ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทส่งท้ายจบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2559 16:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทส่งท้ายจบ
แบบอักษร

 #

แอนนา ลูกพ่อเซนแม่กวาง

#

                    อลิช ลูกแม่พรีมกับพ่อฮัน

คหาสน์ซินเดวา


      "คุงตา คุงยายขา นี่น้องอลิชค่ะสวยมั้ยค่ะคุงย่ากับคุงปู่ซื้อให้"เด็กน้อยชูตุ๊กตาให้คุณตาพีทกับคุณยายพิมพ์ดาวดู"คุณตาคุณยายมารวมกันที่คฤหาสน์แห่งนี้อีกครั้งหนึ่งโดยแระมุขของบ้านบอกกับลูกหลานว่าที่นี่คือที่ทุกคนมีความสุข มีความทุกข์ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วมัลลิกาเชิญคุณทวดมาที่ห้องรับแขกแต่ละคนนำมาลัยดอกมะลิที่สื่อถึงความรักความเมตตาที่คุณทวดมีให้กับลูกหลานมาตลอดคุณทวดชินฮวากับมาดามซินเดวานั่งที่โซฟาเทจินพร้อมลูกๆและหลานเพื่อนฝูงทุกคนนั่งตรงหน้าบุคคลทั้งสอง

 

     "ขอบคุณคุณแม่คุณพ่อที่ทำให้พวกเรามีวันนี้เราซาบซึ้งกับความเมตตาของท่านสองคนที่แก่ลูกหลานและเพื่อนๆทุกคนวันนี้เป็นวันดีวันปีใหม่วันสงกรานต์ของเราพวกเรามากราบขอพรจากพ่อกับแม่ครับ"ทุกคนนำพวงมาลัยมาไหว้คุณทวดทั้งสองคนพร้อมกับรดน้ำขอพรจากครอบครัวที่มีสามคนพ่อแม่ลูก มาดามซินเดวากับคุณชินฮวาเทจินลูกชายแต่งงานกับมัลลิกามีลูกชายฝา แฝดแต่งงานมีลูกสาวอย่างละคนจากครอบครัวเล็กเพียงไม่กี่คนตอนนี้เป็นครอบครัวใหญ่ขึ้นมีคนมากขึ้นคุนทวดทั้งสองเริ่มชราด้วย 79 ปีแต่ยังแข็งแรง

 

     "แม่ขอบใจนะที่ทุกคนมาวันนี้แม่เห็นพวกเราตั้งแต่นะงหนุ่มยังสาวตนตอนนี้มีครอบครัวมีลูกจนมีหลานแม่ก็มีเหลนอยู่มานานมากแต่ก็ยังอยากเห็นความสำเร็จของพวกเราทุกคนคนเราอยู่กันมากขึ้นเรื่องมันก็เยอะขึ้นจงอย่าประมาทกับการใช้ชีวิตนะเพราะมันจะทำให้เราเผลอเรอผิดพลาดได้แล้วมันไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้หรอกจงมีสติและคิดก่อนทำเสมอ'อยู่คนเดียวระวังความคิด อยู่กับมิตรระวังยืมต้งค์ อ้อ!ทวดพูดผิดแก่แล้วก็หลงลืม 'อยู่คนเดียวระวังความคิดอยู่กับมิตรระวังความพูด' สิ่งที่เราเอากลับคืนมาไม่ได้คือคำพู เวลา และโอกาส หมดแล้วหมดเลย ขอให้มีความสุขนะลูกๆทุกคนให้เจริญรุ่งเรืองคิดสิ่งใดให้ได้ดังใจทุกอย่าง เจ้าว่านมาใกล้ๆย่าหน่อยสิเราเคยได้ของขวัญจากย่ามั้ย"

 

    "ไม่เคยค่ะคุณย่า"

    "ย่าไม่เคยให้จะได้ๆยังไงล่ะ"

    "คุณย่าอารมณ์ดีนะคะ"

    "ย่าไม่ใช่ฮายอาภาพรจะได้อารมณ์เสีย" ทุกคนหัวเราคิกคักกับมุกของคุณย่า

    "อายุเท่าไหร่แล้วเรา??"

    "ปีนี้ก็ 49 ค่ะคุณย่า"

    "ย่าได้ข่าวว่าจะขยายร้านอีก..ให้เช่าชุดแต่งงานแต่ไม่มีโอกาสได้ใส่เหอะๆๆๆชีวิตคนเรามันก็น่าขำนะ เอ้านี่ย่าให้..แม่พวกนี้เขาได้ไปแล้วมีเราคนเดียวที่ย่าไม่มีโอกาสจะให้..อ้าวรับไปซะมันเป็นเงินเล็กน้อยที่ย่าอยากให้รับไปเถอะ"ธิติพันธ์รับเช็คมา

 

    "100,000 " ว่านอุทาน

    "เลข 0 มันเยอะไปใช่มั้ยถ้างั้นเอามาจะลบออกให้เหลือ สองตัว"

 

     "ไม่เป็นไรค่ะ...เดี๋ยวคุณย่าเหนื่อย"

     "เจ้าตัวน้อยมาหาทวดสิ..นี่ไงเจ้าสองคนนี้ที่ให้พ่อเขาแพ้ท้องแทบตายเป็นเด็กดีของทวดนะ..จะให้อะไรดี เอ้านี่เช็คเงินสดของเราเอาไว้เป็นทุนการศึกษานะอยากเรียนอะไรก็เรียนเอาไปให้พ่อแม่เราเก็บไว้ล่ะมาให้ทวดกอดหน่อยสินะ"แอนนากับอลิชคลานเข้าไปหาคุณทวดทั้งสองโอบอุ้มเหลนทั้งสองไว้ด้วยความรัก

 

      "มาพร้อมหน้ากันแล้ววันนี้ทานข้าวกันไปดูสิว่าอาหารเขาพร้อมมั้ยจะได้ทานข้าวกัน" ทุกคนมารวมกันที่โต้ะอาหารโดยป้าอึงมืนเป็นคนจัดการตามคำสั่งของคุณย่า

 

     "โต้ะอาหารตัวนี้เคยใช้อยู่แค่ 3 ที่ ต่อมาก็ 4 ต่อมา ก็ 8 ต่อมาก็ 10 ตอนนี้เต็มแล้ว  15 คนพอดี แม่มีความสุขที่สุด ทานข้าวกันไม่รู้เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกนะ..หิวเมื่อไหร่ก็แวะมานะมากินข้าวด้วยกัน"พีทกับชินดงหัวเราะขำจนภรรยาหยิกสีข้างเบาๆ

 

      "คุณย่ามีความสุขจังนะครับวันนี้"เซนเซแซวคุณย่า

 

       "ใช่การที่เราได้นั่งกินข้าวกับคนที่เรารักแม้อาหารไม่ได้แพงมากมายมันก็ทำให้เรามีความสุขแต้อาหารมื้อละหมื่นแต่ถ้าต้องนั่งกินคนเดียวมันจะมีประโยชน์อะไรจริงมั้ยทุกคน" ทุกคนเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณย่าพูดล้วนเอาเรื่องจริงทั้งนั้นมาสอนลูกหลาน

 

                          อวสาน

                  ขอบคุณที่ติดตาม

                         'นินนารถ'

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/yv01..gif

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/946193729.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/958168993.gif

 

                    

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว