N-Think

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.10 บำเรอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2563 08:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.10 บำเรอ
แบบอักษร

เมื่อชายคนนั้นออกจากห้องไปแล้ว​ ร่างบางของเอซค่อยๆลุกได้ขาที่สั่นเท่าอย่างยากเย็น​ คนหน้าหวานกัดฟันข่มความเจ็บปวด​  

ยิ่งพอลุกขึ้น​ยืนน้ำนั้นมันไหลเป็นทางออกมาอีกครั้ง ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นปลดปล่อย​ไว้เยอะขนาดไหน​ แต่มันไหลไม่หยุดเลยแม้กระทั่ง​อาบน้ำเสร็จ​ 

ร่างบางไม่เคยเลย​ นี่ครั้งแรกที่มีคนมาปลดปล่อยในตัวเองเลยไม่รู้ว่าจะต้องจัดการอย่างไร​ ได้แต่รอให้มันไหลออกมาให้หมด​ เมื่อแน่ใจก็สวมเสื้อคลุมอาบน้ำออกมาเพราะไม่มีเสื้อผ้า​ เมื่อเดินออกมาก็เห็นลูกน้องของเดธที่ยืนรออยู่ 

"เจ้านายกลับไปแล้วครับ​ ท่านให้ผมมารับคุณเชิญ​ครับ" ชายหนุ่ม​บอกแล้วเดินนำเอซออกมากห้อง​ เอซเดินตามไปอย่างไม่มีทางเลือก 

ร่างบางขึ้นรถของลูกน้องเอซซบกับเบาะรถน้ำใสใสไหลออกมาจากหางตา มองออกไปนอกหน้าต่าง 

แค่เดือนเดียว สายตาคมของลูกน้องเอซลอบมองด้วยความรู้สึกสงสาร เห็นสภาพของอีกฝ่ายก็พอจะบอกได้ว่าผ่านอะไรมา 

"จะให้ผมไปส่งที่ไหนมั้ยครับ เดี๋ยวผมคุยกับนายให้"คิสบอกร่างบาง เอซส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะยิ้มหวานที่คนถามเห็นผ่านกระจกมองหลัง 

"ถ้าจะกรุณา ซื้อยาแก้ปวดให้ผมได้มั้ย ผมปวดหัว"เอซบอกเพราะรู้สึกราวกับเป็นไข้ ยาแก้ปวดที่ตัวเองกินตอนนั้นมันหมดฤทธิ์ไปนานแล้ว 

"ได้ครับ"ชายหนุ่มที่ขับรถตอบรับก่อนจะแวะซื้อยาให้เอซ และขนมปังและน้ำเพื่อให้ร่างบางได้ลองท้อง มือบางรับของที่ชายหนุ่มซื้อมาให้ เอซเอามันวางที่เบาะรถข้างๆ ก่อนจะฉีกห่อพลาสติดและฉีกขนมปังกินด้วยความหิว  

ตั้งแต่ไปคอนโดของเอซ เอซยังไม่ได้กินอะไรเลย เอซทราบซึ้งกับสิ่งที่อีกคนทำไม่รู้ว่าเป็นหน้าที่หรือน้ำใจ แต่รู้สึกขอบคุณ 

"ขอบคุณนะครับ"เอซฝืนยิ้มให้ ตอนนี้เขาไม่ได้อยากยิ้มให้ใครทั้งนั้น มันเหนื่อย 

"ผม คิสนะครับ และนี่"ชายหนุ่มยื่นถุงกระดาษให้ร่างบาง เขาเห็นว่าคนที่ตัวเองพามาใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำเลยซื้อเสื้อผ้ามาให้เพราะร้านยาที่แวะซื้ออยู่ใกล้ตลาดนัด 

"ถ้าไม่รังเกียจก็ใส่มันนะครับ มันอาจจะราคาถูกแต่ผมมั่นใจว่ามันดีกว่าชุดอาบน้ำนั่น" คำพูดของคิสทำให้เอซแทบน้ำตาไหล ในเรื่องที่เลวร้ายมันก็ยังมีเรื่องดีๆให้หัวใจรู้สึกว่าชีวิตยังไปต่อได้ 

"ขอบคุณนะคิส ผมเอซนะ ผมจะมาอยู่กับเจ้านายคุณเดือนนึง ถ้าไม่รังเกียจก็เป็นเพื่อนผมได้นะ ยังไงเจอปั้มก็จอดให้ผมด้วยนะผมจะเปลี่ยนชุด"เอซบอกและรับถุงเสื้อผ้า ยิ้มให้เพื่อนใหม่ 

"ได้ซิครับจะรังเกียจทำไม"คิสยิ้มให้ผ่านกระจกมองหลัง 

ร่างบางเปลี่ยนชุดแม้จะราคาถูกอย่างที่คิสว่า แต่มันก็ทำให้เอซรู้สึกว่ามันดีกว่าชุดอาบน้ำที่ชวนให้รู้สึกเหมือนคนแก้ผ้าเปลือยกาย ร่างบางค่อยๆหลับลงด้วยฤทธิ์ยา  

รถของคิสขับมาถึงที่บ้านของเดธตามคำสั่ง บ้านส่วนตัวที่เดธซื้อไว้เป็นบ้านที่ชายหนุ่มจะให้เอซอยู่  

"ถึงแล้วครับเอซ"คิสเรียกชื่อร่างบางที่นอนหลับสนิท ก็แปลกใจว่าทำไมยังไม่ตื่น ชายหนุ่มจึงตัดสินใจไปเปิดประตูรถดูเอซที่หลับอยู่ เขย่าตัวร่างบางเบาๆ ความรู้สึกร้อนจากผิวนุ่มทำให้คนสัมผัสตกใจ 

"มีไข้นี่"ชายหนุ่มบอกแล้วช้อนตัวของร่างบางเข้าไปในบ้านทันที ตอนนี้เอซดูหน้าซีดปากแดง 

ชายหนุ่มอุ้มร่างบางเข้ามาในบ้านของเดธ ซึ่งเจ้าของบ้านนั่งอยู่กำลังจิบไวน์ เครื่องดื่มของโปรดก็ต้องวางแก้วลงอย่างหัวเสียมองลูกน้องที่อุ้มร่างบางเข้ามาในบ้าน 

"ทำไมต้องอุ้มมาขามันไม่มีเดินเหรอ"เดธกระแทกเสียงถามลูกน้องคนสนิทที่ดูเหมือนจะทำเกินหน้าที่ไปแล้ว คิสค่อยๆวางเอซลงที่โซฟา ก่อนยืนสบตาผู้เป็นนายที่ดูไม่พอใจอย่างมาก 

"เอซหลับเพราะยาที่กินไปครับ ผมว่าเอซตอนนี้น่าจะเป็นไข้นะครับนาย"การเรียกชื่อเสียสนิททำให้เดธขมวดคิ้ว 

"เอซเหรอ? ไปสนิทกันตอนไหนทำไมเรียกกันซะสนิทเชียวนะ อย่าไปสนใจมันก็แค่สำออย ออกไปซะ"เดธแฝดเสียงไล่อีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ  

"เดี๋ยวก่อน จำไว้ด้วยว่าของเล่นของฉันห้ามแตะต้องจนกว่าฉันจะเบื่อ"เดธบอกลูกน้องเสียงแข็งให้อีกฝ่ายรู้ว่าร่างบางมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร เพราะชายหนุ่มจะให้ลูกน้องคนนี้เฝ้าติดตามไปรับส่งเอซตอนไปทำงาน หรือที่ไหนๆที่เอซจะไป เพื่อป้องกันของเล่นชิ้นนี้ไปยุ่งกับใคร 

"ครับนาย"คิสบอกอย่างรู้หน้าที่ แล้วก้าวเดินออกไป  

เมื่อลูกน้องคนสนิทออกไปแล้ว ร่างสูงเดินเข้าไปไกล้ร่างบางที่หลับสนิท มือหนาจับที่ใบหน้าหวาน แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อตัวของเอซร้อนราวกับไฟ ร่างสูงถอนหายใจมองอีกฝ่ายที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว  

"เอาจากไหนมาใส่ คงจะอ้อนให้ไอ้คิสมันซื้อให้ซินะ ร่านจริงๆ เรื่องมากอีกเสือกมาป่วย"เดธกระแทกเสียงบอกแล้วช้อนตัวเอซขึ้นมาอุ้มไปนอนที่เตียงก่อนจะตามหมอมาดูอาการ 

"ผมฉีดยาให้แล้วนะครับ ส่วนยาผมจัดไว้ให้แล้ว ยังไงช่วงนี้ช่วยลดกิจกรรมบนเตียงสักอาทิตย์นะครับเพราะร่างกายคนไข้รับไม่ไหว"หมอบอกยิ้มเจื่อนบอกคนยืนฟัง  

หมอแกล้งพูดไปเพื่อช่วยร่างบาง เพราะดูจากสภาพที่ตัวเองได้ตรวจร่างกายแล้วคงเจอมาหนัก แม้จะไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวก็ตาม เมื่อหมอไปแล้ว ชายหนุ่มร่างสูงก็มานั่งข้างๆเตียงมองของเล่นที่ตัวเองเพิ่งได้มา มือสากลูบใบหน้าหวานบีบคางคนตัวเล็กเบาๆก่อนจะลงไปจูบสอดลิ้นเข้าไป 

"อื้อ อืม"เอซร้องออกมาทั้งที่ยังหลับตา ก่อนจะค่อยๆปรือตาดูก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอน และตอนนี้เดธกำลังจูบตัวเอง ชายหนุ่มสอดลิ้นเข้ามา ร่างบางผลักร่างสูงให้ออกจากตัวเองอย่างแรงก่อนโกยอากาศเข้าปอดทันที 

"จะทำอะไร"เอซถามเดธ ชายหนุ่มมองหน้าร่างบางที่มองตัวเองอย่างไม่พอใจ ก่อนจะใช้มือแกร่งจับข้อมือของเอซติดกับเตียง ร่างสูงขึ้นไปนั่งคล่อมเอซ ร่างบางเบิกตากว้างแล้วกลืนน้ำลายมองสายตาหื่นกระหายนั่น  

"ใช้เวลา 1 เดือนให้คุ้มค่าไง โดนคนเอามาแล้วไม่ใช่เหรอ มันต้องลบกลิ่นกันหน่อย"เดโธมัสพูดแล้วกดจูบที่ปากของคนนอนบนเตียงซมด้วยพิษไข้ อีกฝ่ายจะเป็นยังไงไม่ใช่เรื่องที่ตัวเองจะต้องสน ต้องการแค่ร่างกายนี้เท่านั้น 

ซองถุงยางจากกล่องใหม่ถูกแกะออกมาสวมที่แก่นกายที่ขยายเต็มที่ ก่อนจะแทงเข้าไปในช่องทางด้านหลังของร่างบางที่ระบบอยู่ เอซร้องครางในจังหวะที่เดธมอบให้ ร่างบางครางหอบบนเตียง 

ก๊อก..ก๊อกก เสียงเคาะประตูจากด้านนอกเรียกความสนใจของเอซที่อยู่ใต้ร่างของเดธมากกว่า ร่างบางมองอีกฝ่ายที่กระหน่ำสะโพกอย่างหน้าตาเฉย  

"เออเข้ามา อา อา"เดธสั่งคนอยู่นอกประตู บานประตูเปิดมาเอซแทบช็อคเพราะคนที่เปิดเข้ามาคือเพื่อนใหม่อย่างคิส ที่ร่างบางเพิ่งรู้จัก อีกฝ่ายก็เหมือนจะอึ้งกับภาพที่เห็น คิสแทบจะหัวใจหยุดเต้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังทำอะไรกับใครอยู่บนเตียง 

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ"เอซร้องคราง เหงื่อชุ่มเต็มตัว 

ภาพของเดธที่เปลือยกายกำลังกระหน่ำสะโพกใส่เอซที่กำลังดิ้นเร้าเหงื่อชุ่มอยู่บนเตียง เอซครางหวานออกมาตามความหนักหน่วงของเดธ  

"อ๊ะ อ๊ะ อาา"เอซร้องครางหอบ ส่วนเดธครางต่ำและซีดปาก ก่อนที่ร่างสูงจะยกเอซขึ้นมากระแทกในท่านั่งเข้าหาตัว ให้แขกที่มาเยือนได้เห็นชัดๆว่าร่างบางมาอยู่ที่นี่เพื่ออะไร อย่าคิดมายุ่งหรือแตะต้อง มือของเอซกอดเข้าหาเดธด้วยความเสียวที่ร่างสูงกระทุ้งแก่นกายเข้ามาอย่างหนักหน่วง  

"อ๊ะ อ๊ะ เดธ อ๊ะ"เมื่ออยู่ในท่านั่งทำให้เอซได้เห็นใครบางคนที่ยืนอึ้ง มองภาพของเอซอย่างชัดเจน สายตาหวานของร่างบางมองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู คิสมองตัวเองอย่างอึ้งๆ กับภาพที่เห็น 

ร่างบางได้ยินเสียงหัวเราะก่อนจะครางอีกอย่างไม่ได้ศัพท์เพราะเดธเพิ่มจังหวะมากขึ้น คิสรีบนำขวดไวน์วางไว้แล้วรีบปิดประตูออกไป 

เดธหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงปิดประตูก่อนจะโน้มตัวพาเอซนอนบนเตียงและกระแทกแก่นกายเข้าไปอีก เอซร้องไห้ออกมาไม่อยากให้ใครต้องมาเห็นสภาพน่าอับอายของตัวเองแบบนี้ 

"เป็นแค่ของเล่นอย่าคิดให้ท่า หรืออ่อยใคร ไม่งั้นจะเจอยิ่งกว่านี้แน่"เดธบอกแล้วซี๊ดปากด้วยความเสียว 

"คุณมันไม่มีหัวใจ อ๊ะ ผมเกลียดคุณ ฮืออหืออ อ๊ะ อ๊ะ" เอซบอกด้วยความรู้สึกที่มี ร่างบางสมเพชตัวเองเหลือเกินราวกับไม่หลงเหลือศักศรีใดๆ ผู้ชายคนนี้ทำลายมันจนป่นปี้ 

"ใครต้องการความรักจากของเล่นอย่างนายไม่ทราบ อา ตอดดีจริงๆ เสียวโว้ยซี๊ดดด"ชายหนุ่มบอกแล้วกระแทกหนักหน่วงจนเอซครางไม่หยุดปาก 

ชายหนุ่มใช้เวลากับร่างบางนี้จนถุงยางชิ้นสุดท้ายเต็มไปด้วยน้ำรักแล้วถอนแก่นกายออกมา 

ร่างบางสะอื้นนอนหมดสภาพกับเตียงที่ยับเยิน ก่อนที่เอซจะมองเห็นเดธเดินออกจากห้องไป เมื่อร่างสูงเดินออกจากห้องไปแล้วเปลือกตาของเอซก็ค่อยๆหลับลง 

ตอนสายของวันเอซเดินลงมาจากบันไดลงมาข้างล่าง ร่างบางใส่เสื้อผ้าชุดเดิมที่ถูกถอดออกบ้านหลังนี้ไร้วี่แววของชายหนุ่มร่างสูงอีกคน  

ตอนนี้มีเพียงคิสที่อยู่ในชุดสบายๆสวมเอื้ยมทำความสะอาดอยู่ เอซไม่กล้าสบตาอีกฝ่ายอ้ำอึ้งดั่งคนหายใจติดขัด 

"หิวมั้ยครับทานอะไรมั้ย"คิสยิ้มถาม มองเอซที่ตาละห้อยดูน่าสงสาร 

"คิสช่วยพาเราไปเก็บของได้มั้ย เราจะแวะไปทำงานที่บริษัทด้วย"เอซบอก ชายหนุ่มยิ้มให้ร่างบางก่อนเดินไปตักข้าวต้มมาวางไว้ที่โต๊ะทานข้าว 

