email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ยินดีต้อนรับเข้าสู่เรื่องรัก ๆ ของยักษ์โง่กับหมานิ่ง ^^

ตอนพิเศษ พ่อตาแม่ยาย (ทดลองอ่าน)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ พ่อตาแม่ยาย (ทดลองอ่าน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2564 04:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ พ่อตาแม่ยาย (ทดลองอ่าน)
แบบอักษร

คำเตือน 

นี่เป็นการทดลองอ่านแค่ 5% ของตอนพิเศษเท่านั้นนะคะ 

 

ตอนพิเศษ : พ่อตาแม่ยาย 

. 

. 

[GET PART] 

“อื้อออ เก็ท ไม่เอา” เสียงครางผสานกับเสียงงัวเงียของคนใต้ร่างผมที่มันพยายามพูดห้ามแล้วหันหลบริมฝีปากของผมโดยที่เปลือกตาของมันยังไม่แม้แต่จะลืมตาตื่น 

“นิดเดียวเอง ขอจูบหน่อยนะ” 

“ไอ้เก็ท อื้ออ กูจะนอน” 

“มึงจะนอนอะไรนักหนา นี่ก็เช้าแล้วนะเว้ย” ผมพูดโดยที่ริมฝีปากของผมยังคงคลอเคลียอยู่ไม่ห่างพวงแก้มใสของไอ้หมาขี้เซาที่เอาแต่ทำหน้ารำคาญผมที่ผมรบกวนการนอนของมัน 

“อ้ะ! ฮื้มม ไอ้เก็ท” ในเมื่อไม่ได้ชิมปากนุ่ม ๆ งั้นผมขอชิมนมอุ่น ๆ แทนก็แล้วกันนะครับ ไอ้โฟนก็ถึงกับสะดุ้งทันทีที่ริมฝีปากของผมครอบทับลงบนยอดอกของมัน ก่อนที่ผมจะใช้ปลายลิ้นเลียวนรอบอก แล้วจัดการกระดกลิ้นเล่นกับตุ่มไตเท่าเม็ดองุ่นของมันสลับดูดดุนยอดอกตรงหน้าผมทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียม 

“ไอ้เก็ททท พอได้แล้ว อ้าาา” 

“ขอกินนมนิดเดียวเองไม่ได้เหรอ” 

“มึง อึ้ก ขอกูตอนไหน” 

“กูขอมึงในใจไง” 

ผมให้คำตอบที่เอาแต่ใจ แต่จะทำยังไงได้ ก็พอตื่นมาแล้วเห็นไอ้โฟนมันนอนเปลือยท่อนบนอยู่ในอ้อมกอดของผม ผมก็อยากสิครับ ยิ่งเห็นสีหน้างัวเงียของมัน ผมก็ยิ่งมีอารมณ์จนต้องขึ้นมาคร่อมทับบนร่างของมันอยู่แบบนี้ไง  

ยิ่งตอนนี้เราอยู่ในช่วงปิดเทอมแรก ผมกับไอ้โฟนที่ปกติตัวติดกันอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยิ่งตัวติดกันเข้าไปใหญ่ แต่ก็นะถึงจะเจอหน้ากันเกือบ 24 ชั่วโมงในทุก ๆ วัน แต่ก็ไม่มีวินาทีไหนที่ผมไม่อยากกินไอ้โฟนมันเลย 

“ไอ้เหี้ยเก็ทกูง่วง! มึงหยุด อ้ะ หื่นสักวันไม่ได้รึไง อื้ออ” มันว่าผมโดยที่ตาของมันยังไม่แม้แต่จะลืมมามองผมด้วยซ้ำ แต่แล้วไงใครสน ผมยังคงใช้ริมฝีปากวุ่นอยู่กับยอดอกเท่าเม็ดองุ่นที่ต่อให้ผมเล่นกับมันกี่ครั้งผมก็ไม่เคยคิดเบื่อ เพียงแค่ปลายลิ้นของผมได้สัมผัสตุ่มไตบนยอดอกของมันก็ทำให้เรียกเสียงครางหวาน ๆ กับร่างกายที่เริ่มบิดเร้าของเมียผมในยาวเช้าได้เป็นอย่างดี 

ไอ้โฟนน่ะ ถึงปากมันจะคอยพูดห้ามผมเรื่องนี้ แต่ตั้งแต่คบกันมา ไม่สิ ตั้งแต่ก่อนจะตกลงคบกันด้วยซ้ำ ผมก็ไม่เห็นว่ามันจะเคยปฏิเสธผมได้สักครั้ง ก็เพราะว่าร่างกายของมันเองก็ต้องการผมไม่ต่างจากที่ผมต้องการมันไง แต่มันก็แค่ปากแข็ง ไม่ยอมรับ เลยต้องเล่นตัวให้เป็นพิธีไปงั้นแหละ เชื่อผมสิ เมียผม ผมรู้จักมันดียิ่งกว่าตัวมันเองเสียอีก 

“มึงนี่มัน อื้อออ อึ้ก อ้ะ เบา ๆ อ้าาา” เห็นไหมล่ะครับ นี่ขนาดสติมันยังไม่ได้มาครบถ้วน แต่แขนทั้งสองข้างของมันนี่ยกขึ้นมาโอบรัดรอบคอผมเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ไหนจะอกที่ยกแอ่นขึ้นรับปลายลิ้นของผมอีก ร่างกายของคนเรามันไม่ทรยศความรู้สึกหรอกครับ 

จุ๊บ จ๊วบ จุ๊บ จ๊วบ เสียงริมฝีปากของผมที่ขยับขบเม้มไปทั่วเรือนกายของไอ้โฟนยังคงดังก้องไปทั่วห้องเรียกอารมณ์ของทั้งผมและมันได้เป็นอย่างดี นี่ผมกับมันก็คบกันมาได้เกือบจะปีนึงแล้ว แต่ไม่รู้ทำไม ผมกลับไม่เคยเบื่อรสชาติของผิวกายของไอ้โฟนเลย ในทางกลับกัน ผมกลับรู้สึกว่าอยากจะเลียมันไปทั้งตัว อยากจะลิ้มรสชาติบนกายของมันไปทุกซอกส่วน  

ถ้าเปรียบไอ้โฟนเป็นอาหาร มันคงเป็นอาหารจานโปรดของผมที่ผมกินยังไงก็ไม่เบื่อ และเป็นอาหารจานที่ผมเลือกที่จะกินไปตลอดชีวิต 

ตี๊ ดี ดี๊ ดี~ 

“อ้ะ อึ้ก ไอ้เก็ท โทรศัพท์มึง อื้อออ”  

“ฮื้มม ช่างโทรศัพท์เถอะหน่า” ก็แค่เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ มันไม่สามารถทำลายสมาธิของผมที่กำลังจดจ่ออยู่กับของอร่อยตรงหน้าได้หรอกครับ 

ตี๊ ดี ดี๊ ดี~ เสียงโทรศัพท์ของผมที่ดังขึ้นมาไม่หยุดพักแต่ผมก็ไม่คิดจะใส่ใจจนในที่สุดเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดับลงไปสักที 

“หวานทั้งตัวเลยนะมึง ฮื้มมม”  

“อ้ะ อื้ออ อะ..ไอ้หื่น อ้าาา” ร่างกายของทั้งผมและมันที่มีเพียงบ๊อกเซอร์ตัวบางที่เราสองสวมใส่อยู่ ตอนนี้กำลังเบียดกายขยับแนบชิด จนผมสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากกายของมันได้ทุกอณูผิว ฝ่ามือร้อนของผมก็ลูบไปทั่วแผ่นอกแกร่งของไอ้โฟนที่มีมวลกล้ามเนื้อไม่ต่างจากผม โดยที่ริมฝีปากของผมก็ยังคลอเคลียอยู่ไม่ห่างต้นคอเนียน ๆ ของมัน 

ตี้ ตี้ ดี ดี้ ดี ~ 

“มะ..มึง อ้ะ โทรศัพท์กู” เสียงโทรศัพท์ของผมที่ดับลงไปไม่นานตอนนี้มันกลับแทนที่ด้วยเสียงโทรศัพท์ของไอ้โฟนแทน 

“ก็ช่างโทรศัพท์มึงสิ” ผมพูดโดยที่ยังคงดูดเม้มซอกคอของมันอย่างมันปาก 

“มันดังหลายรอบแล้ว อื้ออ เผื่อใครมีธุระสำคัญ อึ้ก อ้า” 

“โธ่เว้ย! ใครโทรมานักหนาวะ!” ผมสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด  

ผมไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทุกครั้งที่ผมจะได้อะไร ๆ กับไอ้โฟนเมียของผม ทำไมจะต้องมีคนโทรมาขัดจังหวะตลอดเลย 

“มึงปล่อยกูก่อน” 

“ไม่ปล่อย ยังไงกูก็ไม่ปล่อย ครั้งนี้กูไม่ยอมแน่ เดี๋ยวพอมีคนโทรมาธุระ มึงก็บ่ายเบี่ยงไม่ให้กูกินมึงอีก” ผมพูดอย่างไม่ยอม และไม่คิดจะยอม ยังไงผมก็ไม่ให้มันรับโทรศัพท์แน่นอน  

พรึ่บ 

“ทำอะไรของมึงเนี่ย อื้อออ” ไอ้โฟนถามผมเสียงสั่นเครือ เมื่อผมยกตัวมันขึ้นมานั่งคร่อมตักของผม โดยที่ผมก็ขยับมานั่งพิงกับหัวเตียงไว้ ทำให้ตอนนี้เหมือนกับว่าผมจะให้ไอ้โฟนมันเดินเกมในอ้อมกอดของผม  

ผมไม่ได้ให้คำตอบในคำถามของมัน แต่เลือกที่จะรั้งตัวมันเข้ามาหาผมก่อนจะจัดการละเลงลิ้นลงตรงตุ่มไตบนยอดอกสีน้ำตาลอ่อนของมันอีกครั้ง คราวนี้ไอ้โฟนมันไม่ได้เพียงแค่โอบรัดคอผม แต่มันกลับใช้สองมือขยุ้มเส้นผมของผมแทน ส่วนสะโพกสอบของมันที่ผมปั้นมากับมือก็บดเบียดกับจัมโบ้ลูกชายของผมจนผมแทบคลั้ง 

ตี้ ตี้ ดี ดี้ ดี ~ 

“ไอ้เก็ท โทรศะ..” 

“มึงไม่ต้องบอกว่าเสียงโทรศัพท์ดัง ให้รับโทรศัพท์ก่อนเลยนะ เพราะยังไงตอนนี้มึงต้องรับให้กูรุกมึงก่อน ไอ้เรื่องรับโทรศัพท์ค่อยว่ากัน โอเค?”  

“แต่..อื้อออ เก็ท” ผมเหนื่อยจะฟังคำตอบจากมันเพราะผมรู้ว่ามันคงไม่ได้ตรงใจผมนัก ผมเลยจัดการฝังเขี้ยวลงกับยอดอกของมันไม่ได้แรงมากนักแต่ก็พอทำให้ร่างขาว ๆ ของมันสะดุ้งจนต้องร้องครางเรียกชื่อของผมได้ 

และผมก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แค่นั้น เมื่อเห็นว่าไอ้โฟนไม่ได้พูดถึงเสียงโทรศัพท์ของมันที่ดังอยู่แล้ว ผมเลยจัดการดึงรั้งกายของมันเข้ามาแนบกายผมให้ผิวเนื้อแนบผิวเนื้อ ถึงแม้ภายในห้องจะเปิดเครื่องปรับอากาศเย็นเพียงใด แต่ก็ไม่อาจทำอะไรความร้อนรุ่มภายในกายมันและกายผมได้เลย 

“อื้ออออ ฮ้าาาา” ไอ้โฟนครางแผ่วเมื่อผมให้มือล้วงเข้าไปทางด้านหลังกางเกงตัวบางของมันแล้วจัดการบีบขย้ำแก้มก้นนุ่ม ๆ ที่มันเหมาะกับฝ่ามืออุ่น ๆ ของผมเสียเหลือเกิน แต่ถ้าให้เหมาะกว่านั้น ก็คงจะเป็นไอ้จัมโบ้ลูกชายของผมแล้วล่ะครับ  

. 

. 

. 

. 

แอ๊ด 

“เจ้าโฟน!!!” เสียงประตูห้องนอนที่ไม่ควรจะถูกเปิดโดยบุคคลที่สาม แต่ตอนนี้มันกลับถูกเปิดออกตามมาด้วยเสียงทุ้มทรงพลังของชายวัยกลางคนที่ดึงความสนใจของทั้งผมและไอ้โฟนให้หันไปมองได้เป็นอย่างดี 

กึก!! 

======================= 

ติดตามอ่านต่อได้ทาง 

e-book ธัญวลัย!!! 

หรือ 

ทาง meb!! 

 

:) 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว