email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กลรักเด็กช่าง EP2

ชื่อตอน : กลรักเด็กช่าง EP2

คำค้น : นิยายวาย เกียร์ วิศวะ Engineer NC โรมัน เด็กช่าง เด็กช่างกล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 374

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2563 15:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กลรักเด็กช่าง EP2
แบบอักษร

เสือ 

"ขึ้นไป อย่าคิดจะหนีไปไหนล่ะ" ผมโยนไอ้เตี้ยเข้าไปในรถของผม จากนั้นก็รีบปิดประตูรถเอาไว้ เผลอไม่ได้เดี๋ยวมันจะหนีไปหาเพื่อนมันซะก่อน ใครจะไปคิดว่าคนที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มระหว่างผมกับสาวสวยที่พึ่งมารู้จักกันที่ร้านเมื่อกี้ จะมีไอ้เตี้ยขี้เมามาจากไหนก็ไม่รู้ แม่ง...เพราะมันคนเดียวเลยทำให้อารมณ์ผมค้างจนถึงตอนนี้ มันเคาะประตูห้องน้ำที่มีผมกับสาวคนนั้นอยู่ จนบานประตูแทบจะพัง ถ้าผมไม่ยอมเปิดประตูห้องน้ำให้มันนะ ป่านนี้ผมคงมีความสุขกับสาวสวยคนนั้นไปแล้ว แม่ง...ยิ่งคิดยิ่งอารมณ์ฺเสียว่ะ โถฉี่ข้างนอกก็มี ทำไมมันไม่ไปยืนฉี่ว๊ะ! 

"มึงจะพากูไปไหน แม่ง...ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ" 

"อยู่เฉยๆ ถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัวไปมากกว่า ก็กรุณาหุบปากของมึงเอาไว้ด้วย เงียบๆกูหนวกหู" ผมเกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ จนโตป่านนี้แล้วก็พึ่งจะเคยเห็นคนดื้อดึงอย่างมันนี่แหละ แม่ง...คนอะไรว๊ะ ทำให้ผมอารมณ์เสียได้ตลอดเวลาแบบนี้น่ะ 

"ไม่! กูไม่เงียบ จนกว่ามึงจะยอมปล่อยกูไป ช่วยด้วยยยยย.....ไอ้นัท ไอ้ดิว ไอ้พวกเพื่อนบ้ามาช่วยกู...อือ...." ผมรีบเอามือปิดปากของมันเอาไว้ ก่อนที่มันจะตะโกนเสียงดังไปมากกว่านี้อีก 

"กูจะทำยังไงกับมึงดีนะ หุบปาก" 

"อือ...ช่วยยย...อึก...." 

"ไม่ยอมหุบใช่มั้ยปาก ได้...เดี๋ยวกูจะทำให้มึงหุบปากลงเดี๋ยวนี้แหละ" ผมจับใบหน้าที่ดูเหย่อหยิ่งของมันเชิดขึ้นมา จากนั้นก็ก้มลงประกบที่ปากของมันอย่างรวดเร็ว 

"อึก...อือ...." ผมจูบมันจนได้กลิ่นคาวเลือดปะปนกับน้ำลาย ปลายลิ้นที่แอบซ่อนเอาไว้ข้างในของมัน ถูกผมไล่ต้อนจนจมมุม สองมือที่เป็นอิสระของมันก็ทุบตีอยู่ที่หน้าอกของผมอย่างแรง และเนื้อตัวก็ดูสั่นสะท้านไปหมดเหมือนคนที่กำลังจะหมดแรง ผมจูบมันอยู่นานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้มันไม่ดิ้นขัดขืนผมอีกแล้ว ดังนั้นผมจึงยอมหยุดและถอนจูบออกไป 

"อ้าว...เชี่ย! ไอ้เตี้ยๆ"  

".........." มันตกใจจนเป็นลมไปแล้วครับ  

"แม่งเอ้ย....กูจะทำยังไงกับมึงดีเนี่ยไอ้เตี้ย เพราะมึงอีกแล้ว ทำให้อารมณ์กูค้างอีกเป็นรอบที่สอง" 

จะว่าไปการที่ผมจูบกับผู้ชายด้วยกันครั้งแรก มันก็ดูไม่เลวนิ ปากนิ่มๆบวกกับความดื้อรั้นของมัน ทำให้ผมอยากเอาชนะ จนแทบไม่อยากจะถอนจูบออกมาเลย น่าเสียดายเนอะที่มันตกใจจนเป็นลมไปซะก่อน ไม่อย่างนั้นล่ะก็....หึ!  

"เฮ้อ! มึงนี่นะ นอกจากจะเป็นก้างขวางคอของกูแล้ว ตอนนี้มึงก็ยังจะมาเป็นภาระให้กับกูอีก" ตอนที่ผมต่อยเข้าที่หน้าท้องของมันในห้องน้ำตอนนั่น ก็เป็นเพราะตอนนั้นผมรู้สึกโมโหมันจริงๆ ที่ทำให้เสืออย่างผมต้องปล่อยเหยื่อทิ้งไปอย่างน่าเสียดาย ช่างมันเถอะ ยังไงซะ! ตอนนี้ผมก็ได้เหยื่อตัวใหม่มาแทนแล้วนิ จริงมั้ยครับ หึๆๆ! 

 

เหนือเมฆ 

"อือ...." ผมงัวเงียตื่นขึ้นมา เมื่อรู้สึกตัวว่ามีอะไรหนักๆทับอยู่บนตัวผมเอง ผมพยายามขยับตัวเพื่อจะมองให้ชัดๆว่ามันคือกันแน่ถึงได้หนักขนาดนี้ 

"..........." 

"อ๊ะ!" หัวใจของผมแทบจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อมองชัดๆแล้วปรากฎว่าไอ้ที่หนักๆทับตัวผมอยู่เนี่ย มันก็คือไอ้ผู้ชายหื่นกามเมื่อคืนนี้นี่เอง แล้วเป็นไงมาไงผมถึงได้มานอนอยู่กับมันได้เนี่ย ในระหว่างผมกำลังไล่เรียงความคิดเพื่อจะคิดให้ออก มือหนาที่กอดตัวผมเอาไว้ ก็กระชับอ้อมกอดให้มันแน่นขึ้นกว่าเดิม เสียงลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอแสดงว่าเขายังนอนหลับอยู่  

ผมใช้เวลาดึงสติตัวเองเพื่อเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผมเมื่อคืน เมื่อผมนึกได้เท่านั้นแหละ ทำเอาผมไม่กล้าขยับตัวเลยล่ะ เมื่อคืนไอ้บ้านี่มันขโมยจูบแรกของผมไป อือ...จูบแรกของผมกลายเป็นของผู้ชายหื่นกามอย่างมันไปแล้ว ยิ่งคิด...ยิ่งแค้น 

"ไอ้บ้าเอ้ย!" 

ปึก! ตุ๊บบบ...! 

"โอ้ยยยย......" ด้วยความแค้นเรื่องเมื่อคืน ผมจึงออกแรงใช้เท้ายันแม่งมันตกเตียงนอนไปเลย  

"สมน้ำหน้า ให้หื่นกาม ไอ้ลามก" 

"โอ้ย...ไอ้เตี้ย! มึงถีบกูทำไมเนี่ย ไม่ใช่หลังกูหักแล้วหรอ โอ้ย..ซี๊ดดด...." 

"กูไม่กระทืบมึงตายคาเตียงก็ดีแค่ไหนแล้วห๊ะ! แล้วนี่กูอยู่ที่ไหน มึงพากูมาที่นี่ทำไม พากูกลับไปหาเพื่อนกูเดี๋ยวนี้นะ" 

"มึงตื่นขึ้นได้ก็ซ่าส์เลยนะ ที่นี่มันเป็นห้องของกูเอง โอ้ย..." ดูเหมือนมันจะเจ็บจริงๆด้วยอ่ะ ก็เมื่อกี้ผมถีบมันไปเต็มแรงเลยนะ 

"มึงเจ็บมากหรอว๊ะ" 

"ก็เออน่ะสิ แม่งถีบมาได้...ซี๊ด...อือ..." 

"ไหน ถ้ามึงเจ็บไม่จริงนะ กูกระทืบมึงซ้ำแน่" ผมเดินลงจากเตียงเพื่อไปดูว่ามันเจ็บจริงหรือแค่แกล้งผมเล่นกันแน่ แต่ดูท่าทางมันจะเจ็บจริงๆนั่นแหละ ผมถีบทั้งคนทั้งผ้าห่มลงไปกองรวมกันอยู่ที่พื้นหมดเลย 

"โอ้ย...มึงก็ดึงผ้าห่มออกจากตัวกูก่อนสิว๊ะ" 

"เจ็บจริงอ่ะ ไหน...อ๊ากกกกก ชีเปลือย! ไอ้บ้าเมื่อคืนมึงไม่ได้ใส่เสื้อผ้านอนหรอว๊ะ" พอผมดึงผ้าออกจากตัวมันเท่านั้นแหละ เต็มๆเต็มสองตาผมเลย  

"มึงจะแหกปากร้องทำเชี่ยอะไรของมึงห๊ะ ทำอย่างกับมึงไม่เคยเห็น ของมึงกับของกูมันก็มีเหมือนกันนั่นแหละ" ดูๆดูมันพูด ถึงจะมีเหมือนกันก็จริง แต่ผมก็ไม่อยากเห็นของผู้ชายคนอื่นนอกของตัวเองตอนนี้หรอกนะ  

"มึงนี่มันหน้าด้านไร้ยางอายเลยจริงๆ เดี๋ยวนะ ถ้ามึงโป้แล้วนอนอยู่กับกูเมื่อคืน มึง...ไอ้หื่นกาม มึงได้ทำอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย"  

"กูชื่อเสือ กรุณาเรียกชื่อกูให้ถูกด้วย ไอ้กระต่ายน้อย ไอ้เตี้ย!" 

"เตี้ยบ้านพ่องมึงสิ กูสูงตั้ง 175 ซม." 

"แล้วไง มึงก็ยังเตี้ยกว่ากูอยู่ดีนั่นแหละ เพราะกูสูง 190 ซม. เว้ย" 

"เออ...ช่างแม่งมันเถอะ กูขี้เกียจจะเถียงกันกับมึงแล้ว มึงรออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวกูมา"  

"เฮ้ย! มึงจะไปไหน มาเอากูลุกขึ้นก่อนสิว๊ะ" หลังจากที่ผมขี้เกียจจะเถียงกันกับมันแล้ว ผมก็วิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อสำรวจตัวเองทันที ปล่อยให้คนเจ็บอย่างมันนั่งรออยู่ตรงนั้นก่อนก็แล้วกัน 

"เชี่ย!" สภาพของผมถึงจะไม่โป้เหมือนมัน แต่ก็เกือบจะโป้นั่นแหละ เพราะผมมีกางบ๊อกเซอร์กับเสื้อก้ามตัวที่ผมใส่ซ้อนอยู่เมื่อคืนติดตัวอยู่ สงสัยมันจะเป็นคนถอดกางเกงกับเสื้อตัวนอกออกให้ผม แต่ไอ้รอยแดงๆตามตัวและรอบคอผมนี่สิ มันรอยอะไรกัน บางจุดก็แดงช้ำเป็นจ้ำๆ ให้ตายเถอะ ไอ้เชี่ยเอ้ย 

"มึงตายยยยย ไอ้หื่นกาม!" 

 

โปรดติดตามต่อในตอนต่อไป 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว