ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

สวมเขา

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ตอนที่ 1

 

 

ครื้นน .. ครื้นน

เปรี้ยงงงงง !!!

 

ในยามค่ำคืนที่ท้องฟ้าอาบไปด้วยสายน้ำไหลพร่างพรูจนกลายเป็นสายฝนตกกระหน่ำลงมาสู่พื้นดิน ผู้คนที่เดินสัญจรอยู่บนฟุตบาทและตามท้องถนนต่างพากันชุ่มฉ่ำและเปียกปอน

 

ศิรสา นุชนาวา

สาวสวยในวัยยี่สิบสี่ เดินฝ่าสายฝนเย็นฉ่ำจนรู้สึกหนาวยะเยือก เธอกำลังจะเดินไปรอรถเมล์ เพราะมีนัดกับ..

 

วาทิต

แฟนหนุ่มของเธอที่บ้านของเขาตอนสองทุ่ม แต่เพราะยังเคลียร์งานไม่เสร็จ ทำให้ตอนที่เธอออกจากออฟฟิศเวลาก็ปาไปเกือบสามทุ่มแล้ว

 

หญิงสาวลงจากรถเมล์หน้าปากซอย เดินเข้ามาอีกนิดหน่อยก็จะเจอบ้านหลังใหญ่ของชายหนุ่ม ที่มีเนื้อที่ค่อนข้างกว้างขวางสมฐานะของวาทิตลูกชายคนเดียวของท่านนายพลวิวัฒน์

 

มองนาฬิกาที่ข้อมือ สี่ทุ่มครึ่ง เลยเวลานัดมานานมากแล้ว เธอพยายามโทรศัพท์หาเขามาร่วมชั่วโมงแต่เขาไม่รับสาย จึงรู้สึกร้อนใจและเป็นกังวลว่าจะมีเรื่องอะไรที่ร้ายแรงเกิดขึ้นกับเขาหรือเปล่า?

 

ศิรสาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นจนมาถึงประตูรั้ว เปิดประตูเล็กด้านข้างแล้วเดินเข้าไปอย่างคุ้นเคย เงยหน้าขึ้นมองไปห้องนอนชายหนุ่มที่อยู่ชั้นบนของบ้านยังเปิดไฟอยู่ นึกโล่งใจที่อย่างน้อยเขาก็อยู่บ้าน

 

"คุณรสามาหาคุณวาหรอคะ?" ป้าจันแม่บ้านทักขึ้นก่อนยกมือรับไหว้หญิงสาว

 

"ค่ะป้าจัน พี่วาอยู่บ้านหรือเปล่าคะ? รสาพยายามโทร.หาหลายครั้งแต่พี่วาไม่รับสายเลย"

 

"ตอนหัวค่ำยังเห็นเดินอยู่แถวนี้ สงสัยจะขึ้นข้างบนไปแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าไปตามให้นะคะ"

 

"ดึกแล้วรสาไม่รบกวนป้าจันดีกว่าค่ะ เดี๋ยวขึ้นไปหาพี่วาเอง มีธุระคุยไม่นานก็จะกลับแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะป้าจัน"

 

สาวสวยเดินขึ้นบันไดไปชั้นสองตรงไปที่ห้องนอนวาทิตอย่างคุ้นเคย แต่เสียงพูดคุยที่เล็ดลอดออกมาจนถึงหน้าห้องทำให้ศิรสาชะงักเท้าทันที เพราะนอกจากจะมีเสียงของว่าที่คู่หมั้นเธอแล้ว ยังมีเสียงของผู้หญิงอีกคนที่รู้สึกคุ้นหูมาก

 

พี่วาคุยกับใครนะ?

 

เธอขมวดคิ้ว ยืนฟังเรื่องราวที่ทั้งสองคนพูดคุยกันด้วยน้ำเสียงแปลกๆ

 

"พี่วา อ่าา แรงๆหน่อยสิที่รัก"

 

"แพท เธอนี่สุดยอด ถึงใจพี่จริงๆ"

 

ศิรสาค่อยๆ เอื้อมมือที่สั่นระริกไปจับลูกบิดประตู

 

ประตูไม่ได้ล็อค!!

 

เธอแง้มมันออกเพียงเล็กน้อย มองไปบนเตียงก็เห็นภาพวาทิตกับ ปภาวี หรือ แพท เพื่อนร่วมงานของศิรสากำลังกอดจูบกันในสภาพเปลือยเปล่าทั้งคู่

 

ศิรสายืนช็อคกับภาพที่เห็น เธอนิ่งไปนานอย่างทำใจไม่ได้ น้ำตามันไหลมาเองโดยไม่รู้ตัว ที่เธอต้องอยู่เคลียร์งานจนดึกทำให้ผิดนัดกับวาทิต ก็เพราะปภาวีขอร้องให้เธอทำงานแทน อ้างว่าจะพาพ่อไปโรงพยาบาล แต่ที่ไหนได้.. กลับแอบมาหาว่าที่คู่หมั้นของเธอนี่เอง

 

นี่สองคนสวมเขาให้เธอมานานแค่ไหนแล้ว?

 

ทำไมเขาถึงนอกใจเธอไปมีอะไรกับเพื่อนเธอได้ล่ะ??

 

ใจร้าย! ใจร้ายที่สุด!!

 

หญิงสาวเฝ้าแต่คิดวนเวียนจนน้ำตานองหน้าตอนนี้เธอคล้ายคนล่องลอยที่สติขาดผึ่ง เดินลงมาด้านล่างของบ้านไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่ป้าจัน เธอจึงเดินออกไปอย่างไร้จุดหมาย

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

พี่วามีกิ๊กซะแล้ว รสาจะว่ายังไงคะ?

 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น