ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Bad boy jz : เดทแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2563 08:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Bad boy jz : เดทแรก
แบบอักษร

“เพื่อมีธุระต้องติดต่อ” เขาตอบกลับมาเมื่อเห็นท่าทางเหลอหลาของฉันที่ยืนงงเต๊กอยู่ เป็นใครจะไม่งงบ้าวที่จู่ๆคนที่แอบชอบจะมาขอไลน์เรา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่คิดอะไรก็เถอะ

“ดะ...ได้ค่ะ” ฉันก้มลงกดโทรศัพท์ ก่อนที่จะหันหลังเดินเข้าบ้านมา แต่ก็มิวายถูกพี่เจซีเรียกไว้อีกครั้ง

“เออ เดี๋ยว!”

“????”

“พรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า?”

“ว่างค่ะ พี่เจมีอะไรหรือเปล่าคะ?” ฉันถามกลับ

“พรุ่งนี้สิบโมงเดี๋ยวพี่มารับไปกินข้าว เธอโอเคใช่ไหม?”

“ลินขอดูก่อนนะคะ เพราะยังไม่ได้ทำการบ้านเลย”

“เอาไว้ค่อยทำก็ได้ หยุดหลายวันไม่ใช่หรอ?” เขาตอบกลับมาพร้อมส่งสายตาอะไรบางอย่างมาให้ฉัน

“......”

“ตกลงตามนี้ แล้วพรุ่งนี้เจอกัน” พี่เจซีพูดเองเออเอง โดยที่ไม่รอฟังคำตอบของฉันเลยสักนิด

“ค่ะ” ในเมื่อไม่มีตัวเลือก ฉันจึงยอมตอบตกลงแต่โดยดี

 

เช้าวันรุ่งขึ้น...

ฉันตื่นนอนแต่เช้าแล้วรีบอาบน้ำแต่งตัวด้วยความตื่นเต้น หลังจากที่นอนไม่หลับเกือบทั้งคืน พอเอาเข้าจริง มันกลับรู้สึกเขินขึ้นมาซะงั้น ไหนจะเรื่องที่เขาขอไลน์ ไหนจะเรื่องที่เขาชวนไปเที่ยว แถมยังอาสามารับถึงที่หน้าบ้านอีก ถึงแม้ว่าพี่เจซีจะไม่ได้คิดอะไรกับฉันก็เถอะ

10.30น.

ฉันออกมายืนรอพี่เจซีอยู่ที่หน้าบ้าน ราวๆเกือบครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเขาจะมา หรือบางทีเขาอาจจะกำลังติดธุระอะไรอยู่หรือเปล่า แต่เหมือนว่าเขาจะตายยากกว่าที่ฉันคิด เพราะรถของพี่เจซีขับเคลื่อนมาจอดเทียบตรงหน้าที่ฉันยืนอยู่แล้ว

“รอนานไหม พอดีมีธุระด่วนน่ะ”

“ไม่นานค่ะ”

“ขึ้นรถสิ”

“แล้วลีอา...” ฉันเอ่ยถามคนตัวโตด้วยความสงสัย เพราะภายในรถมีแค่พี่เจซี ไม่มีลีอาที่นั่งมาด้วย

“ลีอาไม่ค่อยสบายน่ะ เลยไม่ได้ไปกับพวกเรา” พี่เจซีตอบกลับมา

“ถ้างั้นยกเลิกก็ได้นะคะ”

“ยกเลิกได้ไง พี่ตั้งใจมารับเธอแล้ว”

“......” ฉันยืนนิ่งไปสักพักนึง นั่นก็หมายความว่า วันนี้ฉันต้องไปเที่ยวกับพี่เจซีสองคนน่ะสิ ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ ฉันควรทำตัวยังไง เพราะทุกครั้งจะมีลีอาอยู่ด้วย มันยังพอยับยั้งความคิดฟุ้งซ่านได้บ้าง แต่วันนี้ไม่มีลีอา

“ขึ้นรถมาเถอะ จะได้รีบไป”

“คะ...ค่ะ” ฉันสะดุ้งตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงเรียกของพี่เจซี สองขามันรีบก้าวขึ้นรถแบบอัตโนมัติเพราะกลัวว่าเขาจะอารมณ์เสียที่ต้องรอนาน

 

@ห้างสรรพสินค้า

เขาพาฉันมาที่ห้างสรรพสินค้าสุดหรูที่อยู่ใจกลางเมืองกรุงเทพ แล้วแต่ละร้านท่าทางจะแพงหูฉี่น่าดู บอกตรงๆว่าฉันไม่ค่อยได้มาห้างหรูๆแบบนี้สักเท่าไหร่ ด้วยงบประมาณที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวย ฉันเลยได้เดินแค่ห้างที่อยู่แถวบ้าน

“อยากกินอะไร?” พี่เจซีที่เดินนำหันมาถามฉันที่เดินตามหลังอยู่ สาวน้อยสาวใหญ่ที่อยู่แถวนั้นต่างพากันหันมามองเขาตาเป็นมัน จะมีอะไรได้ขนาดใส่แค่เสื้อยืดสีดำธรรมดาความหล่อออร่่าของเขายังแผ่กระจายกระแทกเบ้าตาฉันขนาดนี้

“......”

“พี่ถามว่าจะกินอะไร?” เขาทวนถามด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม เมื่อเห็นว่าฉันเอาแต่หันซ้ายหันขวาอยู่ไม่สุข

“กินอะไรก็ได้ค่ะ”

“เป็นอะไร ทำไมหันซ้ายหันขวา?”

“ลินแค่รู้สึกไม่ชินน่ะค่ะ” ฉันตอบไปตามความจริง ใครจะไปชินบ้าง ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองฉันกับเขา พลางหันไปซุบซิบอะไรบางอย่าง

“เอาน่า มากับพี่บ่อยๆอีกหน่อยก็ชินไปเองนั่นแหละ” พี่เจซีไม่พูดเปล่า แต่เขายังเดินกลับมาหาฉันพร้อมคว้าข้อมือฉันไปจับไว้แน่นเพื่อให้เดินตาม

“......”

หัวใจดวงน้อยมันเต้นระรัวคล้ายกับว่ากำลังจะหลุดออกจากอก เมื่อฝ่ามือหนาเลื่อนมากุมมือฉันไว้แน่น นี่เขาจะรู้ตัวบ้างไหม ว่าการกระทำของเขามันทำให้ฉันคิดไปไกลแล้วตอนนี้

เขาเดินนำฉันเข้ามาในร้านไอศกรีมชื่อดัง ซึ่งฉันก็ไม่รู้มาก่อนว่าเขาจะชอบกินของหวานอะไรพวกนี้ด้วย

“จะกินอะไรก็สั่ง”

“ค่ะ” ฉันก้มลงมองเมนูที่พนักงานเอามาให้ ก่อนที่จะนั่งใจจดจ่อเลือกของกินด้วยความตั้งใจ โดยที่รู้สึกว่ามีคนคอยมองมาทางฉันอยู่ตลอดเวลา พอเงยหน้าขึ้นไปมอง พี่เจซีก็เบือนหน้าหันหนีไปอีกทาง

“งั้นหนูเอาอันนี้ค่ะ แล้วพี่เอาอันไหนคะ?” เมื่อเลือกเมนูได้แล้ว ฉันจึงหันไปถามเขาต่อ

“เอาเหมือนหนู” เขาตอบกลับมาสั้นๆ

“งั้นเอาแบบนี้สองที่ค่ะ” ฉันหันไปสั่งพี่พนักงานที่ยืนรอรับออเดอร์อยู่

“......”

“หนูไม่คิดมาก่อนเลยนะคะ ว่าพี่จะชอบทานของหวานด้วย” ฉันพยายามชวนเขาคุยเพื่อขับไล่บรรยากาศที่ตึงเครียด

“ปกติไม่ชอบ แต่อยากลองกินอะไรหวานๆดู พี่ว่ารสชาติมันก็คงไม่เลว” เขาจ้องหน้าฉันพร้อมพูดประโยคนั้นออกมา

“อ่อ ค่ะ”

ครืดดดด ครืดดดด เสียงเรียกเข้าของพี่เจซีดังขึ้น ในระหว่างที่เราสองคนกำลังนั่งทานไอศกรีมกันอยู่ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดู ก่อนที่จะกดตัดสายไป แต่ทว่าปลายสายก็ยังโทรมาอีกหลายครั้งจนเขาต้องชักสีหน้าออกมาด้วยความหงุดหงิด

“เดี๋ยวพี่มานะ” เขาพูดแค่นั้น ก่อนที่จะคว้าโทรศัพท์แล้วรีบเดินออกจากร้านไป

“......” ฉันได้แต่มองตามแผ่นหลังคนตัวโตออกไปด้วยความอยากรู้

ผ่านไปไม่นานนักพี่เจซีก็เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางเร่งรีบ มันทำให้ฉันอดสงสัยไม่ได้ เลยตัดสินใจถามออกไป

“พี่มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”

“นิดหน่อยน่ะ” เขาตอบกลับมา

“ถ้างั้นพี่กลับก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวลินนั่งรถกลับเอง”

“เดี๋ยวพี่ไปส่งดีกว่า”

“พี่รีบไปทำธุระเถอะค่ะ ลินกลับเองได้”

“......” เขามองหน้าฉัน เหมือนกลับว่าอยากพูดอะไรบางอย่าง

“ไปเถอะค่ะ เอาไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาส เราค่อยมาเที่ยวกันอีก” ฉันพูดออกไปเพื่อไม่ให้เขาต้องรู้สึกผิด ถึงแม้ว่าภายในใจของฉันมันจะห่อเหี่ยวก็ตาม เพราะไม่รู้ว่ามันจะมีโอกาสดีๆแบบนี้อีกไหม

“งั้นพี่รีบไปก่อนนะ ถ้าถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกพี่ด้วย” เขากำชับพร้อมวางเงินแบงค์พันเอาไว้ให้ฉันเพื่อจ่ายค่าไอศกรีมก่อนที่จะหยัดตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านไป

“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับรู้

 

LINE

JZ : ถึงบ้านหรือยัง?

JZ : ทำไมไม่ตอบ

JZ : พี่ถามว่าถึงบ้านหรือยัง!?

JZ : คุยกับใครอยู่ ทำไมไม่ตอบ

ฉันงัวเงียลืมตาขึ้นมาหลังจากที่ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อกลับมาจากห้างสรรพสินค้า ก่อนที่จะใช้มือควานหาโทรศัพท์ด้วยความเคยชินแต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นข้อความพร้อมกับเบอร์ที่โทรเข้ามาเมื่อชั่วโมงก่อน แล้วคนที่ส่งข้อความพร้อมกับโทรมาหาไม่ใช่ใคร เป็นพี่เจซี ว่าแต่ว่าเขาจะส่งข้อความมาหาฉันทำไมหนักหนา

“จริงด้วยสิ ลืมซะสนิทเลย!” ฉันดีดตัวลุกขึ้นจากที่นอนอย่างเร็วพร้อมเอามือทึ้งหัวตัวเองเพื่อเรียกสติ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมส่งข้อความไปบอกเขาว่ากลับมาถึงบ้านเเล้ว

ME : ถึงบ้านแล้วค่ะ พอดีว่าเผลอหลับไป

ทันทีที่ฉันตอบกลับ พี่เจซีก็กดอ่านในทันทีแต่ไม่ได้ตอบอะไร

 

 

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

ขนาดไม่ได้เป็นอะไรกัน ยังตามจิกน้องขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเป็นอะไรกันจะจิกๆๆๆขนาดไหน

ไรท์รักพี่เจค่ะ ถึงพรี่จะเลวจะชั่วยังไง ไรท์ก็รักเสมอ ทูนหัวของบ่าว

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว