ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2563 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
15
แบบอักษร

       กรุงเทพฯ 

            น้ำชา น้องสาวของใบหม่อน หน้าตาสะสวยไม่แพ้ผู้เป็นพี่  หล่อนมีอายุห่างจากพี่สาวแค่เพียงปีเดียว แต่หญิงสาวถูกเคี่ยวเข็ญอย่างหนักจากมารดา ทั้งเรื่องการเรียน และการอบรมกิริยามารยาท เพื่อหวังจะให้เป็นที่รักของบิดามากกว่าใบหม่อนลูกรัก  ที่เป็นสาเหตุให้  มาริสาแม่ของน้ำชา ต้องอยู่อย่างหลบซ่อนมานานเกือบยี่สิบปี เพราะเหตุผลเดียวที่นายเดชาให้คือ สงสารลูกสาวคนโต ทั้ง ๆ ที่คุณแพรไหมแม่ของใบหม่อนก็เอ่ยปากอนุญาต เพราะเหตุผลเรื่องสุขภาพ ที่ไม่สามารถมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาได้หลังจากคลอดลูกสาว จึงเป็นคนมาขอหล่อนให้กับสามีเอง ซึ่งขณะนั้นหล่อนทำงานเป็นเลขาของนายเดชา 

 

            “น้ำชา แกทำได้ไงอ่ะ ไม่กลัวแม่จับได้เหรอ” ก้อยเพื่อนสาวของน้ำชาบ่น ขณะนั่งด้วยกันในร้านกาแฟชื่อดัง ในห้างหรู เพราะหล่อนมักจะถูกเรียกให้มาเป็นเพื่อนเที่ยวทุกวันหยุด ในขณะที่เพื่อนสาวโดดเรียนจากคอร์สพิเศษที่มารดาสรรหามาให้ 

            “ช่างเหอะ ฉันเบื่อ ที่ต้องทำเป็นเด็กดีของแม่” น้ำชาเบ้ปาก อย่างไม่สบอารมณ์ ทุกเสาร์อาทิตย์ มาริสาจะสั่งคนขับรถให้มาส่งลูกสาวที่โรงเรียนสอนเสริมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นสอนทำอาหาร เต้นบัลเล่ห์ เรียนดนตรี เปียโน เป็นต้น  ตามแต่หล่อนเห็นสมควร เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับลูกเขยที่ดีที่สุด  ที่หล่อนหมายตาไว้ให้ 

 

            “สวัสดีฮะ น้องน้ำชาหรือเปล่าฮะ” ชายหนุ่ม ร่างสูง ผิวขาว หน้าตาดี เดินเข้ามาทักทาย 

            “สวัสดีค่ะ” น้ำชายังงง ๆ ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่เหมือนกัน 

            “พี่กริชไงฮะ เราเจอกันที่คณะวันรับน้อง” 

            “อ๋อ...พี่กริช” น้ำชาเพิ่งนึกออกเขาเป็นคนที่ช่วยเหลือไม่ให้หล่อนโดนแกล้งจากรุ่นพี่คนอื่น 

            “ขอนั่งด้วยคนได้ไหมฮะ” ชายหนุ่มถามพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม พุ่งเป้าไปที่สาวน้อยน้ำชา โดยไม่ชำเลืองแลเพื่อนสาวของหล่อนที่มาด้วยแม้แต่น้อย 

            “เชิญค่ะ” น้ำชายิ้มแย้ม เชื้อเชิญอย่างเต็มใจ 

            จากนั้น หนุ่มกริช ก็สรรหาเรื่องราวมาสนทนากับสาวน้อยที่เขาหมายตาไว้ อย่างสนุกสนาน นาน ๆ จึงจะหันไปคุยกับก้อย อย่างเสียไม่ได้ แสดงออกชัดเจนว่าใครเป็นคนสำคัญของเขา และแน่นอนว่าวันนั้น ก่อนจะแยกย้าย ทั้งคู่ได้แอดไลน์ กันเป็นที่เรียบร้อย  มีหรือที่สาวน้อยด้อยประสบการณ์อย่างน้ำชาจะไม่หวั่นไหว แต่ก็ต้องรีบกลับบ้านตามเวลา ตีเนียน เหมือนเพิ่งจะเลิกเรียน 

  

            ณ บ้านไร่ใบหม่อน 

            ตะวันกลับบ้านในเย็นนั้น ต้องพบกับความประหลาดใจ ทันทีที่ก้าวขึ้นบันไดบ้าน พื้นบ้านสะอาดเอี่ยมเรียบร้อยเกินความคาดหมาย  

            “เป็นไงคะ อึ้งเลยล่ะสิ” หญิงสาวยืนกอดอก รอดูผลงาน 

            “อืม...ทำดีก็ได้นี่” ตะวันออกปากชม 

            “ซักผ้าแล้วด้วย” หญิงสาวรายงาน 

            “นึกว่าทำไม่เป็นซะอีก” 

            “เรื่องกล้วย ๆ” สาวน้อยคุย ขณะที่เผลอเกามือตัวเองยิก ๆ 

            “ไหนดูสิ” ชายหนุ่มคว้ามือบางขึ้นมาดู เห็นเป็นรอยแดงผื่นแพ้ คงจะแพ้ผงซักฟอก ตะวันจูงมือหล่อนมานั่งที่เก้าอี้ ในขณะที่เขาค้นหายาในกล่อง และนั่งลงบนพื้น ก่อนจะหยิบยาแก้แพ้ เอาออกมาทาให้อย่างเบามือ 

            ใบหม่อนเฝ้าดูกิริยาอ่อนโยนที่เขาปฏิบัติต่อหล่อนแล้วก็อดหวั่นไหวไม่ได้ ก่อนนี้มีบิดาคนเดียวเท่านั้นที่ปฏิบัติต่อหล่อนแบบนี้ แต่หลังจากที่ท่านพาแม่เลี้ยงและน้องสาวเข้าบ้าน ก็ไม่เคยมีโมเม้นต์แบบนี้ต่อกันอีกเลย เมื่อนึกถึงน้ำตาก็เอ่อขึ้นมาด้วยความอาดูรที่อัดแน่นในอก หญิงสาวรีบกรีดน้ำตาทิ้งไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอที่หล่อนพยายามซ่อนไว้อย่างมิดชิด 

ความคิดเห็น