email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 08 My family is your family, Too.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 106

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ต.ค. 2563 06:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
08 My family is your family, Too.
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

Chep #08 

My family is your family, Too. 

 

 

 

 

 

 

#Therst Part 

ตอนนี้แอชร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของผม ผมทำได้แค่กอดปลอบแอชเท่านั้น ม๊าผมนี่ก็เว่อร์เกินตลอดเลย ดีใจจนช็อกไปแบบนั้น ก็ทำให้เมียผมช็อกกว่าเก่าอีก คิดไปว่าม๊ารับไม่ได้อีก ผมพยายามบอกเท่าไหร่เจ้าตัวก็เอาแต่ร้องไห้ และโวยวายออกมาไม่หยุด คงต้องรอให้อารมนิ่งกว่านี้ก่อน ที่สำคัญ!! ม๊าฟื้นเมื่อไหร่ผมจะคิดบัญชีให้หนักๆ เลย 

 

"เธิร์ซม๊าฟื้นแล้ว" เสียงธอร์สดังออกมาจากหน้าประตูก่อนจะเปิดซะอีก 

"โธ่...คนดี ไม่ร้องนะครับ เรื่องมันไม่ได้แย่แบบที่คิดเลย ม๊าเรียกให้ลงไปข้างล่างน่ะ" 

"ไม่แย่อย่างไงไหวอ้ะ ฮึก แม่นายล้มลงไปขนาดนั้นอ่ะ ฮึกๆ ฮือ" 

"โอ๋ๆๆ เช็ดน้ำตาก่อนเร็ว ป๊า ม๊ารอคุยอยู่ข้างล่างครับ" 

 

ผมกับธอร์สช่วยกันพยุง(?)ร่างของแอชเทคลงมาจากห้อง โดยมีสายตาของม๊าจ้องมองตั้งแต่เห็นเส้นผมแรกโผล่พ้นออกมาให้เห็น แล้วคุณคิดว่าเมียผมเนี้ยจะเป็นอย่างไง อย่างนี้ไงครับ! ตัวหดเหลือสองนิ้วแล้วเนี้ย!!! 

 

"ว่าไงครับม๊า ถ้ายังจ้องเหมือนจะกินแบบนั้น จะไม่พามาแล้วนะ" 

"ทำไม? หวงมากหรอ?" 

"ใช่!!/ใช่!!" 

"เหอะ!! หนูชื่ออะไรนะคะ" 

"ชะ ชื่อ แอชเทค ครับ" 

"มานั่งนี่มา" 

"ไม่!/ไม่!" 

"ไม่ได้ขอความเห็น แอชมานั่งข้างแม่นี่มา" 

 

เมียตัวน้อยของพวกผมก็ต้องระหกระเหินไปนั่งข้างม๊าจนได้ ผมนี่ตีหน้าตึงใส่ม๊าทันที ถ้าเกิดคุณอลิสเล่นตุกติกแต๊ะอั๋งเมียผมเมื่อไหร่ บ้านแตกแน่!!! 

 

"ไงจ๊ะ เมื่อกี้ตกใจมากไหมคะ" 

"คะ ครับ คุณน้าเป็นอย่างไงบ้างครับ มึนหัวอยู่หรือเปล่า" 

"ต๊าย!!! นง น้า อะไรล่ะคะลูก เมียไอ้สองแสบ ก็ลูกแม่เหมือนกันค่ะ เรียกแม่สิ" 

"ครับ?" 

"ไม่ต้องงงค่ะลูก แม่แค่ดีใจไปหน่อย ไอ้สองแสบหาลูกสะใภ้มาให้ถูกใจแม่ ม๊าก!!!" 

"ผมบอกแล้ว ว่าไม่ต้องร้อง มันเป็นเรื่องที่แบ่บ ....." 

"อาการตกใจเวอร์วังของม๊าอ่ะ ทำเมียผมร้องไห้ จ่ายค่าทำขวัญมาให้เมียพวกผมเลย" 

"แน่นอนอยู่แล้ว!! คืนนี้นอนกับแม่นะคะ" 

"ไม่!!/ไม่!!" 

"ชื่อแอชเทคหรอ? ถ้าไม่ใช่ก็เงียบไปค่ะ" 

"ม๊า!!!/ม๊า!!!" 

"เอ่อ...คะ คือว่า...." 

 

ผมกับธอร์สส่งสีหน้าเว้าวอนสุดชีวิตให้กับแอชเทค ดูสีหน้าของลูกหมูพวกเราสิ เลิ่กลั่กใหญ่แล้ว แต่พวกผมไม่ยอมเด็ดขาด!! ไม่ยอม!!! 

 

"มึงอ่ะ แม่งคืนนี้จะนอนหลับไหมวะ" 

"นอนไม่หลับก็ไม่ต้องนอน พังประตูเข้าไปแม่งเลย" 

"ใจเย็นไอ้เสือ นี่บ้านเราเอง และในนั้นก็ม๊าของพวกแกนะ" 

"ป๊ายอมหรอ?" 

"ไม่ยอมก็ต้องยอมไหมล่ะ นอนแม่งหน้าห้องนี่แหละ" 

 

ใช่ครับ พวกผมรวมทั้งป๊าโดนเชดหัวออกจากห้อง จะขัดก็ไม่ได้ สายตาที่เมียรักส่งมามันช่าง... ไม่เอา ไม่พูดดีกว่า ทนก็ได้ครับ คืนเดียวเอง!!!!!! ผมจะไม่พามาอีก จำไว้เลยนะม๊า 

........................................................................................................... 

 

 

 

7.00 AM. 

 

"เมียจ๋า~~~" 

"ไอ้สัด กูพ่อมึง! ไม่ใช่เมีย!" 

"อื้อ!! พูดอะไรอย่างนั้นครับแอช" 

"ไอ้ลูกเวร! ตื่นสิวะ ห่าเอ้ย!!" 

 

ทำไมวันนี้เมียผมดิ้นแรงจัง ตัวก็แข็งๆ ผิวหยาบกระด้าง มันมีอะไรแปลกไป มันไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนี้ เราฝันอยู่ ใช่ เรากำลังฝันร้ายอยู่! 

 

"ไอ้ลูกสันขวาน พวกมึงตื่นเดี๋ยวนี้!!!!" 

"อะไรวะ! / อะไรวะ!" 

"กูพ่อมึง ไอ้สัด! จับจนกูขนลุกไปหมด ห่าเอ้ย!" 

"โห่!!!!/โห่!!!!" 

"กูก็ว่าอยู่ ทำไมเมียรักแปลกไป" 

"ห่าเอ้ย!! เมียจ๋า มาล้างมลทินให้หน่อย~~~~" 

"กูไหมที่ควรพูดไอ้ลูกเวร!!!" 

 

โห่ลลลลลล ผมนี่แทบอ้วก ทำไมเมียรักกลายร่างเป็นพ่อไปได้วะ ขนลุกเกรียวเลย หึ้ย~~~ 

 

"เอะอะ อะไรกันแต่เช้าคะ" 

"ก็ไอ้ตัวดีสองตัวนี่สิ จับ จูบ ลูบ คลำ ผมอยู่ได้! คุณต้องมาล้างมลทินให้ผมนะ ไม่งั้นผมต้องฝันร้ายแน่~~~" 

"คุณนี่...ทำตัวเป็นเด็กไปได้ ไม่อายเด็กๆ บ้างเลยหรอคะ" 

"ไม่รู้ล่ะ ผมไม่ยอม คุณต้องมาล้างมลทินให้ผม!" 

 

ฟอด 

 

"เอาเท่านี้ไปก่อนนะคะ" 

"หึๆ เมียรัก คืนนี้ห้ามไล่ผมอีกนะ" 

"อ้วก! / อ้วก!" 

"อะไรๆ ทำอย่างกับพวกแกทนได้?" 

"เรื่องอะไรล่ะ" 

"ใช่ ผมจะพาเมียกลับแล้ว!" 

"อะไรกันๆ ห่างๆ บ้างก็ได้ หนูแอชแม่จะแย่เอา" 

"แหะๆ ไปกินข้าวกันดีกว่าครับ เสร็จหมดแล้ว" 

 

หลังจากทานอาหารเสร็จพวกผมก็อยู่คุยกับป๊า ม๊าต่ออีกหน่อย แต่ยังไม่ได้บอกว่าแอชไม่เหมือนพวกเรา แค่เปรยๆ ไปว่าอยากอุ้มหลานกี่คนดี ซึ่งก็ได้รับลูกตุ้บกลับมาเป็นคำตอบ ป๊าม๊าคงไม่หวังจะมีหลานแล้ว แต่ใครบอกว่าจะมีไม่ได้กันล่ะ ฮ่าๆ ผมจะมาเซอร์ไพรส์หลังจากที่ปั้นไอ้เสือในท้องแอชได้สำเร็จ!!! 

