facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 12 สายแรกจากเธอ

ชื่อตอน : บทที่ 12 สายแรกจากเธอ

คำค้น : รัก โรมานซ์ แอบรัก รักแท้ อาจารย์ มหาวิทยาลัย หมอ วิศวะ วิศวกรรมศาสตร์

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 243

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2564 14:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12 สายแรกจากเธอ
แบบอักษร

เดือนพฤษภาคม 2537  

ฉันได้เริ่มเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยใกล้บ้าน แม้ว่างานที่ทำจะไม่ตรงตามสาขาที่ฉันเรียนจบปริญญามาตรง ฉันอยากทำงานให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้นำเงินไปช่วยเหลือจุนเจือครอบครัว แม่จะได้ไม่ต้องทำงานหนักเพื่อฉันและน้องอีกแล้ว 

ครอบครัวของเรา เหลือเพียง 3 คน มีแม่ ฉัน และน้องชาย ซึ่งตอนนี้กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4  และกำลังจะสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร เพื่อเจริญรอยตามพ่อ  

พ่อของพวกเราเป็นนายทหารชั้นประทวน เสียชีวิตในสนามรบตามตะเข็บชายแดนในการปราบคอมมิวนิสต์ เงินที่ได้จากการสูญเสียผู้นำครอบครัวมีไม่มาก แม่จึงนำเงินก้อนนั้นมาเช่าบ้านอยู่ แล้วยึดอาชีพแม่ค้าข้าวแกงในตลาดเพื่อเลี้ยงดูลูกสองคนตามลำพัง  

 

“อิง ๆ อาจารย์ธาวิน ขอสายอิงนะ” 

ใหม่เด็กสาวที่อายุรุนเดียวกันกับเธอ ร้องเรียกเธอให้รับโทรศัพท์  

 

อิงดาวมองหน้าสาวธุรการประจำสำนักงานคนสวยอย่างงวยงง เธอมาทำงานที่นี่ได้เพียงแค่สองอาทิตย์เท่านั้น ทำไมมีคนโทรมาติดต่องานเร็วจัง 

 

“ไม่ต้องทำหน้างงจ๊ะ อาจารย์เขาจะขอพูดกับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องมาตรฐานห้องทดลองของมหาวิทยาลัย ก็มีแต่อิงดาวคนเดียวเท่านั้นล่ะจ๊ะที่ทำเรื่องนี้” ใหม่รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นเจ้าหน้าใหม่ประจำสำนักงานทำท่าเงอะงะเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก  

 

“จ๊ะ ๆ ขอบใจ” 

อิงดาวยิ้มให้เพื่อนแก้เก้อ พลางยกหูโทรศัพท์ขึ้นแล้วกรอกเสียงลงไปว่า “สวัสดีค่ะ อิงดาวนะคะ” 

 

“ครับ คุณดูแลเรื่องมาตรฐานห้องทดลองใช่ไหม?” 

เสียงทุ้มจากปลายดังขึ้น  

 

“ค่ะ” 

อิงดาวตอบเสียงสั่น ในใจเต้นตุบตับรู้สึกร้อนรน เพราะเธอเพิ่งจะเข้าทำงานได้ไม่ถึงเดือน เกิดเหตุผิดพลาดจากงานที่ทำหรือเปล่านะ ทำไมอาจารย์ต้องโทรมาหาเราด้วย 

 

“ห้องทดลองของผม ไม่มีเชื้อโรคและพิษจากสัตว์นะ คงไม่ต้องส่งข้อมูลรายละเอียดส่งคืนกลับไปให้ใช่ไหม” 

เสียงจากปลายสายดังรัวเข้ามา คนที่รับฟังอยู่ปลายสายเหงื่อแตกซิกเต็มหน้าผากก่อนตอบเสียงสั่นว่า 

“ใช่ค่ะ รายงานเฉพาะห้องทดลองที่ใช้เชื้อโรคและพิษจากสัตว์ค่ะ” อิงดาว เริ่มจำได้คร่าว ๆ แล้วว่า เมื่อสองสามวันก่อนหัวหน้าสำนักงานสั่งให้เธอทำหนังสือถึงคณะฯ ต่าง ๆ เพื่อสำรวจห้องทดลองที่ใช้เชื้อโรคและพิษจากสัตว์ในการวิจัย ตามคำสั่งจากสำนักงานวิจัยแห่งชาติอีกทีหนึ่ง แต่ไม่รู้ทำไมหนังสือไปถึงมืออาจารย์ที่ไม่ได้ทำเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ 

“ผมว่าควรส่งไปที่ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมน่าจะตรงกว่า” 

 

“ค่ะ” 

อิงดาวตอบรับเสียงเบา กลัวปลายสายด่ากลับมาว่าส่งหนังสือผิด แต่สิ่งที่เธอได้ยินก็ทำให้เธอล่วงอกได้ไปกว่าครึ่ง 

“สงสัยพี่โอมจะส่งผิด” ปลายสายกำลังเอ่ยถึงเจ้าหน้าที่วิจัยประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่มีหน้าประสานงานและจัดส่งหนังสือที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยทั้งหมดของคณะวิศวกรรมศาสตร์  

“ค่ะ สงสัยส่งผิด” อิงดาวพูดออกอย่างนั้น เพราะไม่รู้ว่าควรจะตอบว่าอย่างไร 

“ครับ งั้นเข้าใจตรงกันผมไม่ต้องรายงานข้อมูลอะไร” 

“ค่ะ” 

เมื่อสิ้นสุดการสนทนา อิงดาววางหูลง ใหม่ก็ยิ้มให้เธอพร้อมกับทำเสียงจิ๊จ๊ะว่า 

“เป็นไง ๆ เสียงอาจารย์สุดหล่อ ตัวท๊อประดับมหาวิทยาลัยเป็นไงบ้าง นุ่มหูดีไหม?” 

“เอ๋” 

อิงดาวอุทานออก พร้อมกับแสดงสีหน้าเหมือนไม่เข้าว่าเพื่อนร่วมงานกำลังพูดภาษาอะไรกับเธออยู่ 

“ทำหน้างงอีกแล้ว นี่เธอรู้ไหมว่า อาจารย์ที่โทรมาหาเธอเมื่อกี้ เป็นนายหนุ่มที่เก่งมาก และก็หล่อมากด้วย สาวเล็ก สาวน้อยต่างมองอาจารย์ตาเป็นมัน อยากจะเข้าไปจิ๊จ๊ะอี๋อ๋อกับอาจารย์ทั้งนั้นล่ะย่ะ เธอนี่โชคดีนะทำงานไม่ทันไร ได้คุยกับอาจารย์แล้ว” 

 

“เอ่อ อาจารย์แค่บอก ว่าเราส่งหนังสือผิดจ๊ะ” อิงดาวยิ้มน้อย ๆ พร้อมกับบอกออกไปตามประสาซื่อ และไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำโฆษณาชวนเชื่อของเพื่อสาวแม้แต่น้อย 

 

“เธอนี่นะ ซื่อบื้อเป็นบ้า ถ้าเป็นฉันนะ จะแกล้งถามแกล้งคุยนาน ๆ เสียหน่อย อิ อิ” ใหม่หัวเราะคิกคักก่อนจะหันกลับไปทำงานตามเดิม 

 

ส่วนอิงดาวก็หันกลับมาตั้งใจทำงานตรงหน้าต่อไป เธอเพิ่งได้โอกาสเข้าทำงานเป็นครั้งแรกหลังจากที่พยายามสมัครมาหลายที่หลังจากที่เธอเรียนจบในวัยยี่สิบสามปี ดังนั้น เธอจะต้องทำทุกอย่างให้เต็มที่เพื่อจะได้ไม่ถูกไล่ออก 

 

...................................................................................... 

ความคิดเห็น