ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สวัสดีครับอาพร้อม

ชื่อตอน : สวัสดีครับอาพร้อม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2563 22:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวัสดีครับอาพร้อม
แบบอักษร

“ภีม” เสียงหญิงชราเอ่ยเรียกหนุ่มหล่อที่กำลังเดินลงจากรถกระบะสูง “กลับมาแล้วหรือลูก ย่ารอตั้งนาน”

“สวัสดีครับคุณย่า มีอะไรกินบ้างครับคุณย่า ภีมหิวมากกก” ชายหนุ่มอายุ 29 ปี ผิวสีแทน รูปร่างสูงใหญ่ คิ้วหนา ดำดก ริมฝีปากได้รูป ก้มกราบลงบนอ้อมอกของคนเป็นย่า 

“แล้วทำไมไม่กินจากร้านมาให้เรียบร้อยก่อนละหือ” หญิงชราจูงมือหลานชายเข้าไปในบ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่ “ป้าภาก็ไม่อยู่ด้วยสิ เอางี้ดีกว่าเดี๋ยวย่าพาไปบ้าน ย่าเพียง”

“บ้านย่าเพียงมีอะไรหรือครับ” 

“บ้านนั้นเขาจัดงานเลี้ยงต้อนรับลูกสาวที่เพิ่งเรียนจบจากเมืองนอกนะ แล้วก็จัดงานเลี้ยงวันเกิดย่าเพียงด้วย เขาเชิญย่าไปร่วมด้วย พอดีเลย ภีมก็พาย่าไปหน่อย”

“ลูกของย่าเพียงยังเรียนอยู่อีกหรือครับ ไม่ใช่มีครอบครัวกันหมดแล้วหรือ” พีรภพขมวดคิ้วหมุน เท่าที่เขารู้ย่าเพียงเป็นเพื่อนบ้านย่าของเขา ซึ่งอายุห่างกันไม่กี่ปี เขาเลยเรียกฝ่ายนั้นว่าย่าด้วย แต่ช่วงสิบกว่าปีมานี้ เขาไม่ได้อยู่ประเทศไทย เพิ่งกลับมาอยู่กับย่าได้ไม่ถึงปี จึงไม่ค่อยได้รู้เรื่องราวความเป็นไปของคนในหมู่บ้านเท่าไร

“ก็อาพร้อมของแกไง ลูกคนเล็กของย่าเพียง” เขานึกถึงเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ย่าของเขาเคยพาไปเยี่ยมตอนที่อีกฝ่ายเพิ่งเกิด ในตอนนั้นเขาอายุสามเกือบสี่ขวบแล้ว แต่ย่าบอกว่าเขาต้องเรียกอีกฝ่ายว่าอา เพราะทารกตัวน้อยๆที่นอนดิ้นกระแด่วๆอยู่นั้นเป็นลูกของย่าเพียง ก็ต้องมีศักดิ์เป็นอาของเขานั่นเอง

“อ๋อ แล้วคุณย่าจะไปตอนไหนละครับ ภีมขออาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนได้ไหม กลิ่นอาหารคลุ้งไปหมด” เชฟหนุ่มทำทีดมกลิ่นของตัวเอง

“ได้จ๊ะ แต่เร็วๆหน่อยนะ” อำไพนั่งรอหลานชายในห้องนั่งเล่น ส่วนพีรภพนั้น รีบวิ่งขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของตัวเอง

ชายหนุ่มใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวประมาณยี่สิบนาที ก็ลงมาจากชั้นสองด้วยกลิ่นตัวที่หอมฟุ้ง ไม่หลงเหลือกลิ่นอาหารติดกายซักนิด

“ตัวหอมมาเชียวนะ” อำไพเหย้าหลานชาย

“ฮ่าๆๆ นิดหน่อยครับ ไปกันเถอะครับ” พีรภพเดินเข้ามาหาคนเป็นย่า แล้วช่วยประคองท่านให้เดินไปพร้อมกัน

ระยะทางจากบ้านเขามาบ้านของย่าเพียงห่างกันไม่ถึงห้ากิโลเมตร ใช้เวลาขับรถไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงบริเวณบ้านสวนของย่าเพียง ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จของลูกสาวบ้านนี้ เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในสังคมชนบทที่จะมีโอกาสได้ไปเรียนต่อเมืองนอกเมืองนาเช่นนี้ และร่วมอวยพรให้กับย่าเพียงเนื่องในโอกาสอายุครบ 67 ปี 

“ป้าไพมาแล้วหรือคะ มาทางนี้ค่ะ นาจองโต๊ะไว้แล้ว” มีนาคือลูกสาวคนโตของเพียงใจ ออกมาต้อนรับอำไพที่เดินเข้ามาในงานพร้อมกับชายหนุ่มหน้าตาดี “อ้าว พาหนุ่มที่ไหนมาด้วยละคะ หน้าตาหล่อเหลา เอ๊ะ! แต่หน้าคุ้นๆอยู่นะคะ” มีนาทำท่าครุ่นคิด เพ่งมองภคภพที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆผู้เป็นย่า

“ก็ตาภีมไงเล่าแม่มีน ลูกของตาภูมิกับแม่หวานเขา” อำไพเฉลยขึ้น เมื่อเห็นท่าทางนิ่งคิดของมีนา

“อ๋อ โตขึ้นหล่อเชียวนะ แต่ไม่ค่อยได้เจอกันเลยเน่อะ”

“สวัสดีครับอามีนา แฮะๆ พอดีผมไปอยู่เมืองนอกกับคุณพ่อ คุณแม่นะครับ เพิ่งกลับมาอยู่บ้านไม่ถึงปี และส่วนใหญ่ก็อยู่ในตัวเมือง กลับบ้านเฉพาะวันหยุดเลยไม่ค่อยได้ออกไปไหน”

“อ้อ มิน่า ไม่ได้เจอกันเลย ไปค่ะ ไปนั่งก่อน มัวแต่ยืนคุยกัน” มีนาเข้ามาประคองอำไพเพื่อพาเดินไปยังที่นั่งที่ได้เตรียมไว้ โดยมีหลานชายสุดหล่อเดินตามหลัง

“พี่ไพมาแล้วหรือคะ มานั่งตรงนี้มาๆ ขอบคุณนะคะที่มา แล้ว?” เพียงใจมองไปยังชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีฟ้าอ่อนกับกางเกงสแล็กสีดำ

“สวัสดีครับย่าเพียง” พีรภพยกมือไหว้ผู้ใหญ่ โดยที่ไม่ต้องให้ใครบอก “ผมภีมครับ หลานย่าอำไพ” เขายิ้มให้กับเพียงใจและรอยยิ้มก็เผื่อแผ่ไปถึงคนที่กำลังเดินมายืนอยู่ข้างๆย่าเพียงใจด้วย

“อ้อ ตาภีม เคยเจอแต่ตอนเด็กๆ โตเป็นหนุ่มแล้วหล่อไม่เบาเลยนะเรา” 

“ขอบคุณครับย่าเพียง” ภคภพยกมือไหว้ขอบคุณอีกครั้ง

“มาพอดีเลยพร้อม” เพียงใจหันไปหาคนที่เพิ่งเดินเข้ามา “นี่พี่ภีม หลานป้าอำไพ”

“สวัสดีครับอาพร้อม” พร้อมรักกำลังจะยกมือไหว้ คนที่แม่เพียงแนะนำว่ามีศักดิ์เป็นพี่เธอ แต่ทางนั้นกลับยกมือไหว้เธอเสียก่อน พร้อมกับคำเรียกขานที่ดูก็รู้ว่าจงใจกวน รู้จักกันก็ไม่เคยรู้จัก นี่จะทำให้เธอเขม่นตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง

“สวัสดีค่ะคุณภีม” พร้อมรักยกมือไหว้และทักทายอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้ “สวัสดีค่ะป้าไพ พีร์ไม่มาด้วยหรือคะ” พร้อมรักถามถึงหลานอีกคนของอำไพ ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเธอ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว