ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 06:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4
แบบอักษร

       “ใครมาหรือคะคุณ” มาริสาเข้ามา ทันได้เห็นด้านของหลังชายหนุ่มเดินกลับไป 

            “นายตะวัน” ผู้เป็นสามีตอบ 

            “อ้อ...หนุ่มชาวไร่นี่เอง” มาริสาพูดจาเหยียด ๆ ด้วยไม่รู้ข้อมูลของชายหนุ่มมากนัก 

            “เขามาเยี่ยม เอาของมาฝากทุกปี ลูกเพื่อนผม หน่วยก้านดี” เดชาอธิบายให้ภรรยาฟัง 

            “หวังว่าคงไม่ยัดเยียดให้กับยัยน้ำชาหรอกนะ ลูกสาวฉันยังเด็ก” มาริสาตีกรอบ ป้องกันลูกตัวเองราวกับแม่เสือสาว 

            “คุณนี่ พูดจาเพ้อเจ้อไปได้” นายเดชารำคาญภรรยา 

            “ค๊า......ก็ขอให้ฉันเดาผิดก็แล้วกัน อย่างยัยน้ำชาน่ะต้องได้คู่ที่สมน้ำสมเนื้อ มากกว่านายนั่นมาก” 

 

            นายเดชาส่ายหัวอย่างระอา คร้านจะเถียงกับหล่อน ที่นับวันยิ่งมีความคิดแปลก ๆ ขึ้นทุกที เมื่อก่อนหล่อนก็ดูเจียมเนื้อเจียมตัวดีอยู่หรอก ตั้งแต่ได้ขึ้นแท่นเป็นภรรยาเอก เพราะเขาเห็นแก่ลูกสาวคนเล็กที่ต้องเป็นลูกนอกสมรส หล่อนกลับเปลี่ยนแปลงไป 

  

            ใบหม่อนขับรถออกจากบ้าน ยังไม่มีจุดหมาย แต่ขอให้ได้ออกมาก่อน หล่อนเบื่อที่จะอยู่เผชิญหน้ากับทุกคนในบ้าน  ควานหาโทรศัพท์ ในกระเป๋าสะพายใบใหญ่ เพื่อจะโทรหาอชิ ไม่รู้ว่าป่านนี้ตื่นหรือยัง 

            “อยู่ไหนนะ...”หล่อนพูดอย่างหัวเสีย แล้วก้มไปดู เพียงเสี้ยววินาที 

            .............โครม...................... 

 

สิ้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ใบหม่อนหลับตาปี๋ ถุงลมนิรภัยพองตัวขึ้นมารองรับ ช่วงหน้าอกของเธอ กันการกระแทกกับพวงมาลัย ถึงกระนั้นหล่อนก็ยังอดตกใจไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนพบกับเหตุไม่คาดคิดบนท้องถนน  เพราะปกติใบหม่อน ไม่ใช่พวกที่ชื่นชอบความเร็วอยู่แล้ว 

ก๊อก..ก๊อก...ก๊อก เสียงเคาะกระจกดังขึ้น หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตาเปิดกระจก ยกมือไหว้ขอโทษ ปาก คอสั่น 

“ขะ...ขอโทษค่ะ ฉันไม่ตั้งใจ” ใบหม่อนเอ่ยคำสุดฮิต สำหรับคนที่ทำผิด ไม่กล้ามองหน้าคู่กรณี 

“คุณ ลงมาคุยกันดี ๆ ดีกว่า” เสียงทุ้มเอ่ยเรียบ ๆ เมื่อเห็นอากัปกิริยาของสาวน้อยแล้วสงสาร หล่อนมาคนเดียว คงจะตกใจ เขาก็ไม่ได้คิดจะเอาเรื่อง แค่จะเรียกประกันของทั้งสองฝ่าย 

ใบหม่อนเปิดประตูรถลงไป สะดุดหูกับน้ำเสียงคุ้น ๆ หล่อนจึงเงยหน้าขึ้นมอง เพ่งมอง แล้วก็มอง 

“ไอ้ !.....” หญิงสาวจำได้แล้ว เขาเป็นคนเดียวกับผู้ชายคนเมื่อคืน ที่หาว่าหล่อนเป็นผู้หญิงอย่างว่า 

“เธอ ! ยัยเด็กบ้า” ชายหนุ่มเห็นหน้าฝ่ายตรงข้ามชัด ๆ ตาโต ๆ จมูกโด่งรั้น  ก็นึกออกทันทีเหมือนกัน 

“ทั้งหมดนี่เป็นแผนของนายใช่ไหม” ใบหม่อนหลับหูหลับตาด่ามั่วไปก่อน 

“อะไรของเธอ อย่างฉันนี่นะ จะวางแผนให้เธอชนท้าย บ้าฉิบ!...” ตะวันสบถ 

“ไม่รู้ล่ะ ความผิดของนาย” ใบหม่อนโมเม แล้วรีบกลับขึ้นรถ หล่อนถอยและโยกพวงมาลัยแล้วขับไปเลย ทิ้งให้ชายหนุ่มยืนขบเขี้ยว เคี้ยวฟัน 

“ยัยสิบแปดมงกุฎ ชนแล้วจะหนีเหรอ” ตะวันขึ้นรถขับไล่ตามไปติด ๆ แล้วก็ต้องหัวเสียอย่างหนัก เมื่อยัยตัวแสบหลุดรอดไฟแดงไปได้อย่างเฉียดฉิว 

  

“เฮ้ย...เป็นอะไรวะ...นั่งหน้าบูดเป็นตูดลิง” ผู้กองหนุ่มทัก 

“ก็ดันเจอยัยตัวแสบน่ะสิ ชนแล้วหนี..แถมด่าว่าฉันเป็นคนวางแผนอีก ...มันน่านัก” 

“จำทะเบียนรถได้หรือเปล่า ฉันเช็คให้ได้นะ” 

“จำได้ แต่ช่างเหอะ” เขาไม่อยากเอาเรื่องให้ยุ่งยาก พรุ่งนี้ก็จะกลับแล้ว สงสัยแม่นั่นแอบเอารถใครมาขับถึงได้กลัวขนาดนั้น ป่านนี้คงโดนเจ้าของเช็คบิลแล้ว...ฮึ... 

“คนเดียวกับเมื่อคืนหรือเปล่าวะ คนที่กระแทกส้นใส่เมื่อคืนใช่ไหม” ผู้กองหนุ่มตั้งข้อสงสัย 

“เออ ! ซวยฉิบ” 

“เอ...มันชักยังไง ๆ นา หรือว่าติดใจ” 

“ไอ้บ้า...ผู้หญิงอย่างนั้นน่ะเหรอ” ชายหนุ่มดูแคลน 

ความคิดเห็น