ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โซ่รักพันธนาการ CHAPTER III เริ่มต้นใหม่ [100%]

ชื่อตอน : โซ่รักพันธนาการ CHAPTER III เริ่มต้นใหม่ [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ย. 2563 13:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โซ่รักพันธนาการ CHAPTER III เริ่มต้นใหม่ [100%]
แบบอักษร

 

 

“เป็นไงบ้างลูก ทานได้ไหม”

“ทานได้ค่ะ ฝีมือแม่จันทร์ยังอร่อยเหมือนเดิม”

“อร่อยก็ทานเยอะๆเลยนะลูก ทั้งแม่และเด็กจะได้แข็งแรง” พร้อมกับอาหารที่ถูกตักมาใส่จานให้ณริน

“ขอบคุณค่ะ”

“ช่วงเดือนแรกๆ อาการแพ้ท้องจะยังไม่มีนะริน แต่เดือนที่2-3นี้ เดี๋ยวจะเริ่มมีแล้วเมื่อถึงช่วงนี้รินจะเหนื่อยหน่อยนะลูก” หญิงมีอายุเอ่ยเตือนถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้าให้เธอนั้นได้เตรียมรับมือได้ทัน

“รินพอจะรู้มาบ้างแล้วค่ะแม่”

“ดีแล้วศึกษาไว้ อยากทานอะไรต้องการอะไรบอกแม่ได้เลยนะริน คนท้องเรื่องอาหารการกินมันต้องใส่ใจ”

“ค่ะแม่จันทร์ อื้อ...ตอนที่รินนั่งรถเข้ามาเหมือนรีสอร์ตข้างหน้าเขาประกาศรับสมัครแม่บ้านน่ะค่ะ รินว่าพรุ่งนี้สายๆจะรองไปถามดู”

“จะดีหรอริน เราท้องอยู่นะงานมันจะไม่หนักไปหรอ”

งานแม่บ้านมันก็ต้องเป็นงานที่ค่อนข้างหนักอยู่แล้ว เพียงแต่ในสถานการตอนนี้มีอะไรที่พอทำได้เธอก็อยากจะทำเพราะยังไงในแต่ละวันมันต้องกินต้องใช้จะให้นั่งเฉยๆให้ภาระทั้งหมดตกไปอยู่กับแม่จันทร์คนเดียวเธอทำไม่ได้

“มันต้องหนักอยู่แล้วค่ะ แต่จะให้รินอยู่เฉยๆให้แม่จันทร์เหนื่อยกว่าเดิมรินทำไม่ได้หรอกค่ะ”

“พูดแบบนี้แม่คงจะห้ามอะไรไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ดูแลตัวเองดีๆนะลูก รินไม่ใช่ตัวคนเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ”

เห็นแบบนี้ณรินเองก็มีความดื้อรั้นอยู่ไม่น้อยเช่นกัน ถ้าจะห้ามไม่ให้ทำอะไรเลยแน่นอนว่าเธอไม่ฟังเป็นแน่ นอกเสียจากเธอจะไม่ใหวจริงๆนั่นแหละเธอถึงจะเอ่ยปากขอให้ช่วย

“รินจะดูแลตัวเองให้ดีค่ะ แม่จันทร์อย่าห่วงเลย”

“จ้าแม่คนเก่ง” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาล้วนเจือไปด้วยความเอ็นดู

ณรินนั้นรู้ดีว่าต่อจากนี้ชีวิตเธอต้องเจอความลำบากอย่างไรบ้างแต่เหนือสิ่งอื่นได้ก็เป็นตัวเธอเองที่จะต้องก้าวผ่านมันไปให้ได้

 

 

@อุ่นไอรักรีสอร์ต

วันต่อมาหลังจากทำธุรส่วนตัวเสร็จในช่วงบ่ายณิรินก็ตรงมายังรีสอร์ตที่เธอจะมาสมัครงานในทันที

ตุ๊บ!

“อะ...ขอโทษด้วยค่ะ” เนื่องจากเธอสนใจสิ่งรอบข้างมากเกินไปจนไม่ได้มองทาง ทำให้ณรินชนเข้ากับแผ่นหลังของอีกคนจนแฟ้มเอกสารในมื่อเธอนั้นหล่นลงพื้นอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อรู้ว่าตัวเองนั้นเป็นฝ่ายผิดเธอจึงเอ่ยของโทษอีกฝ่ายอย่างสุภาพกลับไป

“ครับ ไม่เป็นไร” ชายหนุ่มตรงหน้าแต่งตัวดูดีมีภูมิฐานก้มลงไปเก็บแฟ้มเอกสารให้เธอพร้อมยื่นให้ในทันทีอย่างไม่ได้ถือสาความซุ่มซ่ามของเธอเลยสักนิด

ณรินยิ้มให้บางๆก่อนจะเดินปลีกตัวออกมาทางเค้าเตอร์เพื่อสอบถามเรื่องการสมัครงานตามที่ได้ตั้งใจไว้

“ขอโทษนะคะ ฉันมาสมัครงานแม่บ้านตามที่ทางรีสอร์ตประกาศไว้ค่ะต้องไปติดต่อที่ไหนคะ”

“ขอโทษนะครับ”

“คะ?”

“คุณธนา”

“เดี๋ยวผมจัดการเองครับ” บุคคลที่เดินเข้ามาเอ่ยบอกกับพนักงานก่อนที่เขาจะหันมาพูดกับณรินอีกครั้ง

“ผมได้ยินว่าคุณมาสมัครงานแม่บ้าน”

“ค่ะ พอดีฉันเห็นประกาศหน้ารีสอร์ต”

“งั้นมานั่งคุยกันก่อนดีกว่าครับ”

ณรินนึกสงสัยว่าบุคคลที่เธอพึ่งเดินชนนั้นเป็นใครถึงมีอภิสิทธิ์รับพนักงานได้ หรือจะเป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคลที่บังเอิญเดินมาได้ยินที่เธอพูดกับพนักงานพอดี แต่เธอก็ได้เพียงแค่สงสัย ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มตรงหน้าไปยังเก้าอี้ต้อนรับของทางรีสอร์ตที่จัดไว้

“ผมธนานะครับ เป็นเจ้าของรีสอร์ต” ที่แท้ชายตรงหน้าเธอก็เป็นถึงเจ้าของรีสอร์ตอุ่นไอรัก ถึงว่าก่อนหน้านี้ดูพนักงานต่างเคารพเขาแปลกๆ

“สวัสดีค่ะคุณธนา ฉันณรินค่ะ”

“ครับ คุณณรินเอาเอกสารมาด้วยไหมครับ?”

“นี่ค่ะ” ณรินยื่นแฟ้มที่เธอเตรียมมาไปให้ยังคนตรงหน้า คุณธนารับไปเปิดอ่านอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้ามาพูดกับเธออีกครั้ง

“คุณอายุ20ปี แล้วตรงนี้สถานะคือไม่โสดแล้ว”

“ค่ะ ฉันดรอปเรียนไว้ค่ะ ส่วนสถานะที่คุณธนาพูดถึงคือตอนนี้ฉันตั้งครรภ์1 เดือนค่ะ” ถ้าเขาจะไม่รับฉันเข้าทำงานเพราะข้อนี้ฉันก็เข้าใจและเตรียมใจมาบ้างแล้ว เพราะมันอาจกระทบกับการทำงานที่ทำ

“ผมคิดว่าคุณไม่เหมาะกับงานนี้นะครับและอีกอย่างงานแม่บ้านที่คุณมาสมัคร ทางเราพึ่งรับไปเมื่อเช้าครับ”

“ค่ะ ฉันเข้าใจ”

“แต่ในใบสมัครคุณเขียนว่าสามารถพูดคุยภาษาอังกฤษได้คล่อง?”

“ค่ะ ก่อนหน้านี้ฉันรับงานแปลเอกสารอยู่บ้างค่ะ” ถึงจะไม่ได้รับตลอด แต่เธอก็ถือว่าได้ทำมันในสิ่งนั้นอยู่บ้างเล็กๆน้อยๆ

“ครับ พอดีว่าเอกสารงานแปลของผมเยอะมาก เลยอยากให้คุณณรินมาช่วยในส่วนนี้แทนงานแม่บ้านคุณณรินสะดวกไหมครับ”

“สะดวกค่ะ” ณรินแทบจะตอบตกลงในทันที การมาสมัครงานในวันนี้ก็ถือว่าไม่ศูนย์เปล่า

ไม่ได้งานนั้น ก็ได้อีกงานที่คาดว่าจะดีกว่าแทน

“ผมให้คุณณรินWork from Homeได้นะครับส่งงานผ่านอีเมล์ผมโดยตรง ส่วนอัตราเงินเดือนได้เท่าเด็กจบใหม่นะครับ ในส่วนนี้คุณณรินมีอะไรสงสัยไหม” รวมๆแล้วถือว่าโอเคเกินคาด เงินเดือนก็พอประมาณตามเกณฑ์

แน่นอนว่าเธอไม่ได้มีปัญหาหรือข้อสงสัยในส่วนนี้เลยกลับดีใจซะอีกกับงานใหม่ที่พึ่งได้รับ

“ไม่มีค่ะ”

“งั้นผมรับคุณทำงานในส่วนนี้นะครับ ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ”

“เช่นกันค่ะคุณธนา” ณรินจึงยิ้มบางๆอย่างยินดีให้กับเจ้านายป้ายแดงตรงหน้า

 

 

ณรินที่พึ่งกลับมาจากสมัครงานที่รีสอร์ตอุ่นไอรักเสร็จ เดินเข้ามายังครัวเพื่อหาน้ำกินเนื่องจากอากาศที่ร้อนอบอ้าวของช่วงบ่าย ก็เจอเข้ากับแม่จันทร์ที่กำลังนั่งทำขนมอยู่กับน้ำหวานเด็กอายุ 11 ที่เป็นพี่คนโตสุดในบรรดาเด็กที่บ้านเพียงรักตอนนี้

“พี่ณรินกลับมาแล้วหรอคะ”

“จ้า”

“เป็นอย่างไรบ้างริน” แม่จันทร์เอ่ยถามทันทีเมื่อณรินเดินเข้ามานั่งบนโต๊ะพร้อมรินน้ำใบเตยเย็นๆหอมๆให้เธอดื่มจนรู้สึกสดชื่น

“เขารับคนไปก่อนหน้ารินจะไปสมัครแล้วค่ะ แต่บังเอิญว่างานแปลเอกสารของเขาเยอะเจ้าของรีสอร์ตเลยให้รินไปทำส่วนนั่นแทนค่ะ”

“งั้นก็ดีเลยสิริน แล้วเขาให้เริ่มงานวันไหนล่ะ”

“พรุ่งนี้ค่ะแต่เขาให้รินทำงานที่บ้านได้ ถ้ามีอะไรเร่งด่วนเขาถึงจะเรียกเข้าไปพบค่ะ”

“ดีแล้วๆ แม่ก็เป็นห่วงกลัวว่าจะทำงานหนักไปจนจะเป็นอันตรายต่อเจ้าตัวเล็ก ได้ยินว่าทำงานที่บ้านได้แม่ก็โล่งใจ”

ณรินเริ่มที่จะยิ้มได้ เมื่อทุกอย่างกำลังจะเข้าที่เข้าทางไปในทางที่ดีขึ้น การมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่หมด โดยที่เริ่มจากศูนย์มันกำลังจะไต่ระดับให้ชีวิตเธอและลูกน้อยในท้องลืมตาอ้าปากได้ในอีกไม่ช้า

“เดี๋ยวรินช่วยค่ะ” เธอจึงลุกเดินไปล้างมือเพื่อมาช่วยทำขนมด้วยอีกคน

 

 

2 วันต่อมา

อีกด้าน

ภายในห้องทำงานสีขาวสะอาดตา ชายหนุ่มประธานบริษัทเครือPK กรุ๊ป มีสีหน้าที่เคร่งขรึมจริงจังกับงานตรงหน้า กองเอกสารมากมายตั้งเป็นภูเขารอให้เขาพิจารณาและจรดปากกาเซ็นอนุมัติ

บริษัทในเครือPK กรุ๊ปเป็นบริษัทใหญ่โต ทั้งโรงแรม ห้าง โรงเรียน และมหาวิทยาลัย สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในเครือPK กรุ๊ปทั้งสิ้นเพราะมีหลายสาขาและหลายแห่งทั้วประเทศ

ภาคิณณ์ อัครเดชสกุล ประธานบริษัทที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากเจ้าสัว ภากรณ์ อัครเดชสกุล ที่กระเษียรตัวเองให้ลูกชายคนโตรับช่วงต่อ ภายในไม่กี่ปีบริษัทในเครือPK กรุ๊ปก็ขยายใหญ่โตขึ้นเป็นอย่างมาก กอบโกยกำไรได้อย่างมหาสารจนติดอันดับมหาเศรษฐี ภาคิณณ์ อัครเดชสกุล จึงเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงในวัย28 ปี ที่ประสบผลสำเร็จสูงและยังเป็นที่จับตามองของสื่อต่างๆ ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลา ฐานะ การงานดีจึงไม่แปลกที่สาวๆอยากเข้าหาและหวังจะเป็นสะใภ้ตระกูลอัครเดชสกุล

“เหนือเข้ามาหน่อย” เสียงทุ่มยกหูโทรศัพท์ต่อสายหาเลขาคนสนิท

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“ขออนุญาตครับคุณภาคิณณ์”

“วันนี้ฉันมีนัดที่ไหนอีกไหม?”สิ้นคำของเจ้านาย เลขาคนสนิทก็เปิดไอแพดดูตารางนัดต่างๆในวันนี้ให้ในทันที

“มีตอน3ทุ่มที่ผับคุณลูซครับ”

“อื้อ วันนี้ฉันจะเลิกงานเลย มีอะไรเร่งด่วนแจ้งฉันทันที” ภาคิณณ์เอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยล้า

“ครับ”

“อ้อ! แล้วเรื่องที่ฉันให้นายไปเชคได้เรื่องหรือยัง”

“ครับ แม่เล้าคนนั้นเธอไม่ยอมบอกรายละเอียดเกี่ยวกับเธอเลยครับคุณภาคิณ บอกเพียงว่าหากต้องการเธอจะจัดเด็กคนอื่นมาให้แทนครับ”

“ส่วนสายที่เราให้ไปสืบได้เรื่องมาว่าเธอท้องจริงครับ 1เดือนกว่า แต่เธอได้ย้ายไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าเพียงรักที่เชียงใหม่เมื่อสองวันที่แล้วครับ”

อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ ถึงวันนั้นเธอจะบอกว่าไม่บริสุทธิ์ ทำท่าทางเจนจัดอย่างคนผ่านชายมามากแต่เขารู้ได้ในทันทีว่าเธอนั้นโกหก ยามที่ตัวตนเขาได้ตัดผ่านเยื่อบางๆพร้อมเลือดบริสุทธิ์ที่ไหลออกมา แค่นั้นก็รู้ได้ในทันที

และเขานั้นยังได้เป็นคนแรกและคุณสุดท้ายของเธออีกด้วย

ไม่ได้ตั้งใจจะไม่ป้องกัน แต่เมื่อเธอนั้นสลบไปชายหนุ่มก็ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำกับใครด้วยการถอดสิ่งป้องกันออก ตัวตนของภาคิณณ์แนบไปกับดอกไม้งานของหญิงสาวอย่างเป็นหนึ่งเดียวกัน

วันต่อมาจึงรู้สึกโหยหาร่างนุ่มนิ่ม ใบหน้าหวานๆน่ารักของหญิงสาวที่เขาไม่รู้แม้แต่ชื่อในคืนนั้นจนไม่เป็นอันทำงานทำการ จึงให้เหนือเลขาคนสนิทไปสืบให้ถึงได้รู้ว่าเธอนั้นชื่อ ณริน ปัญจิตตรา และข้อมูลทั่วๆไปของเธอ

แล้วมาวันนี้สายก็รายงานว่าเธอนั้นท้อง แล้วยังหอบก้อนเลือดเล็กๆในท้องหนีไป ไม่ต้องมีความสงสัยอะไรในตัวเด็กที่จะเกิดมาเพราะมันชัดเจนอยู่แล้วว่านั้นเป็นลูกของเขา เป็นทายาทอัครเดชสกุล หากว่าเธอนั้นไปมีอะไรกับคนอื่นอีกนอกเหนือจากเขาคนที่ให้ติดตามเธออยู่ห่างๆคงรายงานในทันที

เพราะฉะนั้นคงถึงเวลาแล้วที่จะตามทั้งแม่และลูกกลับมาให้เป็นสมบัติของเขา....อย่างถาวร ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

จองตั๋วไฟล์ที่ด่วนที่สุดของพรุ่งนี้ ฉันจะไปเชียงใหม่

“ครับคุณภาคิณณ์”

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++

Talk : คอมเมนต์+ถูกใจ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ❤️

 

ความคิดเห็น