"กินก่อนนะ เดี๋ยวเราไปเปลี่ยนชุดก่อน อย่ากลัวไปเลยเขาไปทำงานแล้วเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว และยังไงเราก็เพื่อนกันเราไม่รังเกียจเอซหรอก"เอซพยักหน้ายิ้มให้อีกฝ่าย ร่างบางน้ำตาเริ้น ดีใจที่เขาไม่รังเกียจ 

คิสพาเอซไปเก็บกระเป๋าเพื่อมาอยู่กับเดธ เมื่อร่างบางเปลี่ยนชุดทำงานแล้วชายหนุ่มก็พาร่างบางไปส่งที่ทำงาน  

เป็นเวลาอาทิตย์กว่าที่เอซไปกลับบ้านของเดธ และที่ทำงาน ร่างบางในยามเช้าก็มาทำงานตามปกติ พยายามถ่วงเวลาทำงานให้นานที่สุด เพราะรู้ว่าเมื่อกลับไปถึงจะต้องเจอกับอะไร โจเอลมาทำงานตามปกติแล้ว วันนี้เอซมีประชุมกับโจเอลและผู้ร่วมลงทุนคนใหม่ ร่างบางเปิดเข้าไปในห้องประชุม ก็ต้องผงะ ผู้ร่วมลงทุนที่ว่าก็คือเดธ 

ร่างสูงมากับคู่ควงสาวหุ่นดีซึ่งตอนนี้มือแกร่งกำลังโอบและจูบกับหล่อนอยู่ ร่างบางเดินเข้ามาก่อนโจเอล เอซมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกเฉยๆไม่สนใจ เพราะคนอย่างเดธไม่เคยพอในเรื่องพวกนี้ ขนาดเมื่อคืนกว่าจะเสร็จก็ตี 2 แล้ว  

และยังปลุกเอซมาต่อตอนเช้าอีกสองรอบ ก็ไม่แปลกที่เขาจะมีใคร ดีเสียอีกคืนนี้จะได้ไม่ต้องเหนื่อยจะได้หลับพักผ่อนบ้าง 

เดธชายตาแลร่างบางที่เข้ามาพร้อมเอกสารการประชุม รอยยิ้มจากมุมปากของชายหนุ่มมองเอซอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะกระซิบบางอย่างกับนางแบบสาวแล้วเจ้าหล่อนก็ออกไป  

ร่างบางเงยขึ้นมาจากหน้าจอคอมที่เตรียมพรีเซนต์งานก็ไม่เจอใคร แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อจมูกคมก้มลงมาหอมที่แก้มตัวเอง 

ร่างบางหันไปมองชายหนุ่มอย่างตกใจ มือแกร่งของชายหนุ่มเลื่อนมาปลดกางเกงของเอซ และจับร่างบางให้เอนชิดโต๊ะทำให้ตัวของร่างบางยกสะโพกแอ่นขึ้น มือแกร่งดึงกางเกงออกและยัดบางอย่างเข้าไปในช่องทางด้านหลังของเอซ 

"อ๊ะ" เอซรับรู้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามา ก่อนที่เดธจะผลักหัวของเอซแล้วเดินไป ชายหนุ่มยกยิ้มให้ร่างบางก่อนจะชูรีโมทบางอย่าง เอซถึงกับกลืนน้ำลายที่ได้เห็น 

"อย่าเอาออกจนกว่าจะถึงบ้านละ"ชายหนุ่มหัวเราะก่อนจะไปนั่งที่เดิม สักพักผู้หญิงคนนั้นก็เข้ามา เอซรีบใส่กางเกงให้เรียบร้อย ตอนนี้ร่างบางนั่งแทบไม่ติดเพราะบางอย่างมันสั่นสร้างความเสียวให้ร่างบาง 

"เป็นอะไรเอซ"โจเอลถามเมื่อเห็นสีหน้าของลูกน้องคนสนิทไม่สู้ดี 

"ปวดท้องครับ ผมขอกลับบ้านก่อนนะครับคุณโจ"เอซรีบบอกก่อนจะค่อยๆลุก เดธเห็นร่างบางลุกเดินก็กดปุ่มทำงานทำเอาร่างบางแทบขาสั่น ร่างบางพยายามประคองจนออกจากห้องประชุมได้  

เอซพยายามประคองตัวเองจนถึงโต๊ะทำงานแต่แล้วยังไม่ทันจะได้นั่ง บางสิ่งที่เดธใส่ไปทำงานอย่างหนักจนเอซนั่งทรุดกับพื้น  

แกร๊ก เสียงล็อคประตูห้องทำให้เอซต้องหันไปมอง ชายหนุ่มที่เค้าแสนเกลียดเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ทำงานของร่างบาง เปิดซิบกางเกงเอาแก่นกายออกมาทำให้ร่างบางรู้หน้าที่ ว่าจะต้องทำอย่างไร 

หลายๆสิ่งที่เอซต้องทนความเอาแต่ใจของผู้ชายที่ชื่อเดโธมัส และภาพเห็นชินตาคือการที่เดธเปลี่ยนคู่ควงบ่อยๆและจะต้องเอามาให้ร่างบางเห็นเสมอ คือสิ่งที่เอซไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนั้นต้องการอะไร ทุกๆวันเดธจะกลับมากินข้าวด้วยเสมอ 

"วันสุดท้ายแล้วซินะเอซดีใจด้วยนะ ติดต่อมาหาบ้างละ ยังไงคุณคือเพื่อนของผมนะเอซ"คิสบอกร่างบาง ชายหนุ่มพอรู้เหตุผลคร่าวๆว่าทำไมเอซต้องมาอยู่ในฐานะนายบำเรอให้กับเจ้านายของตน เขาอดสงสารอีกฝ่ายไม่ได้ที่ต้องมารองรับอารมณ์เจ้านาย รองรับความรุนแรงบนเตียง เขาได้ยินเสียงร้องครางของเอซทุกคืน 

ตอนนี้ร่างบางสนิทกับคิสมาก เอซรู้สึกว่าการได้คุยกับคิสมันสนุกดี พอให้ลืมความจริงอันโหดร้ายที่ต้องเจอไม่ได้เลย ทั้งสองคุยกันอย่างสนุก เอซหัวเราะกับเรื่องที่คิสเล่า ร่างบางรู้สึกดีใจเพราะตัวเองจะได้รับอิสระแล้ว 

"มีอะไรให้หัวเราะนักหนา" เดธตะคอก ชายหนุ่มไม่พอใจที่ร่างบางดูสนิทกับลูกน้องตัวเองนักแต่กับตัวเองไม่เคยแม้แต่จะมีรอยยิ้มให้ เขาคิดจะเอานางแบบหรือคู่ควงใหม่ไปเย้ย คาดหวังจะได้เห็นสายตาของความไม่พอใจ แต่สายตาคู่สวยกลับเรียบเฉย 

"ชอบมันมากรักมันมากหรือไง"เดธยืนขึ้นมองร่างบางอย่างไม่พอใจ 

"ผมจะชอบหรือจะรักใครก็เรื่องของผม ยังไงผมก็จะเป็นอิสระจากคุณอยู่แล้ว เราไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันอีก"ร่างบางสบตาสู้ คิสเดินตามเข้ามา เดธยกยิ้มให้คนที่เพิ่งมาแล้วหันไปมองร่างบาง 

"เหรอคิดจะเป็นอิสระจากฉันมันไม่ง่ายหรอกนะหึ เพราะนายต้องอยู่กับฉันจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้"เดธหัวเราะในลำคอมือแกร่งคว้าร่างบางขึ้นห้อง โดยมีลูกน้องที่มองร่างบางอย่างเห็นใจ เอซถูกโยนลงเตียง ร่างบางรับรู้กับสิ่งที่ต้องเจอ มือแกร่งจับข้อมือของเอซมัดด้วยเชือกจนแน่น  

"ฉันจะให้นายอยู่กับฉันนี่แหละถ้ายังไม่หมดวันนี้ เรามาสนุกด้วยกันจนหยดสุดท้ายกันเถอะ" เดธพูดพร้อมระบายความโมโหและความโกรธที่ร่างบางกล้ามาขึ้นเสียง มือแกร่งกระชากเสื้อผ้าร่างบางออกเรียกได้ว่าฉีกมันออกก่อนจะเริ่มความเร่าร้อนบนเตียงนอน  

เสียงครางหวานของเอซ เตียงที่ดังเอี๊ยดอ๊าดเสียงเนื้อกระทบกัน และเสียงครางต่ำในลำคอของชายหนุ่มยังคงต่อเนื่องจนถึงเช้า ชายหนุ่มทำอย่างที่พูดราวกับคนตายอดตายอยากมาทั้งๆที่มีอะไรกับร่างบางทุกวัน 

เช้าวันใหม่ วันแห่งอิสระเป็นเช้าที่เอซลืมตาตื่นแม้จะเหนื่อยอ่อนแต่ก็ดีใจที่ตัวเองผ่านพ้นมันมาได้แล้ว แม้เพิ่งจะหลับไปไม่กี่ชั่วโมงและกลิ่นของอิสระทำให้เอซลืมตาตื่น ร่างบางจะขยับออกแต่แขนแกร่งของเดธก็กอดไว้ 

"ปล่อยครับ"เอซบอกทว่าชายหนุ่มกระชับแน่น 

"อุ๊ก..อุ๊ก"เอซรีบดันชายหนุ่มออกเพราะรู้สึกเหมือนจะอาเจียนออกมา ร่างบางรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที และอ้วกอากาศออกมา 

"เป็นอะไร"เดธมายืนถามข้างหน้าประตูห้องน้ำ 

"สงสัยผมท้องว่างเมื่อวานผมไม่ได้ทานอะไร"เอซตอบ 

"เหรอ"คำสั้นของเดธที่ถามร่างบางจากด้านหลัง ชายหนุ่มจับเอวบางจัดท่าให้สะโพกแอ่นออกมาเล็กน้อย และเตะที่ขาของเอซให้อ้าออกก่อนจะกระแทกแก่นกายที่สวมถุงยางอันใหม่เรียบร้อยแล้ว 

"อ๊ะ ไหน อื้อ จะพอไง"เอซร้องครางมือบางจับขอบอ่างล้างหน้า ชายหนุ่มกระแทกแก่นกายเข้าไป มือแกร่งอีกข้างจับหน้าคนตัวเล็กให้มองกระจกที่กำลังขึ้นสีเหมือนให้ดูตัวเองมีอะไรกับคนที่เกลียด 

"ทิ้งท้ายเป็นดอกเบี้ยไง"ชายหนุ่มบอกแล้วกระแทกสะโพกถี่ยิบโดยไม่สนใจว่าเอซจะมีอาการอะไรก่อนหน้านี้ 

"อ๊ะ อ๊ะ อา อ๊ะ"เอซร้องครางหวาน เสียงร้องยังคงดังอยู่ต่อเนื่องในห้องน้ำ  

ชั่วโมงต่อมาร่างบางทรุดลงกับพื้นห้องน้ำก่อนจะมองเดธที่แต่งตัวออกไปแล้วจากห้อง ร่างบางอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะออกจากบ้านหลังนี้ มือเรียวหยิบกระเป๋าที่ตัวเองเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เดินลงไปด้านล่างก็เจอกับเดธที่นั่จิบกาแฟอยู่ 

"หวังว่าเราคงจะไม่ต้องเจอกันอีกนะครับ คุณเดโธมัส ฮันเตอร์" เอซยิ้มหวานให้กับเจ้าของชื่อและเดินไปขึ้นรถที่มี คิสรออยู่  

มันเป็นภาพรอยยิ้มที่ร่างบางมอบให้ เป็นครั้งแรกที่เดธได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าหวาน หัวใจของเดธรู้สึกกระตุกแปลกๆ แต่ไม่ใช่เรื่องที่ชายหนุ่มต้องใส่ใจ เดธคิดว่าก็เหมือนกับคู่ขาทั่วไป เดี๋ยวพอเค้ามีคนใหม่ก็ลืมเอซไปเอง 

********************* 

ครบ 1 เดือนแล้วนะพ่อแม่พี่น้อง อ่านกันให้เต็มอิ่ม อิอิ อย่าลืมคอมเม้นท์ กดถูกใจกันมานะ ไรท์จะได้มีกำลังใจ^^ 

ความคิดเห็น