ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นพิศวาส 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2563 06:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นพิศวาส 7
แบบอักษร

 

"ฉันสัญญาว่าจะหาเงินมาคืนคุณให้ได้ภายในสามวัน..ไม่สิ..สองวัน" เพราะตอนนี้เวลามันได้ล่วงเลยผ่านมาหนึ่งวันแล้ว

 

หญิงสาวพยายามขอร้องอ้อนวอนเขา แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเรื่องเงินพวกนั้นเลย

 

"ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอีกก็หุบปาก แล้วเดินตามขึ้นมา" ใจจริงขอนไม้ก็ไม่อยากจะทำร้ายร่างกายเธอเลย

 

"พี่ชาย..พี่ชายปล่อยฉันไปเถอะนะ" หญิงสาวเริ่มขอร้องอ้อนวอนคนสนิทของเขาบ้าง

 

พอขอนไม้ได้ยินคำว่าพี่ชาย เขาถึงกับหยุดชะงัก เพราะน้องสาวของเขาที่เสียไปรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ

 

"บอกให้เงียบไง ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" เขาเปลี่ยนจากฉุดกระชาก เป็นจับเธอพาดขึ้นไหล่ แล้วพาเดินไปที่ห้องของเจ้านาย

 

หญิงสาวพยายามดิ้นรน ขาเรียวสะบัดไปมา เพื่อที่จะถีบร่างกำยำ มือเล็กก็ไม่อยู่นิ่งเธอทุบตีด้านหลังเพื่อที่จะให้เขาปล่อย

 

เพี๊ยะ!! ฝ่ามือขอนไม้ฟาดลงที่ก้นงอนหญิงสาวอย่างแรง ทีแรกเขาคิดว่าจะอดทน..แต่ชักจะทนไม่ไหว

 

"ฉันเจ็บนะ!!"

 

"ผู้หญิงอะไรฤทธิ์เยอะฉิบหาย" มันคือคำพูดของมาเฟียหนุ่ม เขาไม่ได้เดินตามเธอขึ้นมา เพราะถ้าขึ้นไปตอนนี้คงจะฟังเสียงเธอโวยวายยาวแน่

 

อุ๊บ!!! ขอนไม้โยนร่างบางลงที่เตียงอย่างแรง แต่หญิงสาวก็ไม่หมดฤทธิ์ เธอยังตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาเพื่อที่จะวิ่งออกมาจากห้องนั้น

 

"เฝ้าไว้ให้ดี" ก่อนที่ขอนไม้จะออกมาจากห้องนั้นเขาสั่งผู้ชายสองคนให้เฝ้าหน้าประตู กว่าจะจัดการเธอได้เขาถึงกับหอบ

 

วันหนึ่งได้แต่มองตามหลัง เธอหายใจโล่งขึ้นนิดนึง เพราะดูเหมือนว่า หัวหน้าใหญ่ของพวกมันจะยังไม่สนใจเธอเท่าไหร่

 

"นายว่าเสี่ยธาจะโทรมาทำไมครับ" พอเดินลงมาข้างล่าง ขอนไม้ก็ถามผู้เป็นนายที่นั่งอยู่แบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว

 

"ถ้ามึงอยากรู้ก็โทรกลับไปถามเองสิ"

 

จังหวะนั้นขอนไม้ล้วงเข้าไปในกระเป๋าหวังจะหยิบโทรศัพท์..แต่ก็ไม่เจอ

 

"สงสัยจะหล่นอยู่ในรถเดี๋ยวผมไปดูแป๊บนึง" เขารีบเดินไปที่รถ เพราะคิดว่ามันคงจะหล่นอยู่ในนั้น

 

เพียงไม่นานขอนไม้ก็เดินกลับมา เขาหาโทรศัพท์นั้นไม่เจอ

 

"ฉิบหายแล้วครับ.." พอจบประโยคคำพูด ขอนไม้รีบวิ่งขึ้นไปด้านบน

 

ครุฑพอจะเดาออกแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขารีบเดินก้าวยาว ๆ เพียงแค่ไม่กี่ก้าวก็ขึ้นมาถึงด้านบนเหมือนกัน

 

"เปิดประตู" พอขึ้นมาถึง ทั้งสองก็สั่งคนที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้า

 

แกร่ก! แกร้ง!!

 

ลูกน้องของเขาถึงกับมองหน้ากัน "ประตูล็อกครับนาย"

 

ก๊อก!! ก๊อก!!!

 

เสียงมาเฟียหนุ่มเคาะประตูนั้นอย่างแรง แต่ด้านในก็เงียบ

 

"ฉันเปิดโอกาสให้เธอเปิดออกมาเอง ถ้าฉันเป็นคนเปิดมัน เธอศพไม่สวยแน่" เขาตะโกนเข้าไปคุยกับคนที่อยู่ด้านใน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือความเงียบ

 

"พังเข้าไป" ครุฑสั่งลูกน้องที่ยืนอยู่ด้านนอก และพวกมันก็ทำตามโดยทันที

 

ตุ้บ!! ตุ๊บ!! ที่จริงกุญแจสำรองก็มีแต่นาทีนั้นเขาโมโหมาก

 

ลูกน้องของเขาจัดการประตูนั้นแค่ไม่กี่ครั้งมันก็ถูกเปิดออก

 

พอเข้ามาถึงด้านใน เขาก็ไม่เจอเธอ ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ห้องน้ำ แล้วกระชากประตูนั้นอย่างแรงจนมันเปิดออก

 

"กรี๊ดดดด!" หญิงสาวตกใจ เธอรีบลุกขึ้นจากชักโครกที่นั่งอยู่ ผู้ชายสองสามคนรีบหันหลังไป เพราะเธอทำเหมือนว่ากำลังปลดทุกข์

 

"พวกคุณจะบ้าเหรอ" วันหนึ่งรีบจัดกระโปรงของเธอให้เรียบร้อย ที่จริงเธอไม่ได้ปวดหนักเบาเลย แค่ตกใจจังหวะที่เขากำลังพังประตู หญิงสาวไม่รู้ว่าจะไปหลบซ่อนอยู่มุมไหนของห้อง เธอก็เลยคิดวิธีนี้ขึ้นมาได้

 

"โทรศัพท์อยู่ไหน"

 

"โทรศัพท์อะไร"

 

ขอนไม้และลูกน้องอีกสองคนต่างก็กำลังค้นหาโทรศัพท์ในห้องนั้นว่าเธอจะซ่อนไว้ที่ไหน

 

จังหวะที่ขอนไม้จับเธอพาดไหล่ หญิงสาวได้ล้วงเอาโทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาออกมาด้วย และเธอก็ซ่อนมันไว้ในร่องหน้าอกที่ลึกหน่อย เพราะชุดที่เธอใส่มันไม่มีที่ซ่อนเยอะ

 

แต่ตอนนี้โทรศัพท์เครื่องนั้นได้ถูกเปลี่ยนที่ซ่อนแล้ว เพราะถ้ายังอยู่ที่หน้าอกมันอาจจะโชว์ให้เขาเห็นได้

 

"ไม่เจอเลยครับนาย" ขอนไม้หยิบโทรศัพท์อีกเครื่องขึ้นมาโทรหา..แต่ก็เงียบ

 

"พวกมึงออกไปก่อน" สายตาครุฑมองจ้องเรือนร่างของหญิงสาวดังเหยี่ยว

 

วันหนึ่งค่อย ๆ ถอยไปจนหลังชิดผนังห้องน้ำ ส่วนลูกน้องของมันได้ออกไปจากห้องแล้ว พร้อมกับปิดประตูไว้อย่างดี

 

"คุณจะทำอะไร โทรศัพท์ของพวกคุณก็ต้องอยู่กับพวกคุณสิ มันจะมาอยู่กับฉันได้ยังไง"

 

"ในเมื่อพวกนั้นหาทั่วห้องแล้วไม่เจอ มันก็คงจะอยู่ในร่างกายของเธอไม่ส่วนใดก็ส่วนหนึ่ง" สายตาคมมองเรือนร่างระหง ตั้งแต่เนินเนื้อด้านบน จนถึงเนินเนื้อด้านล่าง พอเขาได้มองสำรวจเรือนร่างของเธอแบบพิจารณา ชายหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว

 

"ใครจะบ้าซ่อนโทรศัพท์ไว้แบบนี้" มือเรียวพยายามจะปิดมันให้พ้นจากสายตาของเขา แต่ก็ปิดได้ไม่มาก ถ้าเธอยังใส่ชุดเดิมมันคงจะปลอดภัยมากกว่านี้ แต่นี่พี่คนนั้นเลือกชุดมาให้เธอใส่ จะเรียกว่าสั้นเสมอหูเลยก็ว่าได้

 

....ทำไมเขาต้องพยายามค้นหาโทรศัพท์เครื่องนั้นน่ะเหรอ เพราะในโทรศัพท์เครื่องนั้นมันมีความลับของเขาซ่อนอยู่...

 

------------------------------------------------------------------------------

 

⬇️ตอนต่อไป⬇️

 

"คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ฉันบอกแล้วไงว่าโทรศัพท์ของคุณไม่ได้อยู่กับฉัน" หญิงสาวพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากร่างหน้าที่ทาบทับเธออยู่

 

มือหนาค่อย ๆ ลูบไล้เรือนร่างระหง เขาล้วงเข้าไปตรงหน้าอกอวบอิ่ม..แต่ก็ไม่เจอ

 

"กรี๊ดดดดด" ทันใดนั้นมือของชายหนุ่ม ก็ได้ล้วงลงไปตรงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วแบบจงใจ วันหนึ่งถึงกับกรี๊ดออกมา เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าค้นตัวเธอขนาดนี้

 

นิ้วแกร่งของเขาได้สอดแทรกเข้าไปในร่อง และตอนนี้มาเฟียหนุ่มไม่ได้หวังที่จะค้นหาโทรศัพท์อีกต่อไป....

 

📌📌📌📌📌📌📌📌

ตอนต่อไปแอดขอนำไปลงต่อยอดในธัญวลัยนะคะ จะได้อ่านยาว ๆ กันไปเลย ส่วนใครที่เติมเหรียญไม่เป็น ก็ทักแชทมาได้ตลอดเวลาเลยนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว