ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 12

คำค้น : #ร้ายเล่ห์รัก#มิถุนา#มิน#โซล#อชิระ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ย. 2563 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12
แบบอักษร

 

บทที่ 12 

 

 

 

มิถุนาจ้องเขม็งใส่อีกฝ่าย เธอสะบัดแขนออก " รักษามารยาทหน่อยสิคะ คุณนารา " มิถุนายืนเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย วันนี้อีกฝ่ายไม่ได้ใส่ส้นสูงสามนิ้วมาเลยทำให้ทั้งคู่อยู่ในความสูงระดับเดียวกัน นาราไม่สนใจคำพูดของมิถุนา เธอไล่สายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าเห็นชัดๆว่าการแต่งตัวก็แสนจะธรรมดาทั่วไป เสื้อยืดสีขาวที่เอาเข้าในกางเกงยีนส์สีซีดมันถูกทับด้วยแจ๊คเกตสูทสีดำ ไม่มีอะไรเทียบกับเธอได้เลยสักนิด 

" เธอ-- ผู้ช่วยคุณแพม " 

" ค่ะ "  

นารายกคิ้วเรียวสวยขึ้นมองหน้ามิถุนาสลับกับโซลก่อนที่เธอจะคลี่ริมฝีปากสีชมพูฉ่ำวาวออก " อย่าบอกนารานะคะว่านี่ของเล่นใหม่ที่คุณติดใจน่ะ โซล " ไม่รู้คำพูดร้ายๆของนาราหรือความไม่ชอบหน้ากันตั้งแต่ครั้งนั้นที่ทำให้มิถุนาอ้าปากจะเถียงกลับ แต่ถูกโซลตัดหน้าไปซะก่อน 

" พูดบ้าอะไร นารา -- มิถุนาไม่ใช่ของเล่นใหม่ของผมนะ " โซลว่าน้ำเสียงดุดัน " ผมกับมิถุนาเรา -- "  

" เป็นแฟนกันค่ะ " มิถุนาเดินเข้าไปคล้องแขนโซล เธอเอียงซบที่ไหล่ของเขาแล้วคลี่ยิ้มหวานที่สุดเท่าที่ทำได้ " กลับหรือยังคะ ที่รัก " เธอหันไปส่งยิ้มหวานให้โซลด้วยทำเอาเขาเกือบหลุดขำออกมา โซลมองนาราที่กำลังทำหน้าเสียสุดๆ เขาจึงเล่นตามน้ำไปกับมิถุนา  

โซลดึงเอวของมิถุนามากอดไว้ " กลับครับ ที่รัก " ไม่พูดเปล่าโซลยังฉวยโอกาสที่เปิดให้เขา หอมแก้มมิถุนาฟอดใหญ่ต่อหน้านาราและขุนเขา คนถูกหอมอยากจะกรี๊ดออกมา 

" เนียนไว้ๆ เธอบอกนาราว่าเป็นแฟนฉันอยู่นะ " โซลกระซิบที่ข้างหูมิถุนา ท่าทางแนบชิดแบบนั้นยิ่งทำให้นารากัดปากแน่นมองตาเขียวใส่มิถุนา  

" ขอตัวนะครับ " 

โซลเดินโอบเอวมิถุนาพาเข้าไปในลิฟท์ มิถุนายังยิ้มอยู่แบบนั้นจนกระทั่งลิฟท์ปิด 

 

เพี้ยะ! 

    

มิถุนาฟาดมือไปที่ไหล่ของโซล " ปล่อยมือได้แล้ว " เธอพูดมองตาค้อนใส่ แก้มแดงจัด โซลแกล้งทำเป็นหูทวนลมไม่ยอมปล่อยมือแถมยังกระชับเอวเธอให้แน่นขึ้น ดันให้หลังของมิถุนาติดกับผนังลิฟท์ 

" ไม่ปล่อย " โซลว่า " เธอประกาศตัวว่าเป็นแฟนฉันแล้วนะ มิถุนา " เขาพูดยิ้มๆ มองใบหน้าที่อยู่ห่างจากเขาแค่ฝ่ามือ มิถุนาเม้มปากแน่น 

" ใช่! " ในที่สุดมิถุนาก็ตอบ " เพราะฉันไม่อยากเป็นแค่ของเล่นชิ้นใหม่ของนาย "   

โซลเบิกตาโตขึ้น มองดวงตาคู่กลมสดใสที่จ้องลึกมาในดวงตาของเขาจนมองเห็นเงาตัวเองในนั้น เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้เธอจนเกือบจะได้สัมผัสริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั้นอยู่แล้ว 

" สวัสดีครับ คุณอชิระ จะกลับแล้วหรือครับ " เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมยืนตะเบ๊ะทำความเคารพให้เขาทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออก โซลหันไปฟาดตาขวางใส่ ขณะที่มิถุนาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เกือบไปแล้ว! มิถุนาบอกตัวเองที่ตอนนี้หน้าเธอกำลังร้อนผ่าว 

" คิดว่าจะรอดไปตลอดเหรอ มิถุนา " โซลดึงมือมิถุนาให้เดินออกจากลิฟท์ 

" นี่โซล! คนเมื่อกี้น่ะ ชื่อขุนเขา คนที่ว่าเป็นน้องชายของภูผาแห่งเอสแอลกรุ๊ปใช่มั้ยท" มิถุนาถาม โซลหยุดเดินเขาหันมามองมิถุนา สีหน้าแปลกใจ 

" เธอรู้จักพวกมันเหรอ "  

มิถุนาส่ายหน้า เธอก้าวขึ้นรถที่โซลเปิดประตูให้ " ไม่เชิงน่ะ " 

" ยังไง " โซลขึ้นนั่งประจำที่คนขับ เขากดปุ่มสตาร์ทรถ 

" พี่สิงห์กับเพื่อนพี่เค้าเคยมีปัญหากับพวกนั้น " มิถุนาตอบตามสีหน้าสงสัยของโซล " แต่จริงๆก็ไม่เชิงว่ามีปัญหาโดยตรงหรอกนะ พวกพี่เค้ามีปัญหากับคนที่ทำงานให้กับพวกเขา " 

" แล้วยังไงต่อ " 

" จับได้แค่พวกนั้น หลักฐานมีไม่พอที่จะสาวไปถึง -- สรุปพวกนั้นทำธุรกิจสีเทาจริงๆเหรอ " 

" ข่าวลือว่าอย่างนั้น " โซลตอบ " เธอเคยได้ยินข่าวบริษัทการลงทุนสกายคอร์ปบ้างมั้ย " มิถุนาคิดนิดนึงก่อนจะพยักหน้ารับ " ที่ว่าเป็นบริษัทหลอกให้ลูกค้าลงทุนกับกองทุนนึงแล้วสุดท้ายก็หนีหายไปเลยนั่นหรือเปล่า " 

โซลพยักหน้า " เบื้องหลังคนก่อตั้งบริษัทนั่นก็ไอ้ขุนเขานี่แหละ " สีหน้าของโซลออกอาการเข่นเขี้ยว " ตอนแรกมันก็โฆษณาชวนเชื่อให้คนเอาเงินไปลงทุนด้วย ตอนแรกก็ให้ผลตอบแทนกลับมาเป็นตัวเลขที่สวยเลย แต่ก็ตามสเต็ปคนมันจะโกง หลังๆมันก็เริ่มบอกว่าขาดทุนมั้งล่ะ เงินลงทุนไม่เยอะบ้างล่ะ เรียกให้เอาเงินมาลงทุนเพิ่ม และบอกว่าจะเอาไปถอนทุนคืนให้ สุดท้ายกำไรก็ไม่ได้ เงินก็เอาคืนไม่ได้ เงินสะสมที่อุตส่าห์เก็บมาก็หายเข้ากลีบเมฆไป มันน่านัก! "  โซลออกอาการฉุนเฉียวทำเอามิถุนาอดสงสัยไม่ได้ 

" นายมีคนรู้จักโดนพวกนั้นโกงเหรอ "  

" ป้าขิมไงล่ะ " โซลคำราม มิถุนายกมือปิดปากตัวเอง  

" จริงเหรอ โซล -- เรื่องเกิดขึ้นนานหรือยัง " มิถุนาถาม 

" สองสามปีที่แล้ว "  

" น่าสงสารจัง "  

" ใช่! น่าสงสาร -- นั่นเงินเก็บป้าแกทั้งชีวิตเลยนะ ฉันโมโหมากตอนที่รู้ว่าป้าแกโดนพวกนั้นโกง ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้ฉันไม่ยอมให้ป้าเอาเงินไปลงทุนกับพวกบ้านั่นแน่! เจ็บใจชะมัด! " 

" ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ "  

โซลส่ายหัว " พวกนั้นเก็บเรียบไม่เหลือหลักฐานให้สาวไปถึงตัวเหมือนเคสพี่ชายเธอ หายไปพร้อมเงินอย่างต่ำก็ห้าถึงหกสิบล้าน กระจอกชะมัด!!" โซลทำเสียงดูถูก มิถุนายกคิ้วสูงมองเป็นเชิง 

" พวกนั้นเคยกวาดเงินได้ถึงสองถึงสามร้อยล้าน " โซลเสริม " แต่นี่กลับกวาดไปได้แค่หลักสิบล้าน เดาว่าคนที่ลงทุนไปบางส่วนคงไหวตัวทันเลยรีบแจ้งตำรวจแต่ก็นะ จนป่านนนี้แล้วคดียังไม่คืบหน้าไปไหนเลย "  

" หืม แย่มาก! " มิถุนากอดอกพ่นลมฮึ คิ้วเรียวสวยของเธอขมวดกัน " มีคนตั้งมากมายที่ต้องเดือดร้อนเพราะการกระทำของพวกนั้น -- แล้วป้าขิมแกเป็นไงบ้าง "  

" ตามประสาคนแก่ก็บ่นเสียดายเงิน แล้วก็เสียใจอยู่พักนึง ตอนนี้ก็ทำใจได้บ้างแล้ว " 

" ให้ตายเถอะ คนพวกนี้นี่ทำนาบนหลังคนแท้ๆ เลวจริงๆ! " มิถุนาบ่นอุบ " ครั้งที่แล้วพี่สิงห์เกือบต้องซวยเพราะพวกนั้นด้วยเหมือนกัน แต่ก็จับได้แค่ลูกน้อง เมื่อไรนะถึงจะจับพวกนั้นได้ซักที! " อาการหัวเสียของมิถุนาทำเอาโซลยิ้มน้อยๆที่มุมปาก 

" ของขึ้นง่ายเหมือนกันนะเราอะ " โซลล้อเลียนแกล้งหยิกที่แก้มของมิถุนาเบาๆ  

" อย่ามาว่ากันหน่อยเลย นายเองก็เหมือนกันนั่นแหละ " มิถุนาตีที่มือของโซล มองตาค้อนใส่ " นายทำยังไงต่อ " 

" ทำอะไรไม่ได้น่ะสิ ที่พอทำได้ก็รวบรวมหลักฐานส่งฟ้องร่วมกับเจ้าทุกข์คนอื่น -- ป้าขิมแกเริ่มเหนื่อยที่จะตามเลยยอมปล่อยเลยตามเลย " โซลพูดพลางชะลอความเร็วรถลงเมื่อพวกเขาเลี้ยวเข้ามาในถนนเส้นที่รถบนถนนเคลื่อนที่ได้ช้าลง " ฉันก็ได้แต่หวังว่ามันจะมีสักวันที่หางมันโผล่ออกมา  สาบานเลยว่าฉันจะเป็นคนลากพวกมันเข้าตารางเองเพื่อให้มันชดใช้กับที่มันทำกับป้าขิม "  

มิถุนาอมยิ้ม " นายดูรักป้าขิมนะ " เธอออกปากแซวจนอีกฝ่ายหน้าแดงเป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาออกอาการเขิน  

" ฮึ " โซลพ่นลม " ป้าขิมเป็นพี่เลี้ยงมาตั้งแต่แม่ฉันยังอยู่ พอแม่ตาย แกก็เป็นคนดูแลฉันกับพี่ชายมาตลอด ป้าขิมก็เหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงของฉันเหมือนกัน "  

" ฉันก็คิดว่าป้าขิมรักนายมากเหมือนกันนะ เวลาที่ป้าแกเล่าเรื่องนายสีหน้างี้นะมีความสุขน่าดู "  

" เล่าอะไร! " โซลถามเสียงเข้ม เขาหันมาส่งสายตาสงสัยระคนหวาดหวั่น ยิ่งเห็นมิถุนายิ้มกรุ้มกริ่มเขาก็ยิ่งใจไม่ดี เรื่องสมัยเด็กของเขาไม่ใช่เรื่องที่จะเล่าให้ใครฟังได้โดยไม่รู้สึกอายเลย 

" เอ๋ ~ เล่าอะไรน้า " มิถุนาแกล้งทำท่านึก " เรื่องตอนที่นายห้าขวบร้องไห้โยเย้ไม่ยอมให้ทิ้งหมาเน่าของนายหรือเปล่านะ " แววตามิถุนาสนุกเมื่อเห็นอีกฝ่ายออกอาการร้อนรน " อืม หรือว่าจะเป็นตอนที่นายคิดจะแกล้งเพื่อนในห้องเปลี่ยนลูกอมมาเป็นลูกเหม็นแต่คนที่กินกลับเป็นนายเอง ฮ่า ฮ่า ตลกจัง โซล -- นายนี่นิสัยไม่ดีตั้งแต่เด็กเลยนะฮ่า ฮ่า ตลกอะ กินลูกเหม็น " พอพูดถึงตรงนี้มิถุนาก็หัวเราะไม่หยุด 

" ป้าขิมนี่ปล่อยให้อยู่กับเธอตามลำพังไม่ได้เลยนะ พูดไม่หยุดปากเลย " โซลบ่น " พอได้แล้ว ยัยบ๊องส์ หัวเราะอยู่ได้ มันน่าหัวเราะขนาดนั้นหรือไง! " เจ้าของเรื่องสมัยเด็กไม่ชอบใจ หันมานิ่วหน้าใส่ 

มิถุนาพยักหน้า เธอเช็ดน้ำตาที่ไหลอยู่หางตาด้วยข้อนิ้วออก " ก็มันตลกจริงๆนิ กรรมติดจรวดเร็วมาก สมน้ำหน้า! โอ๊ย ฮ่า ฮ่า กินลูกเหม็นว่าแต่อร่อยมะ -- " มิถุนายังไม่ทันได้เอ่ยออกมาก็ถูกโซลปิดปากด้วยริมฝีปากรูปหยักของตัวเอง นัยน์ตากลมเบิกโตเพราะตกใจที่ถูกจู่โจมกระทันหันและไม่ทันคิดว่าโซลจะกล้าจูบเธอในรถกลางถนนที่เต็มไปด้วยเพื่อนร่วมทางแบบนี้ 

โซลขยับริมฝีปากให้กระชับ มืออีกข้างประคองที่หัวด้านหลังของมิถุนาไม่ให้เธอหนี คนช่ำชองเรื่องจูบค่อยๆป้อนความหวานให้จอมดื้อของเขาอย่างใจเย็นจนเธอยอมให้เขาได้ชิมรสหวานในปากอย่างเต็มที่  

" อะไรบนโลกนี้ก็ไม่อร่อยเท่าเธอหรอก มิถุนา " โซลพูดอยู่บนริมฝีปากของมิถุนา นัยน์ตากลมหวานฉ่ำเยิ้มของเธอกวักมือเรียกให้เขากดจูบอีกครั้งแต่มิถุนายกมือปิดปากเขาไว้ 

" พอแล้ว มีคนเห็นนะ " มิถุนาร้องหน้าแดงจัด โซลยกคิ้วมองตามมิถุนาก็เข้าใจได้ทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร เขาจับมือเธอที่ปิดปากเขามาจูบหนักๆ 

" ไม่ต้องห่วง รถฉันติดฟิลม์ดำ ไม่มีใครเห็นหรอกว่าเรากำลังทำอะไร จะจูบหรือ -- " โซลพูดยิ้มๆ เว้นช่วงดูอีกฝ่ายที่หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม 

" ทำบ่อยล่ะสิ " มิถุนารีบเปลี่ยนเรื่อง แก้อาการเขิน เธอหรี่ตามองโซล  

" ไม่! " โซลตอบเสียงหนัก " ฉันไม่ชอบทำในรถ  ชอบทำบนเตียงมากกว่า " ทั้งคำพูดทั้งรอยยิ้มของโซลทำเอามิถุนาเขินหนักกว่าเดิม ทั้งที่จริงแล้วเธออยากจะเอาคืนโซลด้วยซ้ำแต่ดูเขาสิกลับเล่นงานเธอแบบนี้ 

" แต่ถ้าเธออยากลองทำในรถ ฉันก็โอเคนะ "  

" หยุดเลยนะ โซล! " มิถุนาแหวใส่ มือฟาดไปที่ไหล่ของเขา " นายนี่มันลามกจริงๆเลย พูดมาได้ไม่อายปากหรือไง " มิถุนาว่า โซลยักไหล่ส่งยิ้มทะเล้นให้เธอก่อนจะหันกลับไปขับรถต่อ  

" คืนนี้ขอนอนที่ห้องเธอนะ "  

มิถุนาหันมามองโซลในขณะที่รถเลี้ยวเข้ามาในคอนโดของมิถุนาแล้ว 

 

***************************** 

สวัสดีค่ะ รี้ดทุกคน  

ใครที่กำลังตามเอาใจช่วยโซลมินคู่นี้อยู่ ก็อย่าลืมกดให้กำลังใจพวกเขาด้วยนะคะ  

ขอบคุณรี้ดทุกคนที่ให้กำลังใจกันตลอด ทุกการติดตามที่น่ารักมากๆ 

ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ 

       

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว