N-Think

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.11 อิสระที่ไม่หอมหวาน

ชื่อตอน : EP.11 อิสระที่ไม่หอมหวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2563 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.11 อิสระที่ไม่หอมหวาน
แบบอักษร

ลูกน้องของเดโธมัส มาส่งเดธที่พักของคนตัวเล็ก เมื่อรถของคิสหายลับไปแล้วเอซรีบขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าทันทีเพราะร่างบางรู้สึกบางอย่างกับแววตาของเดธก่อนที่ตัวเองจะออกมา

เดธทำหน้าเหมือนว่าเอซท้าทายตัวเอง ทำให้เอซรู้สึกหนักใจและหวั่นใจว่าชายหนุ่มจะไม่ทำอย่างที่ปากพูด

"อุ๊ก..อ้วกก"เอซรีบวิ่งไปอาเจียนที่ห้องน้ำ ร่างบางรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังป่วยหนัก

เพราะพักหลังจะรู้สึกเพลียบ่อย หิวบ่อยก็จริงแต่พอเห็นหน้าของเดธทำให้ร่างบางกินอะไรไม่ลงเพราะรู้สึกว่ามันฝืดคอ

เอซเก็บของสำคัญเอาขึ้นรถ ร่างบางคิดว่าน่าจะไปโรงพยาบาลตรวจดูก่อน เพราะไม่อยากให้โจเอลเป็นห่วงเลยแวะที่โรงพยาบาลเอกชนที่อยู่ไกล้คอนโดก่อนจะมุ่งหน้าไปหาโจเอล

โรงพยาบาล

ร่างบางเข้าไปตรวจในโรงพยาบาลอย่างละเอียดเพราะไม่เข้าใจอาการที่ตัวเองเป็น แค่รู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงแรมที่ถูกจับตัวไปพร้อมกับโจเอล ค่ำคืนที่เลวร้ายนั่น

"ผลการตรวจของคุณ เอซ เฮนสันออกมาแล้วนะครับ"หมอเจ้าของห้องตรวจบอกแล้วหยิบผลตรวจออกมาอ่าน คุณหมอยิ้มบางๆให้กับร่างบาง

"ยินดีด้วยครับคุณเอซ คุณตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์ครับ"คุณหมอบอกร่างบาง เป็นผลการตรวจที่ทำให้คนฟังแทบหัวใจหยุดเต้น กลืนน้ำลายลงคอแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นไปได้

"อะ..อะไรนะครับหมอ ว่ายังไงนะครับ บอกผมใหม่อีกทีซิครับ"เอซถามหมออีกครั้งแบบติดขัด ร่างบางรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

"คุณท้องครับ ได้ 4 สัปดาห์"หมอพูดให้อีกฝ่ายได้ยินแบบเสียงดังฟังชัด

"ครับท้อง แบบที่มีเด็กอยู่ในครรภ์ครับ คุณคือหนึ่งในผู้ชายที่สามารถท้องได้ครับ"คุณหมอยืนยันอีกรอบเมื่อเห็นเอซทำหน้าอึ้งแทบเป็นลม

"ครับ"เอซอึ้งราวกับฟ้าผ่าลงมา มือบางลูบท้องอย่างแผ่วเบา

"ตอนนี้คุณต้องดูแลตัวเองให้ดีทานอาหารที่มีประโยชน์ พักผ่อนให้เพียงพอตอนนี้คุณอ่อนเพลียมาก แล้วก็ขาดสารอาหารครับ​ โชคดีที่พัฒนาการช่วงเดือนแรกยังเป็นตัวอ่อน ยังสามารถฟื้นฟูร่างกายได้ครับ แล้วจะฝากท้องเลยมั้ยครับ พ่อของเด็กละครับ"คุณหมอบอกเอซเป็นชุดทำให้ร่างบางตั้งรับคำถามไม่ทัน หมอถามถึงพ่อเด็กเพราะเห็นว่าร่างบางมาคนเดียว

เพราะคืนนั้นปิดตาแล้วจะรู้มั้ยว่าใคร? ร่างบางยิ้มแห้งๆให้คุณหมอ

"ไม่ฝากครับพอดีผมจะย้ายที่อยู่เดี๋ยวผมไปทำเรื่องที่นั้นทีเดียวครับ ขอบคุณนะครับหมอ"ร่างบางบอกแล้วออกมาจากห้องตรวจ เอซไปรับยาที่ช่องจ่ายยา

ร่างบางนั่งทรุดในรถ มือบางลูบท้องตัวเองอย่างแผ่วเบา หัวใจไม่ทันได้ตั้งรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"แม่จะเลี้ยงหนูนะลูกเราจะไปอยู่ที่อื่นกัน อย่าดื้อกับแม่นะคนดีของแม่"เอซลูบท้องบอกชีวิตน้อยในครรภ์

สำหรับเอซมันไม่สำคัญหรอกว่าใครจะเป็นพ่อ มันสำคัญที่ว่าตอนนี้เขามีชีวิตใหม่เกิดขึ้นแล้ว แม้อิสระครั้งนี้จะไม่หอมหวานก็ตาม

หลังจากนั้นเอซได้ขอโจเอลไปดูแลบริษัทโจเฮนสันของโจเอล ซึ่งเป็นบริษัทที่ถูกกฏหมายของเจ้านาย แต่เอซไปดูแลบริษัทนี้ในฐานะน้องชายของเจ้าของบริษัท ร่างบางตั้งใจแล้วว่าจะเริ่มชีวิตใหม่ที่นี้พร้อมกับลูกน้อยๆที่กำลังจะเกิด

ทางด้านเดโธมัส ตั้งแต่ร่างบางออกไปจากชีวิตชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างหายไป ในใจมันโหวง เขามักจะคลำข้างตัวเสมอเมื่อตื่นราวกับหาร่างของใครบางคนที่เคยนอนด้วยกันในทุกวัน

จนต้องยอมรับว่าเขาคิดถึงเอซ คิดถึงคำพูดที่บอกว่าเกลียด ใบหน้าสวยที่ไม่เคยมีรอยยิ้มให้​ ราวกับว่ามันเกิดความผูกพัน​กับของเล่นชั่วคราว​

เขาเลยให้ลูกน้องตามหาเพราะก่อนที่เอซจะกลับร่างบางนั้นทำราวกับว่าท้าทายเดธด้วยรอยยิ้มนั่น

"อย่าเกี่ยวข้องกันอีกเลย" ยิ่งทำให้เดธต​้องการตามหาร่างบางให้เจอ​ บางครั้ง​ชายหนุ่ม​คิดว่าอาจจะ​เป็น​เพราะยังต้องการร่างกายนั้นอยู่

ไม่ว่าจะนอนกับใครร่างกายของตัวเองเริ่มไม่ตอบสนองกับคู่นอนคนอื่นอีกแล้ว​ และยิ่งได้ฟังคำพูดที่แทงใจดำของฮารุทำให้เดธคิดหนัก

ราวกับว่าคำพูดนั้นก้องอยู่ในหัว​

"ความรักมันไม่ได้ต้องการเหตุผลขนาดนั้นหรอก รักก็คือรัก จะหาคำอธิบายอะไรให้มันมากละ"

เป็น​คำพูดที่ฮารุพูดไว้ตอนตัวเองไปถามโจเอลเกี่ยวกับ​เอซ​ แต่เพื่อนบ้า​ดันให้ลูกน้องพักร้อนแบบไม่มีกำหนดอีก​ ไปไหนก็ไม่รู้อีก

คำว่ารักมันแทงใจทำให้อดนึกถึงใบหน้าหวานของบางคนที่มองเดธมีแต่น้ำตา แววตามีแต่ความเจ็บปวด

" คุณเดธคะเรามาสนุกกันเถอะคะ"หญิงสาว​ดึงชายหนุ่ม​ออกจากภวังค์​ความคิด​ ก่อนเขาจะหันมาจะจูบกับหล่อนทว่า

"อุ๊ก.. อ๊วก" เดธรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที​ หญิงสาว​รีบ​วิ่งมาหาเดธ

"เป็น​อะไรคะ" หล่อนถามพยายามจะเข้าใกล้ร่างสูงแต่มือแกร่งก็ผลักหล่อนให้ห่างตัว

" ไปไกลๆนังตัวเหม็น"เดธตวาดลั่น​ ชายหนุ่ม​รู้สึกเหม็นน้ำหอมและกลิ่นตัวคู่นอนทุกคน​ หญิงสาว​ดมแขนตัวเองก่อนจะรีบออกไปทันที

เดธกอดคอกับคอห่านแล้วอ้วกต่อ​ หลายวันมานี้เขามีอาการแปลกๆเกิดขึ้น​กับตัวเอง​ เขาแค่อยากจะมาลองดู​อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ​ ถ้าเปลี่ยนคู่นอนใหม่จะมีอาการแบบนี้มั้ย?

ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเองเป็นอะไรช่วงนี้ ทุกเช้าจะมีอาการคลื่นไส้และอาเจียนสิ่งที่ต้องกินเข้าไป รู้สึกเวียนหัวราวกับบ้านหมุน รู้สึกใช้ชีวิตลำบาก อ่อนเพลีย รู้สึกเหมือนคนเป็นไข้ตลอดเวลา

แต่พอเลยช่วงเวลา 8 โมงเช้าทุกอย่างก็หายเป็นปกติ​ รู้สึกไม่สดชื่น​เลย

นอกจากนี้ยังมีอาการ เหม็นน้ำหอมทำให้นอนกับคู่ขาคนไหนไม่ได้เลย ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงมันเหม็นคนเหล่านั้นไปหมด พอจะจูบ หอม หรือกอด หรือเริ่มมีอารมณ์กับใครก็จะต้องอาเจียนออกมาจนหมดอารมณ์

เดธนึกถึงตอนนั้นตัวเองไปหาโจเอลที่บ้านฮารุก็มีอาการแบบนี้พอจะจิบเหล้า​ แต่พอได้มะม่วงจากฮารุกลับสดชื่นเฉยเลย

นึกถึงตอนที่เขากินมะม่วงนั้นรู้สึก​ว่าชื่นใจในรสชาติของมัน เพราะพริกเกลือมันจี๊ดจ๊าดเผ็ดถูกใจของเดธมาก

...

...

ร่างบางทำงานในบริษัท​ได้อาทิตย์​กว่าๆแล้ว​ ทุกอย่างเข้าที่​เข้าทาง​ เอซเข้ากับคนที่นี่ได้ทุกคน​ และทำเรื่องฝากครรภ์​ลูกน้อยแล้ว

"คุณเอซคะ​ คุณพอลมาขอพบคะ" เลขามารายงาน​ร่างบางพยักหน้า​รับ​เป็นเชิงอนุญาต​ให้แขกมาขอพบ​ นายพอล พิรุณ​ เจ้าของบริษัทP&T​ ที่เอซร่วมทำธุรกิจ​ด้วย​

ร่างสูง​ หล่อ​เหลาเดินเข้ามาหาคนหน้าหวานทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะเริ่มเจรจาทางธุรกิจ​กัน​

"ครับผมรับข้อเสนอ​ตกลง​ตามนี้เลยครับ​ เที่ยงแล้วเราไปทานข้าวกันเถอะครับเราจะได้คุยรายละเอียด​กันต่อ" ชายหนุ่ม​ตอบตกลง​ และเอ่ยชวนเจ้าของรอยยิ้ม​หวานที่ทำให้คนมองประทับใจ​​

"ครับ" เอซตอบรับ​ ร่างบางลุกขึ้นอย่างเร็ว​ แต่เดินได้สามสี่ก้าวก็หน้ามืดจนพอลต้องเข้ามาประคอง​ เอซชนกับอกแกร่ง

"ไหวมั้ยครับ" พอลพยุง​เอซนั่งที่เก้าอี้​ ชายหนุ่ม​ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเป็นห่วง​ เอซเงยหน้ามายิ้ม

"ไหวครับ" เอซบอกทำท่าจะลุกแต่คราวนี้ร่างบางถึงกับหมดสติ​จนพอลต้องอุ้มเอซไปส่งโรงพยาบาล​ตามที่เลขาแนะนำว่าเจ้านายมีโรงพยาบาล​ประจำที่ไหน​

ชายหนุ่ม​พาเอซไปส่งที่นั้น​ เพราะไม่รู้​ว่าอีกฝ่ายเป็นโรคประจำตัวอะไร​หรือเปล่า​ แต่สิ่งที่ชายหนุ่ม​ไม่ได้เป็นโรคประจำตัว​ แต่เป็นการตั้งครรภ์​ของเอซ

พอลนั่งเฝ้าร่างบางที่อยู่ในห้องพิเศษ​ เปลือกตาของเอซค่อยๆขยับ​และลืมตาขึ้น​ เอซเห็นใบหน้ายิ้มของพอล ชายหนุ่ม​นั่งข้างๆที่เก้าอี้​

"รู้สึกยังไงบ้างครับดีขึ้นหรือยัง" ชายหนุ่ม​ถามด้วยเสียงอบอุ่นก่อนยื่นแก้วน้ำให้

"ดีขึ้นแล้วครับขอบคุณ​นะครับที่พาผมมาส่ง" ร่างบางรับน้ำมาดื่มยิ้มบางๆให้

"คุณ​ไม่ได้มีชีวิตเดียวนะลูกคุณ​อีก​ หมอบอกว่าคุณพักผ่อน​น้อย​ ทำอย่างกับคุณไม่รักเค้าเลย" พอลพูดเตือนสตินั่นทำให้เอซนิ่ง

"มันไม่ใช่เรื่องแปลกคุณคือคนพิเศษ​ ผมยินดีกับคุณด้วย​ แฟนคุณ​คงจะดีใจมากที่มีเรื่องดีๆแบบนี้" พอลยิ้ม​ ร่างบางยิ้มแห้งๆหน้าเจื่อนทำให้ชายหนุ่ม​รู้ว่าคงพูดอะไรผิดไป

" เอ่อผมขอโทษ​ครับ"พอลบอก

" พ่อของเด็กเขาตายไปแล้วครับ" เอซ​บอกพอลสั้นๆ​

แบบนี้ละดีแล้วใครก็ไม่รู้​ไม่ได้ต่างจากตายหรอก

"ผมเชื่อว่าคุณ​จะเลี้ยง​เขาออกมาดีแน่ครับ​ ถึงคุณ​จะเป็นแม่เลี้ยง​เดี่ยว​ แต่คุณไม่ได้มีตัวคนเดียวนะ" พอลลูบมือของเอซอย่างให้กำลัง​ใจ​เขาเห็นคนตัวเล็ก​มีน้ำตาเอ่อ​ เพราะฮอร์โมนความเป็นแม่ที่ทำให้เอซอ่อนไหว​

แกร๊ก.. ประตูห้องของเอซเปิดออกปรากฏ​ร่างของโจเอลเดินเข้ามา​ ชายหนุ่ม​รีบเข้ามากอดน้องชาย​และหันไปมองแขกแปลก​หน้า

" พี่ครับนี่คุณพอล​ คุณ​พอลครับนี่พี่โจเอลพี่ชายผม​ คุณ​พอลเค้าพาผมมาส่งโรงพยาบาล​หนะครับ" เอซแนะนํา​ โจเอลพยักหน้า​ยิ้มรับ

"ขอบคุณ​ครับ" โจเอล​บอกสั้นๆ

"ยินดีครับงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" พอลบอกแล้วยิ้มให้ร่าง

"พี่มาได้ไงครับ" เอซ​ถาม​เมื่อพอลออกไปแล้ว​

" มาได้ไงไม่สำคัญเท่าท้องแล้วไม่บอกยังเห็นว่าพี่เป็นพี่อยู่มั้ย"โจเอลถามน้องชายด้วยน้ำเสียงตัดพ้อน้อยใจ​จนคนถูกตำหนิหลบหน้า

"ผมรักพี่แต่ผมไม่อยากสร้างปัญหา​ให้​ ไม่อยากให้พี่เดือดร้อน" เอซ​บอกเสียงอ่อยคำพูดเอซทำให้โจเอลถอนหายใจ​ มันเหมือนกับที่ฮารุคาดเลย

"เขาอาจไม่อยากสร้างปัญหาให้เมียไง พูดราวกับว่าไม่รู้จักน้องชายตัวเอง ไม่เชื่อเหรอว่าจะเอซจะเลี้ยงหลานได้ ผัวเชื่อนะว่าเอซจะเลี้ยงลูกชายได้ดี เราจะช่วยน้องชายเลี้ยงลูก อย่าไปถามในเรื่องที่ผ่านมาแล้วทิ้งให้มันเป็นอดีตไปเถอะเมีย"

"แล้วมันเป็นใคร" โจเอลถามด้วยความอยากรู้​ เอซส่ายหน้า​

" มันเกิดขึ้น​ตอนที่โดนจับไป​ ผมโดนปิดตาและมันก็มามีอะไรกับผม​โดยไม่พูดอะไรสักคำ พอมันหนำใจแล้วมันก็ออกไป​ ผมกับคุณเดธเรามีความสัมพั​นกันก็จริงแต่เขาจะไม่มีอะไรกับใครถ้าไม่ใส่ถุง​ ถือว่ามันตายไปแล้วเถอะนะพี่นะ​ อย่าไปพูดถึงมันอีกเลย​ ฮึก" เอซ​สะอื้น​ โจเอลกอดน้องชายในใจชายหนุ่ม​คิด

อย่าให้รู้ว่ามันเป็นใครจะเอามันให้ปางตายเลย

หลังจาก​วันนั้นโจเอลก็ไปกลับกรุงเทพฯ​และที่ที่เอซทำงาน​ เอซมีพอลที่คอยแวะเวียนมาหาให้กำลังใจ​ ทำให้ร่างบางรู้ว่าพอลคือคนดีคนนึง​ เปิดเผย​ ตรงไปตรงมา​ และอ่อนโยน​กับเอซมาก​

อย่างที่พอลพูดถึงเอซจะเป็นแม่เลี้ยง​เดี่ยวแต่ร่างบางไม่ได้ตัวคนเดียวเพราะมีโจเอลและฮารุ​ ตอนนี้​เหมือน​เป็น​ครอบครัวเดียวกัน​ และดูทั้งคู่จะตื่นเต้นกับการที่จะมีสมาชิก​ใหม่มาก

เอซ​มีชีวิต​ที่สดใส​ราวกับวันร้ายที่ผ่านมาเป็นเพียงภาพฝัน

"ให้ผมดูแลเอซกับลูกได้มั้ย​ ผมชอบคุณจริงๆ" พอลบอกเอซแล้วยื่นจานผลไม้ให้กับคุณแม่​ ยิ่งเขาได้รู้จักเขาก็ยิ่งชอบนิสัยใจคอของร่างบาง​

"ผมคนมีภาระคุณก็รู้ที่อุ้มอยู่นี่คนเดียวที่ไหนตั้งสองคน​ เอาไว้ถ้าลูกผมโตกว่านี้แล้วคุณไม่เปลี่ยนใจ​ผมยินดี" เอซบอกเพราะรู้สึกชอบที่อีกฝ่ายดูแลเอาใจใส่​ด้วยความเสมอต้นเสมอปลาย​

" คุณ​พูดแล้วนะ" พอลบอกแล้วจับมือร่างบางที่ตอนนี้​มีน้ำมีนวลเพราะเข้าเดือนที่แปดแล้ว

"ครับ" เอซยิ้มให้อีกฝ่าย​ พอลยิ้มดีใจที่ตัวเองมีความหวังกับเขาบ้าง

ส่วนเดโธมัสยังคงใช้ชีวิตแบบเดิม​เพราะอาการที่เคยเป็นมันหายไปแล้ว เขาเลิกล้มที่จะตามหาเอซเพราะไม่มีวี่แววว่าจะเจอราวกับว่าเอซได้หายไปเลย​ เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร​ ชายหนุ่ม​คิดว่าชาตินี้คงไม่เจอแล้ว

******************************************

เป็น​ไงบ้างรอดูกันต่อไปนะ🤭

ความคิดเห็น