 

 

"พวกนายอยากเป็นครอบครัวเดียวกันกับฉันไหม?" 

"อย่างไงนะครับ?" 

"ก็ประมาณว่า ไปหาพ่อฉันกันไหม" 

"หา... แอชว่าไงนะครับ" 

"ก็ฉันอยากพาพวกนายไปหาท่านพ่อ เลยถามความคิดเห็นว่าอยากไปไหม" 

"ท่านพ่อดุมาก-น้อยแค่ไหนครับ คือพวกเรารังแกลูกท่านไว้เยอะไง เลยกลัวๆ กัน แหะๆ" 

"ก็มากกว่าไอ้โจสิบเท่านะ ท่านเงียบๆ เจ้าระเบียบแหละ" 

"เอ่อ... ท่านมีลูกกี่คนครับ" 

"หึๆ กลัวกันขนาดนั้น?" 

"ชะ ใช่" 

"มีทั้งหมดสามคน ฉันคนสุดท้อง" 

"ฟูว... อย่างน้อยท่านก็มีลูกชายไว้สืบสกุลอยู่ รอดแล้วเว้ย!" 

"หืม... ใครบอก?" 

".../..." 

"ฮ่าๆๆ ทำหน้าอะไรอย่างนั้น" 

"แอชไม่เล่นแบบนี้สิ พวกผมกลัวไม่ได้เห็นหน้าลูกนะ" 

"ใช่... เสียวสันหลังวาบเลย" 

"อื้ม เดี๋ยวจะบอกละกันนะว่าจะพาไปวันไหน หลังเรียนจบเป็นไง ฝึกงานใกล้เสร็จแล้วนี่" 

"เอางั้นก็ได้ครับ" 

"ใช่ เอางั้นก็ได้" 

 

แอชล้อซะผมไม่กล้าที่จะไปหาว่าที่พ่อตาเลยครับ แต่เชื่อเถอะว่าต่อให้เป็นพ่อตาก็ฆ่าพวกผมไม่ได้ ถ้าพวกผมไม่ยอมตายเองน่ะนะ เห็นทีต้องไปฝึกหนักๆ รอซะแล้ว ไม่รู้ว่าพ่อตาในอนาคตจะโหดขนาดไหน ก็เล่นทำลูกเขาท้องได้เลยนี่นะ แถมพวกผมยังเป็นเพียงปถุชนคนธรรมดาอีก หลายกระทงเลยแฮะ เป็นกำลังใจให้พวกผมด้วยนะครับทุกคน 

 

เวลาผ่านไปไวมาก ตอนนี้พวกผมฝึกงานเสร็จกันแล้วเรียบร้อย และย้ายสำมะโนครัวมาอยู่บ้านแอชเทคอย่างเป็นทางการ และทุกวี่ทุกวันพวกผมก็หมั่นป๊ำลูกกัน... มันเหมือนจะได้ผลนะครับ ร่างกายแอชเริ่มเปลี่ยนไป มีน้ำมีนวล เปล่งปลั่งสุดๆ ไปเลย ขนาดคุณโจ ผัวน้องหนูยังทักเลย แถมเดี๋ยวนี้พวกผมก็ชอบกินอะไรกันแปลกๆ ด้วยนี่สิ 

 

แต่ในความดีใจ มันก็มีความกังวลอยู่นะครับ ร่างกายแอชเปลี่ยนไปมาก มากจนผมรู้สึกได้ ผมกลัวอาการข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นกับแอชสุดๆ ผมกลัวเหลือเกิน แต่ไอ้ธอร์สก็เริ่มศึกษาทางนี้เรื่อยๆ ไม่รู้ว่าตัวยาที่มันทำจะใช้กับแอชได้หรือเปล่า ได้แต่หวังให้มันใช้ได้ หรือไม่ต้องใช้มันเลย 

 

"นี่พวกนาย คะ คือว่า..." 

"ว่าไงครับแอช" 

"มีอะไร หื้ม" 

"ทะ ท่านพ่อส่งจดหมายมา.... ตามให้ไปพบน่ะ" 

 

ชิบหาย คำเดียวเลยครับที่คิดขึ้นได้ตอนนี้ ไม่รู้ว่าเรียกทำไม หรือผมควรปรึกษาป๊า ม๊าก่อนดี ปรึกษาก่อนดีกว่า เผื่อท่านจะช่วยสอนสกิลการโน้มน้าวใจ ไม่ให้โดนเขม่นเอา เล่นทำลูกชายสุดที่รักเขาท้อง ฮึ่ย... แค่คิดก็ขนลุก 

"แอช...พวกเรามีเรื่องจะปรึกษา" 

"อื้ม ว่ามาสิ" 

"ถ้าเราจะบอกเรื่องนี้กับป๊า ม๊า แอชจะว่าอะไรไหม" 

"เรื่องไหนหรอ" 

"ก็เรื่องที่แอชเป็นแวมไพร์ แล้วก็เรื่องไอ้แสบในท้องแอช" 

"จะบอกเลยหรอ ผมกลัวแม่คุณช็อก" 

"ไม่หรอก ม๊าผ่านอะไรมาเยอะ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่ได้สวยหรูอย่างนี้หรอก" 

"เอางั้นก็ได้ ฉันแล้วแต่พวกนายอยู่แล้ว" 

"งั้นวันนี้เรากลับไปนอนที่บ้านผมกันนะ" 

 

และในเย็นวันนั้นผมก็ขนกันกลับมาบ้าน โดยโทรบอกป๊า กับม๊าไว้ก่อนแล้ว พวกท่านยืนรอต้อนรับอยู่หน้าบ้าน พร้อมกับบรรดาอาหารหลากหลาย ละลานตาสุดๆ ทั้งหมดนี่...แค่เพียงเพราะผมบอกว่ามีข่าวดี และเรื่องจะปรึกษา..งั้นหรอ?? ทุกคนคิดงั้นไหมครับ 

หลังจากทานเสร็จผมก็ชวนป๊า และม๊ามาที่ห้องรับแขก เพื่อจะบอกเรื่องต่างๆ ให้พวกท่านได้รับรู้ ถึงแม้มันจะเลยเถิดมาแล้วก็เถอะ อย่างไงพวกผมก็ต้องพลิกสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้ให้กลายเป็นดีให้ได้ ด้วยคำแนะนำของป๊า และม๊า แต่ว่าก่อนที่จะได้คำแนะนำ พวกผมคงต้องหูชากันก่อน 

 

"พวกแกว่าอย่างไงนะ!!!!" 

"ม๊า.... ใจเย็นนะครับ คือตั้งใจมาเซอร์ไพรส์เลยนะ ไม่ดีใจอ่อ" 

"ใช่ครับ ถึงมันจะดูไม่ดีไปหน่อยก็เถอะ" 

"ใช้คำหว่าหน่อยหรอห๊ะ!! หนูแอชเขาเป็นลูกมีพ่อ มีแม่นะ พวกแกนี่ทำอะไรไม่รู้จักคิดจริงๆ แล้วนี่ถ้าไม่จวนตัวจริงๆ นี่คิดจะมาปรึกษากันไหมหะ ต้องให้ทางนั้นเขาส่งจดหมายมาตามนี่ฉันต้องทำหน้าอย่างไง หะ!!!" 

"คุณ... ใจเย็นๆ ก่อนนะ ไหนๆ เรื่องมันก็มาถึงนี่แล้ว ที่สำคัญทางนั้นเป็นถึงเอิร์ลเลยนะ เราไม่รู้ว่าเขาจะยึดมั่นในขนบธรรมเนียมแค่ไหน" 

"เหอะ! เหมือนใครกันล่ะ ที่ฉันต้องท้องก่อน ถึงจะมีหน้าไปหาพ่อ แม่ฉันน่ะ หะ!!!" 

"เรื่องของเรามันผ่านมานานแล้ว ปล่อยๆ มันไปก่อนเนาะ" 

 

เกมพลิกว่ะ ป๊าผมนี่ก็ทำม๊าท้องก่อนแต่งเหมือนกันหรอวะเนี้ย พวกผมนี่ได้เชื้อป๊ามาเต็มๆ เลยทำให้ม๊าอารมณ์ขึ้นสุดขีดเลย เอาไงดีวะ ที่สำคัญ พวกผมก็เพิ่งรู้ว่าพ่อตามียศเป็นถึงเอิร์ล ตายห่าละ ยศพอๆ กับผัวน้องหนูเลยว่ะ ว่าแต่เมียกูยศอะไรวะเนี่ย ห่าเอ้ย 

 

"แอชครับ คือพวกเราไม่ค่อยได้ยุ่งเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่ แต่พวกเราสงสัยนิดหน่อย" 

"คิดเหมือนกูเลยธอร์ส" 

"แน่นอน มึงคิดอะไรอยู่ ในหัวกูก็คิดแบบเดียวกัน" 

"สักที เลิกอวยกันก่อน จะถามอะไร" 

"แหะ... คือแอชเมียรักนี่...ยศอะไรหรอครับ" 

"หึ กลัวสู้เขาไม่ได้หรือไง ถึงถาม" 

"ก็ส่วนนึง แล้วก็อยากรู้ด้วยส่วนนึง" 

"ฉันเป็นบารอน แต่อีกสองปีข้างหน้ากำลังจะถูกแต่งตั้งให้เป็นไวส์เคานต์ เพราะงานที่สั่งใกล้จะสำเร็จ คิงเขาเล็งเห็น แต่ลูกคิงมันโง่ อคติเกิน เพื่อนแบบฉันเลยต้องทำงานหนัก" 

 

ที่แท้ก็บารอนนี่เอง จะว่าไปแล้วเมียพวกผมนี่ใหญ่เหมือนกันนะ ถึงว่าวังถึงได้ใหญ่ขนาดนั้น แถมมีลูกน้องอีกเพียบ โปรไฟล์ดีขนาดนี้ ถ้าไม่ติดว่ามีผัวแล้ว หัวบันไดบ้านคงไม่แห้งแน่ๆ 

กลับมาสู่เรื่องที่เคร่งเครียดกันต่อนะครับ เมื่อกี้แวะไปถามชีวประวัติเมียมา ตอนที่ม๊ากำลังใช้ความคิด และดูเหมือนตอนนี้ม๊ากำลังวางแผนได้แล้ว ว่าลูกสุดที่รักแบบพวกผมต้องดำเนินการอย่างไรให้ท่านพ่อของแอชยอมรับ และไม่ฆ่าทิ้งไปซะก่อน 

 

"แอชลูก ท่านพ่อหนูพักอยู่ไกลจากที่นี่มากไหมจ๊ะ" 

"ไม่น่าจะไกลเท่าไหร่นะครับ ขึ้นเจ็ทจากบ้านผมไปก็ประมาณ 4-5 ชั่วโมงถึง" 

"แล้วปกติหนูไปอย่างไงจ๊ะ" 

"แหะๆ วาร์ปไปครับ คือวิธีนั้นมันไปได้แค่ผมคนเดียวน่ะครับ เลยคิดว่านั่งเจ็ทไปน่าจะดีกว่า" 

"น่ารักจังเลย แวมน้อยของแม่" 

"แหะ...ครับ" 

"ดีเลย งั้นพ่อกับแม่จะไปด้วย ขืนปล่อยให้ไปกันแค่สองคนมีหวังแม่คงไม่ได้เห็นลูกสะไภ้ กับหลานน้อยๆ แน่นอน" 

"แม่ก็ แต่มันจะอันตรายเกินไปหรือเปล่าครับ" 

"ใช่แม่ นั่นถิ่นเขาเลยนะ" 

"ลูกลืมอะไรไปหรือเปล่าคะ เพอร์เซโฟนี ฉายานี้แม่ไม่ได้จับฉลากได้มานะคะ" 

"ม๊าโคตรเท่" 

"เมียกู พวกมึงนี่" 

"รู้เหอะ นี่ก็เมียผม พวกผมมีเมียแล้ว!!" 

"ใช่ เลิกหึงพวกผมจากม๊าของพวกผมได้แล้ว!" 

"เหอะ มึงรอให้แสบออกมาก่อนเถอะ จะยิ่งกว่ากูอีก บอกเลย" 

 

เห็นไหมครับ ผมบอกแล้วว่าม๊า กับป๊า ผ่านอะไรมาเยอะ พวกผมก็เช่นกัน ถึงได้บอกไงว่าแวมไพร์ก็แวมไพร์เถอะ ล้มพวกผมไม่ได้ง่ายๆ ยิ่งป๊า กับม๊านี่ เหอะ... บอกเลยว่ายิ่งกว่าเทพแห่งความตายอีก ลงได้เลือดขึ้นหน้าเมื่อไหร่ ครึ่งค่อนประเทศ ป๊า ม๊าผมก็พังมาแล้ว 

ส่วนป๊านั้น จะอะไรนักหนา นั่นม๊าผมนะครับ แม่ผู้ให้กำเนิดน่ะ จะหึง หวงอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ไม่ทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือเล้ย แถมยังมาบอกอีกนะว่าเดี๋ยวพวกผมจะหวงเมีย ไม่ให้ลูกเข้าใกล้ บ้าเถอะ นั่นลูกไหมครับ 

 

"ส่วนพวกแก ต้องสงบปาก สงบคำ นั่งนิ่งๆ อย่าทำให้เสียเรื่อง เข้าใจไหม?" 

"เข้าใจครับ / เข้าใจครับ" 

"ม๊ากับป๊าขึ้นไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ไปบ้านแอชกัน รับรองว่าพอม๊าเห็นสวนของแอชม๊าจะอึ้ง" 

"ใช่สิ ขนาดมึงยังนั่งหงิมนี่นะ ฮ่าๆๆ" 

 

ปึก! 

 

"ไอ้สัสเธิร์ซ มันเรื่องจริงไหมหะ ตบกูทำห่าไรเนี่ย" 

"ปากหมา" 

"คีพจัง! ลุคมึงน่ะ มันก็คือๆ กูนี่แหละ" 

"เรื่องของกู ไม่เสือก" 

"พอๆๆ ทะเลาะกันเป็นเด็กๆ เดี๋ยวได้นอนนอกห้องทั้งคู่" 

"หยุดแล้วจ้ะเมียจ๋า" 

"ใช่ หยุดแล้วๆ อย่าไล่พวกเราเลยนะครับ" 

"ไม่ร้อง หงิงๆ เลยล่ะสัส ไอ้พวกไก่อ่อน!" 

"คุณคะ?" 

"แหะๆ เราเข้าห้องกันดีกว่าที่รัก" 

 

เหอะ เขาเรียกให้เกียรติเมียครับ ไม่ต้องมองพวกผมสามคนพ่อลูกด้วยสายตาแบบนั้น ผมรู้นะว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ รักเมียมากอ่ะครับ ห่างเมียไม่ได้ ไอ้พวกโสดๆ ไม่เข้าใจหรอก เหอะๆ 

 

....................................................................... 

@เนื้อหาในจดหมาย 

 

ถึง แอชเทค ลูกรัก 

ลูกคงรู้ความหมายของจดหมายฉบับนี้ดี พ่อให้เวลาอีก 3 วันหลังจากนี้ มนุษย์สองคนนั้นที่ทำให้ลูกต้องเปลี่ยนเพศมันต้องมีคำอธิบายดีๆ มาให้พ่อที่วัง และลูกจงบอกมันว่าพ่อเจ้าระเบียบเพียงใด ยึดถือกฎเคร่งครัดเพียงใด และลูกรักของพ่อ เจ้าจงกลับมาที่วังให้หมอหลวงดูอาการ และจัดยาให้เจ้า เพื่อบำรุงร่ายกายเจ้า รวมถึงหลานให้แข็งแรง  

พ่อยังไม่สามารถบอกได้ว่าเด็กในท้องเจ้าจะเกิดมาเป็นแวมไพร์ได้สมบูรณ์ไหม ถ้าไม่...ลูกคงรู้ว่าพ่อต้องจัดการอย่างไร 

 

พ่อรักลูกเสมอ  

ฮาวาร์ด บอร์น บร็องซ์  

 

 

................................................................... 

*เพอร์เซโฟนี (Persephone) คือ ผู้เป็นพญามัจุราชแห่งปรภพ และมีอำนาจเหนือวิญญาณทั้งปวง 

 

 

 

มาแล้วค่าาาาาาา ตอนนี้นานมาก!!! ดองนานมาก!!!! 

ไรด์ต้องกราบขอโทษรี้ดเดอร์ทุกคนด้วยนะคะ 

งื้อ..... 

>< 

ความคิดเห็น