email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อัญเชิญสัตว์พันธะ 2 จบ

ชื่อตอน : อัญเชิญสัตว์พันธะ 2 จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 305

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2563 13:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อัญเชิญสัตว์พันธะ 2 จบ
แบบอักษร

หลานหลิงตื่นเต้นตามเสียงระทึกที่งานจะเริ่มเสียงกลองสนั่นหวั่นไหว เพื่อเป็นสัญญาณว่างานได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ บัดนี้ ชายชราขานชื่อแรกที่จะต้องขึ้นไปอัญเชิญเป็นคนแรกนามม่งหลัวจิว ชายหนุ่มคนดังกล่าวเดินขึ้นไปยังลานเวทย์ด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด พอไปถึงก็ไปยืนยังจุดที่ชายชราได้ชี้แจ้งก่อนหน้านั้นแล้ว ชายหนุ่มหลับตาลง ทั้งลานเงียบสงบเพื่อรอดูสัตว์พันธะตัวแรกที่ถูกอัญเชิญมา 

ใช้เวลาไปนานพอสมควรก็มีแสงสีขาวเปร่งออกมาจากวงเวทย์ที่ที่ของสัตว์พันธะจะออกมา วงเวทย์เคลื่นตัวเป็นวงกลมไปมา และในที่สุดก็มีสัตว์พันธะหน้าขนตัวเล็กปรากฏในวงเวทย์  

“ยินดีด้วย เจ้าได้กระต่ายสีเงิน มีพลังในการเสริมการวิ่งให้คล่องแคล่วและยังสามารถปล่อยพลังเป็นละอองพร่ามัวให้แต่ศัตรูได้ ถือว่าดี!” ชายหนุ่มลืมตามองสัตว์พันธะของตัวเองด้วยความดีใจ ก่อนจะปรากฏปานรูปกระต่ายสีเงินบนข้อมือก่อนจะจางหายไป กระต่ายตัวน้อยก็วิ่งใส่ตัวผู้เป็นเจ้าของก่อนจะหายเข้าไปในข้อมือที่เคยมีปาน ชายหนุ่มโค้งตัวทำความเคารพแก่ชายชรานั้น ก่อนจะเดินลงจากลานวงเวทย์ 

“คนต่อไป ไป๋ฮวา” ชายชรากล่าวจบก็มีร่างบางสะสวยของหญิงนางหนึ่ง รูปร่างอรชรงดงามหมดจด เดินด้วยท่วงท่างดงาม เสียงซุบซิบรอบข้างหลานหลิงดังกระหึ่ม “สมกับเป็นแม่นางไป๋ สวยงามยิ่งนัก” เสียงที่ดังเข้าหูหลานหลิงยังมีไม่ขาดสาย “ข้าอยากรู้นักนางจะได้สัตว์ชนิดใดกัน”  

แม่นางไป๋ฮวาโค้งตัวเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพ ก่อนจะเดินไปวางมือทาบลงบนลูกแก้ว เพียงไม่นานก็ปรากฏผีเสื้อฝูงหนึ่งลักษณะสีตัวเป็นสีน้ำเงินเปร่งแสงระยิบระยับ ช่างเหมาะกับนางจริงๆ  

“ยินดีด้วย! ท่านได้ผีเสื้อราตรี สามารถสร้างภาพลวงตาและยังสามารถขยายตัวเพื่อเป็นยานพาหนะได้ ดีๆ!” ทั่วทั้งลานเสียงดังจอแจขึ้นมาทันที สร้างภาพลวงตาได้ถือว่าเยี่ยมแล้วยังเป็นยานพาหนะได้อีก วิเศษมาก คุณหนูไป๋ยิ้มรับด้วยความดีใจที่ตนเองได้สัตว์พันธะดีแบบนี้ ก่อนจะปรากฏปานผีเสื้อข้างขมับของนางฝูงผีเสื้อบินวนรอบตัวของนางก่อนจะหายเข้าไปในปาน 

ชายชรายังคงเรียกขานชื่อต่อไปอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยจนถึงคนที่ห้าร้อยถือว่าเยอะมากและใช้เวลาเพียงไม่นานด้วย หลานหลิงขยับตัวซ้ายขวาเพื่อไล่ความเมื่อยขบจากการนั่งนานๆ อยากกินเม็ดบัวจังเลย เอ๊ะ เอาออกจากมิติโดยไม่ต้องเข้าไปได้มั้ยนะ หลานหลิงลองคิดถึงเม็ดบัวจากสวนดอกบัวตนเอง พลันปรากฏฝักบัวฝักหนึ่งบนมือร่างบาง หลานหลิงตกใจมองซ้ายมองขวาจะมีคนเห็นมั้ยนะ แต่พอมองดูรอบๆ บางคนก็มีแหวนมิติเอาของออกมากินเช่นเดียวกันกับตนจึงวางใจ นั่งแกะเม็ดบัวเข้าปากอย่างสบายอารมณ์ สัตว์พันธะของแต่ละคนไม่ธรรมดาจริงๆ มีชาวบ้านที่มีพลังปราณถึงก็ได้เข้าร่วมไม่จำกัดว่าจะจนหรือรวย ใครเข้าร่วมก็ได้ทั้งนั้นขอแค่มีรายชื่อ หลานหลิงเห็นว่าความคิดนี้ดียิ่งนัก 

บางคนไม่ถูกยอมรับจากสัตว์พันธะก็ถึงกับร้องไห้กันเลยทีเดียว ใช่ว่าแต่ละคนพลังปราณถึงจะเรียกสัตว์พันธะออกมาได้ หลายๆ คนเรียกออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ ใครที่ได้สัตว์พันธะดีก็จะมีสำนักยุทธ์สักสำนักเรียกตัวเข้าไปเป็นศิษย์สายนอก ด้วยแบบนี้พวกชาวบ้านที่ไม่ค่อยมีเงินถึงคอยสนับสนุนลูกหวังให้ลูกได้ดีจากทางนี้ ยิ่งได้เข้าไปเป็นศิษย์สำนักดังๆ แล้วก็จะได้เบี้ยจากทางสำนักเพื่อมาเจือจุนครอบครัวได้อีกด้วย 

มีลูกชาวบ้านกลุ่มหนึ่งได้สัตว์พันธะดีเยี่ยม มีวิหคเพลิง เหยี่ยวทมิฬ เสือฟ้า งูเกร็ดม่วง ซึ่งแต่ละตัวสามารถสร้างพิษ ความเร็ว โจมตี ซึ่งลูกชาวบ้านธรรมดาแบบนี้ได้สัตว์พันธะที่ดีย่อมเป็นที่หมายหัวจากลูกผู้ดีหลายๆ คน ซึ่งมีสำนักต่างๆ เข้ามาทาบทามตัวไว้แล้วแต่พวกเขาต้องเลือกสำนักที่ตนชอบเอง 

แต่ที่ข้าชอบน่ะคือสัตว์เลี้ยงของคุณหนูไป๋มากกว่า ขยายร่างได้ด้วยข้าอยากใช้มันไปเที่ยวนี่นา เวลานี้ก็เป็นยามอู่ (11.00 - 12.59 น.) แล้ว ก็ถึงช่วงพักให้รับประทานอาหารกันก่อน ตระกูลถงนั่งรถม้าออกมาจนถึงป่าไม้ที่เงียบสงบมีลำธารเล็กๆ ถงจางเหลี่ยงใช้บ่าวไพร่ให้ปูเสื่อเพื่อที่จะพักรับประทานอาหารกันที่นี่เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ ถ้าถามว่าทำไมไม่ไปโรงเตี้ยมก็เพราะว่าคนมันแน่นขนัดน่าอึดอัดจะตาย ตระกูลถงไม่ชอบบรรยากาศแบบนั้นอยู่แล้ว ท่านแม่เลยให้บ่าวเตรียมอาหารแล้วตามมาที่นี่แทน ปิงเทียนที่ตามหลานหลิงมาตั้งแต่ทีแรกก็กลืนหายไปกับฝูงชน จนมาเจออีกทีก็ยืนหน้าบึ้งขนอาหารมาจัดเตรียมไว้ น่าขันนัก 

“ปิงเทียนเจ้าหายไปไหนมา ข้ามองหาเจ้าเสียทั่วลานเวทย์เชียวนะ” หลานหลิงเดินเข้าไปพูดแหย่ปิงเทียนทันที มันน่าแกล้งนัก 

“คุณชายไม่มองหาข้าน้อยเสียหน่อยขอรับ ข้าเห็นแต่คุณชายแกะเม็ดบัวเข้าปากตลอดเวลาเลย และสายตาไม่ละจากลานเวทย์ด้วยขอรับ!” ปิงเทียนยิ่งหน้าหงิกงอเข้าไปอีก หลานหลิงอดใจไม่ไหวยกมือขึ้นบีบแก้มสองข้างของปิงเทียนอย่างมันเขี้ยว 

หยอกล้อกันจนพอใจหลานหลิงก็ยิ้มหน้าบานกลับไปหาท่านพ่อท่านแม่ของตนที่มองมายิ้มๆ ให้กับบุตรชายของตน ทั้งสามนั่งรับประทานอาหารกันพูดคุยกันอย่างมีความสุข จนเวลาล่วงเลยมาจะถึงเวลาเริ่มงานอีกครั้ง ทั้งสามคนก็ขึ้นรถม้าจุดมุ่งหมายก็คือที่เดิม 

เสียงพูดคุยจอแจดังมาไม่หยุดเมื่อตัวรถม้าจอดลงหน้าลานเวทย์ เหมือนเป็นเดจาวูเลยอะ ฮ่าๆๆ แต่ที่เพิ่มมาคือปิงเทียนที่มานั่งข้างๆ หลานหลิงแทน 

หลานหลิงเริ่มไม่สนใจงานแล้วเนื่องจากคนเยอะมากจนละลานตาไปหมด ได้แต่เอาผลไม้จากมิติจิตของตนเองออกมากิน แบ่งให้ปิงเทียนด้วยล่ะ ผลไม้ทุกชนิดที่มีในมิติถูกหลานหลิงกินเรียบ ในใจนี่อยากจะเข้าไปนอนในมิติมากแต่ทำไม่ได้ งานมันน่าเบื่อเสียแล้ว อยากกลับบ้านแล้วอะ หลานหลิงดึงแขนเสื้อถงฟ่านถิงเบาๆ พลางส่งสายตาออดอ้อนผ่านหน้ากากของตน ฟ่านถิงเข้าใจเจตนาของบุตรชายตัวน้อยของนางที่คงอยากกลับจวนเต็มที จึงหันไปพูดกับสามีตน 

“ท่านพี่ข้าขอพาลูกกลับก่อนนะเจ้าคะ ดูเหมือนงานจะน่าเบื่อสำหรับลูกเราแล้ว ฮะๆๆ” ฟ่านถิงกระซิบให้สามีตนได้ยินเพียงคนเดียว เกรงว่าถ้าคนอื่นได้ยินว่าลูกของนางเบื่องานนี้แล้วคงจะโดนมองแรงเป็นขี้ปากชาวบ้าน แต่หากจะกลับกันหมดมันก็ไม่ควร 

“ได้ เดี๋ยวพี่จะตามไป” จางเหลี่ยงเหลือบมองลูกชายตนพลางขำในลำคอที่พอหันไปก็เจอสายตาออดอ้อนอย่างสุดกำลัง ฟ่านถิงจึงพาลูกชายออกมาจากงาน รวมทั้งปิงเทียนด้วย ถึงแม้ปิงเทียนดื้อดึงจะอยู่ต่อก็เถอะ  

เตียงจ๋าเดี๋ยวเจอกันนะจ๊ะ กลับไปพี่จะไปหนุนนอนน้องให้เต็มที่เลย รถตระกูลถงเคลื่อนตัวอีกครั้ง เพียงไม่นานก็กลับถึงจวนเสียแล้ว หลานหลิงลงจากรถมาก่อนจะยื่นมือให้ผู้เป็นมารดาจับมือลงมา ฟ่านถิงยิ้มให้กับบุตรชายตนอย่างอ่อนโยน 

“ท่านแม่ ข้าง่วงแล้วขอรับ ข้าขอไปแอบหลับสักประเดี๋ยวนะขอรับ ฮ่าๆๆ” หลานหลิงหันไปบอกแก่ท่าแม่ก่อนจะหอมแก้มผู้เป็นมารดาแรงๆทีหนึ่ง 

“เจ้าลูกคนนี้นิน่าตีจริงเชียว ไปนอนเถิด อย่านอนมากนักเล่ามันยังไม่มืดค่ำ ถ้านอนมากตอนดึกจะนอนไม่หลับเอาได้” หลานหลิงตีแขนหลานหลิงเบาๆ หนึ่งที 

“ขอรับ” หลานหลิงรับคำก่อนจะวิ่งอย่างเร็วแสง เตียงจ๋าพี่มาแล้วจ้า หลานหลิงมุ่งสู่ห้องของตนก่อนจะเปิดประตูและปิดประตูเสียงดัง ก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงแล้วหลับปุ๋ยอย่างสบาย โดยไม่รู้ว่ามีใครอีกคนกำลังถ้ำมองตนเองอยู่ 

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________________ 

ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยได้อัพเลยอ่า ติดงานงับ แต่จะมาทยอยแต่งออกมาให้ได้อ่านน้า 

เม้นท์ติชมไรท์หน่อยนะคะ เจอคำผิดบอกไรท์ได้น้าเผื่อไรท์อ่านผ่าน 555 

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ^^ 

ความคิดเห็น