ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 32

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2563 07:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32
แบบอักษร

“ป้าสายคะ ฝีมือทำขนมอย่างฟ้าเนี่ย ทำขายได้หรือยังคะ” หญิงสาวเปลี่ยนเรื่องเลียบ ๆ เคียง ๆ ถาม 

“สบายมากค่ะ ขี้คร้านจะขายดิบขายดี เพราะคุณฟ้าพลิกแพลงเก่ง” นางสายยิ้ม หล่อนไม่ได้พูดเกินจริงเลย 

“ทำไมคะคุณฟ้า มีอะไรหรือเปล่า” นางสายเอะใจ เมื่อสังเกตเห็นหญิงสาวหน้าหมอง ๆ 

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ปลายฟ้าฝืนยิ้มให้ แต่ก็ไม่สามารถซ่อนแววกังวลในดวงตา จากผู้มากวัยกว่าได้มิดชิด 

  

หญิงสาวกลับมานั่งคิดเรื่องที่นางสายตั้งข้อสงสัย  มันจะเป็นไปได้เหรอ ว่าเควินน้อยจะแหวกว่ายมาหาหนูปลายฟ้าได้สำเร็จ ตั้งแต่ครั้งแรก เพราะหลังจากนั้น ชายหนุ่มป้องกันตัวเองตลอด...เฮ้อ....ยังไงฉันก็ต้องไป ...ไปตอนนี้ดีกว่ารอให้เขาเบื่อ หรือถ้าโชคชะตาเล่นตลก การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวก็ยังดีเสียกว่ายอมให้ใครมาพรากลูกไป........ 

  

           “ฟ้า...มาอยู่นี่เอง” เควินตามไปที่ครัว ไม่เห็นหญิงสาวอยู่ที่นั่น จึงได้เดินตามหา หลัง ๆ มานี่เขาชักจะติดแม่สาวน้อยโดยไม่รู้ตัว  

“มีอะไรหรือเปล่าคะ...คิดถึงเค้าเหรอ” ปลายฟ้าถามยิ้มยั่ว 

“รู้แล้วยังถามอีก” ชายหนุ่มเก็กหน้าดุ 

“ฟ้าไปในครัวมาค่ะ”  

“รู้แล้ว ถึงได้ตามไปหา แต่ก็ไม่เจอ” 

“เพิ่งจะออกมานั่งนี่ล่ะค่ะ” 

“ชอบทำอาหารแล้วเหรอ เมื่อก่อนเห็นบอกไม่ชอบ” เควินจำรายละเอียดของหญิงสาวได้เสมอ  

“ทำไม่เป็น ไม่ถนัด เลยไม่ชอบมากกว่าค่ะ” ปลายฟ้าแก้ให้ถูก   

“ตอนนี้ชอบแล้วใช่ไหม เหมือนเมื่อก่อนเอาแต่ผลักไสฉัน แต่ตอนนี้ชอบแล้วใช่หรือเปล่า” เควินเลี้ยวเข้าตัวดื้อ ยิ้มตาพราว 

“แน้.....ขี้ตู่...” 

“พิสูจน์ดูก็ได้...นี่แน่ะ...” ชายหนุ่มปล้ำจูบ แกล้งเอาคางสากลากไปตามผิวเนื้อเนียน จนเป็นรอยแดง ๆ  

“อย่าทำแบบนี้สิคะ...เจ็บนะ” หญิงสาวทุบไหล่หนา ให้หยุด 

“ถ้าไม่ยอมรับความจริงก็ต้องโดนทำโทษแบบนี้แหละ” 

“ก็ได้ค่ะ ชอบก็ได้ แล้วเมื่อไหร่ ฟ้าจะเลิกเป็นนักโทษล่ะคะ” หญิงสาวถือโอกาสต่อรอง 

“เธอไม่ใช่นักโทษสักหน่อย...ตอนนี้เธอเป็นเมียฉัน” ชายหนุ่มมองตาคนในอ้อมกอด 

“เฉพาะตอนที่คุณอยู่ใช่ไหมคะ...ถ้าคุณไม่อยู่ก็เป็นนักโทษเหมือนเดิม” ปลายฟ้าน้ำตารื้น คลอหน่วยตา 

“ไม่เอาน่า เรื่องแค่นี้เอง” เควินกระชับอ้อมกอด ลูบผมนุ่มลื่นนั้นเบา ๆ  

“เดี๋ยวฉันสั่งลูกน้องให้ เธอจะมีอิสระทุกอย่าง” เควินพูดอย่างเอาใจ เพราะเขามั่นใจแล้วว่าได้กุมหัวใจสาวน้อยไว้ทั้งหมดแล้ว เหลือแต่เขาเท่านั้น รอให้แน่ใจอีกสักหน่อย  

“ขอบคุณนะคะ” ปลายฟ้าพนมมือไหว้กับอกของชายหนุ่ม ดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่ต้องการ 

ตลอดทั้งสัปดาห์ ชายหนุ่มหญิงสาวแทบไม่ได้ห่างกันเลย ราวกับเป็นคู่ข้าวใหม่ ปลามัน เควิน พาปลายฟ้า ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาอย่างเอาอกเอาใจ  ไม่มีทีท่าจะแหนงหน่ายกันง่าย ๆ แต่ปลายฟ้ากลับคิดว่านี่อาจจะเป็นการกระทำก่อนจากลาของเขาก็ได้ เพราะเขาคงจะต้องเตรียมตัวแต่งงานในเร็ว ๆ นี้ 

 ปลายฟ้าหาโอกาสไปคุยกับป้าสาย เพราะนางเคยบอกว่า มีน้องสาวอยู่ที่เชียงใหม่อีกคน และนางก็ตั้งใจว่าอีกสี่ห้าปี จะลาออกไปอยู่บ้านที่เชียงใหม่เหมือนกัน 

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ คุณฟ้า” นางสาย สังเกตเห็นหญิงสาวมักนั่งหน้าตาอมทุกข์เวลาที่อยู่คนเดียว ถึงแม้จะเป็นช่วงสั้น ๆ แต่มันก็ชวนสะกิดใจ 

“คือ..ไม่รู้จะพูดยังไงดี...จะปรึกษาใครได้มีแต่คนของเขา ...ฟ้าเหมือนตัวคนเดียว” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบาหวิว 

“คุณฟ้ายังมีป้านะคะ ป้าน่ะเอ็นดูคุณฟ้าเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่ง” นางสายปลอบ  

“ขอบคุณนะคะ แต่ปัญหาของฟ้า คงไม่มีใครเข้าใจ”  

“เรื่องอะไรล่ะคะ” 

“ฟ้าอยากออกไปจากที่นี่” หญิงสาวโพล่งออกมา  

ความคิดเห็น