email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แต่งงาน1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 550

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2563 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แต่งงาน1
แบบอักษร

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังยืนสบตากันนั้นอยู่ก็มีเสียงนางกำนัลเข้ามาขัดจังหวะ“ทูลองค์รัชทายาทเพคะฮองทรงให้มาเชิญไปที่ตำหนักเพคะ”ทั้งจึงเบนสายตาไปทางอื่นแล้วเดินตามนางกำนัลไปที่ตำหนักฮองเฮา 

ตำหนักฮองเฮา 

 พอทั้งคู่มาถึงตำหนักก็เจอเข้ากับฮ่องเต้ ลิ่วกงและฮองเฮาที่รอทั้งคู่มาทานข้าวด้วยทั้งหมดพากันทานข้าวจนเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงพากันไปนั้งเล่นที่ลานน้ำพุของตำหนักฮองเฮา องค์รัชทายาทถือโอกาสนี้จะพูดกับทุกคนถึงเรื่องแต่งงานของตนกับเหม่ยลี่ 

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านลิ่วกงขอรับลูกมีเรื่องจะเรียนให้ท่านพ่อกับท่านแม่ทราบขอรับ”ฮองเฮาที่กำลังนั้งคุยกับจิ่งฟูอยู่อย่างสนุกจึงหันไปมองลูกของตนรวมทั้งฮ่องเต้ด้วย 

“หวังหย่งเหว่ยเจ้ามีอะไรรึ”เป็นฮ่องเต้ที่ถาม 

“ลูกจักแต่งงานกับเหม่ยลี่ขอรับ”ฮ่องเต้ที่ได้ยินลูกชายพูดดังนั้นจึงหันไปมองหน้าฮองเฮาอันเป็นที่รักสีหน้าของฮองเฮาตอนนี้กลับเรียบนิ่งไม่ยิ้มแย้มยินดีที่หวังหย่งเหว่ยจะแต่งงาน 

“ถ้าลูกจะแต่งงานกับเหม่ยลี่ลูกจะต้องแต่งงานกับจิ่งฟูด้วย”ฮองเฮาตอบกลับหวังหย่งเหว่ยที่ได้ยินมารดาของตนพูดออกไปแบบนั้นก็เกิดความไม่พอใจ 

“แต่กระหม่อมกับองค์รัชทายาทเราสองคนไม่ได้รักกันนะพะย่ะค่ะ”จิ่งฟูตอบกลับไปและหันหน้าไปทางพ่อของตนเพื่อขอความช่วยเหลือแต่ฮ่องเต้ก็พูดขัดขึ้นก่อน 

“ถ้าเจ้าไม่ตกลงตามนี้เจ้าก็ห้ามแต่งงานส่วนจิ่งฟูเจ้าไม่ควรปฏิเสธความประสงค์ของฮองเฮานะ”ฮองเต้บอกจิ่งฟูตนจึงหันหน้าไปมองบิดาของตนอีกรอบ 

“อภัยให้กระหม่อยด้วยพะย่ะค่ะฮองเฮาทั้งคู่ไม่ได้รักกันอย่าไปบังคับเขาทั้งสองเลยนะพะย่ะค่ะแล้วอีกอย่างคนอื่นจะว่ายังไงถ้าสองพี่น้องมีสามีคนเดียวกัน”ลิ่วกงไม่รู้จะช่วยลูกของตนยังไงเพราะถ้าเป็นความประสงค์ของฮองเฮาแล้วใครก็ไม่สามารถขัดได้รวมถึงของเต้ด้วยเพราะฮ่องเต้ทรงรักฮองเฮามากไม่ว่าฮองเฮาอยากที่จะได้อะไรฮ่องเต้ย่อมไม่เคยขัด 

“ใครจะมองยังไงก็ชั่งเพราะยังไงจิ่งฟูจะต้องแต่งงานกับหวังหย่งเว่ย ข้าจะให้จิ่งฟูแต่งเข้ามาในตำแหน่งกุ้ยเฟยส่วนเหม่ยลี่ข้าจะให้แต่งเข้ามาเป็นเสียนเฟยเจ้าจะว่าอย่างไรหวังหย่งเว่ยหรือว่าเจ้าจะขัดคำสั่งแม่”หวังหย่งเว่ยเป็นผู้ที่รักมารดาของตนมากถึงจะไม่ชอบใจแต่ก็ไม่กล้าขัดผู้เป็นมารดา 

“ลูกตกลงพะย่ะค่ะท่านแม่”หวังหย่งเว่ยที่ไม่มีทางเลือกจึงต้องตอบตกลงไปทั้งที่ไม่เต็มใจยังไงตนก็คิดว่าแต่งๆไปก็จบแล้วปล่อยให้จิ่งฟูอยู่ในสถานะกุ้ยเฟยไปส่วนเหม่ยลี่ถ้าตนได้ขึ้นครองราชแทนบิดาจะแต่งตั้งให้นางเป็นฮองเฮา 

“ดีงั้นวันเมื่อรืนข้าจะจัดงานแต่งขึ้นดีหรือไม่ฮองเฮาที่รักของข้า”ฮองเต้ทรงพูดเอาใจของตน 

“ดีเลยเพคะ”ฮองเฮายิ้มให้ฮ่องเต้ 

หลังจากที่กลับมาจากวังจิ่งฟูก็รับกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองทั้นที่เมยอิงและแม่นมที่เห็นสีหน้าของจิ่งฟูไม่สู้ดีนักจึงรีบตามเข้าไปในห้องนอน 

ทางฝั่งเหม่ยลี่พอรู้เรื่องงานแต่งงานก็ดีใจจนออกหน้าแต่พอรู้ว่าตนต้องแต่งงานไปพร้อมกับน้องชายต่ามารดาและแต่งเข้าวังด้วยตำแหน่งกว่าน้องของตนจึงทำให้นางเกิดความไม่พอใจและยิ่งเพิ่มความเกลียดชังให้นางเข้าไปอีก 

“จิ่งฟูเจ้ามันมารหัวใจของข้าเจ้ามันไม่น่าเกิดมาด้วยซ้ำบัดซบเอ้ย”นางทำลายข้าวของที่อยู่ในห้องจนเละเทะไปหมดมารดาของนางเข้ามาพอดีเห็นนางทรงทำลายข้าวของจึงเข้าไปห้าม 

“นี่เจ้าทำอะไรของเจ้าห้ะ”เหมยฮวานางเดินเข้าไปจับตัวเหม่ยลี่เพื่อเรียกสติ 

“จิ่งฟูมันมารหัวใจของลูกลูกเกลียดมันท่านแม่ลูกน่าจะฆ่ามันให้ตายๆไปซะ”เหมยฮวาได้ยินดังนั้นจึงตบเข้าไปที่หน้าของเหม่ยลี่ 

เพี๊ยะ--------- 

“เจ้ามันเป็นบ้าไปแล้วรึเจ้ามันไม่ใช่ลูกสาวของข้าเจ้ามันใจร้ายเกินคนแล้ว”เหมยฮวาเสียใจอย่างมากที่ลูกของตนมีสัยแบบนี้ เหม่ยลี่ตกใจเพราะตั้งแต่กิดมามารดาเของเขาไม่เคยลงไม้ลงมือสักครั้งนี่เป็นครั้งแรก 

“ทะ…ท่านแม่”เหมยฮวาเดินออกมาจากห้องของเหม่ยลี่ออกมาเพราะทนไม่ได้กับการที่ลูกของตนทำตัวเลวร้ายไม่ใช่คน 

ตัดภาพมาที่จิ่งฟูที่นั้งหน้าไม่สบอารมณ์ตั้งแต่กลับวังมา 

“คุณหนูเจ้าคะเป็นอะไรไปเจ้าคะ”เมยอิงที่เห็นเจ้านายของต้นสีหน้าไม่ดีตั้งแต่ลงรถม้ามาแล้วจึงเข้าไปถามไถ่ 

“ข้าน่ะถูกฮองเฮาบังคับให้แต่งงานกับองค์รัชทายาทน่ะสิเจ็บใจสุดๆ”จิ่งฟูถอนหายใจเฮือกใหญ่ 

“โถ่คุณหนูของนมทำไมถึงต้องโดนเช่นนี้”แม่นมอดสงสารจิ่งฟูไม่ได้เพราะการที่คนเราแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักนั้นจะเป็นทุกข์เพียงใดทำไมตนจะไม่รู้ 

“ข้าน่ะถ้าแต่งงานกันกับองรัชทายาทไปก็ต้องถูกปล่อยให้อยู่ในตำแหน่งกุ้ยเฟยอย่างเดียวดาย”จิ่งฟูรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าตนแต่งงานกับองค์ชายแต่ตนก็ไม่สามารถเลือกอะไรได้เลย 

วันแต่งงาน 

“ทำไมมันเร็วอย่างนี้ล่ะแม่นม”จิ่งฟูอยู่ในชุดเจ้าสาวสีแดงที่ดูสวยงามเปล่งประกายสวยเหมือนกับเหลียนลี่ไม่มีผิดแต่สีหน้าของจิ่งฟูตอนนี้ต็มไปด้วยความเศร้าและมีความกังกลออกมาอย่างเห็นได้ชัด 

“คุณหนูไม่ต้องกังวลไปนะเจ้าคะคุณหนูยังมีนมกัเมยอิงคอยอยู่ข้างๆคุณหนูนะเจ้าคะ” 

“และก็มีพ่อของเจ้าด้วย”ลิ่วกงนอนไม่หลับตั้งแต่กลับจากที่วังแล้วตนรักและหวงลูกชายมากที่สุดแต่ตนก็ไม่สามารถขัดพระประสงค์ของฮองเฮาได้เช่นกัน 

“หากมีใครรังแกเจ้าพ่อจะเป็นคนปกป้องเจ้าเอง”ลิ่วกงกอดลูกชายของตนจิ่งฟูเป็นนเด็กที่ร่าเริงพอมาเจออะไรแบบนี้คงทำอะไรไม่ถูกผู้เป็นพ่อจึงทำได้เพียงปลอบใจ 

สินสอดมากมายต่างส่งมาที่จวนของลิ่วกงเป็นค่าสินสอดที่มาจากฮองเฮาและฮ่องเต้ที่ส่งมาให้ทั้งสองพี่น้องได้ร่ำลาคนที่จวนเสร็จก็ขึ้นขบวนเกี้ยวเจ้าสาวเข้าวังไป จิ่งฟูและเหม่ยลี่ถูกพาไปคนละตำหนักจนล่วงเลยจนถึงฤกษ์เข้าหอ จิ่งฟูที่นั้งรออยู่ในห้องรู้ดีว่ายังไงองค์รัชททายาทก็ไม่เข้ามาหาเป็นแน่จึงลุกขึ้นเพื่อที่จะผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า 

“ดีเหมือนกันอยู่คนเดียวมันก็ดีกว่าต้องเสียตัวให้ผู้ชายด้วยกัน”จิ่งฟูที่กำลังถอดผ้าคลุมจู่ๆก็ต้องตกใจที่ประตูห้องเปิดออกโดยฝีมือองค์รัชทายาท 

“หึเจ้านั้นช่างเป็นมารที่ขัดความสุขของข้ายิ่งนักจิ่งฟู”องค์รัชทายาทมองหน้าจิ่งฟูอย่างโกรธเคือง 

เหตุการณ์ก่อนหน้านั้น 

“เปิดผ้าคลุมเสร็จแล้วเชิญองค์ชายกลับไปทำพิธีต่อที่ตำหนักของกุ้ยเฟยด้วยพะย่ะค่ะ”ขันทีคนสนิทของฮองเฮาได้รับคำสั่งมาจากฮองเฮาว่าหลังจากที่องค์รัชทายาทเข้าพิธีเปิดผ้าเจ้าสาวเสร็จแล้วให้รีบกลับไปที่ตำหนักของกุ้ยเฟยต่อเพราะฮองเฮาทรงรู้ดีว่าองค์รัชทายาทต้องเลือกที่จะทอดทิ้งจิ่งฟูอย่างแน่นนอน 

กลับมาที่ปัจจุบัน 

“ท่านพูดบ้าๆอะไรของท่านข้าน่ะไม่ได้อยากแต่งงานกับท่านเลยสักนิด”จิ่งฟูตนก็โกรธเช่นเดียวกันที่ถูกต่อว่าแบบนั้นแล้วจิ่งฟูก็ดึงผ้าที่คลุมใบหน้าของตนออก 

“แล้วเจ้าจะแต่งกับข้าทำไม”ต่างคนต่างไม่ยอมแพ้เถียงกันอยู่แบบนั้น 

“ข้าไม่ได้อยากแต่งได้ยินไหมที่ข้าทำก็เพราะเป็นพระประสงค์ของฮองเฮาข้าไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่มีคุณธรรมแถมยังลำเอียงอย่างท่านหรอก”จิ่งฟูเถียงกลับด้วยความโมโหที่ตนว่าองค์รัชทายาทไม่มีคุณธรรมเพราะเวลาที่จิ่งฟูโดนเหม่ยลี่แกล้งองค์รัชทายาทกลับไม่ช่วยเหลือตนแถมยังดุตนว่าทำตัวเป็นเด็กอีกเพราะฟังแต่คำโกหกของเหม่ลี่ 

“เจ้านี่มันช่างปากกล้านักนะจิ่งฟู”หวังหย่งเว่ยชี้หน้าจิ่งฟู 

“ข้ากล้าแล้วจะทำไมห้ะ”จิ่งฟูก็ไม่ยอมเหมือนกัน 

“ได้เจ้าจะได้รู้ว่าอย่ามากล้ากับคนอย่าข้าจิ่งฟู” 

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________ 

โปรดติดตามตอนต่อไป 

ความคิดเห็น