email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สั่งสอน1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 578

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2563 00:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สั่งสอน1
แบบอักษร

หลังจากที่เหม่ยลี่กลับไปจิ่งฟูและหวังหย่งเว่ยทั้งคู่ต่างพากันกินข้าวอย่าเงียบเชียบไม่มีใครกล่าวอะไรออกมาจนกินข้าวเสร็จหวังหย่งเว่ยลุกออกจากโต๊ะกินข้าวพร้อมกับจิ่งฟูที่ลุกตามโดยมีนางกำนัลคอยประคองอยู่ไม่ห่าง

“ข้าจักกลับแล้วเจ้าจงดูแลรักษาตัวให้ดี”หวังหย่งเว่ยกล่าวออกมาก่อนที่จะออกจากตำหนักโดยที่มีจิ่งฟูเดินออกมาส่งโดยมีนางกำนัลคอยประคองตัวจิ่งฟูไว้ ยังไม่ทันที่จะได้ออกจากตำหนักก็มีเสียงของจิ่งฟูดังขึ้นมา

“ไปแล้วท่านไม่ต้องกลับมาที่ตำหนักแห่งนี้อีกข้าขอให้เราต่างคนต่างอยู่”จิ่งฟูพูดออกมาทำเอาคนฟังรู้สึกไม่ชอบใจอย่างมาก

“เราทั้งคู่ต่างก็เป็นสามีภรรยากันแล้วเจ้ามิให้สามีมาหาภรรยาของตนมิได้”หวังหย่งเว่ยพูดเสร็จก็รีบเดินออกไปจากตำหนักมุ่งหน้าไปที่ตำหนักเสียนเฟยต่อด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว นางกำนัลที่ฮองเฮาส่งไปดูแลจิ่งฟูรีบกลับมารายเรื่องที่จิ่งฟูโดนเสียนเฟยเข้าไปหาเรื่องถึงที่ตำหนักให้อองเฮาฟังทำเอาฮองเฮาไม่พอใจอย่างมาก

“เตรียมเกี้ยวให้ข้าข้าจักไปเยี่ยมตำหนักของเสียนเฟยสักหน่อย”

ตำหนักเสียนเฟย

“องค์รัชทายาทเสด็จ”เหม่ยลี่ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะนางคิดว่ายังไงแล้วองค์รัชทายาทต้องเลือกนาง

“ท่านพี่เชิญนั้งก่อนเพคะ”หวังหย่งเว่ยนั้งลงตามคำเชิญของเหม่ยลี่ เหม่ยลี่ทำหน้าที่ชงชาให้หวังหย่งเว่ยอย่างรู้งาน

“วันนี้เจ้าช่างทำตัวมิงามนักเหม่ยลี่เจ้าไม่ควรไปหาเรื่องกุ้ยเฟยอย่างนั้น”หวังหย่งเว่ยทำน้ำไม่พอใจใส่เหม่ยลี่

“น้องรู้เพคะแต่ที่น้องทำไปเพราะน้องรักท่านพี่นะเพคะจิ่งฟูนั้นขี้อิจฉาน้องท่านพี่ก็รู้ดีแล้วจิ่งฟูก็จะแย่งท่านพี่ไปจากน้องอีก”เหม่ยลี่สรรหาคำพูดสารพัดเพื่อที่จะใส่ร้ายทำให้จิ่งฟูเป็นคนไม่ดีในสายตาหวังหย่งเว่ย

“เฮ้อ”หวังหย่งเว่ยถอนหายใจ จริงๆตนรู้นานแล้วว่าเหม่ยลี่เป็นคนมีนิสัยยังไงตนสงสัยตั้งแต่ที่จิ่งฟูพลัดตกลงไปในน้ำแล้วตนคิดว่าคนอย่างจิ่งฟูไม่น่าซุ่มซ่ามขนาดนั้น ตนถึงให้องครักษ์เงาไปสืบเรื่องมาแท้จริงเหม่ยลี่นั้นไม่ใช่ผู้หญิงที่มีนิสัยอ่อนโยนอย่างที่คิดกับตรงกันข้ามนางเย่อหยิ่งทนงตนไม่ยอมใคร แต่ที่ตนตัดสินใจแต่งงานกับนางเพราะคิดว่าตัวเองนั้นรักนางแบบคนรักแต่จริงๆไม่ใช่หวังหย่งเว่ยนั้นรู้ตัวว่าตนเองนั้นรักเหม่ยลี่ในถานะเพื่อนคนหนึ่งเท่านั้นตนคิดได้ก็สายไปแล้วและอีกเรื่องที่ตนไม่ได้พูดเรื่องที่นางพยายามฆ่าจิ่งฟูออกไปเพราะตนคิดว่านางทำไปเพราะความน้อยใจที่บิดาของนางที่เอาแต่รักจิ่งฟูมากกว่านางตนจึงทำเป็นนิ่งเฉยไว้เพราะคิดว่าเป็นเรื่องภายในครอบครัวแต่วันนี้ตนนิ่งเฉยไม่ได้เพราะครั้งนี้นางชักจะเหิมเกริมขึ้นมากแล้วจิ่งฟูก็กลายมาเป็นคนในครอบครัวของตนอีกคนแล้วถ้าไม่สั่งสอนเห็นทีจิ่งฟูคงจะโดนนางรังแกเป็นอีกแน่แท้

"เห้อแล้วทำไมข้าต้องเป็นห่วงเจ้าด้วยนะ"หวังหย่งเว่ยพึมพำออกมาให้ได้ยินเพียงแค่ตนคนเดียว

“ข้าสั่งห้ามเจ้าไม่ให้ไปที่ตำหนักของกุ้ยเฟยอีกและสั่งห้ามไม่ให้เจ้าออกจากตำหนักเป็นเวลาหนึ่งเดือน”ที่ตนสั่งไม่ให้เหม่ยลี่ออกจากตำหนักเป็นเวลาหนึ่งเดือนเพราะตนต้องออกไปรบถ้าตนไม่ทำเช่นนี้ตอนที่ตนไม่อยู่จิ่งฟูก็จะโดนนางรังแกเป็นแน่

“ทำไมท่านพี่ถึง”เหม่ยลี่น้ำตาคลอนางไม่คิดว่าคนที่นางรักจะลงโทษนางได้ลง

“ข้ามาเพียงเท่านี้ข้ากลับล่ะ”

“ไหนท่านพี่บอกว่าจะค้างกับข้าที่นี่ไงเพคะ”

“ข้าไม่ว่างข้าต้องไปเข้าเฝ้าท่านพ่อ”

“แต่ท่านบอกกับข้าว่าจะกลับมาค้างกับข้าเหตุใด”ยังไม่ทันที่จะพูดจบเสียงของผู้หนึ่งก็ขัดนางขึ้นมา

“เจ้าอย่าเอาแต่ใจไปหน่อยเลยเหม่ยลี่”เป็นเสียงของใครไปไม่ได้นอกจากฮองเฮา ฮองเฮานั้นมาถึงนานแล้วนางสั่งห้ามไม่ให้ใครเอ่ยว่าตนเสด็จมาที่ตำหนักแห่งนี้เพียงเพราะนางอย่างจะมาฟังว่าบุตรชายของตนจะจัดการกับเหม่ยลี่ยังไง

“ท่านแม่/เสด็จแม่”ทั้งคู่พูดออกมาพร้อมกัน

“ใครอนุญาตให้เจ้าเรียกข้าว่าแม่”ฮองเฮาพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์

“ขอประทานอภัยเพคะ”ภายในใจของเหม่ยต่างร้อนลุ่มรู้สึกไม่พอใจที่ฮองเฮาตั้งแต่ที่ให้จิ่งฟูแต่งงานพร้อมกัมกับตนแถมยังมีตำแหน่งสูงกว่าตนเสียอีกนางกำมือแน่นพลางทำสีหน้าให้เป็นปกติ

“วันนี้ข้ารู้มาว่าเจ้าไปทำร้ายลูกสะใภ้ข้าถึงตำหนักเจ้าช่างกระทำเกินเหตุเกินไปแล้วนะ”ฮองเฮาตั้งใจพูดคำว่าลูกสะใภ้เพื่อในเหม่ยลี่นั้นเจ็บใจและแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา มันเป็นไปตามคาดตนคิดไม่ผิดเหม่ยลี่แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดจนหวังหย่งเว่ยต้องดุ

“เจ้าไม่ควรทำกิริยาแบบนี้ใส่ท่านแม่ข้านะเหม่ยลี่”เหม่ยลี่ได้กล่าวขอโทษฮองเฮาออกไปหลังจากที่ถูกดุ แต่ภายในใจของเหม่ยลี่นั้นนางคิดเพียงอย่างเดียวว่าถ้านางได้ขึ้นเป็นฮองเฮาเมื่อไรนางจะเฉดหัวฮองเฮาออกจากวังเป็นคนแรก

_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

จบแล้วอีกตอนวันนี้มาสั้นหน่อยแต่มานะ

ความคิดเห็น