ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค้นพิศวาส 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2563 06:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นพิศวาส 6
แบบอักษร

 

"คุณจะทำอะไร!!" วันหนึ่งพยายามจะแกะมือของเขาออก สายตาเธอมองกลับไปที่โต๊ะของเสี่ยคนนั้น แต่ขาของหญิงสาวไม่สามารถที่จะหยุดได้ เพราะถูกเขาฉุดกระชากให้เดินตามออกมาด้านนอก

 

"เอาตัวมันไป" มาเฟียหนุ่มสั่งขอนไม้คนสนิท ที่เดินตามมาแบบไม่ห่าง

 

"ครับ" ขอนไม้กระชากตัวหญิงสาวร่างบางต่อจากผู้เป็นนาย

 

"ฉันเจ็บนะ!!" ตอนนี้ถึงแม้หญิงสาวคิดจะร้องตะโกนให้คนช่วย คงไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยแน่ เพราะพวกเขาดูเหมือนคนมีอิทธิพลมาก

 

เพียงไม่นานเธอก็ถูกพาตัวมาที่รถ

 

"คุณจะพาฉันไปไหน ฉันไปกับคุณไม่ได้นะ" หญิงสาวไม่ยอมก้าวขึ้นรถคันนั้น เธอยังพยายามดิ้นรนต่อสู้

 

"ทำยังไงก็ได้ อย่าให้มันพูดมาก..รำคาญ!" มาเฟียหนุ่มสั่งคนสนิทพร้อมกับก้าวขึ้นไปนั่งบนรถอีกฝั่งนึง ที่มีคนของเขาเปิดไว้รอแล้ว

 

ตุ้บ!

 

"โอ้ย!" มือเรียวกุมท้องตัวเองไว้โดยอัตโนมัติ เพราะตอนนี้เธอทั้งเจ็บและจุก

 

ร่างบางค่อย ๆ ทรุดลงที่พื้น เพราะถูกกำปั้นของผู้ชายร่างบึกบึนเข้าที่หน้าท้อง ถึงแม้ว่าจะไม่แรงมาก แต่สำหรับผู้หญิงที่ตัวเล็กบอบบางอย่างเธอ มันยากที่จะต้านทานได้

 

"หมดฤทธิ์หรือยัง" ขอนไม้กระชากต้นแขนของหญิงสาวให้ลุกขึ้น โดยไม่มีความปราณีเลย

 

ตอนนี้เธอไม่กล้าแม้แต่จะร้องเจ็บปวด วันหนึ่งได้แต่กลืนความเจ็บปวดนั้นลงไปในลำคอ

เพียงไม่นานพวกมันก็พาเธอออกมาจากที่คลับนั่น

 

“ลูกพี่เล่นแรงไปหรือเปล่า เดี๋ยวมันก็ตายก่อนหรอก” สันติคนขับรถทำลายความเงียบในรถโดยการพูดกับขอนไม้

 

“แค่นี้มันไม่ตายหรอก..แล้วเราจะเอายังไงกับมันต่อดีครับนาย” ขอนไม้พูดกับผู้เป็นนายที่นั่งอยู่ด้านหลัง โดยผ่านกระจกหน้ารถ

 

“ถ้ามันสร้างความรำคาญมากนัก ก็ปล่อยไปพร้อมผู้หญิงล็อตนี้เลย”

 

ทันใดนั้นมือเรียวได้จิกลงที่ต้นขาของตัวเองจนเป็นรอย

 

สายตามาเฟียหนุ่มมองจ้องไป เขารู้ได้ทันทีว่าเธอคงจะแกล้งไม่ได้สติ

 

ขอนไม้และสันติต่างก็มองหน้ากันแบบไม่ได้นัดหมาย เหมือนกับทั้งสองจะรู้แล้วว่า ผู้เป็นนายกำลังจะสื่อถึงอะไร

 

“พอดีเลยครับนาย ผมกำลังหาผู้หญิงที่จะเป็นดาวเด่นในล็อตนี้ส่งไปด้วย”

 

พอได้ยินคนสนิทของเขาพูดออกมา หญิงสาวเริ่มห่อตัวเข้า แล้วจิกลงที่ต้นขาแรงกว่าเดิม เพราะตอนนี้เธอเริ่มจะจับใจความได้แล้วว่าพวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน

 

นี่พวกเขาไม่ได้เป็นแค่มาเฟียเจ้าของบ่อนใช่ไหม พวกเขายังส่งผู้หญิงไปขายอีก..หญิงสาวถึงกับตัวสั่นระริกตอนนี้เธอต้องคิดหาวิธีเอาตัวรอดให้ได้ก่อน

 

ครืออ~ ครือออ~

 

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของผู้ชายที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็ดังขึ้น มันล้วงโทรศัพท์นั้นออกมาจากกระเป๋า

 

"เสี่ยธานินทร์โทรมาครับนาย"

 

หญิงสาวถึงกับหายใจเข้าเต็มปอด เสี่ยธานินทร์ที่พวกมันพูดถึง คงจะเป็นเสี่ยธาคนที่ดาหลันจะแนะนำให้เธอรู้จักแน่เลย

 

วันหนึ่งคิดว่าถ้าพวกมันรับโทรศัพท์ เธอจะร้องตะโกนออกมาให้เสี่ยคนนั้นได้ยิน ตอนนี้เธอกำลังตั้งหลัก

 

"ไม่ต้องรับ"

 

แต่ความคิดของหญิงก็ได้มลายหายไปทันที เมื่อได้ยินประโยคนั้น

 

เพียงไม่นานพวกมันก็มาถึงจุดหมายปลายทาง เพราะหญิงสาวสังเกตได้ว่ารถของพวกมันกำลังเลี้ยวเข้าที่ไหนสักแห่ง แต่เธอก็ไม่กล้าลืมตาขึ้นมาดู

 

"เอาตัวมันไปเก็บไว้ก่อน" เขาพูดพร้อมกับเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถ

 

ส่วนคนสนิทของเขา เดินมาเปิดประตูด้านที่เธอนั่งอยู่

 

จังหวะที่ประตูเปิดออกวันหนึ่งรีบก้าวลงด้วยตัวเอง เธอวิ่งทันทีที่เท้าถึงพื้น

 

อุ้บ!!!

 

"กรี๊ดดดด!" หญิงสาวถึงกับกรี๊ดร้องเพราะความตกใจ

 

แทนที่เธอจะวิ่งออกไปด้านนอกแต่ กลับวิ่งตามหลังเขามา จนชนเข้าที่แผ่นหลังของเขาอย่างแรง ร่างบางกระเด็นล้มลงไปที่พื้น โดยที่ร่างหนาของเขาไม่สะทกสะท้านเลย

 

ชายหนุ่มค่อย ๆ หันมาช้า ๆ สายตาของเขาไม่มีแม้แต่ความปราณี

 

‘ขอโทษครับนายผมนึกว่าเธอสลบอยู่” ขอนไม้รีบเดินเข้ามาหวังจะจับตัวเธอไว้

 

วันหนึ่งมองซ้ายมองขวาแทนที่เธอจะวิ่งออกไปด้านนอก แต่กลับวิ่งเข้ามาจนชนเขา อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้

 

"คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ นี่ก็ยังไม่ถึงสามวันที่คุณให้โอกาสฉันเลย ฉันจำเป็นต้องกลับไปบ้านก่อนเพราะคุณปู่ของฉัน.."

 

"มันยังไม่ตายอีกเหรอ" หญิงสาวยังพูดไม่จบประโยคเลยด้วยซ้ำเขาก็ต่อขึ้นมาทันควัน

 

"คุณหมายความว่ายังไง" ตอนนี้เธอเริ่มจะโกรธที่เขาพูดถึงปู่เธอแบบนั้น

 

"คนอื่นเขาตายไปหมดแล้ว..แล้วเมื่อไหร่มันจะตาย" เสียงที่เย็นชาค่อย ๆ ถูกพ่นออกจากปาก ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา

 

"คุณหมายความว่ายังไงคุณรู้จักปู่ฉันเหรอ"

 

"ถ้าพูดมาก ก็ยิงทิ้งได้เลย" เขาสั่งลูกน้องคนสนิทโดยที่ไม่สนใจคำพูดของเธอ

 

วันหนึ่งรีบเอามือปิดปากตัวเองไว้ จากที่เขาจะเอาเธอไปขาย ตอนนี้เขาจะยิงทิ้งเลยเหรอ ผู้ชายคนนี้ช่างโหดเหี้ยม

 

เธอถูกพาตัวเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่โต

 

"คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ ปู่ของฉันไม่มีคนดูแลจริง ๆ ตอนนี้ท่านเป็นผู้ป่วยติดเตียง" หญิงสาวพยายามจะไม่พูดมาก แต่จะไม่ให้พูดเลยก็ไม่ได้

 

"เอาปืนมา" มาเฟียหนุ่มสั่งลูกน้อง และลูกน้องก็ทำตามในทันที

 

แกร้ก! เขาเตรียมไกปืนนั้นไว้พร้อมกับเล็งมาที่หัวของเธอ

 

เปลือกตาของหญิงหน้าหวาน ค่อย ๆ ปิดลงทีละน้อย เหมือนเธอท้าทายอำนาจของเขา

 

"เอามันขึ้นไปที่ห้องกู"

 

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว