ใช้แอปพลิเคชันธัญวลัย

เพื่อประสบการณ์อ่านและเขียนที่ดีกว่าบนมือถือ

เลือกบ้านที่คุณชอบได้เลย

Hetero Love เรื่องราวและความสัมพันธ์ระหว่าง ชายและหญิง

เข้าสู่บ้าน Tun Hetero Love เข้าสู่บ้าน Tun Hetero Love
ตอน
ปรับแต่ง

สารบัญ

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน

รูปแบบตัวอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างตัวอักษร

หัวใจสะดุดรักคุณเข้าแล้ว บทที่ 1 100%

“​๊า​!​!​ ​”​ ​เสี​ข​เปรปรี​า​หีร้​า​้​คาตใจ​ ​ส​แข​ประค​ข้าข​ที่​ซื้​า​ไ้​ั่ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​รถ​ที่​ขั​ตาหลั​า​หุชะั​ั​หลา​คั​ ​คขัรถ​็​ตใจ​ทำ​ะไร​ไ่​ถู​ ​เห็​รถ​ที่​ตัเ​ช​เื่​ครู่​็​ถึั​ห้าซี​ทีเี​ูเหื​จะ​เป็​รถ​หรู​ราคาแพ​เสี​้​สิ​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​รถ​คู่รณี​เปิ​ประตู​รถ​ลา​ทัที​ ​ให้า​เจ้าข​รถ​ตุ๊​ ​ๆ​ ​ที่​เปรปรี​า​โสาร​า​แส​ถึ​คาัล​จ​เห็ไ้ชั​ ​เจ้าข​รถ​หรู​ไ่ไ้​สใจ​ูรถ​ข​ตัเ​้ซ้ำ​เิ​ตร​เข้าา​หา​คขัรถ​รัจ้า​ที่​เธ​ั่​ู่​ ​คิ​่า​ต้​เป็เรื่​ใหญ่​แ่​ ​ๆ​ ​เพราะ​รถ​คจะ​แพ​า​ ​ๆ​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​รถ​เป็​ะไร​า​ไห​ครั​ ​พ​จะ​ขั​จา​ุ​ี้​ไ้​ใช่ไห​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​แต่​สิ่​ที่​ไ้ิ​ทำให้​เปรปรี​า​ฉ​ิห่​ ​ู​รถ​ที่​จ​รา​ติั​หลา​คั​็​เข้าใจ​ ​เื่ี้​ั​แต่​ตใจ​ ​ตี้​็​ั​ตใจ​ไ่​หา​แต่​สติ​็​ลัา​้า​แล้​ล่ะ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ะ​...​เ่​...​ขะ​...​ขั​ไ้​ครั​ ​ผ​ขโทษ​้​ะ​ครั​”​ ​คขัรถ​​เสีสั่​ิ​ ​ๆ​ ​ล่า​ขโทษ​พร้ั​ค้ตั​ล​ติั​หลาครั้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ั​เป็​ุัติเหตุ​ครั​ ​พี​ผ​รี​ไป​ทำ​ธุระ​ ​เิ​สำหรั​ค่า​ซ่​รถ​ครั​ ​ถ้า​ติ​เรื่​ซ่​หรื​ู่​็​สาารถ​ติต่​หา​ผ​ไ้​ตา​าัตร​เล​ะ​ครั​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ตา​เรี​ข​เปรปรี​า​​เิ​ที่​ชาหุ่​คู่รณี​ื่​เิ​ให้​คขัรถ​พร้ั​าัตร 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เ่​...​ไ่ี​่า​ครั​ ​ผ​เป็​ฝ่า​ผิ​ ​คุณ​ไ่ต้​ให้เิ​ผ​หร​ครั​แค่​คุณ​ไ่เา​เรื่​ ​ผ​็​ขคุณ​า​แล้​ครั​”​ ​ถึแ้​ใ​ทา​ฏหา​จะ​เื้​ให้​รถ​เล็​า่า​็ตา​ ​คารู้สึ​ที่​เป็​ฝ่า​ขั​ไป​ช​็​ัู่​ใ​ารรัรู้​ข​คขัรถ​ู่​่า​ต​ั้​เป็​ฝ่า​ผิ​ ​ิ่​รถ​ู​แพ​ขา​ั้​ ​ถ้า​จ่า​ค่า​ซ่​ให้​ ​เขา​ิ่​รถ​ห้า​ห​เื​ั​ไ่รู้​จะ​พ​จ่า​หรืเปล่า​็​ไ่รู้​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ผ​ไ่​ารู้​สึ​ผิ​หรื​ติค้า​ครั​ ​ไห​ ​ๆ​ ​็​ต้​ซ่​รถ​แล้​ ​ผ​ช่​​เิ​แล้ั​ครั​ ​ผ​ไป​แล้​ครั​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ชาหุ่​ใส่​ชุ​สูท​หรูหรา​ั​เิ​ใส่​ื​คขัรถ​ตุ๊​ ​ๆ​แล้​เิ​ลั​ไป​ขึ้รถ​คั​า​ราคา​สูลิ่​ข​ตัเ​ ​ทิ้​ให้​คขัรถ​และ​เปรปรี​า​​ห้า​ั​่า​​ ​ๆ​และ​ขัรถ​จา​จุ​เิเหตุ​แ​ึ​ ​ๆ 

  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ “​ขคุณ​ค่ะ​ลุ​” ​เปรปรี​าล​จา​รถ​ ​จ่า​ค่าโสาร​เตรี​จะ​เิ​เข้า​้า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ลุ​ไ่​คิ​ค่าโสาร​ ​ัี้​ไ้เิ​า​โไ่ตั้ใจ​เฉ​ ​ๆ​ ​เฮ้​...​ ​ไ่ไ้​าไ้​เิ​เขา​เล​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เปรปรี​า​​ห้า​ลุ​แล้็​ไ้​แต่​ิ้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เิ​ั่​เขา​ให้​ลุ​เา​ไป​ซ่​รถ​ะคะ​ ​ส่​เิ​ที่​หู​ให้​ลุ​เป็​ค่าโสาร​ค่ะ​ ​แต่​ถ้า​ลุ​รู้สึ​แ่​ที่​รัเิ​เขา​า​แ​ไ่​ตั้ใจ​แล้​ล่ะ​็​ ​ลุ​คร​ขัรถ​ระั​ ​ๆ​ ​ี่า​ค่ะ​ ​จะ​ไ้​ไ่​เิเหตุ​ารณ์​แี้​ี​ค่ะ​ ​หู​ลั​แท​แ่​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ขโทษ​้​ะ​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ีที​่​ไ่เป็ะไร​ค่ะ​ ​ถื่า​ั​ี​ไ่ไ้​เจ็ตั​ค่ะ​ ​ลุ​่า​ขัรถ​เร็​า​จะ​ี่า​ะคะ​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ขใจ​า​ ​ๆ​ ​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​รถรัจ้า​ขั​​ไป​จา​ห้า้า​ ​เปรปรี​า​เปิ​รั้​เข้า​้า​ ​้าเี่​ส​ชั้​สไตล์​โเิร์​หลั​ใหญ่​ที่​เธ​เป็​ผู้าศั​เพี​หึ่เี​ใ​้า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​พัณณิตา​เป็ห่​่า​เธ​จะ​ลำา​ใ​าร​ทำคาสะา​คเี​จึ​ข​สาี​ให้​จ้า​แ่้า​าทำ​คาสะา​้า​่า้​สา​ั​ต่​สัปาห์​ ​สาี​ข​พัณณิตา​เป็​คี​จริ​ ​ภรรา​ข​ะไร​สาี​็​ให้​ตาที่​ข​่า​ไ่​เี่​ ​ระ​ารรัษา​คา​ปล​ภั​ข​ที่ี่​ค่ข้า​ีา​ ​าร​ู่​คเี​จึ​ไ่่า​ัล​า​ั​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​แ่้า​จ้า​ประจำ​แต่​ไ่ไ้​า​พั​า​สั​ู่​้​ ​พัณณิตา​ให้​เธ​ัแะ​เรื่​ัที่​ต้​เข้าา​ทำคาสะา​ั​แ่้า​เ​ ​ใ​ัที่​เธ​า​รุ​เทพ​ ​ฯ​ ​ไ้​ไ่​ี่​ั​็ไ้​เจ​แ่้า​ที่​จ้า​ไ้​แล้​ ​ตา​ตารา​ที่​ต้​าทำ​คาสะา​ ​เธ​เลื​เป็​ั​พุธ​,​ั​สุร​์​ ​และ​ัาทิต์ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​คุณหู​ครั​ ​เี๋​ล้​ครั​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เสี​ชา​ค​หึ่​ั​ขึ้​ ​เื่​คที​่​เ็​่า​หลา​ปีำ​ลั​ปั่​จัรา​คั​เล็​ส​ล้​เร็​ ​ๆ​ ​าทา​เปรปรี​าที​่​ำลั​ท​ำ​ระเป๋า​ผ้า​ที่​รรจุ​ขส​เข้าไป​ใ​เขต​้า​ ​หลัจาที่​เปิ​ประตูรั้​้า​ไ้​่​ ​ตี้​สา​แล้​าาศ​เริ่​ร้​จึ​ตั้ใจ​จะ​รี​ข​เข้า​้า​ให้​เสร็จ​ไ​ไ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ลุ​จ่​เร็​ ​ๆ​ ​ครั​”​ ​เ็ชา​ตัเล็​เท้า​ปั่​ไป​้​เหลีหลั​ไป​้​ ​​ค​าุ​า่า​ต​ที่​ำลั​ปั่​จัรา​ตาา​ไ่​ห่า​ ​จัหะ​ที่​หัไป​​ค​ข้าหลั​ ​ข้ื​เล็​ที่จั​แฮ์​รถจัรา​ิ​เล็้​ทำให้​ล้​ที่​ถู​ัคั​ให้​หุ​เร็​ ​ๆ​ ​เี่​พุ่​เข้า​ฟุต​ปาธ​ใล้​ ​ๆ​ ​จุ​ที่​เปรปรี​าื​ู​่ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​โคร​!​!​! 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​โ๊​!​ ​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ทัทีที่​จัรา​คั​เล็​ล้​ล​เสี​เ็ชา​็​ร้​ุทา​เพราะ​คาเจ็​า​ ​ชา​ที่​ปั่​จัรา​ตาา​ทิ้​รถจัรา​ที่​ปั่​า​ ​รี​ิ่​า​จัรา​คั​เล็​จา​ร่า​ข​เ็ชา​้​คาเร็​ ​สีห้า​แตตื่​จ​เห็ไ้ชั 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เจ็​า​ไห​ครั​คุณหู​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ลุ​จ่​่า​​คุณพ่​ะ​ครั​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เ็ชา​ไ่ไ้​ร้ไห้​จ้า​ใทัที​แต่​แส​สีห้า​่าสสาร​้​ชา​คที​่​ุ้​ู่ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ไ่ไ้​ครั​ ​ถ้า​คุณ​ภาค​รู้​เ​คุณหู​ั​ลุ​ต้​โ​ุะ​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​แต่​ถ้า​​ ​คุณพ่​็​ุะ​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​คุณ​ภาค​ุ​คุณหู​เพราะ​เป็ห่​ ​า​จะ​ให้​คุณหู​ระั​ ​เลาเล่​จะ​ไ้​ไ่​าเจ็​เหื​่า​ตี้​ไ​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​แต่่า​้​ภูิ​ไ่​า​​คุณพ่​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ทำ​แ​ั้​ลุ​คิ​่า​ไ่ี​เล​ครั​ที่​ทำให้​คุณ​ภาค​เป็ห่​ ​​คุณ​ภาค​ี่า​ะ​ครั​ ​ลุ​จะ​เป็ำลั​ใจ​ให้​คุณหู​ู่​ข้า​ ​ๆ​ ​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​แต่่า​...​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เี๋​เรา​ไป​ปรึษา​ัต​่​ใ​้า​ี่า​ครั​ ​ตรี้​แ​เริ่​ร้​แล้​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ค​าุ​า่า​ุ้​เ็ชา​ู่​หัา​​เปรปรี​าที​่​ื​ิ่​​ทั้ส​ค​เพราะ​ตใจ​ที่​เ็ชา​ปั่​จัรา​ล้​ ​เหื​หัเข่า​จะ​ระแท​ั​ข​ฟุต​ปา​ธี​ร​ช้ำ​และ​ร​ถล​เล็้​ ​ื​ข้า​ที่​เท้า​พื้​ตที่​ล้​็​ถล​จ​เห็​ขเหล​สีแ​ซึ​า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เ็ชา​ตัเล็​ห้าตา​่ารั​ูเหื​จะ​าุ​สี่​ห้า​ข​เห็จะ​ไ้​ ​พัห้า​หึหั​ตรั​คที​่​ุ้​ู่ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ผ​เพิ่​้า​เข้าา​ู่​ฝาเื้ฝาตั​้​ะ​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ผู้ชา​ที่​ุ้​เ็ชา​ู่​ูจะ​ีาุ​ประาณ​สี่​สิ​่า​ ​ๆ​ ​่าจะ​เรี่า​คุณ​ลุ​ไ้​ ​เขา​ทัทา​เปรปรี​าที​่​ื​ิ้​ให้​เธ​เห็​่า​เ็ชา​ไ่เป็ะไร​า​็​รู้สึ​เาใจ​ไป​้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​เพิ่​้า​า​ู่​เหืั​ค่ะ​ ​ฝาเื้ฝาตั​้​ะคะ​”​ ​เปรปรี​า​ผูิตร​ทัทา​เพื่้า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ครั​ ​คุณหู​ครั​สัสี​คุณ​พี่สา​สิค​รั​”​ ​คุณ​ลุ​​เ็ชา​ที่​ุ้​ู่​ให้​ทัทา​ี​ฝ่า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​สัสี​ครั​”​ ​เ็ชา​ื​ไห้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​สัสี​ครั​”​ ​เปรปรี​าต​​รั​้​้ำเสี​เ็ู​ ​ู​เ็ชา​ห้าตา​่ารั​เป็​เ็​ผิขา​ ​ขา​า​ ​ๆ​ ​ตาู​ค​า​แต่​ข​ตา​็​​หาา​เช่ั​ ​จูโ่​รั้​ู​่ารั​ริฝีปา​็​า​เป็​สีชพู​ ​แ้​ทั้ส​ข้า​แ​ปลั่​เหื​ผล​ะเขืเทศ​สุ​ ​ตั​็​เล็​พเหาะ​พ​เจาะ​สส่ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​คำ​เี​ที่​เปรปรี​า​า​จะ​ธิา​รูปร่าห้าตา​เ็ชา​ตรห้า​็​คื​ ​่ารั​า 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​พ่แ่​เ็​ต้​หล่เหลา​และ​ส​า​แ่​ ​ๆ​ ​ลู​า​ถึ​ไ้ห้า​ตา​่า​รั​า​ขา​ี้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​หลัจา​ทัทา​ั​เล็้​ ​ส​ชา​ต่าั​เิ​ลั​เข้า​้า​ที่ู่​หลั​ตรข้า​้า​ที่​เปรปรี​า​าศั​ู่​ ​เธ​เ​็​หัา​จัาร​ข้าข​และ​พาตั​เ​เข้า​้า​เหืั​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ตี้​เริ่​รู้สึ​หิ​แล้​ล่ะ 

  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ เช้า​ัจัทร์เป็​ั​เริ่​ทำา​ั​แร​ข​ใคร​หลา​ ​ๆ​ ​ค​ ​รถึ​เปรปรี​า​เช่ั​ที่จะ​เริ่​ทำา​ให่​ั​แร​ ​หญิสา​เิทา​ไป​ทำา​โ​ขึ้รถ​ส​แถ​สถาที่ทำา​ู่​ไ่​ไล​จา​หู่้า​ที่​เธ​ู่​า​ั​ ​เธ​ขัรถ​ต์​ไ้​แต่​เพราะ​ั​ไ่​ชิ​ั​ถหทา​จึ​ั​ไ่​า​ขั​าทำ​า​้ตัเ​ใ​ัที่​เริ่​ทำา​ั​แร​ ​เื่​รถ​จ​ป้า​ห้า​โรเรีเช​แห่หึ​่​เธ​ล​จา​รถ​และ​จ่า​ค่าโสาร 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เปรปรี​าล​า​จา​รถสแถ​ห้า​สถาที่ทำา​ ​่า​ป้า​โรเรี​ที่​เธ​จะ​เริ่​ทำา​ที่ี่​ั​แร​ีครั้ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​เธ​ศึษา​ู​แผที่​โรเรี​าเรี​ร้​แล้จึ​ไ่ีปัญหา​ั​าร​เิ​หา​าคาร​ต่า​ ​ๆ​ ​โรเรี​แห่​ี้​เป็​โรเรีเช​จัแ่​โซ​สำหรั​เ็​ ​ชั้​ปฐั​ ​ชั้ประถ​ ​และ​ชั้​ัธ​ชัเจ​ ​เธ​าทำ​า​ที่ี่​โ​เป็​ครู​ปฐั​ข​ชั้ุาล​ ​1​ ​และ​จะ​ี​ครู​ที่​ูแล​เ็​ ​ๆ​ ​ี​ ​2​ ​ค 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​้า​คุณ​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ขณะที่​เปรปรี​า​เิผ่า​สาแ​เพื่​ไป​ั​าคาร​เ็เล็​ ​ีเสี​หึ่​ั​ขัจัหะ​าร​เิ​พี 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​่ะ​...​คุณ​ลุ​้า​ตรข้า​ั่เ​”​ ​เปรปรี​า​หัไป​​คที​่​เ่​เสี​ทัทา​าจา​ทา​้าั่​ข้าทา​ ​ห้า​แล้็​รู้สึ​คุ้ตา​ ​จระทั่​ึ​่า​ี​ฝ่า​เป็​ใคร​จึ​ิ้​ตลั​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ทำา​ู่​ที่ี่​หรื​ครั​”​ ​เพราะ​เห็​ชุ​ที่​หญิสา​สใส่​ู่​จึ​เา​ไ้​ไ่า​เพราะ​ครู​ที่​โรเรี​แห่​ี้​็​ใส่​เหืั 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ค่ะ​ ​ิฉั​เพิ่​าทำ​า​ที่ี่​เป็​ั​แร​ ​เ่​...​แล้​คุณ​ลุ​ล่ะ​คะ​”​ ​เพราะ​ชาหุ่​ู​าุ​รา​ ​ๆ​ ​สี่​สิ​่า​ปี​ไ้​หล่​จึ​เรี​คุณ​ลุ​คิ​่า​เป็​คำ​เรี​ที่​เหาะส​สำหรั​คที​่​ู​ีาุ​า่า​ตเ 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ขัรถ​พา​คุณ​ภาค​าส​่​คุณ​หู​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​้​ค่ะ​ ​เจั​ครั้​ที่ส​แล้​ ​คุณ​ลุ​ชื่​ะไร​หรื​คะ​ ​ิฉั​ชื่​เปร​ค่ะ​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ผ​ชื่​จ่​ครั​เป็​คขัรถ​แต่​ตี้​พ่​ตำแห่​เป็เพื่​เล่​คุณหู​้​ครั​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ค่ะ​ ​ิี​ที่​ไ้​พั​ีครั้​ค่ะ​ ​แต่​ตี้​เปร​ขตั​ไปรา​า​ตั​่​ะคะ​” 

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​“​ครั​”​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​จ่​เป็​ค​ารณ์ี​และ​ิ่​เห็​ี​ฝ่า​ู่​้า​หลั​ตรข้า​ทำา​ที่​โรเรี​้​ ​ท่าทา​ู​เป็​คี​พสคร​จึ​ทัทา​ผูิตร​ไ้​่าจะ​ี่า​  

 ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ี​่า​คุณหู​เรี​ที่​โรเรี​ี้​้​จะ​ไ้​ขร้​ให้​ช่ูแล​คุณหู​ให้​ห่​ ​่า้​เขา​จะ​ไ้​รู้​่า​เลา​คุณหู​ู่​ที่​โรเรี​เป็​่าไร้า 

 

************************************************************ 

า​แล้​ ​ๆ​ ​ะคะ​  

E-BOOk​ ​ี​า​จำห่า​ที่​ ​MEB​ ​MARKET​ ​แล้​ะคะ 

จั​โปร​ ​ัที่​ ​30​ ​สิหาค​-​ ​8​ ​ัา​ ​2563​ ​ะคะ 

ราคา​โปร​ ​89​ ​าท​ ​จา​ราคา​ ​99​ ​าท​ค่ะ 

ข​ฝา​ผลา​ี​หึ่​เรื่​ไ้​ใ​้​ข​ั่า​ที่​่ารั​ทุค​้​ะคะ 

กลับหน้าเรื่อง
#
 
#สามารถติกตามข้อมูลข่าวสารการอัพนิยายของ พริ้งพราวจันทร์ ได้แล้วที่นี่
พริ้งพราวจันทร์
ผลงาน( E-BOOK) มีวางจำหน่ายแล้วที่
 
#        #    #   #
 
 
ฝากทุกๆ ผลงานไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
 
 
 
 

 
สัญญารัก รสสวาท (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“ถ้าไม่ติดประชุม คุณป๊าว่าจะรักเมียสักรอบสองรอบ แต่อย่าเสียใจนะครับเด็กดี เดี๋ยวพอคุณป๊าประชุมเสร็จ คุณป๊าจะจัดให้สามรอบถือเป็นการปลอบขวัญก่อนอาหารเที่ยงนะครับ” คนพูดพูดหน้าตาเฉยแต่คนฟังนี่แก้มแดงร้อนผ่าวแทบไหม้ “เชอะ ใครเขาอยากให้ปลอบกันล่ะ” ไฮยาซินธ์เอ่ยเสียงหวานขึ้นจมูกอย่างงอนๆ เชิดจมูกรั้นเป็นการยืนยัน “คุณป๊ารู้หรอกน่า ว่าไฮย่าน่ะอยากให้คุณป๊ารักใจจะขาด” “หยุดพูดเลยนะ ไฮย่าไม่อยากให้คุณป๊ารักแบบนั้นหรอ...ก...อื้อ...” คนงอนแก้มป่องถูกขโมยจูบจนปากเล็กอวบอิ่มนั้นบวมเจ่อเพราะพิษจูบมาราธอนของสามี “เด็กเลี้ยงแกะ”*****เรื่องราวของคุณป๊ากับไฮย่าเป็นเรื่องราวหวานหื่นกำลังกรุบกริบรสชาติกำลังอร่อย***********อย่าแค่มองผ่านลองโหลดอ่านตัวอย่างก่อนนะคะ****** ขอบคุณค่ะ^_____^
ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (ซีรี่ย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก)
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“หนูหลง…ตัวหอมเหลือเกิน…นุ่มลิ้นเสียจริง…” แดเนียลลูบไล้มือไปตามสัดส่วนเหมาะเจาะประกอบเป็นหล่อนเต็มไม้เต็มมือ “คุณแดน…พอเถอะค่ะ…หนูหลงจะไม่ไหวแล้ว…” ร่างกายของหล่อนมันกำลังจะไม่เป็นของหล่อนอีกต่อไป มันกำลังเชื่อฟังคนตัวโตด้านบนที่สั่งการด้วยความช่ำชอง มือไม้เลื้อยจับตรงนู้นตรงนี้อย่างรู้จุดว่าหล่อนชอบตรงไหน ความลับบนร่างกายของหล่อนไม่เป็นความลับสำหรับผู้ชายคนนี้อีกต่อไป ร่างอ้อนแอ้นของหล่อนถูกเขาเปิดเปลือยเชยชิมความหอมหวานจากเรือนร่างของหล่อนอยากเอาเป็นเอาตาย “ใจเย็นๆ นะเด็กดี โอ้โลมกันก่อน ถ้างั้นมันจะไม่เสียวนะ แล้วเดี๋ยวจะหาว่าคุณแดนทำเจ็บ อื้ม…”********* ซีรีย์ชุด พ่อทูนหัวที่รัก ประกอบด้วย 1.สัญญารัก รสสวาท (ไบรอันต์ vs ไฮยาซินธ์) 2.ปรารถนารัก สาวน้อยขนมหวาน (แดเนียล vs ดาราทอง) 3.เสน่หา ดรุณีอ้อนรัก (เคลวิน vs นิสากร)*********ขอฝากผลงานอีกเรื่องไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ*****************ขอบคุณค่ะ*********
รักเหนือน้ำ
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“เธออยากมีสามีไหม” ประโยคคำถามที่ทำคนฟังหน้าร้อนฉ่าไม่รู้จะโกรธเขา หรือควรแสดงความรู้สึกแบบไหนดีในสถานการณ์แบบนี้ แล้วคำถามของเขาอยากได้ประโยคคำตอบแบบไหนกัน “คุณถามทำไมคะ” “ก็ฉันอยากได้เมีย ก็เลยถามเธอว่าอยากมีเหมือนกันไหม” “คุณพระ!!!” ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอแยกอุทานเมื่อได้ยินคำถามตรงมากของเขา หน้าของหล่อนกำลังร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัด ดวงตาที่เคยกลมโตหลับปี๋ปิดสนิทกอดรัดร่างตนเองแน่นขึ้น เมื่อเขาโน้มใบหน้าคมเข้มลงมาหล่อนสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนของลมหายใจใกล้มาก ขนในกายของหล่อนลุกเกรียว*****อิอิอิอิ มาฟินไปด้วยกันนะ*****
 
 
 
 
ดักหัวใจไว้ร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 1
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
...เมื่อไก่สาวที่เลี้ยงไว้กำลังโตน่ากิน…...สมภารหนุ่มนั้นจะอดใจไม่กินไก่ที่ตัวเองเลี้ยงไว้ได้หรือ…********* ********* *********“คุณเข้ม...คุณเข้มทำอะไรฝันคะ” หล่อนยังตกใจไม่หายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ชายหนุ่มกระทำกับตนเองเรียกว่าอะไร แล้วที่หล่อนตกใจมากกว่าคือสิ่งที่เขาใช้เจ้านั่นทำ เจ้าสิ่งนั้นที่เขาเพิ่งหยิบกางเกงมาสวมปิดบังมันไว้จากสายตาของหล่อน “ถ้าเป็นสามีภรรยาที่แต่งงานกันแล้วก็เรียกว่าทำลูก” เขมทัตบอกอย่างนั้น เพราะคิดไว้แล้วว่าจะมัดมือชกแม่ของเด็กสาวด้วยแผนสองหากว่าเขาพูดสู่ขอแล้วยังไม่ยอมให้แต่งงานกัน แม้จะไม่ได้เกินเลยล่วงล้ำเข้าสู่ภายในแต่เขาก็ถือว่าได้เสียกันเลยแล้วกัน “ทะ...ทำลูกหรือคะ” “ใช่แล้ว แต่ว่าตอนนี้เรายังไม่ได้แต่งงานกันก็เรียกว่าทำเมีย” บอกอย่างนี้ปลายฝันน่าจะเข้าใจมากกว่าเดิม “คุณเข้มทำแบบนี้กับฝันทำไมคะ แล้วไหนคุณเข้มบอกว่าตรงนั้นของฝันแพ้ คุณเข้มจะช่วยดูให้ แล้วทำไมคุณเข้มต้องทำแบบนี้ด้วยคะ...” ตกใจกับสิ่งที่เขาพูด นี่หล่อนเป็นเมียของเขาแล้วงั้นหรือ หล่อนฝันอยู่หรือเปล่าปลายฝัน ******** ******** *********ปล.จากนักเขียนนะคะเรื่องนี้อ่านไปยิ้มไป เตรียมหมอนไว้จิกบ้างก็ดีค่ะ ^^แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนนะคะ ********* ******** *********โหลดเลย โหลดเลย โหลดเลย ^^
เล่ห์หัวใจร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 2
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“อยากกิน...” มองริมฝีปากสีชมพูเรื่อนัยน์ตาหวานเยิ้ม อะไรอยู่ในปากของหล่อน แล้วเขาอยากกินอะไรในปากของหล่อนกันล่ะเนี่ย ปลายไผ่พาซื่อจ้องมองคนที่ใช้ริมฝีปากหนาขบริมฝีปากอิ่มของหล่อนเบาๆ หลายๆ ครั้ง ติดๆ กัน “พอแล้วค่ะ ปากแตกหมด...” อุบอิบบอก เอาสองแขนดันหน้าที่ทำท่าจะทาบริมฝีปากต่ำลงมาอีก “ยังไม่ทันลงโทษเลยนะ” “อย่ามาโมเมสิ...อื้อ...” สองมือเล็กยกขึ้นมาดันและทุบเข้าที่บ่าหนาของเขาด้วยแรกกระจิดริดของหล่อนก็ยังไม่อาจต้านทานคนที่มีพละกำลังมากกว่าได้ เขาซอกซอนปลายลิ้นเข้ามาเกาะเกี่ยวลิ้นเล็กของหล่อนอย่างหน้าตาเฉยทั้งที่หล่อนพยายามที่จะดันลิ้นตัวเองหนี “อื้ม...” หวานเหลือเกิน ในความรู้สึกของเพ็ชระ ปึกๆ สองมือเล็กกำเป็นปั้นน้อยๆ ทุบตามบ่าไหล่ของเพ็ชระ แต่มันไม่สะเทือนมีผลกระทบกระทั่งที่จะทำให้เขาหยุดจูบหล่อนได้เลย หนำซ้ำยังดูดดุนเล่นลิ้นจนหล่อนมึนงงความรู้สึกพร่าเบลอไปหมด กำแน่นที่มัดกล้ามของเขาเมื่อร่างกายรู้สึกหวิวๆ แปลกๆ บริเวณท้องน้อยและจุดต่างๆ ที่ไวต่อความรู้สึก “เรียนรู้วันละนิดวันละหน่อยแล้วกันนะครับ” บอกแบบนั้นแต่ริมฝีปากหาได้หยุดรุกรานหล่อนไม่ แล้วนี่เขาจะมาพูดให้หล่อนดีใจเล่นทำไมกัน “อื้อ...พะ...พอแล้วค่ะ... ไผ่จะปากเจ่อ” เมื่อเขาปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระเพื่อเอาลมหายใจ หล่อจึงต้องรีบบอกเสียงสั่นว่าให้หยุดการลงโทษไว้เพียงเท่านี้ นี่ขนาดหล่อนไม่ได้บอกนะว่าด่าเขาไปกี่คำกี่ประโยคมากน้อยแค่ไหนยังรู้สึกหนักๆ บวมๆ ที่ริมฝีปากแล้ว “อื้อ...จะ...จะ...จูบไผ่อีกนานไหมคะ...” ไม่มีคำตอบเป็นคำพูดมีเพียงจูบเป็นคำตอบเท่านั้น***************************************
พันธนาการหัวใจร้อยรัก ซีรีส์ชุด ก๊วนผู้ชายมากเล่ห์ ลำดับที่ 3
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
โชคชะตากำหนดให้คนแปลกหน้าโคจรมาพบกันจนเกิดเป็นโซ่ตรวนพันธนาการที่ไม่สามารถตัดขาดโซ่ตรวนเส้นนี้จะปลูกผูกรักให้เจ้าของดวงใจทั้งสองมีใจพิศมัยต่อกัน*******************************************“เราไปใส่เสื้อผ้ากันก่อนดีกว่านะครับโบตั๋น” “ค่า คูณแม่ขาโบตั๋นปายส่ายเสื้อก่อนนะคะ” เห็นคุณพ่อกับคุณแม่สนิทสนมหยอกล้อกันโบตั๋นดีใจ คุณพ่อคุณแม่รักกัน ยื่นแขนสั้นๆ ให้ผู้เป็นพ่ออุ้ม “เดี๋ยวแม่เลือกชุดให้นะคะ” “คุณรออยู่นี่นะ เดี๋ยวผมแต่งตัวให้โบตั๋นเอง เดี๋ยวคุณค่อยถักเปียให้โบตั๋น เราไปใส่เสื้อผ้ากันดีกว่าครับ คุณพ่อจะเลือกชุดสวยๆ ให้ลูกสาวพ่อเอง” “ค่าๆ โบตั๋นจะใส่ชุดที่คูณพ่อเลือกห้ายค่า” โบตั๋นเออออดีใจ ในหัวใจดวงน้อยของเด็กหญิงมีแต่ละอองความสุขสบายใจเต็มไปด้วยความอบอุ่น สายใยเล็กๆ ที่เรียกว่าสายเลือดและความผูกพันก่อให้เกิดความรู้สึกรักโดยไม่มีเหตุผลใดๆ สำหรับเด็กหญิงที่รู้สึกรักตามสัญชาตญาณ ไม่มีอะไรที่จะน่ายินดีเท่ากับการได้อยู่กับคุณแม่ ได้กอดคุณพ่อแบบนี้ “ทำไมฉันถึงได้รู้สึกกังวลใจแปลกๆ กับแค่เรื่องเขาใส่เสื้อผ้าให้โบตั๋นด้วยนะ ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่พอใจที่เห็นเขาทำให้โบตั๋นมีความสุข หรือว่าฉันกำลังอิจฉาอยู่กันนะ...” หอมจันทน์มองตามหลังชายหนุ่มแล้วใคร่ครวญบางอย่างด้วยความว้าวุ่นใจ กลัวว่าลูกสาวจะผูกพันกับเขามากไปกว่านี้ กลัวว่าเขาจะแยกโบตั๋นไปจากอก แต่ก็ไม่อาจทำใจแข็งฝืนแยกลูกออกมาดื้อๆ ได้เพียงแค่เห็นแววตา รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะสดใส แค่นั้นก็ทำให้หล่อนไม่กล้าทำร้ายดวงใจของตัวเอง ในชีวิตของคนเป็นแม่สิ่งที่ทำให้เจ็บปวดใจได้มากที่สุดก็คือเสียงร้องไห้ และดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของลูก “แม่หอมขา เสร็จแล้วค่า...” เสียงแจ้วๆ ของลูกสาวดังมาก่อนตัวทำลายภวังค์ความคิดชั่วขณะของหล่อนและเพียงแค่เห็นหน้าลูกสาวหล่อนถึงกับตกตะลึง ทำไม...ทำไมโขมพัตถ์ถึงได้ทำกับลูกสาวที่น่ารักของหล่อนแบบนี้ด้วยนะ เสื้อแขนตุ๊กตาสีส้มแปร๊ดกับเอี๊ยมกางเกงผ้าสีเขียวเข้มปี๊ มีใส่ถุงเท้าให้ด้วยถุงเท้าสีขาวข้างสีไข่ไก่ข้างที่มีลายดอกไม้เล็กๆ เหมือนกันแต่สีนั้นต่างกันเล็กน้อย ไม่นะ เขาจะแต่งตัวให้ลูกสาวที่น่ารักของหล่อนแบบนี้ไม่ได้ “คุณพัตถ์! ทำไมคุณ ว๊ายยย!!!” หอมจันทน์เดินไปทางห้องแต่งตัวพร้อมกับฉวยข้อมือลูกสาวตัวเล็กไปด้วย ก่อนจะตะลึงเมื่อเห็นเข้าใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเขียวอ่อนไม่ติดกระดุมและยังไม่ได้สวมกางเกงมีเพียงกางเกงในแบบผู้ชายสีขาวติดกายโชว์บั้นท้ายให้คุณแม่ลูกหนึ่งดู โขมพัตถ์เองก็ตกใจ ไม่ได้อายหญิงสาวแต่อายเด็กหญิงตัวน้อยต่างหากรีบดึงผ้าที่เพิ่งถอดกองไว้มาพันรอบเอวสอบ “คิกๆ คูณพ่อโป๊อยู่ค่า แม่หอมขา...” โบตั๋นเอามือเล็กมาทำท่าปิดตาแต่นิ้วห่างกันจนเห็นดวงตากลมๆ ฉายแววสดใส “ทำไมคุณไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยคะ” หอมจันทน์ที่หันหลังให้โขมพัตถ์แหวให้ “ก็ในห้องแต่งตัวไม่มีใครแล้วนี่ คุณต่างหากที่เข้ามาไม่บอกไม่กล่าว ดีนะที่ผมใส่กางเกงในแล้วน่ะ” “ก็ฉันกำลังโมโหอยู่นี่ คุณแต่งตัวให้โบตั๋นแบบนี้ได้ยังไงคะ มันคนละชุดกันค่ะแล้วยังใส่ถุงเท้าให้ผิดคู่อีก จะไม่ให้ฉันโมโหคุณได้ยังไงไหว คุณแต่งตัวให้โบตั๋นเหมือนจะพาไปออกรอบแสดงตลก” “ก็โบตั๋นอยากใส่สีส้มกับสีเขียวแล้วก็จะใส่ถุงเท้าลายดอกไม้” หอมจันทน์อยากจะบ้านี่เขาจะเลือกตามที่โบตั๋นบอกจริงๆ โดยที่ไม่ดูว่าใส่ออกมาแล้วจะอยู่ในสภาพไหนจริงๆ เหรอ “โบตั๋นน่ะอยากใส่ทุกสีนั่นแหละค่ะเพราะชอบสีสันมาก แต่คุณไม่ต้องตามใจโบตั๋นขนาดนั้นก็ได้นะคะ คุณแค่ให้โบตั๋นเลือกชุดกระโปรงในตู้แทนการถามว่าอยากใส่สีไหนน่าจะดีกว่านะคะ อีกอย่างถ้าฉันตามใจโบตั๋นแบบคุณ มีหวังใครๆ คงได้หัวเราะลูกสาวฉันแน่” อา...มันเป็นแบบนี้นี่เอง...*******************************************ฝากอุดหนุนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ*******************************************ในรูปประโยคการพูดของเด็กๆ การสะกดคำพูดอาจจะไม่ถูกหลักไวยากรณ์เพื่อเสริมอรรถรสในภาษาพูดของเด็กๆ นะคะ *******************************************

อ้อนรักช่อบุษบา
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
“คุณรบชอบทำให้หนูหัวใจเต้นแรงแล้วก็ชอบทำให้หนูรู้สึกแปลกๆ” “แล้วมันไม่ดีหรือ” ช่อบุษบาส่ายหัว “ไม่ดีค่ะ หนูกลัวหัวใจวายค่ะ” คำตอบของช่อบุษบาทำให้ธงรบหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจกับคำตอบซื่อๆ ของเด็กสาว “หอมฉันหน่อยสิช่อ ฉันหอมช่อไปตั้งหลายครั้งแล้วนะ เอาเปรียบฉันไม่ดีเลยนะช่อ” “แน่ะ คุณรบหอมหนูเองนะ หนูไม่ขอให้หอมเสียหน่อย” เด็กสาวบ่นอุบอิบทำแก้มป่อง หอมหล่อนเองนะยังจะมาพูดเหมือนหล่อนเอาเปรียบเขาอีก “เป็นเด็กไม่ดีจริงๆ ด้วยสินะ” ธงรบอ่านออกว่าอีกไม่นานเด็กสาวก็ต้องทำตามใจเขาอยู่ดี “ถ้าหนูหอมแล้ว คุณรบก็อย่าหอมหนูอีกนะคะ”คำเตือน*เรื่องนี้นางเอกค่อนข้างนิสัยเด็กมากๆ นะคะ***รบกวนโหลดตัวอย่างก่อนกดสั่งซื้อค่ะ ถ้าชอบกดซื้อ ถ้าไม่ชอบกดปิดนะคะ*****ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ***
หัวใจปลูกรัก
พริ้งพราวจันทร์
www.mebmarket.com
โปรยปราย.........********************************************เมษญาสั่นสะท้านครางเสียงสั่นพร่ายามเขาแตะต้องสัมผัสกับจุดอ่อนไหว จะกระถดถอยหนีแต่ก็ถูกมือหนาตรึงเอาไว้อย่างรวดเร็ว แถมยังเงยหน้าขึ้นมาสบตาปรือปรอยของหล่อน ก่อนจะข่มขู่ทางสายตาว่า ห้ามหนี ก่อนจะเปล่งวาจาที่ทำให้หล่อนตัวร้อนผะผ่าว “อย่าเสียมารยาทสิเม ฉันหอมอยู่นะ” “นายปล่อยเมเถอะค่ะ เมอาย แล้วเมก็กลัวใครมาเห็นด้วย” ร้อนรุ่มดั่งไฟสุมทรวง ถ้าหากไม่ห้ามให้เขาหยุดตอนนี้อาการสติเลือนคงกำเริบและไม่สามารถที่จะเอ่ยห้ามเขาได้อีกเลย พลิศร์หยุดนิ่งทำหน้าฉุนเฉียวเขามีอารมณ์มากในตอนนี้ แล้วก็อยากเชยชิมเจ้าหล่อนทั้งตัว ลุกขึ้นแล้วเสยผมลวกๆ เอาสองมือลูบหน้า “ถ้าไม่ให้ฉันดูดฉันหอมคืนนี้ก็ปิดบ้านด้วย ฉันจะไปดูดไปหอมของคนอื่นไม่กลับเข้ามาอีก” ความจริงส่วนมากกับผู้หญิงที่เรียกมาใช้งานบ่อยๆ ส่วนมากจะเป็นงานกันหมดเขาไม่ค่อยโอ้โลมเจ้าหล่อน เจอหน้ากันก็เริ่มงานใส่กันไม่ยั้งเสร็จงานก็จ่ายเงิน เขามีความต้องการสูง มีนายหน้าขาประจำคอยจัดการหาหญิงสาวตามความต้องการมาให้ เมษญาที่ร่างอ่อนระทดระทวยพยุงตัวเองขึ้นเพื่อแต่งตัวให้อยู่ในชุดเรียบร้อยเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เขาพูดออกมาทำให้มือบางที่กำลังใส่เสื้อหยุดชะงักแล้วเงยหน้างอง้ำมองเขา เพิ่งจะดูดจะหอมของหล่อนไปเมื่อไม่กี่วินาทีนี้เอง ยังจะมีหน้าไปคิดถึงของผู้หญิงคนอื่น ความน้อยเนื้อต่ำใจคิดเล็กคิดน้อยที่ติดตัวผู้หญิงมาตั้งแต่เกิดแทบทุกคนทำให้หน้านั้นบูดบึ้งมากกว่าเดิม “นายคนบ้าดูดของเม หอมของเมแล้วจะไปทำกับคนอื่นได้ยังไง เมเป็นน้องนายนะ นายทั้งดูดทั้งหอมแล้วนายก็ต้องรับผิดชอบด้วยการไม่ไปดูดไปหอมของผู้หญิงอื่นสิ” โถมกายทุบหลังคนร่างหนาใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความโมโห*************************************************กดโหลดตัวอย่างก่อนนะคะอ่านแล้วชอบกดซื้อโลดเด้อค่ะ ^___________________^************************************************

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นปักหมุด


ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น