ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 ผมตกเป็นเมียเขา

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ผมตกเป็นเมียเขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2559 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ผมตกเป็นเมียเขา
แบบอักษร

 

ผมตกเป็นเมียเขา ตอนที่ 8

 

 

            “อ๋อ ผมชื่อน้ำครับเป็น.....”

 

            “เป็นเมียฉันเอง / เมียฉันหนะ

 

            เฮ้ยยย จู่ๆพี่สายฟ้ากับพี่วายุก็โผล่มาจากไหนกันเนี่ย ละ..แล้วทำไมต้องแนะนำผมแบบนั้นด้วยเมื่อวานยังบอกว่าผมเป็นน้องชายอยู่เลย ชิ

 

            “สวัสดีครับนายสายฟ้า นายวายุ”คุณเคนหันไปก้มหัวทักทายพี่ๆทั้งสอง

 

            “สวัสดีครับนายหญิง”

 

            ห๊า ทำไมถึงเรียกผมอย่างนั้นกัน ผมเป็นผู้ชายนะเว้ยย ผู้ชายทั้งแท่ง หน้าอกก็ไม่มี ตัวก็ออกจะโต? มาดแมนขนาดนี้ เขามองไม่ออกรึไง

 

            “คุณเคนครับ เอ่อ เรียกผมว่าน้ำเฉยๆเถอะครับ”คุณเคนไม่ตอบ เขาหันมายิ้มให้ผมนิดหน่อยแล้วก็หันไปคุยกับพี่วายุ

 

            “อาหารที่สั่งผมนำมาให้แล้วนะครับ”

 

            “อืม เอาไปจัดจานเสร็จก็กลับไปเลยไอ้เคน ไม่ต้องมายิ้มอ่อยเมียกู”

 

            “หึหึ ครับนาย”

           

            พี่วายุบ้าทำไมต้องย้ำคำว่าเมียนักหนาเนี่ย ผมยังไม่ได้เป็นอะไรกับพวกพี่สักหน่อย คุณเคนเดินหายเข้าไปในครัว ผมก็เลยจะเดินไปช่วยแต่ถูกแขนของพี่สายฟ้าจับเอาไว้ก่อน ผมหันกลับไปมองเขา เป็นคำถามประมาณว่ามีอะไรรึเปล่า

 

            “ปล่อยให้เคนจัดไปเถอะ เราหนะไม่ต้องไปหรอก มานั่งนี่มา”แล้วพี่สายฟ้าก็พาผมมานั่งบนโซฟาห้องรับแขก

 

            “ทำไมพี่ถึงแนะนำผมไปแบบนั้นครับ”ผมหันไปถามพี่วายุที่มานั่งประกบข้างผม พร้อมขยับออกมานิดหน่อยแต่ก็ได้ไม่มากเพราะอีกข้างพี่สายฟ้าก็นั่งอยู่ด้วย

 

            “มันก็ถูกแล้วนี่ น้ำเป็นเมียพวกพี่ไม่ใช่เหรอ”พี่สายฟ้าพูดออกมาหน้าตาเฉยนี่เขาไม่อายบ้างรึไงนะ -/////-

 

            “ยะ ยังไม่ใช่สักหน่อย ตอนนี้น้ำไม่ได้เป็นน้องชายของพวกพี่เหรอครับ”ผมพูดไปอย่างหมั่นไส้ ชิ ต่อหน้าพวกผู้หญิงแล้วบอกว่าผมเป็นน้องชาย

 

            “หึหึ งอนรึไงตัวเล็ก”พี่วายุพูด แล้วยิ้มมุมปาก หึ้ยยยยยย หัวเราะแบบนั้นตั้งใจจะแกล้งกันใช่ไหม ไอ้พี่บ้า

 

            “ป่าวงอนสักหน่อยทำไมผมต้องงอนพวกพี่ด้วย เราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่”

 

            “จุ๊บ/จุ๊บ หายงอนนะครับที่รัก”

 

            “ -///- ”

 

            อะ อะ ไอ้พี่บ้า มาหอมแก้มกันทำไมเนี่ยก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้งอนสักหน่อย ผมยกมือขึ้นมาจับแก้มทั้งสองข้างที่โดนพี่ทั้งสองคนหอม อ่า ทำไมมันร้อนวูบวาบอย่างนี้เนี่ย หัวใจบ้าทำไมถึงเต้นแรงแบบนี้ล่ะ เราเป็นผู้ชายนะ จะมาเขินอะไรกับแค่โดนผู้ชายด้วยกันหอมแก้ม

 

            “พะ พี่ทำอะไรเนี่ย”

 

            “ก็ง้อเราไง หึหึ”พี่สายฟ้า

 

            “หายงอนรึยังครับถ้ายังไม่หายพี่ก็จะง้อไปเรื่อยๆนะ”

 

            พี่สายฟ้าพูดแล้วยื่นหน้ามาหาผมทำให้ผมเอนหนีไปอีกข้างไปชนกับพี่วายุพอดี พี่วายุจึงเอามือสองข้างมาประสานกันที่เอวผม ง่า นี่เขากอดผมนิ ผมโดนรุมแกล้งชัดๆเลย

 

            “หะ หายแล้วครับ หายงอนแล้ว”ผมหลับตาปี๋บอกพี่สายฟ้าไปตอนนี้หน้าของเราห่างกันไปถึงสองเซนติเมตรด้วยซ้ำ

 

            “ดีมากครับคนเก่ง จุ๊บ”พี่สายฟ้ากำลังจะผละออกแต่ก็ยังไม่วายก้มลงมาจุ๊บปากผมไวๆอีกครั้งนึง ไอ้คนฉวยโอกาส

 

            “แอ๋มๆ อาหารจัดเสร็จแล้วครับนาย” เสียงคุณเคนดังออกมาจากประตูครัวมันเหมือนเป็นเสียงสวรรค์ของผม ที่จะทำให้ผมหลุดพ้นจากสถานการณ์ล่อแหลมนี่ได้

 

            “โคตรขัดจังหวะเลยไอ้เคน เดี๋ยวกูจะหักเงินเดือนคอยดูเถอะ”พี่สายฟ้าหันไปบ่นพี่เคนแล้วผละออกไปจากตัวผม และพี่สายฟ้าก็ผละตามออกไป เฮ้อออออออ รอดไปที

 

            “โธ่ๆๆนายครับ อย่าหักเงินเดือนผมเลย เดี๋ยวผมจะไม่มีเงินไปเลี้ยงเมีย เลี้ยงลูก”คุณเคนพูดออกมาน้ำเสียงน่าสงสารแต่หน้าตาทะเล้นเหมือนไม่เดือนร้อนที่จะโดนขู่หักเงินเดือนเลยสักนิด

 

            พี่วายุส่ายหัวให้กับเลขาคนสนิทของตัวเองแล้วหันมาชวนผมไปทานมื้อเย็น เหมือนว่าอาหารวันนี้จะเป็นลักษณะอาหารจีนนะครับ น่าทานมากๆพวกเราสามคนทานอาหารกันเสร็จด้วยเวลาอันรวดเร็ว เหตุการณ์ก็เหมือนกับเมื่อตอนเช้าเด๊ะ พี่ทั้งสองคอยแต่ตั้งอาหารให้ผมจนแทบจะล้นจาน ทานเสร็จกลับมาในห้องรับแขกคุณเคนก็ไม่อยู่เสียแล้ว

 

            ผมนั่งดูหนังไปเรื่อยๆส่วนพี่ๆก็กลับเข้าไปในห้องแล้วเหมือนว่ามีเอกสารให้เซนเยอะอยู่ เพราะว่าแอบหนีงานไปวันนี้ ตอนแรกก็เห็นเหมือนคุณพ่อจะโทรมาต่อว่าเหมือนกันแต่พอทั้งสองให้เหตุผมว่าพาผมไปเดินเที่ยวท่านกลับไม่ว่าอะไรแถมยังหัวเราะดังออกมาจนผมได้ยินอีก

 

           

 

 

Writer

           

            “อืออออ” เสียงของร่างเล็กประท้วงอย่างรำคาญเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่วนเวียนอยู่ที่ซอกคอของตน

 

            “อื้อออ”พยายามปัดออกไปแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมออกไปง่ายเลยเลยทำให้ร่างเล็กต้องปรือตาตื่นขึ้นมา

 

            “อะ พี่สายฟ้า ทำไรครับเนี่ย”

 

            “หืมมมพี่เห็นเราเผลอหลับตรงนี้นะเลยจะมาพาไปนอนในห้อง นอนตรงนี้เดี๋ยวมันเมื่อย” สายฟ้าผละออกมาจากต้นคอหอมอย่างเสียดายแล้วพูดบอกร่างเล็ก

 

            “อ้าว ผมเผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย”น้ำพึมพำกับตัวเองเบาๆ แล้วจะลุกขึ้นไปนอนแต่

 

            “เฮ้ยย พี่สายฟ้าอุ้มผมทำไมเนี่ยปล่อยครับผมเดินเองได้”

 

            “อยู่นิ่งๆเดี๋ยวตก พี่จะพาเราไปนอนไง”สายฟ้าพูดขู่ร่างบางที่เอาแต่ดิ้นไม่เลิก

 

            “อ้ะ แล้วทำไมมาทางนี้ละห้องผมอยู่ตรงนู้นนะ”ร่างบางโวยวายออกมาแต่ก็ไม่จะดิ้นหนีเพราะกลัวตก

 

            “เปิดประตูหน่อยสิน้ำ”

 

            “ไม่ ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะครับผมจะไปนอนแล้ว”

 

            “พี่อยากนอนกอดน้ำนี่หน่า หรือว่าน้ำรังเกียจพี่ครับ”สายฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ทำให้ร่างบางรีบเอ่ยปฏิเสธออกมา

 

            “ผมไม่ได้รังเกียจพี่นะครับแต่ เอ่อออ ”

 

            “งั้นก็เปิดประตูให้พี่หน่อยนะครับเด็กดี”ร่างบางลังเลอยู่พักหนึ่ง ประตูห้องก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้อง

 

            “มาเอะอะอะไรหน้าห้องกูวะ อ้าว น้ำจะมานอนกับพี่เหรอครับ”วายุที่ได้ยินเสียงคนคุยกันหน้าประตูก็เลยเปิดออกมาดูก็พบกับพี่ชายของตนที่กำลังอุ้มร่างบางอยู่

 

            “หลบดิ”ร่างบางยังไม่ทันได้พูดอะไรสายฟ้าก็พาร่างของตนเดินเข้ามาในห้องของวายุ แล้ววางลงตรงกลางเตียงซะแล้ว สายฟ้าไม่รอให้ร่างบางบนเตียงลุกหนีตนเองก็ล้มตัวลงนอนกอดเสียก่อน

 

            “พี่สายฟ้าปล่อยครับจะทำอะไร”

 

            “แค่นอนกอดเฉยๆครับ”สายฟ้าพูดบอกร่างบาง และดูเหมือนวายุจะเข้าใจพี่ชายเลยเดินไปปิดไฟแล้วกลับมานอนอีกซีกหนึ่งของเตียง

 

            “อ๊ะ พี่สายฟ้าทำอะไรอ้ะ”

 

            “นอนกอดตัวเล็กไงครับ”

 

            “แต่ผมอึดอัด พวกพี่ปล่อยผมเถอะครับ”

 

            “ถ้าน้ำไม่ให้พี่กอด พรุ่งนี้พี่จะไม่มีแรงตื่นไปทำงานแน่เลยครับ”วายุพูดบอกร่างบางโดยใช้น้ำเสียงติดอ้อนเหมือนเด็กเพื่อให้ร่างบางใจอ่อนกับตน

 

            ร่างหนาของวายุหันมากอดน้ำ แล้วอาใบหน้าไปไว้บริเวณซอกคอของร่างบางเพื่อที่จะได้สูดดมกลิ่นหอมของตัวเล็ก สายฟ้าก็ทำแบบเดียวกัน

 

            “กะ ก็ได้ครับ แค่กอดอย่างเดียวนะ”

 

            “ครับแต่กอดอย่างเดียวสัญญา” ร่างบางยอมให้สายฟ้ากับวายุนอนกอดตน เพราะกลัวว่าพรุ่งนี้ทั้งสองจะหนีไม่ไปทำงานอีก เขากลัวว่าจะทำให้สายฟ้ากับวายุเสียงานซะเปล่าๆ

 

            “ฝันดีครับตัวเล็ก”วายุ

 

            “ฝันดีครับน้ำ”สายฟ้า

 

            “Good night ครับ พี่สายฟ้า พี่วายุ”

 

            ทั้งสามนอนกอดกันสักพักก็เข้าสู่ห้วงนิทรา คืนนี้ดูเหมือนว่าสายฟ้ากับวายุที่ไม่เคยจะนอนตั้งแต่หัวค่ำ จะหลับสนิทตั้งแต่ที่เข็มสั้นยังไม่ชี้เลขสิบเลยด้วยซ้ำ มันเป็นเพราะว่าวันนี้ทั้งสองเหนื่อยจากการที่ต้องเดินซื้อของกับร่างบางทั้งวัน หรือเป็นเพราะคนที่ทั้งสองนอนกอดอยู่คนนี้กันแน่นะ

 

 

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/141047/1391969964-member.jpg

 

 

 

 

กลับมาแล้วคะ หายไปนานเลย

ตอนแรกบอกว่าจะกลับมาอัพให้วันอาทิตย์

แต่พอดีกลับมาก่อนคะ เลยมาแต่งลงให้เลย

ตอนนี้พี่ๆอ้อนเหมือนเด็กเลยเนอะ

มีคำผิดบอกด้วยนะคะ ดี ไม่ดียังไงเม้นติชมกันได้คะ

เป็นกำลังใจให้แพรด้วยน้าาา ฝากติดตามนิยายเรื่องนี้กันด้วยนะคะ 

 

** ตรวจคำผิดแล้วจ้าา

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/2.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/2.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/2.gif

ความคิดเห็น