มาแล้วภาคต่อของ ยังรอ...ขอรัก มาลุ้นไปพร้อมกันว่าความรักของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป มาสนุกกับนิยายของไรท์ได้แล้ววันนี้

ชื่อตอน : ตอนที่10

คำค้น : y ท้องได้ ดราม่า มิดไนท์ น้ำปิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 610

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2563 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10
แบบอักษร

ตอนที่10 

 

 

 

ณ ผับtya 

 

 

 

 

หลังจากที่ผมออกมาจากห้องนั้นผมก็เข้าห้องน้ำไปทันที ทำไมพอเห็นเขาอยู่กับคนอื่นแบบนั้นหัวใจผมมันถึงได้เจ็บขึ้นมาทันทีเลยละ ผมมองหน้าตัวเองในกระจกแล้วเอามือขึ้นมากุมอกไว้พร้อมกับตั้งคำถาม 

“นี่เราเป็นอะไรกันนะ ทำไมถึงได้เจ็บใจขนาดนี้ “ผมตั้งคำถามแล้วได้แต่ถามตัวเองในกระจก 

 

“ไม่ได้ๆ มันต้องไม่ใช่แน่ๆ”ผมว่าแล้วเปิดน้ำเอาน้ำมาตกหน้าเพื่อไล่ความคิดของตัวเอง แล้วเดินออกจากห้องน้ำ เพื่อกลับไปที่ห้องๆนั้น  

 

“ไนท์มาพอดี แล้วพวกเธอกินไรดีอะ”พี่นะถามผมกับเพื่อน ผมนั่งลงที่เดิม 

 

“กินเหล้าได้ใช่มั้ย”พี่แชมป์ถามเรา 

 

“ได้ฮะ”ผมตอบ เรื่องนี้เราก็ต้องฝึกเหมือนกันไม่มีทางเมาแน่พวกผมคอแข็งจะตาย 

 

“งั้นเดียวพี่ชงให้ ไม่ต้องเข้มมากหรอกเนาะ”พี่นะบอกพวกผมก็พยักหน้า 

 

“แล้วนี่พวกมึงทำไมได้มาที่นี่ได้วะ แล้วมึงลางานไปไหนไอ้จินวันนี้”พี่ม่อนถามขึ้น แล้วมองเราสรับกัน 

 

“คือ พวกเราไปทำธุระนิดหน่อยฮะ แล้วผมเบื่อๆก็เลยชวนพวกมันมาเที่ยวสักหน่อย”ผมตอบพี่ม่อนออกไป 

 

“กูให้มึงพักอยู่ที่บ้านไม่ใช่หรอ แล้วหายแล้วหรอถึงออกมาแรดได้น่ะ เมื่อคืนมึงยังไม่พอใช่มั้ยห๊ะ”พี่เวย์ฮะ หลังจากที่พี่ม่อนเปิดประเด็นขึ้น ก็หันไปถามไอ้มิวยกใหญ่ 

 

“แล้วพี่ละฮะ ทำอะไรเพื่อนผมเมื่อคืนนี้ มันถึงกลับมาถึงบ้านก็ตอนเช้า”ไอ้จินหลังจากเงียบมานาน ก็หันไปถามพี่เวย์หน้านิ่ง 

 

“กูจะทำไรมันแล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง”พี่เวย์ถามไอ้จินกลับ 

 

“ก็ต้องเกี่ยวสิฮะ นั่นมันเพื่อนผม”ไอ้จินตอบ ตอนนี้มันกำหมัดแน่นเลยฮะ 

 

“เอ่อ จินพอเถอะ”ไอ้มิวมันห้ามไอ้จิน 

 

“แล้วที่พาเพื่อนผมไปนี่ในสถานะอะไรฮะ”ผมถามต่อแล้วมองหน้าพี่เวย์ 

 

“ก็เจ้านายลูกน้องไง”ไอ้พี่เวย์มันตอบผมหน้าตาย 

 

“หึ เจ้านายลูกน้องหรอ”ไอ้จินมันยืนขึ้นเต็มความสูง และด้วยความที่ผมอยู่ข้ามันผมเลยลุคไปจับมือมันไว้ 

 

“พอได้แล้วจิน มานี่เลย”ผมรากไอ้จินออกมาหน้าห้องแล้วไอ้มิวก็ตามมา 

 

“มึงจะห้ามกูทำไมวะ”ไอ้จินมันถามผม 

 

“มึงอย่าพึ่งทำให้เสียงานสิ มึงก็รู้ว่าเรามาที่ไทยทำไม”ผมบอกมัน ถามว่าผมโกรธพี่มันมั้ย ผมก็โกรธที่มันทำกับเพื่อนผมแบบนี้ แต่ถ้าเราทำอะไรลงไปมันอาจจะทำให้เสียงานได้ ดังนั้นผมเลยต้องเก็บความโกรธนั้นไว้ 

 

“งั้นมึงก็ห้ามไปยุ่งกับมันอีก”ไอ้จินมันหันมาชี้หน้าไอ้มิว 

 

“ได้ไงละ กูต้องใกล้พี่มันเพราะอะไรมึงก็รู้”ไอ้มิวมันตอบไอ้จินแล้วก้มหน้าหลบสายตา 

 

“เอาเถอะ ยังไงมันก็ตัวของมึง มึงคิดเอาแล้วกันเรื่องนี้พวกกูจะไม่ยุ่ง”ผมพูดแล้วมองหน้าไอ้มิว 

 

“แต่...”ไอ้จินมันกำลังจะหันมาขัดผม 

                   

“จินมึงปล่อยมันเถอะมันโตแล้วให้มันคิดเองเรื่องนี้ แต่มึงก็จำไว้นะมิว มีอะไรก็บอกพวกกูได้อย่าเก็บไว้คนเดียว”ผมบอกไอ้จินแล้วหันไปบอกไอ้มิวต่อแล้วมันก็พยักหน้ารับ 

 

“ไปข้างในเถอะ”ผมบอกแล้วเดินนำพวกมันเข้าไป แยกกันไปนั่งที่ใครที่มัน แล้วเราก็นั่งคุยกันเรื่องอื่นไปเรื่อย ผมก็เหลือบไปมองนายปิงเป็นระยะ เห็นทั้งกอดทั้งหอมกันอยู่ โดยไม่สนใจคนรอบข้างแม้แต่น้อย  

 

 

 

 

00:30 

 

 

 

ตอนนี้เราก็นั่งคุยกันมานานแล้วฮะ แล้วผมก็เริ่มง่วงแล้วด้วย และดูเหมือนเพื่อนๆผมก็คงคิดเหมือนกัน 

“กลับกันเถอะ”ไอ้จินหันมาบอกพวกผม พวกผมก็พยักหน้า 

 

“งั้นพวกเรากลับก่อนนะฮะ”ผมบอกพวกพี่ๆเขา 

 

“มึงต้องไปกับกู”พี่เวย์หันไปบอกไอ้มิว มันหันมามองพวกผม  

 

“งั้นเราไปเถอะจิน”ผมไม่ได้ห้ามอะไรแล้วหันไปบอกไอ้จิน ที่ไม่ห้ามไม่ใช่ไม่ห่วงนะฮะแต่ในเมื่อมันคือตัวมันเพราะงั้นมันต้องเลือกเอง 

 

“เดียวพี่ไปส่งมันเอง”พี่ม่อนบอก ไอ้จินมันก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร  

 

“งั้นผมกลับก่อนนะฮะ”ผมบอกทุกคน 

 

“กลับคนเดียวได้หรอไนท์”พี่นะถามผม 

 

“กลับได้ฮะ หวัดดีนะฮะทุกคน”ผมตอบพี่นะ แล้วไหว้ทุกคนแล้วเดินออกมาทันที แค่กลับบ้านแค่นี้ผมสบายมาก ผมเดินเหม่อไปเลย ไม่ได้สนใจรอบข้าง จนถึงหน้าผับ ตุ๊บ โอ๊ย โอ๊ย ผมชนเข้ากับผู้ชายคนนึง 

“ขอโทษฮะ”ผมเอ่ยออกไป 

 

“ไม่เป็นไรคับนี่คุณจะกลับแล้วหรอ ให้ผมไปส่งมั้ย”มันหันมาถามผม แล้วเดินมากอดเอวผม 

 

“ผมกลับเองได้ กรุณาปล่อยผมด้วยคับ”ผมบอกแล้วพยายามผลักเขาออก 

 

“ไม่เอาหน่า อย่าเล่นตัวหน่อยเลย เท่าไหร่ว่ามาสิ”มันเอาหน้ามาที่ข้างหูผม ผมเลยใช้มือดันไหลมันไว้ ผมกำลังจะจัดการมันแต่ หมับ โอ๊ย 

 

“อย่ามายุ่งกับคนของกู”นายปิงฮะโผล่มาจากไหนไม่รู้ มันดึงผมออกแล้วผลักผู้ชายคนนั้นจนไปนั่งอยู่กับพื้น 

 

“เอ่อ ผมไม่รู้ว่าเป็นคนของคุณปิง แล้วเขาก็มาอ่อยผมเองนะคับ ผมขอโทษคับ”ผู้ชายคนนั้นบอกแล้วรีบลุกหนีไป ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้ผมอีก กูไปอ่อยมึงตอนไหนวะ  

 

“มึงนี่มันร่านเกินไปแล้วนะ”เขาว่าแล้วกำมือผมแน่ 

 

“คุณพูดเรื่องอะไรผมไม่รู้เรื่องกรุณาปล่อยผมด้วยคับ”ผมบอกเขาแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ผมไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เขาฟังนี่ฮะ ทีเขานั่งกอดนั่งหอมผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าผม เขายังไม่รู้สึกอะไรเลยแล้วทำไมผมต้องสนเขาด้วยละ 

 

“กูคงจะใจดีกลับมึงเกินไปสินะ มานี่!!”เขารากผมให้เดินตามเขาไป ผมก็ไม่ได้สะบัดออกหรืออะไร ผมเดิมตามเขาไปเฉยๆ 

 

“ขึ้นรถไป แล้วห้ามลงมานะมึง”เขารากผมมาที่รถแล้วผลักให้ผมนั่งลงไปในรถ แล้วเขาก็ออกรถไป ในรถเราก็ไม่ได้ผู้อะไรกันอีกฮะผมก็หันหน้ามองข้างทางเขาก็ขับรถไปเงียบๆ จนถึงที่บ้านเขาเปิดประตูรถแล้วเดินมาหาผม 

 

“ลงมาติวะ นั่งบื้ออยู่ได้”เขาเปิดประตูแล้วด่าผม 

 

“ก็คุณห้ามผมลงไม่ใช่หรอฮะ”ผมหันไปหาเขาหน้าตาย  

 

“ปากดีนักนะ มานี่”เขาบอกแล้วกระชากผมลงรถเดินไปข้างบนแล้วรากผมไปในห้องของผม แล้วเขาก็เขี้ยวผมไปที่เตียง 

 

“มึงนี่รากนะ ทำไมมันคันมากถึงขั้นต้องออกไปหาเหยื่อข้างนอกเลยหรอ”เขาว่าผม 

 

“ผมจะทำอะไร ไปไหน เอากับใคร มันก็เรื่องของผม”ผมตอบแล้วมองหน้าเขา 

 

“มึงนี่มันรานจริงนะ หึ เผยท่าแท้แล้วสินะ เนี่ยหรอคนที่พ่อกูบอกว่าดีนักดีหนา”เขาพูดแล้วยิ้มเยอะผม 

 

“เรามันก็ไม่ต่างกันมากหรอกฮะ ผมก็เห็นว่าคุณก็ เอาผู้หญิงไปทั่วเหมือนกันนิ เรามันก็เหมาะสมกันแล้วละฮะ”ผมบอกแล้วยืนขึ้น 

 

“งั้นถ้ามึงคันมาก เดียวกูจะช่วยมึงเอง ก็ดีเหมือนกันตลอดหนึ่งปีนี้มึงก็มาเป็นนางบำเรอให้กูก่อนแล้วกัน”เขาบอกแล้วผลักผมลงเตียง แล้วเขาก็ขึ้นมาคร่อมผมไว้ 

 

“คุณจะทำอะไรอะ ปล่อยผมเดียวนี้นะ ปล่อย”ผมพยายามผลักเขาออก เขาก็รวบมือผมไว้ 

 

“ทำไมละ ยังไงวันนี้มึงก็ไม่ได้เหยื่อกลับมาแล้ว นี่ไงเดียวกูจะช่วยมึงเอง”เขาบอกแล้วไซร้คอผม 

 

“อื่อ ปล่อยผมนะ ผมบอกให้ปล่อยไง”ตุ๊บ ผมถีบเข้าที่ท้องเขา  

 

“โอ๊ย สัส”เขาเอามือไปกุมท้อง ผมเลยใช่จังหวะหนีรีบลุกแล้วไว้ไปที่ประตูแต่เขาก็มาขว้าแขนผมไว้ก่อน 

 

“มึงกล้าถีบกูหรอ มานี่”เขาเขวี้ยงผมลงไปที่เตียงเหมือนเดิม แล้วเขาก็ตามขึ้นมาคล่อมผม 

  

“ปล่อยนะ ปล่อยดิวะ”ผมพยายามดิ้นสุดฤทธิ์ ทั้งถีบทั้งผลัก 

 

“โอ๊ย ฤทธิ์เยอะนักใช่มั้ย”ตุ๊บ อัก เขาอัดเข้าที่ท้องผมตอนนี้ผมได้แต่กุมท้องไว้ จุกชะมัด 

 

“มานี่เลยมึง”เขาถอดเข็มขัดแล้วมัดแขนทั้งสองข้างของผมไว้กับหัวเตียง เขารีบจัดการเสื้อผ้าที่อยู่บนตัวผมและตัวเขาจนหมด ผมได้แต่กลืนน้ำลาย 

 

“เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า”เขาว่าแล้วคลานมาคลอมผมไว้ 

 

“อย่านะ ปล่อยผม”ผมว่าแล้วพยายามถีบเขา แต่เขาก็จับขาผมไว้ 

 

“เดียวกูจะทำให้มึงไม่มีแรงถีบเลย”เขาว่าแล้วซุกไซร้ซอกคอผม 

 

“อ๊ะ ปล่อยผมนะ อื่อ”เขาไม่ฟังผม มือของเขาข้างนึงใช่สะกิดยอดดอกของผม แล้วข้างนึงอยู่ที่แกนกายของผม 

 

“อ๊ะ อื่อ อย่า จับนะ”ผมบอกแล้วพยามขยับหนีแต่เขาใช้เข่าล็อกขาผมไว้ 

 

“อย่าจับตรงไหนละ ตรงนี้”เขาสะกิดยอดดอกของผมอีกครั้ง 

 

“หรือตรงนี้”เขาค่อยลูบที่แกนกายของผม  

 

“อ๊ะ อย่า”ผมร้องห้ามเขา 

 

“อย่าช้าใช่มั้ย ได้”เขาบอกแล้วใช้ปากคลอบงำยอดดอกผม อีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ว่างเขาใช้มือข้างที่เหลือสะกิด 

 

“อ๊ะ อย่า กัด”ผมบอกเขาตอนนี้เขาทั้งดูดทั้งเลีย แล้วยังกัดยอดดอกของผมด้วย 

 

“กูไม่ไหวแล้ววะ”เขาว่าก่อนจะยืดตัวขึ้น แล้วจับแกนกายของเขาจ่อที่ช่องทางรักของผม 

 

“อ๊ากกกก อึก!”เขากดตัวเขามาในตัวผมอย่างแรงจนสุด 

 

“อ่า ซี๊ด โครตแน่เลยวะ”เขาครางอย่างพอใจ 

 

“อึก ปล่อยผม”ผมพยายามพูดออกไป 

 

“ปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้”เขาบอกแล้วเริ่มขยับ  ตับ ตับ ตับ 

 

“อ๊ะ เจ็บ อย่า ขยับ”ผมบอกเขา ผมเจ็บ ตอนนี้ผมไม่ได้รู้สึกอะไรนอกจากเจ็บ 

 

“มึงก็อย่าเกร็งดิวะ อ่า”เขาบอกขนาดที่ยังขยับอยู่ 

 

“อ๊ะ อ๊า อ๊า รัดแน่นชิป”เขาขยับมือนึงก็ขยับแกนกายของผมไปด้วย ส่วนอีกมือก๊สะกิดยอดดอกของผมอยู่ 

 

“อ๊ะ อื่อ”ผมพยายามกัดปาดตัวเองไว้ไม่ให้เสียงออกมา 

 

“มึงจะเก็บทำไม ครางออกมาสิวะ อ๊า”เขาบอกผมแล้วชักแกนกายผมแรงกว่าเดิม 

 

“อ๊ะ ไม่”ผมตอบเขาไป 

 

“กูบอกให้คราง”เขาบอแล้วขยับเร็วกว่าเดิม ตับ ตับ ตับๆๆๆ 

 

“อ๊ะ อ๊า อ๊า เบา อ๊า”ผมบอกเขา 

“อ๊า รูมึงแม่งเอามันวะ อ๊า”เขาบอกแล้วดึงแกนกายออกแล้วกดลงมาอย่างแรง 

 

“อ๊า ตรงนั้น อ๊า อย่า”ผมข้างออกไปทันทีเมื่อแกนกายของเขาโดนตรงจุดกระสันผมพอดี 

 

“อ๊า ตรงนี้สินะ”ตับ ตับ ตับๆๆๆ 

 

“อ๊ะ อื่อ โอ๊ย เบา อ๊า เจ็บ อ๊ะ อ๊า”เขาไม่ฟังที่ผมบอกแถมยังเร่งจังหวะอีก 

 

“อ๊ะ รัดกูแน่ๆ อ๊า อ๊า อ๊ะ อ๊า”เขายังคงขยับเน้นที่จุดเดิมไม่เปลี่ยน 

 

“อ๊ะ อ๊า มัน อ๊ะ ลึก อ๊ะ ไม่ไหว แล้ว อ๊ะ อ่าาาาาา”ในที่สุดผมก็ปล่อยน้ำรักออกมาเต็มมือเขา 

 

“แตกเร็วชิป งั้นตากู”เขาบอกแล้วใช้มืทั้งสองข้างจับสะโพกของผมไว้แล้วเริ่มขยับอีกครั้ง 

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับๆๆๆ 

 

“อ๊ะ อ๊า อ๊า อ๊ะ อ๊า”ผมครางออกมาไม่เป็นภาษา 

 

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า ซี๊ด อ๊า อ๊ะ”เขาครางอย่างพอใจ 

 

“อื่อ เบา อ๊ะ หน่อย ฮะ อ๊า”ผมบบอกเขา 

 

“อ๊า กู อ๊า จะไม่ไหวแล้ว อ๊ะ”เขาบอก น้ำตาผมมันเริ่มไหลลงมา  

 

“อ๊ะ อ๊า คุณ เบา อ๊า อ๊า อ๊า”มันโดนจุดกระสันของผมอีกแล้วฮะ 

 

“อื่อ อ๊ะ อ๊า ใกล้ แล้ว อ๊ะ อ๊า”เข้าบอกแล้วเร่งสะโพกขึ้นอีก ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ 

 

“ผม ก็ อ๊ะ อ๊า อ๊า อ๊า”ผมก็ไม่ไหวอีกแล้วฮะ 

 

“พร้อมกัน อ๊า อ๊า อ๊ะ”เขามองหน้าผมแล้วเร่งสะโพกขึ้นอีก 

 

“อ่าาา.../อ่าาา...”ผมปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกับบรู้สึกถึงความอุ่นของน้ำรักอยู่ทั่วท้องน้อย เขายังคงขยับอย่างเชื่องช้าเพี่อรีดเอาน้ำรักที่เหลืออกมา 

 

“ถ้าพอใจแล้ก็ปล่อยผมด้วยฮะ”ผมบอกแล้วหันหน้าหนีไปอีกทาง เขาถอดเข็มขัดออกจากแขนของผมแล้วโยนทิ้งข้างเตียง 

 

"ช่วยเอามันออกไปจากตัวผมด้วย"ผมบอกเขาทั้งที่ยังไม่มองหน้า 

 

"หึ บอกให้กูเอาออกแต่รูมึงยังรัดกูแน่นอยู่เลยนะ จะบอกอะไรให้นะว่าคนอย่างกูอะ ไม่จบแค่รอบเดียวแน่นอน กูเริ่ม อยากอีกแล้ววะ เรามาต่อกันเถอะ"เขาบอกแล้วพริบตัวผมให้นอนคว่ำลง พร้อมกับขยับแกนกายอีกครั้ง  

 

"อื่อ ซี๊ด ไม่ อ๊ะ อ๊ะ ปล่อย อ๊ะ"ผมเชิดหน้าขึ้นเมื่อท่านี้มันลึกกว่าเดิมอีก 

 

"ปล่อยแก่ แต่ปล่อยในตัวมึงนะ"เขากระซิบข้างหูผมแล้วเลียมัน ขยับลงมาที่ซอกคอเขาเลียและดูดที่คอผมก่อนจะกัดมัน เขาทำแบบนั้นจนทั่วคอ ผมได้แต่เอามือกำที่นอนไว้แน่น 

 

"อื่อ อย่า กัด อ๊า อ๊ะ อ๊า"เขาไม่ฟังทั้งยังขยับสะโพกให้เร็วกว่าเดิมแล้วเลื่อนหน้าลงมาที่หลังของผม แล้วเขาก็ทำแบบเดิม ทั้งกัดทั้งเลีย 

 

"อ๊ะ คุณมันเลว อ๊ะ อ๊า อ๊า"ผมสยบออกไป 

 

"เลวก็ผัวมึงแล้วกัน"เขาว่าแล้วพริบตัวผมกลับมาจับขาทั้งสองข้างไว้แน่แล้วเอาแกนกายออกจนเกือบสุดแล้วกะแทกเข้ามาอย่างแรงทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง 

 

"อ๊ะ อ๊า ลึก ไป อ๊ะ เบา"ผมบอกแล้วใช่มือดันหน้าท้องเขาไว้แต่ก็ไม่เป็นผล  

 

"อ๊า มึง แม่ง รัดกูแน่นชิป อ๊า อื่อ อ๊า อ๊ะ"เขาเชิดหน้าด้วยความพอใจ 

 

"อ๊า ตรงนั้น อ๊ะ อ๊ะ อื่อ"ผมบอกเมื่อมันดันโดนจุดกระสันของผมอีกครั้งต่อหลายครั้ง 

 

"ครางชื่อกู"เขาบอกผม 

 

"มะ ไม่ อ๊า อ๊ะ อ๊า"ผมตอบกลับไป 

 

"กูบอกให้คราง"เขาบอกแล้วขยับเข้าออกอย่างแรง 

 

"ไม่ อ๊า อ๊ะ อ๊า"ผมตะคอกกลับไป 

 

"คราง"เขาบอกแล้วขยับแรงขึ้นกว่าเดินแล้วเน้นกว่าเดิม 

 

"เจ็บ อ๊า อ๊ะ อ๊า คุณ ปิง อ๊า"ผมบอกพร้อมเรียกชื่อเขา 

 

"พี่ปิง เรียกกูว่าพี่ แล้วแทนตัวเองว่าไนท์"เขาบอกแล้วขยับต่อ 

 

"อ๊า พี่ ปิง อ๊า เร็วอีก อ๊า"ผมบอกเขาแล้วใช้มือทั้งสองข้างกอดคอเขาไว้ 

 

"อ๊ะ อ๊า ดีมาก อ๊า อ๊า"เขาตอบแล้วขยับแรงกว่าเดิม 

 

"อื่อ พี่ปิง อ๊า พี่ปิง อ๊ะ อ๊า อ๊า"ผมครางเรียกชื่อเขาไม่หยุดตอนนี้ร่างกายมันไม่ฟังคำสั่งผมแล้วฮะ 

 

"อื่อ อ๊า อ๊ะ อ๊า มิน อ๊า ใกล้ แล้ว มิน อ๊ะ อ๊า มิน"เขาหลับตาแล้วครางชื่อใครก็ไม่รู้ฮะ หัวใจผมอยู่ดีมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมานี่เขาเอากับผมแต่คิดถึงคนอื่นหรอ 

 

"อ๊า อ๊ะ ใกล้ แล้ว ฮะ อ๊ะ อ๊า พี่ปิง อ๊า พี่ปิง อ๊ะ อ๊า อ๊า"ผมหลับตาแล้วครางชื่อเขาออกมาเพื่อเขาจะหลุดจ้าความคิดแล้วมาสนใจผมบ้าง 

 

"อ๊า อ๊ะ อ๊า พร้อมกันนะ อ๊า"เขาบอกแล้วมองหน้าผม ขยับให้เร็วขึ้นผมทนไม่ไหวเลยละบายด้วยการจิกเล็บลงไปที่หลังของเค้า 

 

"อื่อ อ่าาาา../อ่าาาา…"ผมกับเขาปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกันแล้วเขาก็ลงไปนอนหอบอยู่ข้างหลังผมเขายังคงแช่แกนกายไว้ไม้ถอดออกพร้อมกับกอดเอวผมจากด้านหลัง 

 

"มึงนี่มันสุดยอดจริงๆ ขนาดครั้งแรกนะ"เขาบอกผม ผมไม่ได้ตอบอะไร แล้วสักพักผมก็รู้สึกถึงการขยายใหญ่ของแกนกายข้างในตัวผมอีกครั้ง ก็นั่นแหละฮะ เราก็ต่อกันไปจนจะเช้าแล้วไม่รู้ว่าผมหลับไปตอนไหนด้วยสิฮะ 

 

 

 

 

บ้านเฮียปิง 

 

 

 

08:00 

 

 

 

 

ผมค่อยลืมตาขึ้นด้วยความมึนหัวและผมต้องหลับตาลงอีกครั้งเพื่อปรับระดับสายตา เหตุการณ์เมื่อคืนมันแวบเข้ามาในหัวผมได้แต่ยิ้มเยาะตัวเอง ผมไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปตอนไหนและไม้รู้ว่าเขาออกไปจากห้องนี้เมื่อไหร่ ดูจากสภาพห้องเขาคงทำเสร็จแล้วออกไปเลยเพราะผมอยู่ยังอยู่ในสภาพที่น่ารังเกียจ และสภาพที่นอนที่เต็มไปด้วยน้ำรักและคาบเลือด ผมหันไปมองที่โต๊ะข้างเตียงเห็นเงินจำนวนหนึ่งว่าอยู่ ผมกำหมันขำหากันแน่นี่เขามองผมเป็นอีตัวงั้นหรอ พอเอาเสร็จก็โยนเงินฝาดหัวแล้วจากไป ผมพาตัวเองไปที่ห้องน้ำอย่างรำบาก ทั้งเจ็บช่องทางรัก และปวดไปหมดทั้งตัวยังปวดหัวอีกด้วยก็แน่สินี่มันครั้งแรกของผมนิจะไม่ให้เจ็บปวดได้ไงละ ผมมองตัวเองในกระจก  

“บ้าเอ้ย!!”ผมสยบกับตัวเองก็ไอ้รอยน่ารังเกียจที่มันเต็มตัวผมที่เขาทำขึ้นนี่สิ ไอ้บ้าปิง ผมรีบจัดการกับตัวเอง แล้วเดินลงมาข้างล่างเห็นนายปิงกำลังนั่งทานข้าว ผมเดินเข้าแล้ววางเงินของเขาไว้ตรงหน้าเขา 

 

“เอาเงินของคุณคืนไป ผมไม่ใช่อีตัวนะที่เสร็จแล้ว คุณจะเอาเงินมาฝาดหัวผมน่ะ”ผมบอกเขา 

 

“หรอ กูอุส่าเห็นใจมึง ที่มึงนอนอ้าขาให้กูเอาทั้งคืนเลยตอบแทนน้ำใจเล็กๆน้อยๆ”เขาบอกผม ทั้งที่ไม่หันมามองหน้า 

 

“หึหึ เชิญคุณเอาเงินพวกนี้ไปบริจาคเถอะฮะ เพราะผมจะคิดสะว่าเป็นการให้ทานแล้วกัน”ผมบอกแล้วเดินหนีมาในครัวทันที 

 

“คุณไนท์ทำไมใส่เสื้อสะปิดคอแบบนั้นละคะไม่ร้อนหรอคะ”ป้าจันทร์หันมามอง แล้วถามผม  

 

“เอ่อ ไนท์ไม่สบายนิดหน่อยฮะรู้สึกหนาวๆ แล้วนี่ป้าจันทร์ทำอะไรทานบ้างฮะ ไนท์ไม่ได้ลงมาช่วยเลยวันนี้”ผมเดินไปสวมกอดป้าจันทร์จากข้างหลังตอนนี้ป้าจันทร์ก็เหมือนกับแม่ของผมฮะ 

 “ไม่เป็นไรหรอกคะก็คุณไนท์ไม่สบายนิคะ ป้าทำข้าวต้มกุ้งของโปรดคุณไนท์ไงคะ”ป้าจันทร์ยิ้มตอบผม มีป้าจันทร์นี่แหละฮะที่ยอมเรียกผมว่าไนท์ แต่กว่าจะยอมผมขอร้องตั้งนานฮะ 

 

“ว้าว หน้าอร่อยจังฮะ ป้าจันทร์ตักให้ไนท์หน่อยนะฮะ ไนท์หิวมากๆเลยฮะ”ผมบอก 

 

“ได้สิคะ คุณไนท์ไปนั่งรอที่ห้องอาหารเถอะคะเดียวป้าเอาออกไปให้”ป้าจันทร์บอกผม 

 

“ไนท์อยากทานอยู่นี่มากกว่านะฮะ”ผมอ้อนป้าจันทร์ 

 

“คะๆ นี่คะทานที่ที่ไหนก็ทานเถอะคะ จะได้ทานยาไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรอคะ”ป้าจันทร์ยื่นถ้วยข้าวต้มให้ผม ผมรับมาแล้วยิ้มให้ 

 

“คุณไปนั่งเถอะคะ เดียวป้าไปเตรียมยาให้นะคะ”ป้าจันทร์บอกผมแล้วเดินไปที่ตู้ยา ผมก็ถือถ้วยข้าวไปนั่งที่โต๊ะในครัวนี่แหละฮะ ผมนั่งทานข้าวไปเรื่อยๆจนหมด 

 

“นี่คะยา มียาแก้ปวดและแก้อักเสบนะคะ”ป้าจันทร์ยื่นยาให้ผมสองเม็ด 

 

“นี่ป้าจันทร์รู้”ผมทำหน้าตกใจแล้วถามออกไป 

 

“รู้สิคะ ป้าอาบน้ำร้องมาก่อนนะคะแค่นี้ป้ามองออกอยู่แล้ว ไหนจะที่คุณทะเลาะกับนายน้อยสะเสียงดังลั่นบ้านอีก”ป้าจันทร์ยิ้มตอบผม 

 

“เอ่อ ขอบคุณฮะ”ผมตอบแล้วรับยามาทานก่อนจะขอตัวขึ้นมาพักผ่อนบ้างบนถึงเตรียงผมก็หลับไปเลยฮะ ประมาบ่ายโมงผมก็ตื่นมานั่งทำงานต่อ แล้วพอช่วงเย็นผมก็ลงมาทำอาหารกับป้าจันทร์เขาก็ไม่กลับมาบ้านเหมือนกับทุกวันผมเลยเลือกที่จะทานข้าวคนเดียวแล้วขึ้นมาทำงานต่อบนห้องและในขนาดที่ผมนั่งทำงานอยู่นั้นผมก็ได้ยินเสียงรถเขาคงกลับมาแล้วฮะ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก มีคนมาเคาะห้องผม ผมปิดโน๊ตบุ๊คแล้วเดินไปเปิดเห็นนายปิงยืนอยู่ที่หน้าห้อง 

 

“มีอะไรกับผมหรอฮะ”ผมกอดอกถ้าเขา 

 

“ทำหน้าที่มึงได้แล้ว”เขาว่าแล้วผลักผมไปที่เตียง 

 

“นี่คุณปล่อยผมนะ ปล่อย”ผมบอกแต่เขาไม่ฟัง และมันก็จบลงที่เตียงเหมือนเดิมพอทำเสร็จเขาก็ออกไปทันที นี่เขาคงเห็นผมเป็นแค่นางบำเรอ แค่ที่ระบายความใคร่ของเขาสินะ ผมได้แต่นอนกอดตัวเองอยู่แบบนั้นจนหลับไป 

 

1ไลค์ 1กำลังใจ 

1เม้น 1แรงผลักดัน 

 

 

เป็นไงบ้างคะรีดเดอร์ทุกคน เค้าขอโทษนะที่มาช้าไปหน่อย เค้างานยุ่งมากๆเลยขึ้นม.6แล้ว เค้าเร่งเคลียงาน และเร่งแต่งอยู่น้าอยากให้จบในปีนี้ แล้วเค้าว่าจะพักเพื่อหาที่เรียนในปีหน้า อย่าโกรธกันนะสัญญาแล้วว่าจะแต่งให้จบ แต่อาจจะช้านิดหน่อย แต่จะพยายามน้าทุกคน ผิดพลาดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะคะ ด่าได้แต่อย่าแรงนะ รักน้าทุกคนแล้วเจอกันตอนต่อไปจ้าาา จุ๊ฟๆ #ทีมมิดไนท์ #ที่น้ำปิง 

ความคิดเห็น