ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 16 ตามเจอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 ตามเจอ

คำค้น : รักนี้ผมขอลิขิตเอง ดราม่า น่ารัก คินซัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2564 20:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 ตามเจอ
แบบอักษร

รักนี้ผมขอลิขิตเอง 

-16- 

ตามเจอ 

 

“มองอะไร ขับรถไปเลยมึงอ่ะ” ไม่รู้ว่าไอ้คินมันจะมองอะไรผมนักหนาก็ไม่รู้ ตั้งแต่ขับรถออกมาจนจะถึงบ้านผมแล้วเนี่ยแอบเหล่มองผมอยู่นั่นแหละ 

 

“เปล่ามองสักหน่อย กูมองข้างทางนู้น” 

 

“มองข้างทางอะไรก็กูเห็นมึงแอบมองหน้ากูอยู่เนี่ย” 

 

“หลงตัวเอง” 

 

“แน่นอนเพราะกูหล่อ” 

 

“หึ! อย่างมึงเขาเรียกว่าน่ารัก” 

 

“มึงว่าอะไรนะ” แม่งพูดอะไรของมันก็ไม่รู้ สงสัยมันแอบด่าผมแน่เลย 

 

“เปล่าๆ ถึงบ้านมึงแล้วรีบเข้าบ้านเถอะ กูอยากพักเต็มทีแล้วเนี่ยเมื่อยไปทั้งตัวเลยเนี่ย” 

 

“เดี๋ยวๆ ไอ้คิน! กูบอกตอนไหนว่าจะให้มึงพักที่นี่! ทำไมไม่กลับไปนอนกับเพื่อนมึงว่ะ!!!” เฮ้อมันฟังผมซะที่ไหนล่ะครับ สรุปผมก็คงต้องยอมให้มันนอนที่นี่อีกคืนสินะ เพราะถ้าผมไม่ยอมมัน ผมก็ไม่มีทางเอามันออกจากบ้านผมไปได้อยู่ดี ก็ดูตอนนี้แม่งมันเล่นนอนแผ่อยู่บนโซฟาบ้านผมอย่างสบายใจเลย 

 

 

คิน Part 

หึ! ซื่อๆ แบบไอ้ซันมันไม่มีทางทันผมหรอกครับ มาถึงขั้นนี้เเล้วผมจะทำให้มันรักผมให้ได้ ในเมื่อใจผมก็ให้มันไปหมดเเล้วผมต้องทำให้มันยอมเปิดใจรับผมเข้าไปอยู่ในใจมันให้ได้ เพราะฉะนั้นผมจึงถือคติที่ว่าตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก คนเราอะนะอยู่ด้วยกันทุกวันตื่นมาเห็นหน้ากันทุกวันอย่างน้อยๆ มันก็ต้องผูกพันกันบ้างแหละเชื่อผมสิ 

 

"มึง! ลุกไปอาบน้ำเเล้วก็ไปนอนดีๆ " เห็นไหมล่ะ ว่าคนซื่อๆ อย่างมันต้องติดกับดักหัวใจผมเข้าสักวัน 

 

"อือออ กูเหนื่อยอ่ะไม่อยากลุกเลยว่ะ ขับรถมาตั้งไกลไม่มีเเรงลุกไปอาบน้ำหรอกกูเหนื่อย ขอนอนแบบนี้ก่อนนะ" 

 

"ก็เเล้วแต่มึงละกันกูอุตส่าห์จะใจดีให้มึงไปนอนบนเตียงนุ่มๆ แต่มึงอยากนอนร้อนๆ อยู่ตรงนี้ก็ตามใจละกัน" ได้ยินแบบนี้แล้วนั่งอยู่เฉยทำไมล่ะครับ รีบคว้าผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำให้ไว้เลย 

 

“มึงๆ อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบแล้วอ่ะกูขอมานอนอ่านหนังสือที่บ้านมึงได้เปล่าอ่ะ” หลังจากที่ขึ้นมานอนบนเตียงได้ไม่นาน ผมก็คิดอ่ะดีๆ ออกเลยสะกิดคนที่นอนหันหลังให้ผมในตอนนี้ให้หันกลับมาพูดคุยกันสักหน่อย 

 

“ห้องมึงก็มีไม่อ่านที่ห้องล่ะ” 

 

“กูไม่ได้อยู่คนเดียวไหมล่ะ” 

 

“ก็ใช่ไง แล้วมึงคิดเหรอว่ามึงมาอ่านหนังสือที่บ้านกูแล้วมึงจะได้อยู่คนเดียว ไอ้เติมเต็มอีกดื้อซะขนาดนั้น” 

 

“แต่ยังไงบ้านมึงก็ดีกว่า” 

 

“ดีกว่ายังไง” 

 

“ก็ไอ้ตะวันมันชอบเอาสาวมานอนด้วย แล้ววันไหนมันเงี่ยนกูต้องเป็นคนรับกรรมหอบผ้าหอบหนังสือไปนั่งอ่านรอมันอยู่หน้าห้องยุงแม่งก็กัดกูอีกอ่ะ นะมึงให้กูอยู่ด้วยนะแค่ช่วงนี้ก็ได้นะมึง” กูขอโทษนะไอ้ตะวันถ้ากูไม่ทำแบบนี้กูอดได้เมียแน่ๆ แล้วยิ่งคนนี้กูแม่งถูกใจสุดๆ ไม่อยากปล่อยให้หลุดมือเลยจริงๆ 

 

“ตะวันเป็นคนแบบนั้นเหรอ? หน้าตาไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้นนะ” 

 

“เขาถึงได้บอกไงว่าคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ” 

 

“เหมือนมึงใช่ไหม” 

 

“มึงอยากรู้ใจกูไหมล่ะ ลองมาเป็นแฟนกูสิรับรองมึงได้รู้แน่นอน” 

 

“ไม่อ่ะ มึงเลิกพูดมากได้แล้วกูจะนอนพักผ่อน” 

 

 

ตลอดระยะเวลาสองอาทิตย์ที่ผมมาอาศัยอยู่บ้านไอ้ซันผมพูดได้เลยว่าผมแม่งโคตรมีความสุขเลยว่ะ เหมือนได้ทดลองใช้ชีวิตคู่ยังไงยังงั้น เราตื่นพร้อมกันทานข้าวด้วยกันไปเรียนไปสอบพร้อมๆ กัน 

 

“ไอ้คินเพื่อนมึงโทรมา!!!” ผมที่ยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านก็ได้ยินเสียงคนในบ้านตะโกนเรียกให้ไปรับโทรศัพท์ ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรมาสงสัยมันคงมีเรื่องด่วนแน่ๆ เลย 

 

“ว่าไงไอ้ตะวัน” 

 

“ไอ้คิน!! ช่วยกูด้วยมึง!!! ลูกน้องพ่อมะ..….” เขาตามหาผมเจอแล้วสินะ 

ความคิดเห็น