ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 11

คำค้น : #ร้ายเล่ห์รัก#มิถุนา#มิน#โซล#อชิระ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11
แบบอักษร

 

บทที่ 11 

 

 

" ฟังที่ฉันพูดหรือเปล่าเนี่ย มิถุนา " โซลกรอกเสียงมาตามสายโทรศัพท์ คนฟังอยู่ถอนหายใจเบาๆ  

" ฟังอยู่สิ "  

" แล้วเข้าใจที่พูดหรือเปล่า "  

" โซล! ฉันอ่านหนังสือออกนะ แล้วก็ไม่ได้หูหนวกด้วยถึงจะไม่เข้าใจน่ะ " มิถุนาว่า เช้านี้โซลกลับกรุงเทพไปแล้วถึงตัวจะไปแต่ก็ทิ้งข้อความเชิงสั่งมาให้เธอห้ามเข้าใกล้ผู้ชายคนไหนเด็ดขาดโดยเฉพาะกับปั้น และนี่ก็ยังโทรมาสั่งคำสั่งแบบเดียวกับในไลน์อีก 

" ก็ดีแล้วที่เธออ่านหนังสือออกและเข้าใจที่ฉันพูดน่ะ ไว้ใจได้ที่ไหน! ดูตอนบนเรือสิ หน้าเธอนี่เคลิ้มเชียวถ้าฉันไม่ขวางไว้สงสัยจะรับรักหมอนั่นไปเลยมั้ง " โซลร่ายยาว ส่วนคนฟังกลั้นยิ้มยังจำได้ว่าตอนนั้นสีหน้าโซลเป็นยังไง 

" ห่างหมอนั่นไว้ ผู้หญิงของมันยังไม่ได้ออกไปจากชีวิตมัน ขืนเธอไปอยู่ใกล้เดี๋ยวก็ได้เจ็บตัวหรอก " โซลพูดอย่างดูถูก มิถุนาพ่นลมฮึ 

" เข้าใจแล้วเจ้าค่า คุณโซล เดี๋ยวนางสาวมิถุนาคนนี้จะพยายามอยู่ให้ห่างจากพี่ปั้นตามที่สั่งเลยนะเจ้าค่ะ " มิถุนาล้อเลียน ทำเอาโซลแยกเขี้ยวใส่โทรศัพท์  

" มิถุนา!!! " 

" ฉันรู้แล้ว ขอบคุณที่เป็นห่วง " มิถุนาพูด" นายเองก็อย่าคุยโทรศัพท์ไปขับรถไป แล้วก็กินข้าวให้ตรงเวลาด้วยล่ะ " เธอว่าพลางหันไปมองที่ข้างหลังเห็นเกรย์เดินออกมาจากครัว " นี่ฉันต้องไปทำงานแล้วนะ " 

" โอเค ถึงกรุงเทพแล้วโทรหาฉันด้วยล่ะกัน "  

มิถุนารับคำอุบอิบ เธอไม่ค่อยเข้าใจความสัมพันธ์ตอนนี้ระหว่างเธอกับโซลเลย พอวางสายจากโซลเธอก็กลับเข้าไปที่ครัว " ขอโทษด้วยนะคะ คุณเกรย์ที่ทำให้รอนาน " เธอส่งยิ้มรู้สึกผิด เกรย์ส่ายหัว 

" ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่โซลโทรมาทำไมเหรอ " เกรย์ถามน้ำเสียงเรื่อยๆ ชวนคุย 

" เรื่องไร้สาระน่ะค่ะ สั่งนั่นสั่งนี่ ทั้งๆที่มินไม่ได้เป็นลูกน้องเค้าซักหน่อย " มิถุนาตอบถึงจะพูดออกไปแบบนั้นแต่สีหน้าและแววตากำลังเปล่งประกายอย่างคนมีความรัก เกรย์ลอบยิ้มที่มุมปาก 

" ดูมินสนิทกับโซลนะ " เกรย์ว่า 

มิถุนามองสายตารู้ทันของเกรย์แล้วรีบส่ายหัว " ไม่ได้สนิทอย่างที่คุณเกรย์เข้าใจนะคะ มินกับโซลเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นค่ะ " 

เกรย์ยกคิ้วสูง " เพื่อนเหรอครับ " น้ำเสียงที่เกรย์ใช้ทำเอามิถุนาไม่ชอบใจรวมถึงยิ้มนั่นด้วย " ปกติไอ้โซลมันไม่เป็นเพื่อนกับผู้หญิงหรอกนะครับ ผู้หญิงที่มันเรียกว่าเพื่อนส่วนใหญ่ก็เป็นแค่เพื่อนบนเตียงกับมันเท่านั้นแหละ "  

มิถุนาหน้าร้อนฉ่าไม่ใช่เพราะอายแต่เธอกำลังรู้สึกฉุนกับคำพูดของอีกฝ่าย เธอยิ้มบางๆ " มินคิดว่าโซลคงไม่ได้คิดว่าผู้หญิงเป็นแค่นั้นหรอกนะคะ บางทีคุณเกรย์อาจจะเข้าใจอะไรโซลผิดไป " 

" ถึงขนาดมินออกรับแทน น่าอิจฉาโซลมันจังเลยนะครับ " เกรย์แค่นยิ้ม มิถุนาเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิง 

" ถ้าคุณเกรย์ไม่มีอะไรแล้ว มินขอเชิญคุณเกรย์ออกจากห้องครัวนะคะ " มิถุนาพูดไม่สนใจสีหน้าเชฟที่ยืนอยู่ในนั้นด้วย " ตรงนี้เป็นหน้าที่มินกับเชฟค่ะ " 

" ครับ งั้นตามสบายเลยนะครับ " เกรย์รับคำยิ้มๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องครัวไป มิถุนาพ่นลมฮึเริ่มไม่ชอบหน้าเกรย์ขึ้นมา 

 

ทริปการทำงานบนเกาะหมากจบลงอย่างราบรื่นผิดจากที่มิถุนาหวั่นวิตกไป มีแค่โซลที่ทำตัวเหมือนพายุที่หอบความบ้าคลั่งมาแค่เพียงเดี๋ยวเดียวก็จากไปแต่ดันทิ้งร่องรอยของพายุเอาไว้ให้คนอื่นสงสัยในความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอ 

" ตกลงแกคบกับคุณโซลใช่ป่ะ ยัยมิน " เอ็มมี่ถามระหว่างที่พวกเขากำลังเพลิดเพลินกับกินดินเนอร์บุฟเฟ่ต์ที่โรงแรมของโซลอยู่ มิถุนามองสายตากับรอยยิ้มกรุ้มกริ่มของเพื่อนก็รีบส่ายหัวดิก 

" มันไม่ใช่อย่างที่แกคิดนะ เอ็มมี่ " มิถุนาพูดลิ้นพันกัน แก้มแดงระเรื่อ " ฉันกับโซลเราไม่ได้คบกันแบบนั้น คือ-- โซลแค่คิดว่าถ้าเราแกล้งเป็นแฟนกัน แฟนพี่ปั้นจะได้เลิกมาตอแยฉันซักทีไง เห็นว่านี่ขนาดเลิกกันแล้วฝ่ายนั้นยังตามติดพี่ปั้นอยู่ โซลคิดว่าฉันอาจจะโดนเล่นงานอีกน่ะ ฉันก็เลย --- " มิถุนาว่า หน้ายิ่งแดงขึ้น " ปล่อยเลยตามเลย " 

" อร้ายยยย! " เอ็มมี่อุทานเสียงแหลม ทำเอาโต๊ะข้างๆหันมามอง มิถุนายกนิ้วแตะปากเตือนเพื่อน 

" ยัยเอ็ม!! เบาๆสิ! " 

" ซอรี่ มายฟลอทค่ะ " เอ็มมี่หันไปพยักหน้ายิ้มแห้งให้โต๊ะข้างๆก่อนจะหันมากรีดเสียงใส่เพื่อนรัก " มิถุนาแกนี่ก็ร้ายไม่เบานะยะ ถึงขนาดว่าคุณโซลยอมช่วยมาเป็นแฟน อร้ายย ฉันนี่อยากจะกรี๊ดให้โลกแตกเลยจริงๆ ในที่สุดแม่ราพันเซลของฉันก็ลงจากหอคอยงาช้างซะที " 

มิถุนาหัวเราะออกมาเบาๆ " พูดบ้าอะไรของแก ยัยเอ็มมี่ ราพันเซล หอคอยงาช้าง อีกอย่างฉันก็ไม่ได้เป็นแฟนของโซลจริงๆสักหน่อย " 

" โธ่เอ๊ย!! ยัยมิน ถ้าคุณโซลเค้าไม่ได้คิดว่าแกเป็นแฟนเขาจริงๆ เขาไม่ทำกับพี่ปั้นแบบนั้นตอนที่อยู่บนเรือหรอกนะ อาการแบบนั้นเขาเรียกหวงก้างย่ะ " เอ็มมี่พูด " แล้วถ้าไม่คิดอะไรจริงๆเขาจะให้แกมานั่งกินข้าวรอเขาเลิกประชุมที่นี่ทำไม -- แกก็รู้ว่าที่นี่น่ะดินเนอร์ต่อหัวน่ะห้าพันเลยนะแก ~ " 

" แกคิดมากไปล่ะ โซลเค้าก็แค่หาอะไรทำฆ่าเวลาเล่นเท่านั้นแหละ " มิถุนาพูดออกไปก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ ใช่! การที่โซลทำแบบนี้เขาก็แค่หาอะไรทำฆ่าเวลาแน่ๆ 

" แล้วแกอะ คิดยังไง " เอ็มมี่ถามพลางยกน้ำพันช์สีสวยขึ้นดื่ม " ชอบหรือไม่ชอบ "  

มิถุนาหยิบแก้วน้ำพันช์ขึ้นมาดื่มบ้าง " ความรู้สึกฉันมันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ โซลเค้ามีคุณนาราอยู่แล้วนะ " 

เอ็มมี่ยิ้มพรายกับท่าทีของมิถุนา " จะบอกให้นะยะ มิถุนา มีข่าวลือว่าคุณโซลกับคุณนาราเค้าเลิกกันแล้วจ้ะ " ดวงตาของมิถุนาเบิกขึ้นเล็กน้อย เอ็มมี่พูดต่อ " ฉันคุยกับเพื่อนฉันที่ทำงานอยู่ในวงนางแบบน่ะ เห็นว่าตอนนี้เวลาคุณนาราไปไหนมาไหนมีผู้ชายคนใหม่คอยไปรับไปส่งให้ตลอด แล้วผู้ชายคนนั้นก็ไม่ธรรมดาด้วยนะยะ " เอ็มมี่มองซ้ายมองขวาลดเสียงให้เบาลงกว่าเดิม เจ้าหล่อนโน้มตัวไปข้างหน้ามิถุนาทำตาม " เค้าว่าผู้ชายคนนั้นเป็นน้องชายของประธานกลุ่มเอสแอลกรุ๊ปด้วยนะ -- " 

" จริงเหรอ เอ็มมี่ " มิถุนาถามเสียงสูง 

" ก็น่าจะจริงแหละ มีอะไรยะ หน้าตาตื่นเชียว "  

" เออก็ -- ไม่มีอะไรหรอก " มิถุนาพูดปัด เธอจำชื่อนี้ได้เธอเคยได้ยินสิงหากับติณณภพคุยถึงเรื่องบริษัทนี้ด้วย " เล่าต่อซิ " 

" หมดแค่นี้ย่ะ -- ที่ฉันมาเล่าให้แกฟังเนี่ย ฉันแค่จะบอกแกว่า ถ้าชอบคุณโซล แกก็ฉวยโอกาสนี้ถือเป็นแฟนจริงๆของเขาไปเลย ชอบก็บอกว่าชอบ ผู้ชายอย่างคุณโซลน่ะแซ่บกว่าพี่ปั้นผู้ชายในฝันของแกเยอะ รีบๆซะ อย่ามาทำเล่นเป็นบทนางเอกปากไม่ตรงกับใจหน่อยเลย เดี๋ยวพระเอกของแกเบื่อขึ้นมา นิยายเรื่องนี้คงต้องเปลี่ยนนางเอกเป็นฉันแทนแล้วล่ะ " เอ็มมี่ร่ายยาวก่อนจะตบท้ายด้วยเสียงหัวเราะร้ายๆ ทำเอามิถุนาอดหัวเราะตามกับความช่างพูดของเพื่อนสนิทคนนี้ไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานโซลก็โทรศัพท์มาบอกมิถุนาว่าเขาเลิกประชุมแล้วให้มาเจอกันที่ล็อบบี้ได้เลย 

" ให้ผมไปส่งคุณก่อนก็ได้นะ คุณเอ็มมี่ " โซลพูด หลังจากที่เอ็มมี่บอกว่าเธอจะกลับเอง  

" นั่นสิ ยังไงก็ต้องผ่านอยู่แล้วนะ " มิถุนาเสริม เอ็มมี่ส่ายหน้า 

" ไม่เป็นไร  แก  -- เอ็มกลับเองได้ค่ะ คุณโซล ขอบคุณนะคะ "  

" แกแน่ใจนะว่าจะไม่ให้ไปส่งจริงๆน่ะ " มิถุนาถามสีหน้ารู้สึกผิดที่ปล่อยให้เพื่อนกลับเองคนเดียว  

" แน่ใจสิ กลับเถอะ เดี๋ยวฉันเรียกรถแท็กซี่กลับเองได้ " เอ็มมี่ขยิบตาให้มิถุนา  

" ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมให้พนักงานผมเรียกรถให้แล้วกันครับ " โซลพูดจบก็กวักมือเรียกพนักงานยกกระเป๋ามาแล้วสั่งให้เรียกรถแท็กซี่และดูแลเอ็มมี่ขึ้นรถให้เรียบร้อยก่อนที่เขาจะเปิดกระเป๋าเงินหยิบแบงค์พันส่งให้พนักงานคนนั้นเป็นค่าทิป 

" ประชุมเป็นไงบ้าง " มิถุนาถามระหว่างที่พวกเขาเดินไปตามโถงล็อบบี้ " สีหน้าดูเหนื่อยๆนะ " มิถุนาเอียงคอมองคนตัวสูงที่เดินอยู่ข้างเธอ 

" น่าเบื่อเหมือนเดิมนั่นแหละ " โซลตอบ ก่อนจะเดินเข้าประชิดตัวคนถามแล้วโอบไหล่ดึงเข้ามากอด  " ภาวนาว่าเมื่อไรการประชุมจะจบลงซักที อยากมาเจอหน้าเธอจะแย่อยู่แล้ว มิถุนา "  

" โซล! " มิถุนาร้อง ดันโซลออกไปเบาๆ มองไปรอบตัว " ทำแบบนี้ไม่อายคนอื่นเค้าหรือไง " โซลยักไหล่ไม่ใส่ใจ 

" อายทำไม? นี่โรงแรมฉันนะ -- ฉันจะทำอะไรก็ได้ " โซลว่าแล้วสืบเท้าเข้าไปกอดมิถุนาอีกรอบ ครั้งนี้เขาไม่ยอมให้มิถุนาดิ้นหลุดอีก " อย่างเช่นกอดเธอแบบนี้! " โซลใช้วงแขนโอบล้อมรัดตัวมิถุนาไว้  

" นี่! อย่าทำแบบนี้สิโซล เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นเข้ามันไม่ดีนะ " มิถุนาร้องพลางดิ้นหนีอยู่ในวงแขนของเขา  

 "  ขอกอดหน่อยน่า มิถุนา -- แค่แป๊บเดียว วันนี้ฉันประชุมทั้งวันเหนื่อยชะมัดเลย มิถุนา " คำพูดออดอ้อนของโซลทำเอามิถุนาไม่กล้าปฏิเสธ เธอหยุดดิ้นแล้วปล่อยให้โซลกอดเธอ วงแขนของเขาคลายออกเล็กน้อยให้เธอได้พิงใบหน้าซบลงที่หน้าอกของเขา คนตัวสูงกว่ายิ้มมุมปากอย่างสุขใจเมื่อรู้สึกถึงลำแขนเรียวเล็กที่เกี่ยวเอวเขาไว้ โซลก้มลงใช้ปลายจมูกกดลงบนหัวของมิถุนาอย่างแผ่วเบา กลิ่นแชมพูหอมอ่อนๆแบบดอกไม้ยังทิ้งกลิ่นไว้ให้เขารู้สึกชื่นใจ 

" พอแล้วหรือยังน่ะ " มิถุนาเงยหน้าแดงระเรื่อขึ้นมามอง รู้สึกเก้อเขินที่จู่ๆโซลก็หอมผมเธอ โซลมองสายตาเหวี่ยงๆคู่นั้นแล้วก็หลุดขำออกมาเบาๆ ก่อนจะปล่อยมิถุนา 

" ให้เวลาน้อยจัง " โซลว่า มิถุนาทำแก้มป่องแล้วเบือนหน้าอายๆหนีไม่กล้ามองตาโซลตรงๆ สัมผัสอ่อนโยนของโซลทำเอามิถุนาใจเต้นแรง ลิฟท์กำลังเคลื่อนตัวลงมาถึงชั้นล็อบบี้และเมื่อมันเปิดออก มิถุนาก็ได้แต่ยืนนิ่งมองดูคู่รักที่กำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม เธอหันไปมองโซลทันทีที่รู้ว่าผู้หญิงที่ยืนจูบอยู่กับผู้ชายในลิฟท์เป็นใครแต่โซลแค่ยกคิ้วสูงมองก่อนจะผุดยิ้มร้าย 

" โซล! " นาราร้องดูท่าทางตกใจไม่น้อย แต่เธอก็รีบปรับสีหน้าทันทีแล้วคลี่ยิ้มหวานออกมา " จะไปไหนเหรอคะโซล " นาราถามชายหางตามองมาที่มิถุนา เธอแทบไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าเป็นมิถุนา 

" กำลังจะกลับครับ " โซลตอบ เขาหันไปที่ผู้ชายข้างนารา " โรงแรมผมเป็นเกียรติที่ได้ต้อนรับคุณขุนเขาแห่งเอสแอลกรุ๊ปนะครับ " เห็นชัดว่าคนข้างตัวเธอน่ะกำลังประชดไม่ได้รู้สึกอย่างที่พูดหรอก มิถุนาคิดมองโซลสลับไปที่ชายหนุ่มข้างกายนารา ชายสัญชาติไทยแท้ที่หน้าตาหล่อคมคายไม่แพ้ลูกครึ่งอย่างโซลเลย และเขาคนนี้ก็คือทายาทกลุ่มธุรกิจเอสแอลที่ลือกันว่าเบื้องหลังทำธุรกิจสีเทาไว้มากมาย 

" เป็นเกียรติเหมือนกันครับที่มาให้คุณได้รับใช้ -- " มิถุนาถลึงตามองคนพูด อีกฝ่ายแกล้งพูดผิดพลางยิ้มกลบเกลื่อน " โอ๊ะ! โทษทีครับ ผมหมายถึงโรงแรมและพนักงานของคุณน่ะครับ ที่ให้การต้อนรับผมและนาราดีมากจริงๆ " 

โซลพ่นลมฮึเบาๆ มองอีกฝ่ายด้วยสายตาดูถูกและยังเผื่อแผ่ไปให้นาราด้วย 

" จะผมรับใช้หรือพนักงานผมรับใช้ก็คงเหมือนกัน -- ยังไงก็โรงแรมของผม ดีซะอีกครับที่คุณไว้วางใจมาใช้บริการโรงแรมผมแทนที่จะเป็นโรงแรมม่านรูดราคาถูก นาราเค้าไม่ชอบแบบนั้นหรอกนะครับ " โซลตอบกลับอย่างเจ็บแสบ คนพูดไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมาแต่คนถูกตอบกลับกับคนถูกพาดพิงถึงกับปั้นหน้าไม่ถูก นาราหน้าแดงจัดเธอเม้มปากแน่น ขณะที่มิถุนาอ้าปากค้างน้อยๆ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เธอกระตุกแขนเสื้อโซล เขาหันมา 

" กลับเถอะ "  

โซลพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ตอนนี้เองที่นาราพึ่งสังเกตเห็นชัดๆว่าผู้หญิงที่โซลคุยด้วยคือมิถุนา นาราเดินตรงเข้ามาที่มิถุนาแล้วกระชากแขนให้มิถุนาหันมามอง 

" นี่เธอ! "  

 

**************************** 

ไปรอลุ้นและเอาใจช่วยกับคู่โซลมินกันนะคะ ^^  

   

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว