรคิดดู​

" ผมขอคิดดู​ก่อนแล้วกันครับ​ แต่มันไม่ได้หมายความว่าผมให้อภัยคุณ​ สิ่งที่คุณทำมันเลวร้ายเกินกว่าจะให้อภัย"เอซพูดออกมาอย่างคิดมาแล้ว​ เพราะเรื่องพ่อคือเรื่องละเอียดอ่อน​สำห​รับ​เด็ก​ๆ​ แม้จะสอนให้ลูกๆเข้มแข็ง​แล้วก็ตาม​

เดธคลี่ยิ้มเมื่อ​เห็นอีกฝ่ายบอกแบบนั้น​ อย่างน้อยก็ยังขอกลับไปคิด​ เป็น​สัญญาณ​ที่ดีว่าเขายังพอมีความหวัง

"แต่ตอนนี้​คุณออกไปจากรถผมซะ​ "ร่างบางบอกเงียบๆชายหนุ่ม​ยอมทำตามโดยดี​ ร่างสูงยกยิ้มร้าย

ฉันจะทำให้นายและลูกกลับมาเป็นของฉันให้ได้

 

*********************************************

ขอโทษ​ที่มาช้าพอดีตอนเช้า​ไรท์​ติดธุระก็เลยลงช้าไป🙏🙏 ขอโทษ​จริงๆ​นะ​ ขอบคุณ​ที่ติดตาม​นะฝันดีทุกคน​♥️♥️ ตอนนี้​ถ้าอ่านแล้วงงขอโทษ​ด้วยคือไรท์​ง่วงมากพิมพ์​ไปหลับไป

ความคิดเห็น