ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2563 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19
แบบอักษร

 “คุณฟ้า งดไปก่อนก็ได้นะคะ ไปดูแลคุณเควินเถอะค่ะ เผื่อท่านต้องการอะไร” นางสายเอ่ยอย่างเกรงใจ เพราะเห็นเจ้านายมา หญิงสาวก็น่าจะได้อยู่ปรนนิบัติ ถึงแม้จะนัดหมายกันไว้แล้วก็ตาม 

            “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คงอีกนานกว่าเขาจะตื่น” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ ๆ หมั่นไส้คนขี้โกง ที่หลอกว่าเจ็บหนัก แต่ที่ไหนได้...ฮึ..... 

            “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ข้าวของก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว” 

            “ทำข้าวตูใช่ไหมคะ ดีเลยค่ะขนมไทย เอามาออกแบบให้หน้าตาดูสวย ๆ เก๋ ๆ น่าสนุกนะคะ” 

            “ค่ะ...ข้าวตูเนี่ยทำไม่ยาก แต่ถ้าจะให้ดี ต้องสวยทั้งรูปแล้วก็หอมด้วย” 

            “ยังไงคะ” 

            “คือเราจะต้องนำไปอบควันเทียนด้วยน่ะสิคะ  เมื่อก่อนน่ะแม้แต่เทียนที่นำมาอบก็ต้องทำอย่างพิถีพิถัน คัดเลือก วัตถุดิบอย่างพวก ดอกไม้หอม ต้องใส่ใจอย่างมากค่ะ  แต่เดี๋ยวนี้ก็อาศัยซื้อสำเร็จรูปจากร้านที่เชื่อถือได้ จะสะดวกกว่า 

            “อืม...มันมีเสน่ห์ตรงนี้เอง น่าสนุกจังค่ะ” หญิงสาวยิ้ม อารมณ์ดีต่างจากเมื่อแรกเข้ามาลิบลับ 

            เควิน  ยืนกอดอกพิงกรอบประตูในห้องครัว นางสายเห็นเข้า กำลังจะร้องบอกหญิงสาวที่ขะมักเขม้นกับการกดข้าวตูใส่พิมพ์ พลางชื่นชมผลงานตัวเอง แต่ชายหนุ่มส่งสัญญาณให้นางสายออกไปก่อนแบบเงียบ ๆ  ในขณะที่ปลายฟ้านั่งหันหลังให้กับประตู จึงไม่ได้เห็นว่าเขาเดินเข้ามายืนอยู่ด้านหลัง 

            “สวยไหมคะ ป้าสาย” 

            “สวยค่ะ” เควินตอบเสียงนุ่ม 

            “นี่คุณ...ป้าสายล่ะคะ” หญิงสาวตกใจ ลุกขึ้นยืน มองหาป้าสาย ไม่รู้ว่าหายออกไปตอนไหน 

            “จะสนใจคนอื่นทำไม ทีกับผัวไม่ยอมดูแล” ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉย 

            “คุณอย่ามาพูดหยาบคายนะคะ” ปลายฟ้าหน้าแดง 

            “หยาบตรงไหน จำไม่ได้หรือว่ามีผัวแล้ว”  

            "หรือจะต้องทบทวนอีกรอบ" 

       "ไม่ต้องเลย" 

      "มานี่สิ..." ชายหนุ่มตบอก เป็นเชิงบอกให้หญิงสาวมาซบลงตรงนี้  เพราะเขารู้ว่าหล่อนชอบ 

 

            ปลายฟ้า ยังโกรธ ที่เขาโกหก ล้อเล่นกับความรู้สึก แถมยังหลอกให้หล่อนทำเรื่องน่าอายนั่นอีก 

            “ไม่ค่ะ ฟ้ายังทำงานไม่เสร็จ” หญิงสาวหน้าตึง รวบรวมความกล้า เชิดหน้าบอกกับเขา  แน่นอนว่าต้องสร้างความขัดเคืองใจให้เขาไม่น้อย หล่อนไม่สนใจ ทำงานของตัวเองต่อ ราวกับเขาไม่มีตัวตน เดี๋ยวก็คงกลับไปเอง แต่หล่อนคิดผิดไปถนัด 

            “อุ๊บ....” หญิงสาวตกใจเมื่อโดนรวบร่างบางเข้าไปกอด 

            “ปล่อยค่ะ...” ปลายฟ้าดิ้นรน ขัดใจ 

            “คิดจะดื้อกับฉันหรือ...หืม” เควินกดจมูกลงกับซอกคอขาว ๆ ซุกไซ้เข้าหาจุดไวต่อความรู้สึก ปลายฟ้าพยายามดิ้นหนี โมโหคนเอาแต่ใจ ชอบวางอำนาจ  ชายหนุ่มดันร่างสาวน้อยไปจนชิดผนังด้านหนึ่ง สองแขนกลมกลึงถูกรวบขึ้นข้างบน มืออีกข้างดันท้ายทอยให้แหงนเงยขึ้นรับจูบเร่าร้อน เพื่อเป็นการลงโทษที่หล่อนกล้าขัดใจเขา ปลายฟ้ารวบรวมกำลังกระทืบเท้าไปบนหลังเท้าของคนที่ชอบวางอำนาจ พร้อม ๆ กับการผลักเขาออกอย่างแรง 

            “โอ๊ย....ปลายฟ้านี่เธอ” เควิน เจ็บใจเขาไม่ทันได้ระวังตัว หญิงสาววิ่งหนีออกไปหน้าบ้าน ใจคอหล่อนจะชวนเขาวิ่งไล่จับหรือไง 

            เควินนั่งรออย่างใจเย็นบนโซฟานุ่ม นับหนึ่งไม่ถึงสิบ ปลายฟ้าก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา 

            “ฮึ...นึกว่าอยากเป็นเมียไอ้พวกข้างนอก” ชายหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปาก เพราะเขาสั่งลูกน้องเขาไว้หมดแล้ว ให้แกล้งแสดงบทโหด  ป้องกันไม่ให้หญิงสาวคิดหนีออกไป 

            “คุณเควิน ปล่อยฉันไปเถอะนะ” ปลายฟ้าร้องไห้ออกมาอย่างอัดอั้น ประสาทเสีย 

            “ปลายฟ้า เธอเป็นเมียของฉันแล้วนะ... เราเข้ากันได้ดีไม่ใช่หรือ...อย่างอแงสิ...”  เควินลุกขึ้นมาประชิดร่างบาง ก่อนจะปาดเช็ดน้ำตาให้อย่างนุ่มนวล เขามักจะแพ้น้ำตาผู้หญิงเสมอ  ปลายฟ้ายังสะอื้น หล่อนเครียด ที่ต้องตกอยู่ในสภาวะกดดัน  ความขัดแย้งที่เกิดในจิตใจตัวเองตลอดเวลา ทั้งที่ควรจะเกลียด แต่หล่อนก็เผลอใจถลำลึกไปกับเขามากขึ้นทุกวัน จากที่คิดว่าตั้งสติรับมือได้ดีแล้ว แต่บางทีก็สติแตกได้เหมือนกัน 

            “ปลายฟ้า เธออยากกลับไปหาใคร  มีใครรอเธออยู่ที่บ้านเหรอ” ชายหนุ่มถามสียงนุ่ม จี้ตรงจุด 

            ปลายฟ้านิ่งคิด ไม่มีใครรอจริง ๆ ด้วย หล่อนอาศัยอยู่กับพี่ชาย ที่ตอนนี้ดันมาพาคู่หมั้นของมาเฟียหายเข้ากลีบเมฆไปแล้ว เขาคงจะไม่สนใจใยดี ว่าน้องสาวจะโดนกระทำย่ำยีเพียงใด...ไอ้พี่บ้า...หล่อนนึกโกรธพี่ชายไม่หาย 

            “ไม่มีใช่ไหม...แล้วอยู่ที่นี่จะแตกต่างอะไร ...ที่นี่เธอมีฉัน ตอนนี้เธอเป็นเมียฉัน  ถ้าทำตัวดี ๆ ฉันอาจจะไม่เบื่อง่าย ๆ ก็ได้” เควินได้แต่ปลอบในแบบของเขา ไม่อยากโกหก เมื่อไม่รักเขาจะไม่เอ่ยมันออกมาพร่ำเพรื่อ ก่อนจะจูงมือหญิงสาว ให้นั่งลงด้วยกัน 

ความคิดเห็น